نوشته‌ها

افتادن زودهنگام دندان شیری در کودکان

سوال: فرزندم در ۴ سالگی اولین دندان شیری خود را در فک پایین از دست داده است. هیچ ضربه ای به صورتش وارد نشده است. من نگران این موضوع هستم. البته دندان های او در سن نوزادی نیز بسیار زودتر از سایر کودکان رشد کردند، اما از آنجا که در همه منابع سن افتادن دندان شیری را حدود ۶ تا ۷ سالگی اعلام کرده اند، آیا افتادن زودهنگام دندان شیری جای نگرانی دارد؟

پاسخ:

در مورد زمان افتادن دندان شیری در کودکان چیزی بین ۴ تا ۸ سال قابل قبول است. با این حال، متوسط این زمان یعنی ۶ سال در اغلب کودکان رایج تر است. بنابراین ممکن است این مرحله در برخی کودکان کمی زودتر و در برخی دیگر کمی دیرتر رخ دهد. زمان افتادن دندان را عوامل زیادی تعیین می کنند که یکی از آنها وراثت است. اگر دندان های شما یا همسرتان زودتر از موعد افتاده باشد، این امر ممکن است در مورد فرزندتان نیز صدق کند. وارد شدن ضربه به صورت، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، زودتر بیرون زدن دندان در نوزادی، و برخی دیگر از علل افتادن زودهنگام دندان شیری به شمار می روند.

افتادن زودهنگام دندان شیری:

افتادن زودهنگام دندان شیری در سن ۴ سالگی در فرزند شما زیاد موجب نگرانی ما نیست، به خصوص که ذکر کرده اید که دندان های او در نوزادی نیز زودتر از هم سالان دیگرش رشد کرده است. با این حال به دلایل زیر افتادن زودهنگام دندان شیری برای دندانپزشکان مطلوب نیست:

  • تاخیر در رشد دندان دائمی در این ناحیه
  • بسته شدن فضای ایجاد شده در محل دندان خالی، که باعث می شود دندان دائمی فضای کافی برای رشد نداشته باشد.
  • تغییر در شکل فک و جویدن کودک، زیرا موجب سر خوردن دندان های مجاور به فضای خالی دندان می شود.

برای پیشگیری از این مشکلات توصیه می کنیم فرزندتان را به یک کلینیک دندانپزشکی ببرید تا دندان های او معاینه شوند و از فک او عکس رادیوگرافی تهیه شود. عکس رادیوگرافی می تواند وضعیت رشد دندان ها را مشخص کند. لازم است که فضای خالی در دهان توسط دندانپزشک بررسی شود تا وجود فضای کافی برای رشد دندان دائمی در قوس فک ارزیابی شود. گاهی بر اساس عکس های رادیوگرافی و وضعیت رشد دندان دائمی، ممکن است استفاده از فضا نگه دار توصیه شود. این ابزار در محل دندان از دست رفته قرار می گیرد و مانع از سر خوردن دندان های مجاور به فضای خالی می شود. در نتیجه فضای طبیعی برای رشد دندان دائمی تا زمان آماده شدن آن برای بیرون زدن از خط لثه حفظ می شود.

منبع:

everydayhealth

تاخیر در رشد دندان شیری:

والدین جدید منتظر آن لحظه شیرین هستند که دو مروارید سفید کوچک را در دهان نوزاد ببینند. بنابراین طبیعی است که تاخیر در رشد دندان شیری برای آنها نگران کننده باشد. با اینکه این تاخیر در اغلب کودکان جای نگرانی ندارد، اما برخی عوامل می توانند زمینه ساز آن باشند.

دندان های شیری معمولا چه زمانی بیرون می زنند؟

زمانی که نوزاد به دنیا می آید بیشتر دندان هایش زیر خط لثه شکل یافته اند و معمولا تا سن ۶ ماهگی بیرون می زنند. تمامی دندان های شیری تا ۳ سالگی در دهان ظاهر می شوند.

