نوشته‌ها

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی:

آمار بالای ابتلا به دیابت در بین ایرانیان لزوم آگاه سازی آنان در مورد بیماری و روش های کنترل عوارض آن را یادآور می شود. این بیماری می تواند سلامت کل بدن، به خصوص دهان و دندان را تحت تاثیر قرار دهد. هر چند این بیماری با عوارضی برای کل بدن همراه است، اما خوشبختانه با کنترل و هوشیاری می توان از این مشکلات پیشگیری کرد. در ادامه نکات مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی بررسی می شود.

دیابت توان بدن در فرآوری قند را تحت تاثیر قرار می دهد. تمام غذاهایی که می خورید به قند تبدیل می شوند و برای انرژی مورد استفاده قرار می گیرند. در دیابت نوع ۱، بدن نمی توند انسولین کافی بسازد، هورمونی که قند را به سلول هایی می برد که برای انرژی به آن نیاز دارند. در دیابت نوع دو، بدن پاسخی به انسولین ندارد. در هر دو مورد قند خون افزایش می یابد که می تواند مشکلاتی برای چشم، اعصاب، کلیه ها، قلب و دیگر قسمت های بدن به وجود آورد. یکی از این قسمت ها دهان و دندان است. تاثیر منفی این بیماری بر سلامت بیماران، لزوم مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی را افزایش می دهد.

علائم دیابت درمان نشده:

علائم هشدار دهنده دیابت، تمام قسمت های بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. پس از آزمایش قند خون ممکن است به شما گفته شود که قند خون شما بالاست. ممکن است احساس تشنگی زیادی داشته باشید و ادرار شما زیاد باشد. کاهش وزن و خستگی از دیگر نشانه های این بیماری هستند. با افت قند خون، دیابت می تواند بر هوشیاری فرد نیز تاثیر داشته باشد.

عدم درمان دیابت می تواند مشکلات زیر را برای دهان و دندان به وجود آورد:

  • کاهش تولید بزاق که باعث خشکی دهان می شود
  • از آنجا که بزاق از دندان ها محافظت می کند، بیمار در معرض خطر پوسیدگی دندان قرار می گیرد.
  • لثه ها ملتهب می شوند و دچار خوریزی می شوند.
  • در چشیدن غذاها دچار اشکال می شوید.
  • ترمیم زخم ها با تاخیر صورت می گیرد.
  • در برابر عفونت آسیب پذیر می شوید.
  • در کودکان مبتلا به دیابت، رشد دندان ها زودتر صورت می گیرد.

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی:

چرا بیماران دیابتی بیشتر از دیگران در معرض بیماری لثه قرار دارند؟

در دهان همه افراد باکتری های زیادی زندگی می کنند. اگر باکتری ها لثه را به عنوان خانه خود انتخاب کنند، در نهایت دچار بیماری لثه خواهید شد. این بیماری التهابی و مزمن، لثه های شما را از بین می برند و به استحکام دندان در استخوان آسیب می زند. بیماری لثه بدون درد و پیشرونده است و درمان آن در مراحل آخر بسیار دشوار است.

به خاطر احتمال ابتلا به بیماری لثه، مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی اهمیت بیشتری دارد. تفریبا ۲۲ درصد از افراد دیابتی دچار این بیماری می شوند. در واقع، به خاطر سطح بالای قند خون، این بیماران در معرض بیماری لثه قرار می گیرند. همانند همه انواع عفونت ها، بیماری لثه باعث افزایش سطح قند خون می شود. این امر کنترل بیماری دیابت را دشوارتر می کند زیرا شما در برابر عفونت آسیب پذیر هستید و مبارزه با باکتری های لثه برای بدن شما دشوارتر است.

چطور دندانپزشک می تواند به مبارزه با دیابت کمک کند؟

معاینه منظم توسط دندانپزشک اهمیت دارد. تحقیقات نشان می دهد که درمان بیماری لثه برای کنترل قند خون در این بیماران اهمیت دارد و از پیشرفت بیماری پیشگیری می کند.

جرم گیری دندان ها و رعایت بهداشت از اصول مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی است که باید توسط دندانپزشک انجام شود.

برای معاینه سلامت لثه ها می توانید از پریودنتیست، متخصص بیماری های لثه، کمک بگیرید.

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی به چه صورت انجام می شود؟

مراقبت و پیگیری درمان دیابت در مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی اهمیت زیادی دارد. پیش از هر چیز قند خون شما باید تحت کنترل قرار گیرد. بنابراین، روند درمان خود را زیر نظر پزشک متخصص بیماری دیابت ادامه دهید. سایر موارد مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی عبارتند از:

مصرف داروها طبق تجویز پزشک:

داروهای خود را بر اساس مقدار و زمان توصیه شده مصرف کنید. تا زمانی که بیماری شما تحت کنترل نباشد، عوارض آن بر کل بدن باقی می ماند. همچنین لازم است دندانپزشک از وضعیت بیماری و لیست داروهای شما باخبر باشد.

رژیم غذایی سالم:

از مصرف قند و شیرینی خودداری کنید. تلاش کنید که مواد غذایی توصیه شده را مصرف کنید و از موادی که برای بیماری شما مضر هستند، پرهیز کنید. ورزش کردن سهم زیادی در سلامت شما دارد. در صورت امکان روزی یک ساعت پیاده روی کنید.

منع مصرف دخانیات:

مصرف دخانیات سلامت دهان و دندان شما را به خطر می اندازد. مصرف برخی داروها و ماهیت بیماری دیابت باعث خشکی دهان در این بیماران می شود. این در حالی است که مصرف سیگار نیز خشکی دهان را تشدید می کند. برای مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی لازم است که مصرف سیگار و سایر دخانیات قطع شود.

بهداشت دهان و دندان و دندان مصنوعی:

اگر از دندان مصنوعی استفاده می کنید، پروتز خود را هر روز به دقت تمیز کنید. هر چند که پروتز دندان طبیعی شما نیست، اما سلامت لثه های خود را فراموش نکنید. به علاوه، بهبودی زخم در بیماران دیابتی کندتر است. بنابراین لازم است که حداکثر مراقبت را در زمان استفاده از پروتز دندان مصنوعی از لثه های خود داشته باشید.

مسواک زدن:

روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. ترجیحا هر بار که وعده غذایی مصرف می کنید، دندان های خود را تمیز کنید. این کار به تمیز شدن پلاک از روی دندان و کاهش احتمال ابتلا به بیماری لثه کمک می کند.

معاینه دندان ها:

همه افراد باید هر شش ماه یکبار برای معاینه دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنند. اما از آنجا که مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی باید با دقت بیشتری صورت گیرد، لازم است که این بیماران در فواصل کوتاه تری به دندانپزشک مراجعه کنند. در این مورد با دندانپزشک خود مشورت کنید. اما شاید بهتر باشد هر سه ماه یکبار برای معاینه وضعیت دندان و لثه های خود به دندانپزشک و پریودنتیست مراجعه کنید.

منبع:

mouthhealthy

چرا تحلیل ریشه دندان رخ می دهد؟

تحلیل ریشه دندان یک فرایند پاتولوژیک است که باعث کوتاه شدن طول ریشه دندان می شود. این عارضه نادر اما جدی می تواند بیمار را با مشکل جدی رو به رو کند و زیبایی لبخند او را تحت تاثیر قرار دهد. این عارضه معمولا در اثر فشار به ریشه دندان، بروز تروما یا شکست درمان ارتودنسی رخ می دهد. در ادامه به این مشکل با جزئیات بیشتر می پردازیم.

در همین ابتدا باید بگوییم هر چقدر که تحلیل ریشه دندان شیری عادی تلقی می شود بروز آن برای دندان های دائمی نادر تلقی می شود. بنابراین، اگر تحت درمان ارتودنسی قرار دارید و درباره از بین رفتن ریشه دندان در اثر آن چیزی شنیده اید، بهتر است آرامش خود را از دست ندهید.

