نوشته‌ها

مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی: بهداشتی و غذایی

پس از جراحی ایمپلنت، بیماران باید مراقبت های خاصی از مناطق اطراف ایمپلنت جدید خود داشته باشند. در ماه های اول ایمپلنت دندان هنوز در حال متصل شدن به استخوان و بافت فک است، بنابراین بیمار باید مراقبت های بیشتری در طول دوره اولیه داشته باشد. مهمتر از همه، در روزهای اول پس از جراحی زخم را دستکاری نکنید. از شستشو، تف کردن و دست زدن به دهان در ۲۴ ساعت اول بعد از عمل جراحی جلوگیری کنید تا از آلوده ساختن یا تحریک محل جراحی پیشگیری کنید. به طور کلی مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی عبارتند از:

آنتی بیوتیک:

به عنوان گام اول در مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی، بیمار باید تمام آنتی بیوتیک های تجویز شده را برای جلوگیری از عفونت در محل جراحی مصرف کند. پس از بیست و چهار ساعت، بیمار باید استفاده از دهانشویه تجویز شده توسط پزشک را دو بار در روز در کنار شستشو با آب نمک گرم ۴-۵ بار در روز آغاز کند (ترجیحا بعد از هر وعده غذا/میان وعده).

پری ایمپلنتایتیس عارضه ای است که به عفونت بافت اطراف ایمپلنت اطلاق می شود. این عارضه در اثر عدم رعایت توصیه های بهداشتی پس از درمان و عدم مصرف داروهای تجویز شده به وجود می آید. عدم درمان به موقع می تواند به شکست درمان بیانجامد. شکست درمان موجب وارد شدن هزینه اضافه و افزایش طول دوره درمان می شود.

خونریزی:

وجود خون در بزاق دهان بیمار تا ۲۴ ساعت اول بعد از عمل جراحی طبیعی است. به عنوان یکی دیگر از مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی و برای کمک به کنترل و کاهش جریان خون، توصیه می شود که یک تکه گاز را روی دندان قرار دهید و به آرامی گاز بزنید. این کار را هر زمان که لازم است یا تا موقع کاهش خونریزی ادامه دهید. در صورتی که خونریزی شما بیش از مدت گفته شده ادامه یافت و با استفاده از روش فوق کاهش نیافت، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. خونریزی بیش از حد می تواند نشانه ای از وجود مشکل باشد.

مقابله با درد:

مدت کوتاهی پس از جراحی ایمپلنت دندانی اثر بی حسی از بین می رود. بنابراین برای کنترل درد باید مصرف داروهای مسکن را شروع کنید. مسکن های بدون نسخه در داروخانه برای مقابله با درد مناسب هستند. استفاده از کمپرس سرد نیز به بیحس شدن موضع کمک می کند. بیمار به طور معمول بین ۲ روز تا یک هفته احساس درد دارد. اما پس از این مدت درد باید از بین برود.

رژیم غذایی:

یکی از مهم ترین مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی رعایت رژیم غذایی صحیح است. در روزهای اول بعد از جراحی استفاده از غذاهای نرم توصیه می شود. ماست، سیب زمینی پوره شده، تخم مرغ و سوپ های میکس شده گزینه های خوبی برای دوره نقاهت هستند. بیماران می توانند هر زمان که احساس راحتی می کنند رژیم غذایی طبیعی خود را از سر بگیرند. برای شروع از سمت مخالف ایمپلنت برای جویدن استفاده کنید. در طول دوره نقاهت مقدار زیادی آب و نوشیدنی بنوشید تا آب مورد نیاز بدن شما تامین شود.

رعایت بهداشت:

برای بهبود سریع زخم ایمپلنت های دندانی، محل جراحی باید تمیز نگه داشته شود. به مسواک زدن دندان های خود به شکل همیشه ادامه دهید، اما از لمس بخیه و ایمپلنت خودداری کنید. مصرف آنتی بیوتیک و شستشوی دهان با آب نمک کار ضدعفونی محل ایمپلنت را به خوبی انجام خواهد داد.