تاخیر در رشد دندان شیری چه زمانی غیر طبیعی است؟

تاخیر در رشد دندان شیری تا سن ۱۸ ماهگی غیر طبیعی تلقی می شود و باید به یک دندانپزشک اطفال مراجعه کنید. بیرون زدن اولین دندان شیری از ۴ تا ۱۵ ماهگی طبیعی است و سایر دندان ها طبق روال بیرون می زنند. بیشتر کودکان تا ۱۱ ماهگی ۴ دندان دارند. در ۱۵ ماهگی انتظار داریم ۸ دندان دیده شود. وجود ۱۲ دندان در دهان نوزاد در ۱۹ ماهگی طبیعی تلقی می شود و این مقدار در ۲۷ ماهگی باید به ۲۰ دندان برسد.

دندان های دائمی در حدود ۶ سالگی شروع به بیرون زدن می کنند.

تاخیر در رشد دندان شیری لزوما محلی برای نگرانی نیست، اما در موارد معدود، نداشتن دندان می تواند نشانه ای از وجود یک مشکل پزشکی باشد.

علل تاخیر در رشد دندان شیری:

گاهی تاخیر در رشد دندان شیری تنها به دلیل سابقه خانوادگی ایجاد می شود. وزن پایین نوزاد هنگام تولد و نارس بودن او نیز از علل این تاخیر به شمار می رود. در این شرایط ممکن است مینای دندان نیز دچار نقیصه باشد.

برخی بیماری های ژنتیکی مانند آملوژنزیس ایمپرفکتا و برخی دیگر می توانند عاملی بر این مشکل باشند.

کمبود ویتامین D و کلسیم از دیگر عوامل موثر در تاخیر رشد دندان هستند.

در مواردی نیز ابتلا به سندرم داون و کم کاری تیروئید می توانند موجب بروز این مشکل شوند.

آیا این موضوع مشکل ساز است؟

به طور کلی تاخیری که در اثر وجود یک مشکل زمینه ساز پزشکی ایجاد نشده باشد، جای نگرانی ندارد اما می تواند باعث بروز مشکلات دهان و دندان در مراحل بعدی غمر باشد. مطالعات نشان می دهند که احتمال نیاز به درمان های ارتودنسی در بزرگسالی در این دسته افراد حدود ۳۰ درصد بیشتر از جمعیت عادی است. بنابراین بهتر است در ۷ سالگی کودک تحت نظر یک ارتودنتیست قرار گیرد تا در صورت وجود مشکل راه حل های درمانی بررسی شوند.

منبع:

colgate

فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی:

سوال: دندان کودک ۷ ساله ام به مدت شش ماه است که افتاده است. اما تا به حال علامتی از بیرون زدن دندان دائمی ندیده ایم. خیلی نگران این موضوع هستم و می ترسم در آینده کودکم دچار در هم ریختگی دندان شود. به علاوه که این موضوع موجب خجالت او از لبخند زدن پیش هم سالان و همکلاسی هایش شده است. آیا این تاخیر در بیرون زدن دندان دائمی طبیعی است؟ فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی چقدر است؟

پاسخ:

دندان های شیری معمولا در سن ۶ تا ۷ سالگی شروع به افتادن می کنند و این روند معمولا از دندان های پیشین شروع می شود. افتادن دندان شیری زودتر یا دیرتر از موعد مورد انتظار به زمان رشد آن در نوزادی، سابقه فامیلی و میزان رعایت بهداشت دهان و دندان بستگی دارد. در صورت افتادن دندان زودتر از سن ۵ سالگی و دیرتر از ۸ سالگی، کودک باید به دندانپزشک ارجاع داده شود.

فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی:

در صورتی که دندان شیری زودتر از موعدد مورد انتظار افتاده باشد، مقداری تاخیر در بیرون زدن دندان دائمی محتمل است. در شرایطی که دندان در زمان مقرر افتاده باشد، فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی می تواند از یک هفته تا ۶ ماه باشد. این دوره زمانی کاملا طبیعی است و عدم رشد دندان دائمی تا ۶ بعد نیز جای نگرانی ندارد.