تحلیل طبیعی ریشه دندان یا استخوان فک چیست و چرا رخ می دهد؟

هر جند نام آن کمی ترسناک است، اما جز روند طبیعی بدن به شمار می رود. در واقع، بدن ما به نحوی طراحی شده است که استخوان را از جایی که بدان نیاز نیست جذب کرده و در جایی خرج کند که به تراکم بیشتر نیاز دارد. یکی از مشهورترین موارد جذب استخوان زمانی دیده می شود که دندان دائمی می افتد و استخوان زیر آن به دلیل نبود فشار (عدم استفاده) توسط بدن جذب می شود. تحلیل ریشه دندان در کودکی نیز جز روند طبیعی بدن به شمار می رود. دندان های شیری ریشه کوتاه تری دارند و با رشد دندان های دائمی ریشه آنها به تدریج تحلیل می رود. این باعث می شود که دندان شیری لق شود و دندان دائمی به راحتی در دهان ظاهر شود. در واقع، این روند باعث می شود که کودک شما بدون درد و خونریزی دندان خود را از دست بدهد و دندان های جدیدی در دهانش ظاهر شود. این نوع تحلیل ریشه دندان در حدود سن ۵ تا ۱۲ سالگی دیده می شود. اما تحلیل ریشه دندان در مورد دندان های دائمی می تواند مشکل آفرین باشد.

اما تحلیل ریشه دندان همیشه همین قدر طبیعی نیست. سایر انواع تحلیل دندان عبارتند از تحلیل داخلی و خارجی:

در تحلیل داخلی دندان، قسمت سمنتوم و دنتین دندان در اثر بروز تروما یا عفونت در کانال ها جذب شده و دندان از داخل تحلیل می رود. جذب شدن قسمت های داخلی دندان موجب می شود که دندان از داخل تضعیف شود. در نتیجه ممکن است تحمل فشار جویدن را نداشته باشد و بشکند یا به سرعت دچار پوسیدگی شود. این نوع پوسیدگی دندان با استفاده از رادیوگرافی قابل تشخیص است.

تحلیل خارجی دندان زمانی رخ می دهد که در اثر فشار یک دندان نهفته به ریشه دندان مجاور، فشار نامناسب بریس های ارتودنسی و تروما ریشه دندان دچار آسیب شده و اصطلاحا جذب شود. با وجود آنکه این فرایند عموما بدون علایم و نشانه است در صورت عدم تشخیص به موقع می تواند موجب لق شدن، حرکت دندان ها و در نهایت از دست رفتن آنها شود.

علل تحلیل ریشه دندان چیست؟

یکی از علل از بین رفتن ریشه دندان دائمی استفاده از درمان های ارتودنسی است. در برخی از موارد، ارتودنسی می تواند موجب تحلیل خفیف ریشه دندان شود. زمانی که بریس ها روی دندان شما قرار می گیرند، به دندان ها فشار می آید تا به موقعیت بهتر در فک حرکت کنند. در ارتودنسی تحلیل ریشه دندان نوعی تحلیل پاتولوژیک به شمار می رود که به علت از بین رفتن نواحی مشخصی از ریشه دندان بر اثر اعمال نیرو رخ می دهد و عموما به عنوان یکی از جوانب منفی درمان ارتودنسی محسوب می شود. زمانی که یک دندان حرکت می کند الیاف پریودنتال در سمت وارد شدن نیرو نکروزه می شوند. در ادامه استئوکلاست ها شروع به جذب و تخریب استخوان در ناحیه آلوئولار مجاور می کنند تا فضا برای حرکت دندان ها فراهم شود و درنهایت استئوبلاست ها نیز که نوعی دیگر از سلولهای استخوانی اند جای خالی دندان را مجددا با استخوان پر می کنند. اگر نیروی وارد شده توسط بریس های ارتودنسی مناسب باشد، تعادل این روند فیزیولوژیک استخوان و دندان مجاور حفظ خواهد شد. اما زمانی که نیرو از آستانه تحمل دندان فراتر رود، تحلیل ریشه آغاز می شود. عوامل متعددی در تحلیل ریشه دندان در درمان ارتودنسی موثرند از جمله طول دوره درمان، جهت اعمال نیرو، جهت حرکت دندان و میزان جا به جایی آنها، مداوم یا منقطع وارد شدن نیرو، نوع بریس مورد استفاده و تکنیک درمانی. در صورتی که در پی شروع درمان ارتودنسی، متوجه لق بودن یا حرکت دندان ها در لثه شدید، هر چه سریع تر به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

به غیر از درمان های ارتودنسی، تحلیل ریشه دندان در بیماران مبتلا به آسم، آلرژی، ناهنجاری های شدید دهان و دندان و مصرف کنندگان الکل بیشتر دیده می شود.

آیا تحلیل ریشه دندان علامتی دارد؟

متاسفانه بزرگترین مشکلی که در این ارتباط وجود دارد، عدم وجود نشانه و علامت در این عارضه است. علائم تحلیل دندان در بزرگسالان مانند دوره کودکی است. در دوره کودکی کسی برای افتادن دندان های شیری دچار درد نمی شود، چراکه روند جذب ریشه دندان به آرامی صورت می گیرد. در نهایت، دندانی که ریشه اش تحلیل رفته لق می شود و از جای خود بیرون می آید. در واقع، از آنجا که این عارضه با علامت و درد چندانی همراه نیست، عارضه ای جدی به شمار می رود که باید با معاینه دقیق در طول درمان ارتودنسی بررسی شود.

درمان:

از آنجا که علت تحلیل ریشه دندان به طور مشخص پیدا نشده است، بهترین راه پیشگیری است. به یاد داشته باشید که یکی از علل تحلیل ریشه دندان تروما و عفونت است. بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید و روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. در موقع انجام ورزش های رزمی یا تیمی از گارد دهان استفاده کنید تا از دندان های شما محافظت کند.

تشخیص زود هنگام مشکل اهمیت زیادی در حل آن دارد. اگر این امر در اوایل بروز مشکل تشخیص داده شود، می توان بریس های ارتودنسی را برداشت و دندان را با استفاده از عصب کشی نجات داد. در این شرایط، دندانپزشک باید دندان را عصب کشی کرده و دندان را پر کند. اگر تحلیل ریشه دندان شدید باشد، راهی به جز کشیدن آن باقی نمی ماند. برای تشخیص زودهنگام معمولا به رادیوگرافی نیاز است. بدین منظور توصیه می کنیم حتما معاینات خود را پیگیری کنید. اگر مشکل تا مراحل آخر مشخص نشود، معمولا دندان تحلیل رفته از دست خواهد رفت. در واقع، ریشه دندان به حدی آسیب می بیند که قابل درمان یا حفظ نیست.

در صورتی که دندان خود را در اثر تحلیل ریشه دندان از دست دادید، نگران نباشید روش های زیادی برای جایگزینی دندان وجود دارد که می توان به بریج دندان و ایمپلنت اشاره کرد.

منبع:

colgate

ارتودنسی فانکشنال: ارتوپدی و ارتودنسی

ارتودنسی فانکشنال یکی از روش های درمانی موثر برای مال اکلوژن های دسته دو است. در این نوع مال اکلوژن، عدم رشد صحیح فک یا محل نادرست آن موجب بروز ناهنجاری در دندان ها و ترتیب آنها می شود. بیرون زدگی بیش از حد فک بالا یا پایین یا عقب بودن آنها از جمله این مشکلات است که باید با روش هایی به غیر از بریس نیز درمان شوند. در بزرگسالان این نوع اصلاحات به جراحی نیاز دارد. اما استفاده از ارتودنسی فانکشنال در سن پایین می تواند از نیاز به جراحی در سنین بالاتر پیشگیری کند.

ارتودنسی فانکشنال چیست؟

در حالی که کارکرد بریس های سنتی تنها صاف کردن دندان های در هم ریخته است، هدف از ارتودنسی فانکشنال صاف کردن دندان ها همراه با تغییر محل و سایز فک بالا و پایین است. این روش شامل بهبود راه تنفسی و سایز کام بیمار می شود و صاف کردن دندان ها هدف ثانویه درمان به شمار می رود. پیش از شروع درمان سنتی ارتودنسی، استخوان اسکلت سر و صورت، استخوان فک بیمار و مفصل مندیبولار، ارتباط مفصل مندیبولار با پشت و گردن و مجرای تنفسی و سینوس های بیمار بررسی می شوند. در این روش ارتودنسی ظاهر فرد تغییرات عمده ای را تجربه می کند و در این راه از ارتودنسی و ارتوپدی به صورت همزمان استفاده می شود.