تورم:

مقداری تورم صورت پس از جراحی ایمپلنت مورد انتظار است. برای به حداقل رساندن تورم، سعی کنید سر خود را بالا نگه دارید و سطح فعالیت خود را تا آنجا که ممکن است پایین بیاورید. در ۴۸ ساعت اول و به دفعات از کیسه آب یخ استفاده کنید. کیسه را بیش از ۱۰ دقیقه روی صورت خود قرار ندهید و بین هر مرتبه استفاده از کیسه یخ ۲۰ دقیقه استراحت کنید.

استفاده از پروتز یا نایت گارد:

استفاده از دندان مصنوعی کامل یا جزئی، ریتینر یا نایت گارد برای حداقل ۱۰ روز پس از عمل جراحی ممنوع است. اگر هر گونه شرایط خاصی در این خصوص وجود دارد، پیش از عمل با دندان پزشک صحبت کنید. در برخی روش های دریافت ایمپلنت می تواند در همان روز جراحی از پروتز استفاده کند. برای اطلاع از این روش ها با دندانپزشک خود مشورت کنید.

سیگار کشیدن:

سیگار کشیدن بعد از عمل جراحی ایمپلنت خطر بروز عفونت را افزایش می دهد. این امر خود خطر شکست اتصال ایمپلنت دندانی را بیشتر می کند. توصیه می کنیم که بیمار حداقل ۲ هفته پس از جراحی ایمپلنت دندانی سیگار نکشد.

مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی: فازهای بهبودی

بدن هر فرد متفاوت هستند، بنابراین به بدن خود برای بهبودی فرصت دهید. به صورت کلی بهبودی بعد از ایمپلنت فازهای زیر را طی می کند:

روز اول و دوم:

روز عمل جراحی و روز بعد از آن ناراحت کننده ترین زمان است. معمولا صورت مقداری تورم و درد دارد. از حرکاتی که باعث کشیده شدن بافت می شوند، مانند باز کردن زیاد دهان و لبخند زدن، خودداری کنید. از فشار دادن زیاد لثه به دلیل افزایش احتمال خونریزی نیز خودداری کنید. استراحت و مصرف غذاهای نرم به تسریع بهبودی کمک می کند.

روز سوم:

در روز سوم هر چند هنوز مقداری ورم دارید، اما باید راحت تر باشید. معمولا می توانید رژیم غذایی سفت تری را شروع کنید. سعی کنید با طرف مخالف محل جراحی جویدن را شروع کنید. با رعایت بهداشت، درد و ناراحتی به تدریج کمتر می شود. تورم صورت، کبودی و خونریزی نیز کمتر خواهد شد. در صورتی که هنوز هم درد دارید، به مصرف مسکن ادامه دهید. بهبودی به فاز درمان، دریافت تاج یا مرحله اتصال ایمپلنت به استخوان فک، نیز بستگی دارد. بهبودی در هر فرد بسته به بدن وی و برنامه درمان متفاوت است. رعایت مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی به تسریع این روند کمک می کند. در عین حال، برنامه معاینات خود را پیگیری کنید.

در صورتی که درد، ناراحتی، خونریزی و تورم بیش از سه روز ادامه یافت با دندات پزشک تماس بگیرید.

منبع:

mymanchesterdentist

بوی بد دهان: علائم و علل بروز مشکل

بوی بد دهان بسته به منبع و یا علت زمینه ای آن متفاوت است. برخی از افراد، در حالی که دهانشان بوی چندانی نمی دهد یا اصلا بو نمی دهد، بیش از حد در این مورد نگران هستند. برخی دیگر اصلا حتی از این موضوع خبر هم ندارند. از آنجا ارزیابی بوی دهان دشوار است، بهتر است در این مورد از یکی از دوستان و آشنایان خود سوال کنید.

چه زمانی باید برای بوی بد دهان به دندان پزشک مراجعه کرد؟

اگر دچار بوی بد دهان هستید، عادت های بهداشت دهان و دندان خود را بررسی کنید. سعی کنید در شیوه زندگی خود تغییراتی ایجاد کنید، از جمله مسواک زدن دندانها و زبان پس از غذا خوردن، استفاده از نخ دندان، و نوشیدن مقدار زیادی آب.

اگر پس از اعمال این تغییرات بوی بد دهان شما همچنان ادامه یافت، باید به دندان پزشک مراجعه کنید. بسیاری از علل بروز بوی بد در دهان به دلیل مشکلات دهان و دندان هستند. بنابراین درمان ریشه ای مشکل می تواند به رفع بوی بد در دهان شما کمک کند. در صورتی که دندان پزشک مشکلی در دهان و دندان شما نبیند و علت را به بیماری جدی تری ارتباط دهد، شما را به متخصص مربوطه ارجاع خواهد داد.