با این حال، برخی عوامل می توانند موجب افزایش فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی شوند:

  • ژنتیک/ داشتن سابقه خانوادگی تاخیر در بیرون زدن دندان
  • عفونت یا پوسیدگی دندان شیری پیش از بیرون زدن دندان دائمی
  • افتادن زودهنگام دندان شیری در اثر تصادف یا پوسیدگی شدید
  • وارد شدن ضربه شدید به صورت که به دندان شیری آسیب وارد کرده است
  • تب و بیماری های زمینه ساز که می توانند در تاخیر بیرون زدن دندان نقش داشته باشند.

در حال حاضر به شما توصیه می کنیم نگران نباشید. معمولا ۷ سالگی سن میانگین برای بیرون زدن دندان دائمی به شمار می رود. در این سن دندان های دائمی پیشین بیرون می زنند. برای اطمینان خاطر بیشتر می توانید به یک دندانپزشک/ارتودنتیست مراجعه کنید تا از فک و وضعیت دندان های دائمی زیر خط لثه و استخوان فک عکس رادیوگرافی تهیه شود. وضعیت رشد دندان و محل قرارگیری دندان در بیرون زدن آن نقش مهمی دارد. در صورتی که مشکلی در این رابطه وجود داشته باشد، بهترین گزینه درمان به شما پیشنهاد خواهد شد.

منبع:

everydayhealth

ترتیب افتادن دندان های شیری در کودکان

افتادن دندان شیری درست به اندازه رشد اولین دندان اهمیت دارد. دانستن ترتیب افتادن دندان های شیری می تواند به شما در گذر از این مرحله به یاد ماندنی کمک کند.

ترتیب افتادن دندان های شیری:

ترتیب افتادن دندان های شیری درست به همان ترتیب رشد آنهاست. به این معنی که احتمالا اول دندان های پیشین می افتند، سپس دو دندان مجاور آنها می افتند. این دندان های شیری بین سن ۶ تا ۱۲ سل می افتند. ترتیب رشد و افتادن دندان های شیری را می توانید در شکل زیر ببینید.

آن لبخند شیرین کودکی به زودی با جای خالی مواجه می شود. سپس در خط لثه دو دندان نوک می زنند و جایگزین دندان های قبلی می شوند. تا سن ۱۲ و ۱۳ سالگی کودک همچنان در حال رشد دندان دائمی است و این دوره ای است که در دهانش هم دندان شیری و هم دائمی دارد. این امر می تواند موجب یک لبخند عجیب و ناسازگار در این سن شود.

کمک به کودک برای تحمل از دست رفتن دندان:

افتادن دندان برای کودک هم ترسناک و هم هیجان انگیز است. با این حال اگر با او همراهی شود و به تمامی سوالاتش پاسخ داده شود، این مسئله برای او بیش از حد بزرگ نخواهد بود. برخی از کودکان ترجیح می دهند کسی به افتادن دندان های آنها اشاره ای نکند. برخی دیگر مایل هستند که برای این واقعه جشن بگیرند و فرشته دندان به آنها جایزه دهد. برخی دیگر نیز به دلداری والدین نیاز دارند.

رویکرد کودک شما هر چیز که هست، هرگز در ترتیب افتادن دندان های شیری دخالت نکنید. هرگز نباید یک دندان را به زور از جای خود بیرون بکشید. دندان زمانی که آماده باشد، می افتد. با این حال، در صورتی که کودک دچار درد، ناراحتی، خونریزی و شکستگی زودهنگام دندان شیری شده است، به یک دندانپزشک اطفال مراجعه کنید.