مزایای ارتودنسی فانکشنال چیست؟

  • اقزایش سایز فک و تناسب آن با سایز و تعداد دندان ها
  • بازتر شدن مسیر هوایی بیمار
  • حل مشکلات آپنه خواب و سینوس ها

چرا فک برخی از بیماران دچار مال اکلوژن های دسته دو می شود؟

اگر دندان های مرتب و منظمی دارید که با سایز فک شما تناسب دارند، جز افراد خوش شانسی هستید که طبیعت به آنها لطف داشته است. همه افراد دندان های زیبا و لبخند بی نقصی ندارند. عوامل زیادی می توانند موجب در هم ریختگی دندان ها شوند. ژنتیک، مکیدن انگشت یا پستانک، تنفس از راه دهان، رانش زبان و عدم تناسب سایز فک با دندان ها در اثر وراثت می توانند بر رشد فک تاثیر بگذارند و موجب به هم ریختگی دندان ها شوند.

ارتودنسی متداول دندان ها را مرتب می کند، اما نمی تواند اشکالات فک را اصلاح کند. به خصوص در مواردی که بیمار تا بزرگسالی برای اصلاح لبخند خود مراجعه نکرده باشد، ارتودنسی با بریس نمی تواند راهگشای مشکلات فک باشد. در بسیاری از این بیماران تنها جراحی فک می تواند شکل فک را تغییر دهد.

اما ارتودنسی فانکشنال روشی است که در ۷ سالگی و حتی زودتر شروع شده و رشد فک را کنترل می کند. ارتودنسی متداول در بیشتر اوقات در بزرگسالان و نوجوانانی انجام می شود که دندان های دائمی آنها کاملا رشد کرده و رشد فک تکمیل شده است. در حالی که ارتودنسی فانکشنال از ۷ سالگی قابل اجراست.

چرا ارتودنسی سنتی نمی تواند مشکل برخی از بیماران را حل کند؟

در صورتی که بیمار در سنین بالا مراجعه کرده باشد و علاوه بر در هم ریختگی دندان، دچار کمبود فضا در فک خود نیز باشد، معمولا لازم است که تعدادی از دندان های دائمی کشیده شوند تا فضای کافی برای حرکت دندان ها در دهان ایجاد شود. حاصل این روش درمانی ایجاد نیمرخی صاف در بیمار است که در هنگام لبخند زدن تعداد کمی از دندان های بیمار نمایش داده می شود. عقب کشیدن دندان ها بدون اصلاح شکل فک می تواند موجب بروز اختلال مفصل گیجگاهی-فکی و سردرد در بیمار می شود.

در حالی است که ارتودنسی فانکشنال در حدود ۷ سالگی و زمانی انجام می شود که بیمار هنوز در سنین رشد است. در نتیجه زمان کافی برای گسترش کام و ایجاد فضای لازم برای دندان های نامرتب وجود دارد.

ارتودنسی فانکشنال یک درمان دو جانبه و جامع است که تمرکز اولیه آن ارتوپدی است. این روش درمانی به بهبود شکل مسیر هوایی و فک بیمار توجه دارد. در واقع، هدف ارتودنسی متداول که صاف کردن دندان هاست، تمرکز ثانویه ارتودنسی فانکشنال به شمار می رود. پیش از شروع هر نوع درمان ارتدونسی متداول، ارتودنسی فانکشنال به جنبه های ارتوپدی در سلامت بیمار توجه می کند. پس از اصلاح جنبه های ارتوپدی در بیمار، سپس درمان های رایج در ارتودنسی متداول شروع می شوند. در نتیجه این روند درمانی از نیاز به جراحی های پیچیده فک در سنین بالاتر پیشگیری می شود.

ارتودنسی فانکشنال چطور انجام می شود؟

تمامی کودکان در سن ۷ سالگی باید توسط ارتودنتیست معاینه شوند. این معاینه به شناسایی احتمال بروز ناهنجاری در آینده کمک می کند. در این جلسه از روش هایی مانند معاینه بالینی، رادیوگرافی دندان، اسکن فک و صورت و اسکن های کامپیوتری برای ارزیابی روند رشد فک و دندان های دائمی بیمار استفاده می شود.

پس از تشخیص ناهنجاری، درمان در دو مرحله شروع می شود:

مرحله اول:

از ابزارهای خاص بر روی استخوان فک بالا و پایین استفاده می شود تا فضای فک افزایش یابد و فک به محل صحیح تغییر مکان دهد. طول درمان معمولا حدود ۹ تا ۱۸ ماه است اما گاهی ممکن است بیشتر شود. در این مرحله بسته به نوع ناهنجاری از ابزارهای مختلفی استفاده می شود.

مرحله دوم:

پس از اصلاح رشد و شکل فک و تکمیل رشد فک و دندان های دائمی، از بریس های سنتی برای صاف کردن دندان ها استفاده می شود. به طور معمول درمان ۹ تا ۱۸ ماه طول می کشد، اما گاهی می تواند چند سال ادامه یابد.

بیمار باید در طول دوره درمان ماهی یک مرتبه برای معاینه وضعیت فک و روند حرکت آن به ارتودنتیست مراجعه کند. در بسیاری از موارد بیمار باید طول درمان خود را با ورود به فاز دو تکمیل کند. اما هدف اولیه از ارتودنسی فانکشنال ایجاد فضای کافی در فک برای رشد صحیح دندان های دائمی در فک بالا و پایین است. اگر به فاز دو نیاز باشد، طول دوره درمان و هزینه های آن کمتر از ارتودنسی متداول است.

ابزارهای فاز یک باید در روز و شب و در تمام ساعات به جز موقع مسواک زدن و غذا خوردن روی دهان قرار گیرند. در طول ورزش ابزار ارتودنسی باید از دهان خارج شود. تنظیم ابزار باید هر چند هفته یک بار به دست ارتودنتیست یا والدین انجام شود.

منبع:

palmerdmd

پستانک ارتودنسی: آیا برای دندان مضر است؟

پستانک یکی از مهم ترین اقلامی است که در سیسمونی نوزادان خریداری می شود. خانواده ها به دنبال رنگ و طرح های شاد و زیبا هستند و به جنس و مواد به کار رفته در ساخت پستانک توجه می کنند. اما برای خرید این کالا، علاوه بر مواد به کار رفته در آن باید به شکل طراحی نیز دقت کرد. همان طور که مواد به کار رفته در پستانک می تواند سلامت بدن نوزاد شما را تحت تاثیر قرار دهد، شکل طراحی آن نیز می تواند بر رشد فک و دهان کودک تاثیر گذار باشد. یکی از انواع این محصول، پستانک ارتودنسی است که با هدف پیشگیری از بروز ناهنجاری های دهان و فک طراحی شده است.

آیا برای ساکت کردن نوزاد باید از پستانک استفاده کرد؟

والدین زیادی برای آرام کردن فرزند خود به پستانک پناه می برند. این وسیله با برطرف کردن نیاز به مکیدن کودک را آرام می کند. اما از سویی نگرانی برای ترک عادت آن در دو سالگی و مقاومت کودک و از سوی دیگر ترس از عوارض آن برای دهان و دندان سبب شده است که در سال های اخیر والدین در مورد استفاده از آن تردید داشته باشند.

بهتر است در این ارتباط ابتدا مزایای استفاده از پستانک ارتودنسی را بررسی کنیم. علاوه بر مزایایی مانند آرام شدن کودک و رفع نیاز به شیردهی بی موقع برای ساکت کردن کودک، استفاده از پستانک ریسک پوسیدگی دندان در کودکان را کاهش می دهد. شاید برایتان جالب باشد که بدانید پوسیدگی دندان شیری در سنین دو تا سه سال در کودکان بسیار رایج است تا جایی که حتی در مواردی بیش از ۱۰ دندان کودک دچار پوسیدگی شده است. این به دلیل شیردهی در موقع خواب است که موجب ایجاد پلاک و باکتری روی دندان شیری نوزاد می شود. به خواب رفتن کودک با پستانک ارتودنسی سبب می شود که بزاق دهان ترشح شده و دهان شستشو شود. به علاوه، از شیردهی غیر ضروری جلوگیری می شود و دندان های کودک سالم می مانند.

سایر مزایای استفاده از پستانک ارتودنسی چیست؟

  • پیشگیری از خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد
  • تسکین و پیشگیری از ریفلاکس و کولیک دوره نوزادی
  • رفع گوش درد در هنگام پرواز هوایی

عوارض استفاده طولانی مدت از پستانک چیست؟

اما عوارض استفاده از پستانک ارتودنسی چطور؟ آیا هیچ عارضه ای ندارد؟ بهتر است ابتدا شکل طراحی آن را با هم بررسی کنیم.