علل بوی بد دهان:

در اغلب موارد بوی بد از خود دهان نشات می گیرد که عبارتند از:

غذا:

تجزیه ذرات مواد غذایی در داخل دهان و اطراف دندان ها موجب افزایش تعداد باکتری ها و بوی بد دهان می شود. خوردن برخی مواد غذایی خاص، مانند پیاز، سیر، ادویه جات و ترشی جات نیز از دیگر علل این مشکل هستند. در واقع بعد از هضم غذا، آنها وارد جریان خون شده، به ریه های شما وارد می شوند و در آنجا تنفس شما را تحت تاثیر قرار می دهند. برخی نوشیدنی ها مانند چای و قهوه نیز با وجودی که در لحظات اولیه باعث استشمام بوی خوش از دهان می شوند، اما پس از چند دقیقه با رسوب در انتهای زبان و اسیدی شدن محیط دهان موجب بروز بوی بد می شوند. شیر و محصولات لبنی نیز از این دسته هستند. پس از مصرف این نوع مواد غذایی بهتر است دندان و زبان خود را مسواک کنید یا حداقل یک لیوان آب بنوشید.

محصولات توتون و تنباکو:

سیگار کشیدن با خشک کردن محیط دهان و کمک به تکثیر باکتری ها باعث بوی ناخوشایند دهان می شود. افراد سیگاری و کاربران دخانیات بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های لثه قرار دارند که خود منبع دیگری برای بوی بد به شمار می رود.

بهداشت نامناسب دهان و دندان:

اگر هر روز مسواک نزنید و نخ دندان نکشید، ذرات غذا در دهان شما باقی می مانند و باعث بوی بد دهان می شوند. در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باکتری ها به شکل پلاک بین لثه و دندان تجمع می یابند و با تحریک لثه باعث بروز بیماری پریودنتیت می شوند. زبان نیز می تواند محلی برای مخفی شدن باکتری ها به شمار برود. دندان مصنوعی نیز در صورت تمیز نشدن یا استفاده نادرست می تواند منبعی برای بوی ناخوشایند باشد. در مطالب دیگری نحوه تمیز کردن دندان مصنوعی را تشریح کرده ایم.

خشکی دهان:

بزاق دهان به تمیز شدن آن و از بین رفتن ذرات غذا کمک می کند. بیماری مزمن خشکی دهان به دلیل کاهش تولید بزاق باعث بوی بد دهان می شود. خشکی دهان به طور طبیعی در طول خواب رخ می دهد، که منجر به تنفس بدبو در صبح می شود. این حالت در افرادی که با دهان باز می خوابند و به اصطلاح تنفس دهانی دارند، شدیدتر است.

داروها:

برخی از داروها به طور غیر مستقیم با کاهش بزاق دهان و ایجاد خشکی موجب تنفس بد بو می شوند. در این مورد باید با پزشک خود مشورت کنید.

وجود عفونت در دهان:

بوی بد دهان می تواند در اثر زخم ناشی از جراحی دهان، مانند کشیدن دندان یا به عنوان در نتیجه پوسیدگی دندان، بیماری لثه یا زخم های دهان به وجود بیاید. انجام معاینات شش ماهه و ترمیم دندان های خراب می تواند از این مشکل جلوگیری کند.

دیگر مشکلات دهان، بینی و گلو:

گاهی اوقات بوی ناخوشایند دهان می تواند به دلیل وجود سنگ لوزه و تجمع باکتری بر روی آنها به وجود بیاید. عفونت یا التهاب مزمن در بینی، سینوس و گلو از دیگر علل این مشکل است.

سایر علل:

برخی بیماری ها، مانند برخی از سرطان ها، و برخی مشکلات مانند اختلالات متابولیک موجب تنفس بد بو می شوند. رفلکس مزمن اسید معده نیز با بوی بد دهان همراه است.

به طور کلی در صورتی که دچار بوی مزمن دهان هستید و با مسواک زدن و نوشیدن آن رفع نمی شود، حتما برای معاینه مشکلات دهان و دندان به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع:

mayoclinic