سالم نگه داشتن دندان کودک:

از دست رفتن دندان شیری در اثر پوسیدگی یا آسیب نباید مشکل بزرگی باشد، اما از دست رفتن زودهنگام آن عوارض بلندمدتی بر رشد دندان های دائمی دارد. پوسیدگی دندان شیری می تواند باعث عفونت سینوسی، گوش و حتی مغز شود. سایر عوارض این مشکل عبارتند از:

  • آسیب به دندان های دائمی
  • اشکال در خوردن
  • اشکال در حرف زدن

رعایت بهداشت دهان و دندان برای کودک ضروری است. ایجاد عادات درست در کودک به حفظ سلامت عمومی او کمک می کند.

افتادن دندان شیری را باید برای کودک به یک روند بامزه و آسان تبدیل کنید و او را به حفظ بهداشت تشویق کنید.

منبع:

colgate

خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد

زمانی که کودک در حال دندان درآوردن است، ممکن است دچار درد شود. هیچ پدر و مادری نمی خواهد شاهد درد کشیدن فرزندش باشد. به همین دلیل ممکن است به استفاده از ژل های تسکین دندان درد روبیاورند. اما نباید خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد را نادیده گرفت.

بسیاری از این والدین خبر ندارند که بنزوکائین می تواند برای نوزاد، کودکان و حتی بزرگسالان خطرناک باشد.

خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد:

بنزوکائین می تواند به عارضه ای نادر اما بسیار جدی تحت عنوان متهموگلوبینمیا بیانجامد. این بیماری مانند نامش وحشتناک است و موجب کاهش سطح اکسیژن در خون می شود و می تواند بسیار کشنده باشد.

زمانی که والدین به دنبال یک درمان پزشکی برای فرزند خود هستند، همواره باید از خود این سوال را بپرسند: آیا خطرات آن از منافعش بیشتر است؟ تصور نکنید که چون این دارو در داروخانه به فروش می رسد پس ایمن است. هر چند خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد نادر است، اما در صورت وقوع بسیار جدی و خطرناک است. در عین حال، ممکن است نوزاد به آن واکنش آلرژیک نشان دهد و دچار تورم زبان، لب یا گلو شود. بنابراین در هر صورت بهتر است به خطرات آن، هر چند نادر، فکر کنیم.

کمک به نوزاد:

به جای استفاده از اوراژل یا دیگر داروهای تسکین دندان درد نوزاد، توصیه می شود که از حلقه های دندانی نرم مخصوص نوزادان یا پستانک سرد شده در فریزر استفاده کنید. دیگر گزینه ایمن، ماساژ دادن لثه های نوزاد با انگشت یا دستمال تمیز است.

علائم خطر:

در صورتی که از محصولات حاوی بنزوکائین برای تسکین دندان درد نوزاد خود استفاده کردید، بروز علائم زیر را در وی بررسی کنید. علائم زیر از نشانه های خطرناک بیماری متهموگلوبینمیا است.

  • مشاهده رنگ خاکستری یا آبی پوست، لب و ناخن
  • اشکال در تنفس
  • گیجی
  • خستگی
  • سردرد
  • سرگیجه
  • ضربان قلب تند

اگر بعد از مصرف محصولات حاوی بنزوکائین متوجه بروز این علائم در نوزاد خود شدید، هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.

خطر بنزوکائین برای بزرگسالان:

این ماده تنها برای کودکان نیست که خطر دارد. بزرگسالان نیز می توانند در پی استفاده از این نوع محصولات به طور جدی بیمار شوند. بنابراین پیش از مصرف محصولات حاوی بنزوکائین با پزشک خود مشورت کنید. در صورتی که دچار بیماری های قلبی هستید، سیگار مصرف می کنید، یا دچار بیماری های تنفسی هستید، به طور قطع مصرف این نوع داروها برای شما ممنوع است.

منبع:

center4research

دندان شیری در دهان بزرگسال: روشی برای درمان

دندان های شیری که اولین ردیف دندان های انسان هستند، باید در سن خاصی از بین بروند تا دندان های دائمی در زیر آن از دهان بیرون بیایند. زمانی که رشد دندان دائمی برای یک سال از زمان مقرر به تاخیر می افتد، از آن به حفظ دندان شیری در دهان یاد می شود. بررسی روند رشد دندان دائمی در دهان فرد اهمیت زیادی دارد. وجود دندان شیری در دهان بزرگسال با عواقبی همراه است و در برخی موارد به درمان نیاز دارد.