شکل این پستانک در بالا گرد و در قسمت پایین که بر روی زبان قرار می گیرد صاف است. این نوع طراحی برای حفاظت از شکل کام و فک انجام شده است و شباهت زیادی به نوک سینه مادر دارد. نوع طراحی پستانک ارتودنسی باعث می شود که فشار حاصل از مکیدن آن از روی لثه و دندان های در حال رشد نوزاد برداشته شود.

این نوع طراحی سبب می شود که از مشکلاتی که در اثر مکیدن پستانک های معمولی ایجاد می شود، پیشگیری شود. برخی از این مشکلات عبارتند از، کراس بایت، اپن بایت و اوربایت. در مطالب پیشین در مورد این نوع ناهنجاری های فک و روش های درمان آن به طور مفصل توضیح داده شد. توصیه می کنیم به این مطالب رجوع کنید.

به طور کلی زیر دو سال هیچ تاثیر منفی بر دهان و دندان نوزاد ندارد. با این حال، استفاده از هر نوع پستانکی حتی پستانک ارتودنسی بیش از ۴ سالگی می تواند باعث ابتلا به ناهنجاری های فک و دهان شود. این نوع ناهنجاری های دهان و دندان بر جویدن، حرف زدن و ظاهر بیمار تاثیر منفی می گذارد و اغلب به درمان های ارتودنسی نیاز دارند.

دندان پستانکی نوعی ناهنجاری فک است که در کودکانی مشاهده می شود که بیش از ۴ سال از پستانک استفاده کرده اند. در این ناهنجاری، دندان های پیش کودک به سمت جلو کشیده می شوند. در اغلب موارد این عارضه پس از رشد دندان های دائمی کودک برطرف می شود، اما در برخی موارد، ناهنجاری حتی پس از رشد دندان های دائمی نیز ادامه می یابد. از این رو، ترک عادت مکیدن پستانک و معاینه توسط ارتودنتیست در هفت سالگی ضروری است.

به جز ناهنجاری های فک و دندان، استفاده طولانی مدت از پستانک می تواند مشکلات عدیده ای در گفتار کودک ایجاد کند. مکیدن طولانی مدت پستانک با جلو کشیدن زبان باعث اختلال در گفتار و طرز تلفظ برخی حروف می شود. پستانک با جلو کشیدن دندان های جلو و تغییر قوس دندانی باعث آسیب به فرم دندان نوزاد می شود. در موارد شدید رشد کج دندان ها فاصله دندان ها را نیز تغییر می دهد و در رشد دندان های دائمی نیز مشکل ایجاد می کند. جدا از آسیب به فرم دندان نوزاد، احتمال ابتلا به عفونت گوش میانی و انتقال باکتری ها به دهان نوزاد در کودکانی بیشتر است که از پستانک استفاده می کنند.

پستانک ارتودنسی دو مدل مختلف دارد، سیلیکونی و لاتکسی. هر یک از این مدل ها مزایای خود را دارند، و انتخاب آن به علاقه فرزندتان بستگی دارد. سیلیکون محکم است، بو نمی گیرد و به راحتی تمیز می شود. با این حال، سیلیکون در دهان کودک چندان راحت نیست. لاتکس در دهان کودک نرم است و شاید کودک بوی آن را دوست داشته باشد. اما به راحتی تمیز نمی شود و زودتر از مدل های سیلیکونی در اثر جویدن خراب می شود.

هر چند ادعا می شود که پستانک ارتودنسی از بروز مشکلات ارتودنسی در آینده پیشگیری می کند، اما باز هم به عنوان متخصص در این حوزه به شما توصیه می کنیم برای پیشگیری از بروز آسیب به دهان و دندان نوزاد خود استفاده از پستانک از هر نوعی را محدود کنید و استفاده از آن را پس از دو سالگی قطع کنید.

مکیدن پستانک ارتودنسی از چه سنی باید قطع شود؟

در موارد نادری دیده می شود که کودک خود مصرف پستانک را کنار می گذارد. اگر این طور است شما یکی از خوش شانس ترین مادران روی زمین هستید. با این حال به یاد داشته باشید که بهتر است از ابتدا روش دیگری را برای آرام کردن فرزند خود استفاده کنید. غلغلک دادن، سرگرم کردن، دادن اسباب بازی، آواز خواندن و تکان دادن نوزاد بهتر از آنست که دو سال بعد برای گرفتن پستانک از فرزندتان دچار مشکل شوید.

روش هر مادر برای گرفتن پستانک ارتودنسی از فرزندش متفاوت است. برای این کار باید فرزندتان را بشناسید. بهترین کار این است که طی یک مراسم در روزی که او آمادگی دارد، از پستانک خداحافظی کنید. شاید چند روز اول فرزندتان مقاومت، بی قراری و گریه کند، اما به تدریج به روش های دیگری برای سرگرم کردن خود پناه می برد. از هر روشی که برای آرام کردن فرزند خود استفاده می کنید، به یاد داشته باشید که نهایتا ۳ سال فرصت دارید.

منبع:

bundoo

جراحی فک: همه چیز درباره آن

جراحی فک ناهنجاری های استخوان های فک را اصلاح می کند و وضعیت کار و عملکرد فک ها و دندان ها را بهبود می بخشد. این جراحی می تواند ظاهر بیمار را نیز بهبود ببخشد. با این حال، این روش درمانی شاید مانند سایر اعمال جراحی نباشد. این روش درمانی دارای پیچیدگی ها و دوره درمان طولانی مدت است که در ادامه با آن آشنا می شویم.

جراحی فک در شرایطی یک گزینه اصلاحی به شمار می رود که مشکلات فک با ارتودنسی قابل حل نباشند. در بیشتر موارد، پیش از جراحی و در طول دوره نقاهت پس از جراحی از بریس نیز روی دندان ها استفاده می شود. ارتودنتیست شما به همراه جراح فک و دهان کار می کند تا طرح درمان مشخص شود.

جراحی فک زمانی اجرا می شود که رشد بیمار متوقف شده باشد که معمولا در مردان ۱۷ تا ۲۱ سالگی و در زنان ۱۴ تا ۱۶ سالگی است.

چرا انجام می شود؟

جراحی فک در موارد زیر مفید است:

  • وضعیت فک و جویدن را برای بیمار ساده تر می کند.
  • اشکال در بلع یا حرف زدن را رفع می کند.
  • فرسایش بیش از حد دندان ها را کاهش می دهد.
  • مشکلاتی مانند اپن بایت را برطرف می کند.
  • عدم تقارن در صورت، مانند چانه کوچک، آندر بایت، اوربایت و کراس بایت را برطرف می کند.
  • قابلیت بسته شدن کامل لب ها را بهبود می بخشد.
  • درد ناشی از ناهنجاری فک (TMJ) را برطرف می کند.
  • مشکلات و نواقص مادرزادی صورت را برطرف می کند.
  • آپنه خواب را درمان می کند.

ریسک جراحی فک چقدر است؟

جراحی فک که معمولا توسط جراح دهان، فک و صورت و اغلب با همکاری ارتودنتیست انجام می شود، دارای خطرات زیر است:

  • از دست دادن خون
  • عفونت
  • آسیب عصبی
  • شکستگی فک
  • بازگشت فک به موقعیت اصلی
  • مشکلات ناشی از جوش و درد مفصل فک
  • نیاز به جراحی بیشتر
  • نیاز به درمان کانال ریشه در دندان های انتخابی
  • از دست دادن بخشی از فک

پس از جراحی، ممکن است موارد زیر تجربه کنید:

  • درد و تورم
  • اشکال در غذا خوردن که می تواند با مکمل های غذایی یا مشورت با متخصص تغذیه حل شود
  • نیاز به زمان برای رسیدن به نتایج مورد انتظار ظاهر جدید صورت

آماده سازی برای جراحی فک به چه صورت است؟

در اکثر موارد، ارتودنتیست برای ۱۲ تا ۱۸ ماه قبل از عمل جراحی روی دندان های شما بریس قرار می دهد تا دندان ها برای جراحی در محل مناسب قرار داشته باشند.

جراح دهان، فک و صورت و متخصص ارتودنسی با هم کار می کنند تا برنامه درمان شما را مشخص کنند. رادیوگرافی دندان، تصاویر و مدل های دندان شما بخشی از برنامه ریزی برای جراحی فک است.

از سی تی اسکن سه بعدی، برنامه ریزی درمان کامپیوتری و سایر روش های تشخیصی برای کمک به حرکت دندان ها و کاهش زمان استفاده از بریس بهره گرفته می شود. گاهی اوقات این تلاش ها به طور کامل نیاز به عمل جراحی فک را از بین می برد.

در طول دوره جراحی فک چه انتظاری می رود؟

قبل از جراحی:

جراحی فک توسط جراح دهان، فک و صورت انجام می شود. جراحی معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. جراحی در بیمارستان انجام می شود و نیاز به بستری دو تا چهار روزه دارد.

در طول جراحی:

معمولا جراحی در داخل دهان انجام می شود، بنابراین هیچ زخمی در چانه، فک و یا در اطراف دهان دیده نخواهد شد. با این حال، گاهی اوقات ممکن است به برش های کوچکی خارج از دهان نیاز باشد.

جراح شما استخون فک را برش می دهد و آن را به موقعیت صحیح منتقل می کند. هنگامی که فک در جای درست قرار گیرد، از پیچ ها، سیم ها و نوارهای لاستیکی برای محافظت از استخوان ها در موقعیت جدید خود استفاده می شود. این پیچ ها، که کوچکتر از براکت هستند، با گذشت زمان در ساختار استخوان فک ادغام می شوند.

در برخی موارد، ممکن است به پیوند استخوان نیاز باشد. برای این کار جراح از لگن، پا یا ران بیمار استفاده می کند.

جراحی فک بالا:

این جراحی برای موارد زیر انجام می شود:

  • فک بیرون زدن یا بسیار عقب رفته
  • کراس بایت
  • نمایش بخش بسیار کم یا زیاد دندان ها
  • اپن بایت
  • رشد کم در میانه صورت

فک پایین:

جراحی فک پایین در موارد زیر انجام می شود:

  • فک بیرون زده
  • فک عقب رفته

جراحی چانه:

از این روش درمانی برای اصلاح چانه کوچک که همراه با عقب رفتگی فک همراه است استفاده می شود. اغلب، جراح فک را تغییر موضع می دهد و در طول همان جراحی به چانه شکل جدید می دهد.

پس از جراحی فک چه توصیه هایی می شود؟

پس از انجام جراحی، توصیه های زیر به شما می شود. برای داشتن دوره نقاهت خوب و بودن عارضه، از دستورالعمل پزشک خود پیروی کنید.

  • مواد غذایی مجاز و غیر مجاز
  • نکات رعایت بهداشت دهان و دندان
  • ممنوعیت مصرف دخانیات
  • پرهیز از انجام فعالیت بدنی سنگین
  • داروهای کنترل درد
  • زمان بازگشت به زندگی عادی، محل کار، مدرسه و تفریح که معمولا سه هفته است

بهبودی اولیه معمولا شش هفته پس از جراحی فک رخ می دهد، اما تکمیل دوره بهبودی به ۱۲ هفته زمان نیاز دارد. پس از بهبودی اولیه، ارتودنتیست کار اصلاح وضعیت دندان ها را با بریس تکمیل خواهد کرد. کل روند درمان، شامل جراحی و ارتودنسی ممکن است چند سال طول بکشد. زمانی که دوره درمان کامل شود، برای حفظ نتایج باید از ریتینر استفاده شود.

نتایج:

درمان ناهنجاری های فک می تواند نتایج زیر را حاصل کند:

  • تعادل بهتر در صورت
  • بهبود عملکرد دندان ها
  • منافع سلامتی شامل بهبود وضعیت خواب، نفس کشیدن، جویدن و بلعیدن
  • بهبود در وضعیت تلفظ حروف و حرف زدن

منافع ثانویه این روش درمانی عبارتند از:

  • بهبود ظاهر
  • بهبود اعتماد به نفس بیمار

شروع درمان در سال های اول بلوغ و جوانی موجب تسریع و تسهیل روند درمان می شود و نتایج درمانی معمولا بهتر هستند. با این حال، هیچ وقت برای رسیدن به ظاهر زیبا و سلامتی دیر نیست. در هر سنی می توانید با کمک دندانپزشک به صورت و لبخند زیبا و سالم دست پیدا کنید. چنانچه در این رابطه به مشورت نیاز دارید، با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

mayoclinic

درپوش مسواک: آیا ضروری است؟

برای بسیاری از ما مسواک یک وسیله عادی و روزمره است که پس از استفاده آن را با عجله در جامسواکی می گذاریم و می رویم. اما با آن همه میکروبی که در محیط وجود دارد، آیا استفاده از درپوش مسواک لازم است؟

درپوش مسواک به چه کار می آید؟

همه ما مسواک را در بسته بندی خود همراه با درپوش های کوچکی دیده ایم که با هدف محافظت از مسواک در برابر تجمع باکتری و ویروس ساخته شده اند. کمپانی های ساخت مسواک مدعی آن هستند که قرار دادن درپوش مسواک روی آن باعث می شود که از انتقال باکتری های محیط به بدن پیشگیری شود.

بدن ما هر روز با ویروس و باکتری های زیادی تماس پیدا می کند. روی موبایل، دستگیره درها، خودکار، میز و هر چیزی که به آن دست می زنیم پر از باکتری است. دهان ما نیز یکی از مکان های ایده آل زندگی و تکثیر باکتری هاست. در طول روز صدها و هزاران باکتری خوب و بد در دهان ما رشد می کنند. آیا مواجهه با تمام آنها خطرناک است؟

اگر قرار بود مواجهه با هر نوع باکتری ما را با مشکل مواجه کند، احتمالا نسل بشر هرگز از آدم و حوا فراتر نمی رفت. اما هر باکتری بد نیست. در دهان شما باکتری های خوب و بد زندگی می کنند. با هر بار مسواک زدن باکتری های بد را از دهان خود خارج می کنید تا از سلامت دندان های خود مراقبت کنید. این باکتری ها هر روز به مسواک شما هم منتقل می شوند. هدف از کاربرد درپوش مسواک محافظت از آن در برابر باکتری های محیط است.

بسیاری از افراد برای نگهداری از مسواک خود اشتباهات زیادی را انجام می دهند. یکی از این اشتباهات قرار دادن مسواک در محیط دستشویی است. دستشویی یکی از آلوده ترین نقاط خانه است. جدا از اینکه آیا درپوش مسواک ابزار مفیدی است یا خیر، هرگز مسواک خود را در دستشویی قرار ندهید.

مسواک را باید به صورت سر بالا در ظرفی خارج از دستشویی قرار دهید تا در معرض هوای آزاد خشک شود.

آیا درپوش مسواک مفید است؟

به طور خلاصه و واضح باید گفت قرار دادن درپوش مسواک روی آن پس از تمیز کردن دندان ها بدترین کاری است که می توانید برای بهداشت دهان و دندان خود انجام دهید. شک نکنید که با این کار خود را در معرض انواع بیماری های عفونی و قارچی قرار می دهید. قارچ ها و باکتری ها عاشق محیط مرطوب و بسته هستند. مسواکی که از دهان شما خارج شده است، خود پر از باکتری است و مرطوب است. بنابراین بین برس های آن محل خوبی برای رشد و تکثیر قارچ و باکتری هاست. درپوش مسواک نه تنها کمکی به حفظ مسواک از رشد باکتری و قارچ نمی کند، بلکه خود عاملی برای رشد آنهاست.

آیا مسواک را باید از باکتری ها دور نگهداشت؟

همان طور که گفته شد دهان شما پر از باکتری است و بدن می تواند در برابر آنها از خود محافظت کند. با این وجود نباید مسواک را در مکان های آلوده رها کرد. قرار دادن مسواک روی سطح، قرار دادن آن در دستشویی، گذاشتن آن در کابینت بسته به صورت خیس یا به اشتراک گذاری آن با دیگران خطرناک ترین کاری است که می توانید انجام دهید. در مطالب پیشین، در مورد روش نگهداری و حفظ بهداشت مسواک توضیح داده شد. توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر آن را مطالعه کنید.