معاینه دندان شیری در دهان بزرگسال:

زمانی که فرد دچار باقی ماندن دندان شیری در دهان می شود، لازم است که سلامت وی به دقت با معاینه و رادیوگرافی دندان ارزیابی شود. رنگ، شکل، موقعیت و شرایط دندان شیری در این ارزیابی اهمیت زیادی دارد. احتمال دارد که دندان شیری به استخوان جوش خورده باشد. از این عارضه به آنکلیوز یاد می شود. این امر مانع رشد دندان دائمی می شود و دندان در فک باقی می ماند.

دلایل زیادی برای باقی ماندن دندان شیری در دهان بزرگسال وجود دارد. مهم ترین دلیل کمبود مادرزادی دندان دائمی است. دندان دائمی ریشه دندان شیری را رو به بیرون هل می دهد. این اتفاق در ۲ تا ۶ درصد مواقع رخ می دهد. همجنین شیوع آن در زنان بیشتر از مردان است. آسیب به دهان، انسداد، عدم تراز دندان های دائمی زیر فک، ورود ضربه، تروما، عفونت و تاخیر در رشد دندان دائمی دیگر دلایل وجود دندان شیری در دهان بزرگسال است.

چرا باید این عارضه را درمان کرد؟ چرا نباید وجود دندان شیری در دهان بزرگسال را به حال خود رها کرد؟ به این دلیل که این عارضه می تواند مشکلاتی برای بیمار به وجود آورد. بیماری های پریودنتال، پوسیدگی دندان و جا به جایی دندان ها از عوارض باقی ماندن دندان شیری در دهان است.

درمان:

گزینه های درمان برای باقی ماندن دندان شیری در دهان چیست؟ نوع درمان به شرایط دندان شیری و بافت اطراف بستگی دارد. اگر تعداد دندان های باقی مانده در دهان زیاد باشد، ممکن است بیمار دچار فقدان مادرزادی دندان باشد. آنچه مهم است این است که علاوه بر دندانپزشک یک ارتودنتیست نیز باید دهان بیمار را معاینه کند.

اگر شرایط دندان شیری به لحاظ کارکرد و زیبایی شناسی قابل قبول باشد، دندان در دهان به حال خود رها می شود.

زمانی که دندان شیری کج شده باشد، بهتر است آن را بکشیم. فضای خالی باقی مانده با روش های ارتودنسی بسته خواهد شد. در برخی موارد نیز لازم است فضا با استفاده از بریج یا ایمپلنت پر شود.

منبع:

colgate

دندان شیری: راه هایی برای تسکین درد نوزاد

رشد دندان شیری یکی از مهمترین مراحل زندگی نوزاد است. رشد دندان ها معمولا از شش ماهگی آغاز می شود و با مقداری درد، بی تابی و بی اشتهایی کودک همراه است. راه های زیادی برای رفع درد و ناراحتی نوزاد وجود دارد. هر نوزادی به یک راه حل پاسخ می دهد و هر والدینی به شیوه خاصی از درمان معتقد هستند. در این مطلب شما را با برخی راه حل های مشهور خانگی و داروخانه ای برای تسکین نوزاد آشنا می کنیم.

اجازه دهید چیزی را بجود:

حلقه های سیلیکونی به بچه در تسکین درد و خارش لثه های خود کمک می کنند. برخی از این حلقه ها با آب یا ژل پر شده اند و امکان استفاده از آنها به صورت سرد وجود دارد. در این صورت حلقه ها را صرفا در یخچال، نه در فریزر، قرار دهید. به یاد داشته باشید که برای تشویق کودک به جویدن حلقه، آن را در مایعی شیرین فرو نکنید. این کار باعث ایجاد عادت بد در کودک، ابتلا به پوسیدگی دندان و سایر مشکلات تغذیه ای خواهد شد.