با وجود مطالب فوق، برخی از افراد لازم است از باکتری ها و ویروس ها دوری کنند. افرادی که دچار بیماری های سیستمی بدن، دیابت، سرطان و بیماری های قلبی عروقی است، باید بیشتر از دیگران مراقب سلامت خود باشند. مواجهه با باکتری های رایج می تواند شرایط این بیماران را تشدید کند.

از این رو تمیز کردن مسواک برای این افراد مهم تر از سایرین است. برای تمیز ماندن مسواک لازم نیست از درپوش مسواک استفاده کنید. کافی است از محلول دهانشویه یا هیدروژن پراکسید برای ضدعفونی مسواک خود استفاده کنید. محلول را در یک لیوان بریزید و مسواک را به مدت دو تا سه دقیقه در آن قرار دهید. سپس، اجازه دهید مسواک در معرض هوای آزاد خشک شود.

افرادی که در معرض بیماری های عفونی قرار دارند و از سیستم ایمنی ضعیفی برخوردار هستند، باید مسواک خود را زودتر از موعد سه تا چهار ماه یک بار عوض کنند و از دهانشویه آنتی باکتریال برای تمیز کردن مسواک خود استفاده کنند. پیش از خرید دستگاه های ضد عفونی کننده مسواک برچسب استاندارد آن را بررسی کنید. در مطالب پیشین در مورد این نوع دستگاه ها توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

توصیه هایی برای مراقبت از بهداشت مسواک:

در ادامه توصیه هایی برای مراقبت از سلامت مسواک ارائه شده است. ممکن است بسیاری از این موارد را انجام بدهید، اما بهتر است روتین بهداشت دهان و دندان خود را یک بار دیگر مرور کنید.

مسواک خود را با هیچ کس دیگری به اشتراک نگذارید. به اشتراک گذاشتن مسواک و لوازم شخصی ریسک ابتلا به عفونت و بیماری را افزایش می دهد. به خصوص اگر یکی از اعضای خانواده شما دچار سیستم ایمنی ضعیف باشد، این کار می تواند سلامت او را در معرض خطر قرار دهد.

پس از هر بار استفاده، مسواک خود را با آب تمیز کنید تا بقایای مواد غذایی و خمیردندان از بین آن خارج شود.

مسواک خود را بدون درپوش مسواک به صورت سر بالا در جایی قرار دهید که در معرض هوا خشک شود.

مسواک افراد خانواده را جدا از یکدیگر و بدون تماس با هم در معرض هوای آزاد قرار دهید.

مسواک خود را هر سه تا چهار ماه یک بار یا زودتر از آن (در صورت خراب شدن برس ها یا ابتلا به بیماری) عوض کنید. مسواک کودکان باید زودتر از این تعویض شود.

برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن مسواک، می توانید هر چند شب یک بار آن را در دهانشویه آنتی باکتریال یا هیدروژن پراکسید قرار دهید. برای این کار مقداری از محلول را در یک لیوان بریزید و سری مسواک را برای یک تا دو دقیقه در آن بگذارید. مسواک را به خوبی بشویید و اجازه دهید در معرض هوای آزاد خشک شود.

منبع:

ada

آلرژی به خمیردندان: آیا ممکن است؟

بهداشت دهان و دندان شما با سلامت کل بدن گره خورده است. برای حفظ سلامت بدن لازم است روزی دو بار با خمیردندان دندان های خود را تمیز کنید و نخ دندان بکشید. در بعضی از افراد استفاده از خمیردندان با بروز زخم دهان همراه است که به آن آلرژی به خمیردندان گفته می شود.

زمانی که سیستم ایمنی بدن شما به مواد غیر خطرناک، مانند غذا، دارو یا عطر، واکنش بیش از حد نشان می دهد، به اصطلاح دچار حساسیت یا آلرژی به آن ماده هستید. در تمام جهان آلرژی رایج ترین عارضه ای است که برای افراد رخ می دهد. در حالی که در جامعه بیشتر در مورد آلرژی به مواد غذایی، داروها و مواد آرایشی شنیده می شود، شاید تا به حال چیزی در مورد آلرژی به خمیردندان نشنیده باشید. در حالی که این نوع آلرژی رایج نیست، اما اطلاع داشتن از آن اهمیت دارد.

نشانه های آلرژی به خمیردندان چیست؟

اگر دچار آلرژی به خمیردندان باشید، قرار نیست هر بار که مسواک می زنید دچار آبریزش بینی یا عطسه شوید. نشانه های آلرژی به خمیردندان بر اساس ماده ای که در ساخت خمیردندان به کار رفته است و شدت واکنش شما متفاوت است. در هر فرد این نشانه ها به طور متفاوتی بروز می کند و خود فرد می تواند آنها را تشخیص دهد. اما به طور کلی نشانه ها تنها در محدوده دهان بروز می کنند.

یکی از نشانه های آلرژی به خمیردندان ابتلا به ترک خوردگی شدید لب است که در مطالب پیشین در مورد آن به طور کامل توضیح داده شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید به این مطلب مراجعه کنید. نتایج تحقیقات نشان می دهد که ابتلا به ترک لب یکی از رایج ترین واکنش های آلرژیک پوستی به خمیردندان است. این نوع آلرژی می تواند با راش در دهان همراه شود. راش به زخم های پوستی گفته می شود که با قرمزی و التهاب همراه است. سایر واکنش های آلرژیک که در دهان رخ می دهند کمتر شایع هستند.

در یکی از تحقیقات منتشر شده از یک زن ۳۵ ساله، محققان گزارش کرده اند که بیمار به مدت نه ماه دچار ترک لب شدید و زخم های داخل دهان بوده است و به هیچ یک از روش های درمانی پاسخ نداد. به محض تغییر خمیر دندان تمامی علائم بیمار از بین رفت و بیمار به صورت خود به خود بهبود یافت.

آلرژن های بالقوه در خمیردندان:

خمیردندان ها می توانند حاوی برخی از آلرژن های بالقوه باشند. برخی از این مواد عبارتند از گلوتن، فلوراید، مواد معطر و طعم دهنده. متخصصان پوست گزارش داده اند که وجود عصاره میخک رایج ترین دلیل بروز واکنش آلرژیک به خمیردندان است.

در تحقیقی که از همان خانم ۳۵ ساله گزارش شد، بررسی های آلرژیک نشان داد که وی به اولافلور، نوعی فلوراید در برخی از برندهای خمیردندان، حساس است.

در صورتی که تصور می کنید دچار آلرژی به خمیردندان هستید، چه باید بکنید؟

در صورتی که اخیرا در پی تغییر برند خمیردندان خود دچار التهاب، خارش، ترک لب و راش در اطراف دهان خود شده اید و تصور می کنید مقصر این علائم خمیردندان شماست، اولین کاری که باید انجام دهید توقف استفاده از آن محصول و برند است. می توانید نوع یا برند دیگری از خمیردندان را امتحان کنید و تغییر علائم خود را زیر نظر داشته باشید.

در عین حال، ایده خوبی است که به دندانپزشک یا پزشک متخصص پوست مراجعه کنید. یک متخصص آلرژی و حساسیت نیز می تواند از شما تست آلرژی به عمل آورد تا ابتلا به آلرژی به خمیردندان در شما مشخص شود. در صورتی که ترکیبیات به کار رفته در خمیردندان مشخص باشد، دندانپزشک یا پزشک تمامی این مواد را تست خواهند کرد تا علت آلرژی شما به طور خاص مشخص شود. بنابراین بهتر است بسته بندی محصول را با خود همراه داشته باشید.

در صورتی که نتیجه تست اول آلرژی به خمیردندان در شما مثبت باشد، لازم است که تست دومی از شما گرفته شود تا نتیجه تست اول ثابت شود. در این صورت می توانید آلرژن عامل بروز حساسیت را شناسایی کنید و در آینده از خرید برندی که حاوی آن است اجتناب کنید.

خمیر دندان از چه موادی تشکیل شده است؟

چند سال پیش و از زمانی که مواد شیمیایی ضدیخ در خمیردندان های تولید شده در چین کشف شد، نگرانی مردم نسبت به مواد تشکیل دهنده خمیردندان افزایش یافت. خوشبختانه، مواد ضدیخ در خمیردندان هایی که به دنیا فروخته متوقف گردید. مواد تشکیل دهنده خمیردندان باعث ایجاد حس تازگی و تمیزی در دهان می شوند. خمیردندان از چه موادی تشکیل شده است؟

  • فلوراید
  • مواد ساینده برای تمیز کردن لکه ها از روی دندان
  • مواد کف کننده برای تسهیل تمیز شدن دندان ها
  • مواد طعم دهنده برای ایجاد حس بهتر
  • مواد حفظ کننده رطوبت خمیر
  • عوامل ضدباکتریایی
  • مواد نگهدارنده
  • رنگ
  • شیرین کننده ها
  • غلیظ کننده ها
  • و مواد دیگر بسته به نوع خمیر دندان و برند محصول

آیا آلرژی به خمیردندان می تواند مانعی بر سر راه رعایت بهداشت دهان و دندان باشد

اگر حساسیت به خمیردندان ثابت شود، آیا دیگر نمی توان از آن برای تمیز کردن دهان و دندان استفاده کرد؟ اصلا این طور نیست. زمانی که ابتلا به آلرژی در شما ثابت شود، تنها کافی است از آن محصول دوری کرده و نوع دیگری را برای تمیز کردن دندان های خود انتخاب کنید.

خبر خوب این است که اگر ثابت شود شما به خمیردندان حساس هستید، خمیردندان های زیادی در بازار وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید. در صورتی که به یکی از اشکال فلوراید حساسیت داشته باشید، برندهای فاقد فلوراید در بازار وجود دارند که می توانید از آنها استفاده کنید .

اگر به طعم میخک حساس باشید، می توانید از برندهای نعنایی استفاده کنید. طعم نعنا باعث حس تازگی در دهان شما می شود.

در عین حال، محصولات دیگری نیز به غیر از خمیردندان در بازار وجود دارند که می توانند جانشین آن باشند. یکی از این محصولات پودر دندان است که کار خمیردندان را برای شما انجام می دهد. پودر دندان را می توانید با استفاده از مواد طبیعی در خانه تهیه کنید یا از برندهای موجود در بازار استفاده کنید. در این مطلب می توانید با این ماده و نحوه استفاده از آن بیشتر آشنا شوید.

منبع:

colgate

 

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

دندانپزشکی برای بیماران قلبی باید با ملاحضات و دقت خاصی انجام گیرد. پیش از انجام درمان لازم است دندانپزشک از وضعیت بیمار آگاهی داشته باشد تا خدمات درمانی به نحو مناسبی ارائه شود. در ادامه شرایط قلبی مختلف و ملاحضات درمانی مناسب با آن آمده است.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

بیماری قلبی بیمار را در شرایط خاصی قرار می دهد و فرد باید از خود مراقبت های ویژه ای به عمل آورد. ارائه خدمات درمانی در این بیماران باید با ملاحضات خاصی انجام شود. در صورتی که دچار یکی از بیماری های زیر هستید، دندانپزشک را باید از وضعیت خود آگاه سازید:

  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی قلب داشته اید.
  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی دریچه قلب داشته اید.
  • وجود دستگاه مصنوعی تحریک قلب
  • سابقه تب رماتیسمی
  • سابقه تپش و مور مور شدن قلب
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی
  • اشکال در شریان های ریوی
  • داشتن نقص مادرزادی قلبی
  • اختلال دریچه قلب
  • سایر بیماری های قلبی مانند فشار خون

خدمات دندانپزشکی پس از سکته قلبی:

در صورتی که دچار سکته قلبی شده اید، بهتر است برای دریافت خدمات دندانپزشکی کمی صبر کنید. با این حال، اگر دچار درد و اورژانس دندانپزشکی شده اید، در مورد دریافت خدمات درمانی دندانپزشکی با متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. در صورتی که از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید. این نوع داروها می توانند موجب تشدید خونریزی در طول جراحی دهان و دندان شود. در صورتی که قرار است تحت جراحی تهاجمی قرار گیرید، از ۱۲ ساعت قبل از درمان مصرف داروهای ضدانعقاد خون مانند هپارین باید متوقف شود. شش ساعت پس از توقف خونریزی و تشکیل لخته می توانید مصرف داروهای خود را از سر بگیرید.

در طول درمان دندانپزشکی باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

در صورتی که پیش از این دچار سکته قلبی شده اید و سکته توانایی تولید بزاق کافی را در شما محدود کرده است، شاید لازم باشد برای شما بزاق مصنوعی تجویز شود. در صورتی که سکته روی صورت، زبان و به طور کلی حواس دست و بازوی شما تاثیر گذاشته باشد، دندانپزشک استفاده از ژل فلوراید، اصلاح تکنیک مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، افزودن دهانشویه و سایر استراتژی های حفظ بهداشت دهان و دندان را به شما توضیح خواهد داد.

فشار خون بالا:

برخی از داروهای فشار خون می توانند موجب ابتلا به خشکی دهان یا تغییر طعم دهان شوند. بلوک کننده های کانال کلسیم به طور خاص می توانند باعث التهاب بافت لثه و رشد بیش از حد آن شوند که جویدن را برای بیمار مشکل می سازد. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این موارد شامل توصیه برخی روش های بهداشت دهان و دندان و مراجعه منظم تر و بیشتر برای جرم گیری دندان هاست. در برخی موارد، از جراحی لثه می توان برای برداشتن بافت اضافه لثه، تحت عنوان ژنژیوکتومی، استفاده کرد.

در صورتی که برای شما از بیحسی استفاده می شود، از دندانپزشک در مورد وجود اپی نفرین در آن سوال کنید. این ماده به برخی از محصولات بیحسی موضعی اضافه می شود. مصرف آن در برخی از بیماران مبتلا به فشار خون می تواند موجب تغییرات قلبی عروقی، شامل افزایش خطرناک فشار خون، آنژین صدری، حمله قلبی، آریتمی می شود و باید با در نظر گرفتن ملاحضات خاصی استفاده شود.

نارسایی قلبی:

تنها بیمارانی می توانند از خدمات دندانپزشکی بهره ببرند که در شرایط ثابت قرار دارند. در این شرایط، بیمار باید در حالت نیمه خوابیده روی صندلی دندانپزشک قرار گیرد و آرام باشد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی مبتلا به آریتمی:

برای کاهش اضطراب و نگرانی خود، پیش از جلسه درمان داروهای ضد اضطراب مصرف کنید. در صورتی که در طول درمان آریتمی قلب بیمار افزایش یابد، دندانپزشکی برای بیماران قلبی متوقف می شود و برای بیمار ماسک اکسیژن زده می شود. در صورتی که درد قفسه سینه ادامه یابد، بیمار باید از قرص نیتروگلیسرین استفاده کند.

درد قفسه سینه:

بیماران مبتلا به آنژین صدری که از بلوک کننده های کانال کلسیم استفاده می کنند ممکن است دچار رشد بیش از حد بافت لثه شوند. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این شرایط شامل جراحی لثه می شود.

همانند بیمارانی که دچار حمله قلبی شده اند، برای این بیماران نیز باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

بیمارانی که دچار آنژین صدری استیبل هستند (دردی که با الگوی قابل پیش بینی ایجاد می شود) می تواند از دندانپزشکی برای بیماران قلبی استفاده کنند، اما بیمارانی که دچار آنژین آن-استیبل هستند (درد با الگوی غیر قابل پیش بینی) نباید از خدمات درمانی انتخابی و غیر ضروری استفاده کنند. برای این دسته بیماران، خدمات درمانی باید در بیمارستان یا کلینیک های مجهز به مانیتورینگ شرایط قلبی انجام گیرد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی و فهرست داروهای مصرفی:

برخی از داروهایی که برای بیماران قلبی تجویز می شوند، می توانند موجب خشکی دهان شوند. این دسته بیماران می توانند از بزاق مصنوعی استفاده کنند.

فهرست کامل داروهای قلبی و دوز داروها را در اختیار دندانپزشک خود قرار دهید. این کار به دندانپزشک کمک می کند که خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی را با توجه به نیازهای آنها ارائه دهد.

در صورت لزوم، شماره تماس متخصص بیماری های قلبی خود را در اختیار دندانپزشک قرار دهید تا مشورت های لازم برای درمان شما صورت گیرد.

در صورتی که برای دریافت خدمات دندانپزشکی نگران هستید، در این مورد با دندانپزشک و متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. آنها می توانند اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهند و به کاهش درد و نگرانی های شما کمک کنند.