میوه های یخ زده:

میوه های یخ زده گزینه طبیعی خوبی برای تسکین درد بیرون زدن دندان شیری هستند. میوه ها را در سرشیشه های مخصوص بریزید تا از خطر خفگی کودک پیشگیری کنید. هرگز میوه را به طور مستقیم در دسترس کودک قرار ندهید.

نان تست و بیسکویت های دندانی نیز بهترین گزینه برای کاهش دندان درد کودک هستند.

همواره از آمادگی کودک خود برای استفاده از این روش ها اطمینان حاصل کنید. همواره زمانی که کودک در حال مصرف مواد غذایی است بر او نظارت کامل داشته باشید.

لمس مادر:

با یک انگشت تمیز به آرامی لثه های نوزاد را ماساژ دهید. برای این کار می توانید از یک گاز مرطوب استریل یا پشت یک قاشق سرد نیز کمک بگیرید.

داروهای بدون نسخه:

استفاده گاه به گاه از داروهای ضد درد مانند استامینوفن برای نوزادان در هر سنی و ایبوپروفن برای نوزادان بالاتر از ۶ ماه می تواند به کاهش درد و تب همراه با رشد دندان شیری کمک کند.

پیش از مصرف دارو از پزشک خود مشاوره بگیرید. مصرف دارو و دوز آن به سن و وزن کودک شما بستگی دارد.

محصولات دندانپزشکی حاوی بنزوکائین (فقط کودکان بالاتر از ۲ سال):

محصولات حاوی بنزوکائین موضعی به سرعت از طریق لثه جذب می شوند و به سرعت درد را تسکین می دهند. محصولات متعدد دیگری نیز در داروخانه برای تسکین درد نوزاد وجود دارد که برای مصرف آنها بهتر است با پزشک کودک خود مشورت کنید.

درمان های ممنوعه برای تسکین درد دندان شیری:

  • درصورت بروز بی اشتهایی، به شیشه شیر کودک عسل، مربا یا شکر اضافه نکنید.
  • به بطری شیر کودک هیچ دارویی اضافه نکنید.
  • پستانک یا دندان گیر را در مایع شیرین قرار ندهید.
  • از الکل برای رفع علائم درآمدن دندان استفاده نکنید.

منبع

orajel

پوسیدگی دندان شیری: چرا باید ترمیم شود؟

اگرچه کودکان از مجموعه ای از دندان ها استفاده می کنند که در نهایت از بین می روند، اما این مجموعه دندان ها باید تا زمان رشد طبیعی دندان های دائمی زنده بمانند. به همین دلیل رعایت بهداشت دهان و دندان به محض رشد دندان های نوزاد ضروری است و آموزش باید از سنین پایین انجام گیرد. با وجود تلاش های زیاد برخی والدین برای اطمینان از بهداشت دهان و دندان فرزند خود، گاهی اوقات با پوسیدگی دندان شیری روبرو می شوند. درمان پوسیدگی دندان شیری کودکان بسیار شبیه به بزرگسالان است، زیرا حفظ سلامت دندان ها مهمترین جنبه آن است.

دندان های شیری را پر کنید:

اگرچه دندان های شیری کودک دائمی نیستند، اما تنها دندان هایی هستند که وی تا چند سال خواهد داشت. برای حفظ سلامتی دهان و دندان کودک، دندانپزشک بر اساس نوع مشکل تصمیم به پر کردن یا استفاده از روکش روی آن خواهد گرفت. دندان های شیری به رشد صحیح دندان های دائمی کمک می کنند. بنابراین از دست دادن زودهنگام آنها به زیبایی لبخند کودک در آینده لطمه خواهد زد.

بازگشت پوسیدگی دندان شیری:

اگر چه دندانپزشک برای حذف پوسیدگی دندان شیری تلاش زیادی کرده است، گاهی اوقات مشکل تکرار می شود. دندان هایی که حفره در بین آن ایجاد شده نسبت به دندان هایی که حفره روی سطح آن قرار دارد، در معرض احتمال بیشتری برای ابتلا به پوسیدگی مجدد هستند. هنگامی که پوسیدگی باز می گردد، برای درمان دندان و پر کردن مجدد دندان باید پرشدگی قبلی تخلیه شود.

تروما:

پوسیدگی دندان تنها یک دلیل برای نیاز به پر کردن دندان است. اگر تروما به دندان آسیب برساند، باید دندان پر شود. مسائل دیگر عبارتند از شکل نامناسب دندان ها، عدم رشد کامل دندان، ترک خوردن یا شکستن دندان در اثر ضربه. دراغلب این موارد دندانپزشک استفاده از روکش را به پر کردن ترجیح می دهد.

کشیدن دندان:

نگهداری دندان های شیری بخش مهمی از مراقبت های دندان برای کودکان است. اما گاهی اوقات هیچ گزینه ای برای دندانپزشک باقی نمی ماند. اگر پوسیدگی خیلی پیشرفته باشد، و موجب بیماری لثه یا درد کودک شده باشد، بهترین راه کشیدن دندان است. بسیاری از دندانپزشکان در محل دندان کشیده شده از یک دندان مصنوعی یا فضا نگهدار استفاده می کنند تا فضای خالی بر رشد دندان های دائمی تاثیر نامطلوبی باقی نگذارد.

گاز خنده:

هنگامی که کودک نیاز به پر کردن دندان دارد، ممکن است دندانپزشک از اکسید نیتروژن یا گاز خنده برای آرامش او استفاده کند. اکسید نیتروژن اضطراب را کاهش می دهد و کودک درد ناشی از انجام کار را حس نخواهد کرد. گاز خنده برای همه کودکان موثر نیست. بنابراین بسته به شرایط ممکن است دندانپزشک از روش دیگری استفاده کند.

تعداد پرکردگی در یک جلسه:

زمانی که کار برای یک کودک شروع می شود، گاهی پوسیدگی تمام دندان ها در یک جلسه درمان می شود و گاهی تنها یک دندان ترمیم می گردد. دلیل این امر راحتی کودک و نه تعداد حفره ها است. برخی کودکان با نشستن طولانی مدت روی صندلی مشکلی ندارند، در حالی که برخی دیگر حاضر به همکاری نیستند. دندانپزشک به دنبال بهترین نتیجه برای کودک است. اگر این امر طی جلسات متعدد به دست می آید، روال درمان بر این اساس قرار خواهد گرفت. به هر حال، درمان صحیح و کامل کودکی که در حال جیغ زدن است هم برای کودک و هم والدین دشوار است.

اگر در مورد درمان پوسیدگی دندان کودک خود دچار اضطراب هستید، دندانپزشکان کلینیک شبانه روزی یوسف آباد می توانند با ارائه اطلاعات دقیق تر از روند درمان و مراقبت های پس از درمان موجب آرامش خاطر شما شوند.

منبع

۱۲۳dentist

دندان کنده شده: موقعیت اورژانس دندان پزشکی

هر ساله بیش از پنج میلیون دندان در کودکان و بزرگسالان کنده می شوند. با اقدام اورژانسی مناسب، امکان این هست که دندانی که از سوکت خود کنده شده با موفقیت مجددا کاشته و برای سال ها در دهان باقی بماند. این اتفاق معلوم نیست چه زمانی در زندگی شما یا فرزندتان رخ دهد. دانش و عملکرد سریع شما احتمال نجات دندان کنده شده را افزایش می دهد! بنابراین بهتر است این مطلب را همین امروز بخوانید و برای افزایش آگاهی اطرافیان با آنها به اشتراک بگذارید. به صورت کلی به یاد داشته باشید که در صورت کنده شدن دندان، برای رسیدن به نزدیک ترین مطب یا کلینیک دندان پزشکی حدودا ۳۰ دقیقه وقت دارید.