سلامت دهان، دندان و قلب شما به هم گرفته خورده است. وضعیت سلامت هر یک می تواند بر دیگری تاثیر داشته باشد. همان طور که گفته شد مصرف برخی داروهای بیماری قلبی باعث خشکی دهان می شود که خود از عوامل ابتلا به بیماری لثه و پوسیدگی دندان است. از سوی دیگر، تحقیقات ثابت کرده اند که عدم رعایت بهداشت دهان و دندان در ابتلا به بیماری های قلبی سهم ویژه ای دارد. برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلبی بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرد.

توجه خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی می تواند به ارتقا سلامت آنها کمک کند و در عین حال، باید با توجه به شرایط آنها صورت گیرد. از این رو، آگاهی دندانپزشک از وضعیت شما اهمیت دارد.

منبع:

webmd

ترک خوردگی گوشه لب:

ترک خوردگی گوشه لب عارضه رایجی است که بسیاری از افراد در طول زندگی خود آن را تجربه می کنند. علت عمده این عارضه می تواند ابتلا به عفونت باکتریایی یا قارچی در گوشه های لب باشد.

این نواحی دردناک، قرمز و ملتهب است، پوست کنار لب خشک و ترک خورده است و بهبود نمی یابد. عارضه بیشتر در ماه های سرد زمستان دیده می شود که پوست خشک می شود و ترک هایی روی آن پدید می آید. وجود این ترک ها باعث می شود که باکتری و قارچ ها به این ترک ها نفوذ کرده و موجب بیماری شوند.

ترک خوردگی گوشه لب در بیمارانی که تحت درمان با ارتودنسی هستند بیشتر دیده می شود. در برخی از بیماران ارتودنسی، به دلیل شکل لب ها و وضعیت فک و دندان ها، بریس باعث افزایش جریان بزاق دهان می شود و گوشه لب ها مرطوب می شود. این باعث تغییر شرایط می شود. قارچ هایی که در دهان زندگی می کنند ممکن است به این ترک های ریز حمله می کنند و باعث شروع عفونت می شود.

در عین حال، برخی عادات نامناسب می توانند باعث ترک خوردگی گوشه لب شوند. افرادی که دائما به گوشه یا هر نقطه ای از لب های خود زبان می زنند نیز می توانند باعث ابتلا به عفونت شوند. بیمارانی که دائما لب بالا و پایین خود را می مکند نیز ممکن است دچار این عارضه شوند.

برای درمان ترک خوردگی گوشه لب چه می توان کرد؟

اگر بیمار در اثر داشتن عادت زبان زدن لب یا گوشه لب های خود باشد، برای درمان ترک خوردگی گوشه لب باید هر چه سریع تر عادت خود را ترک کند. ترک این عادت بسیار دشوار است. اگر بیمار یک کودک باشد، شاید لازم باشد که والدین دائما او را زیر نظر بگیرند تا در هنگام انجام این کار به او گوشزد کنند. استفاده از سیستم پاداش نیز می توانند برای توقف عادت زبان زدن به لب موثر باشد.

اگر ترک خوردگی گوشه لب در اثر اناتومی دهان و استفاده از بریس باشد، عفونت زمانی از بین می رود که بریس ها از روی دندان برداشته شوند. این عارضه در طول درمان ارتودنسی نادر است و زیاد اتفاق نمی افتد. معمولا ارتودنیست برای تسکین درد بیمار، کرم ضد قارچ تجویز خواهد کرد. برای درمان لازم است که بیمار روزی دو بار کرم را به گوشه لب های خود بمالد تا عفونت درمان شود.

ناحیه آلوده باید خشک نگه داشته شود و نرم کردن آن با مقداری کرم وازلین نیز می تواند موثر باشد. دور نگه داشتن ترک خوردگی گوشه لب از بزاق باعث کاهش تعداد باکتری و قارچ در زخم می شود. کرم وازلین مانعی روی زخم ایجاد می کند و به بهبودی زخم کمک می کند.

مصرف رژیم غذایی متعادل و مصرف مکمل های حاوی ویتامین C و ب کمپلکس در ترمیم زخم موثر است. این مکمل ها روند بهبودی را تسریع می کنند.

در صورتی که تصور می کنید ترک خوردگی گوشه لب ناشی از قارچ است، با ارتودنتیست خود مشورت کنید تا داروی مناسب برای شما تجویز شود. در بسیاری از موارد، اعمال کرم ضد قارچ یا آنتی باکتریال، دو بار در روز، برای درمان کافی است.

در صورتی که عفونت تا چند ماه پس از درمان باقی ماند، لازم است برای بررسی و آزمایشات بیشتر به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید.

منبع:

askanorthodontist

چای سبز برای دندان:

نتیجه یک تحقیق برای روی ۹۴۰ مرد نشان می دهد که وضعیت سلامت دهان و دندان کسانی که به طور روزانه چای سبز نوشیده اند بهتر از افرادی است که نمی نوشیدند. در این مطالعه، مردان بین سن ۴۹ تا ۵۹ سال از نظر سه شاخص بیماری لثه مورد ارزیابی قرار گرفتند و نتیجه تحقیقات نشان داد که هر فنجان چای سبز که در روز نوشیده شود، مقداری کاهش در هر سه شاخص دیده می شود. محققان به این نتیجه رسیدند که چای سبز برای دندان مفید است و می تواند منافع زیادی برای سلامت دهان و دندان داشته باشد.

چای سبز برای دندان:

محقق این مطالعه بر این باور است که هر مطالعه جدیدی که گامی رو به جلو در جهت روشن ساختن مسائل مربوط به بهداشت دهان و دندان به شمار می رود، مسیر جدیدی را به سوی درک بهتر باز می کند. با این حال، مانند هر مطالعه دیگری که با تعداد نمونه های کم انجام گرفته است، نتایج این تحقیق نیز به طور کامل مورد اعتماد نیست. با این حال، از آنجا که چای نسبتا ارزان و در دسترس عموم است، در صورتی که چای سبز برای دندان مفید باشد، ارزش مطالعه بیشتر و دقیق تر را دارد.

در مطالعات پیشین نیز تاثیر نوشیدن چای سبز در کاهش رشد سلول های سرطانی ثابت شده بود. از این رو، تاثیر چای سبز برای دندان نیز خارج از تصور نیست.

در کنار تاثیر و مزایای چای سبز برای دندان، می توان به اهمیت مواد غذایی قلیایی برای دهان و دندان نیز اشاره کرد. در تمام مهمانی ها و دورهمی ها غذا نقش مهمی برای انسان دارد. با این حال، در انتخاب غذا باید به سلامت خود نیز توجه کرد.

برای انسان بیشتر کالری غذاها، سرخ کرده یا خام، میزان سبزیجات و پروتئین غذا اهمیت دارد. اما در کنار موارد فوق باید به این فکر کرد که تاثیر غذا بر دهان چیست؟ آیا این غذا اسیدی است؟ آیا مینای دندان را به سادگی تخریب می کند؟

سطح pH:

سطح pH غذا نشان می دهد که آیا اسیدی است یا قلیایی. طیف pH از ۰ تا ۱۴ است و زیر ۷ اسیدی محسوب می شود. سطح بالای ۷ قلیایی است. pH طبیعی بین این دو عدد یعنی حدود ۷٫۴ است. مصرف غذاهای اسیدی می تواند pH دهان را به زیر ۷ ببرد.

افرادی که مستعد محیط اسیدی دهان هستند شامل افراد چاق، بیماران دیابت نوع دو و بیماران قلبی است.

غذاهای قلیایی:

یک رژیم غذایی مبتنی بر غذاهای قلیایی با میوه و سبزیجات شروع می شود و خاتمه می یابد. برای یافتن غذاهای قلیایی از یک متخصص غذایی کمک بگیرید.

تاثیر مواد غذایی قلیایی بر دندان:

از آنجا که غذاهای قلیایی تاثیر مواد غذایی اسیدی را از بین می برد، پس از فرسایش مینای دندان جلوگیری می کند. غذاهای اسیدی باعث از بین رفتن مینای دندان می شوند و مواد غذایی قلیایی این تاثیر را خنثی می کنند.

بسیاری از افراد از تاثیر مثبت برخی مواد غذایی بر سلامت خود باخبر هستند و رژیم غذایی خود را بر این اساس انتخاب می کنند. همانند هر چیز دیگری در زندگی رعایت اعتدال و میانه روی بین مصرف غذاهای اسیدی و قلیایی باعث حفظ سلامت شما می ود.

منبع:

colgate