گام های ضروری در حفظ دندان کنده شده:

یافتن دندان:

اگر بعد از تصادف یا وارد شدن ضربه به صورت دندان از دهان شما بیرون افتاد، سعی کنید درد و خونریزی را فراموش کرده و هر چه سریع تر آن را بیابید. زمانی که دندان را یافتید، به هیچ وجه به ریشه دندان دست نزنید. دندان را از تاج آن بگیرید. این عمل برای افزایش احتمال نجات دندان کنده شده و به حداقل رسیدن آسیب به ریشه ضروری است.

شستشو:

اگر دندان روی خاک افتاده است و کثیف شده است، آن را با آب بشویید. برای شستشوی دندان از صابون یا مواد شیمیایی استفاده نکنید. در حین شستشو دندان را مالش ندهید. بعد از شستشو نیز آن را خشک نکنید. همچنین لازم نیست که دندان را لای پارچه یا دستمال بپیچید.

 جایگذاری مجدد:

در صورت امکان دندان را بالافاصله در سوکت خود قرار دهید. هر چه زودتر دندان در محل خود قرار گیرد، احتمال زنده ماندن آن بیشتر می شود. برای قرار دادن دندان در محل خود، ابتدا به دقت دندان را با انگشت در سوکت فشار دهید یا آن را بالای سوکت قرار دهید و دهان خود را ببندید.

مرطوب نگه داشتن دندان:

دندان کنده شده نمی تواند بدون رطوبت زنده بماند. بنابراین دندان را مدت زیادی بیرون از دندان یا محلی بدون رطوبت قرار ندهید. اگر امکان جایگزین کردن دندان در سوکت وجود ندارد، یکی از موارد زیر را انتخاب کنید:

  • کیت اضطراری حفظ دندان (قابل تهیه از داروخانه)
  • شیر
  • داخل دهان (در کنار گونه)

در صورتی که دندان کنده شده متعلق به کودک شما است و کوچک تر از آن است که بتوان برای نگه داشتن دندان در دهانش به او اعتماد کرد و نیز در صورتی که به شیر یا کیت اضطراری حفظ دندان دسترسی ندارید، بهترین راه نگه داشتن دندان در دهان خودتان است. با این حال موضوع را به اطلاع دندان پزشک برسانید.

آب برای نگه داری طولانی مدت از دندان کنده شده توصیه نمی شود، زیرا سلول های سطح ریشه نمی توانند مدت زیادی در کنار آب دوام بیاورند.

مراجعه به اندودنتیست یا نزدیکترین دندان پزشک:

دندان را در حالت ایده آل ظرف ۳۰ دقیقه از زمان آسیب به دندان پزشک برسانید. با این حال، گاهی شانس با فرد یار است و امکان نجات دندان تا یک ساعت بعد نیز میسر است.

دندانپزشک چه خواهد کرد؟

گاهی قرار دادن دندان در جای خود ساده خواهد بود. اما گاهی مسئله پیچیده تر است. ابتدا دندانپزشک محل دندان را شستشو می دهد تا بقایای اضافه از آن خارج شود. سپس دندان را در جای خود قرار می دهد. زمان در اینجا نقش مهمی بازی می کند. سپس دندان را به دندان مجاور سالم اسپلینت می کند. دندانپزشک تصمیم می گیرد که چه مدت دندان باید با استفاده از سیم به دندان مجاور متصل بماند. در صورتی که ریشه دندان و استخوان فک آسیب ندیده باشند، دندان ظرف سه تا چهار هفته کاملا به استخوان متصل می شود. در موارد پیچیده تر، شاید لازم باشد شش تا هشت هفته دندان اسپلینت شود.

پس از اتصال دندان به فک، ممکن است لازم باشد دندان عصب کشی شود. در صورتی که نشانه ای از عفونت وجود نداشته باشد، لازم است بیمار شش ماه بعد مراجعه کند تا وضعیت دندان کنترل شود. معاینه بعدی سال بعد انجام می شود تا از ایمپلنت کامل دندان اطمینان حاصل شود.

منبع:

aae