نوشته‌ها

باقی ماندن ریشه در لثه:

سوال: دو دندان من در فک بالا، سمت چپ و راست، عصب کشی شدند. اما پس از یک سال دیواره دندان ها ریخت و هر بار قسمتی از آن کنده شد. در حال حاضر از دندان هایم تکه کوچکی باقی مانده و ریشه آن در لثه باقی مانده است. هیچ گونه درد و ناراحتی حس نمی کنم و به نظر می رسد عفونتی نیز وجود ندارد. متاسفانه به دلیل هزینه های مالی، در حال حاضر امکان انجام درمان ایمپلنت برایم وجود ندارد. از دندانپزشک هم سوال کردم، ایشان معتقد بودند امکان ایجاد بریج یا روکش برای دندان وجود ندارد. سوالم این است که آیا باقی ماندن ریشه در لثه تا زمانی که پول لازم برای ایمپلنت را فراهم کنم، ایرادی دارد؟ آیا ممکن است مشکلی برای استخوان فک یا لثه من به وجود بیاید؟ آیا برای بیرون کشیدن ریشه باقی مانده باید جراحی شوم؟

پاسخ به سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

یکی از مواردی که باعث نگرانی بیماران می شود باقی ماندن ریشه در لثه است. از دلایل بروز این عارضه برای بیماران می توان به شکستن دندان در اثر وارد شدن تروما، پوسیدگی شدید دندان، عصب کشی، و کشیدن دندان اشاره کرد.

پوسیدگی دندان و عصب کشی رایج ترین دلیل بروز این مشکل است. گاهی بیمار به قدری دیر مراجعه می کند که دندان دچار پوسیدگی عمیق می شود و ترمیم آن دشوار است. در این موارد لازم است برای عصب کشی بخش زیادی از تاج و پالپ مرده از دندان خارج شود. در نتیجه، دیواره دندان استحکام خود را از دست می دهد و در اثر فشار حاصل از جویدن دندان می شکند.

موارد دیگری نیز از باقی ماندن ریشه در لثه دیده می شود که هنگام کشیدن دندان، ریشه دندان دچار شکستگی می شود و دندانپزشک نمی تواند آن را کامل از لثه خارج کند. شکستن ریشه دندان در هنگام کشیدن دندان می تواند به دلیل نازک بودن و وجود انحنا در آن باشد. در این شرایط کشیدن دندان بدون شکستن آن ممکن نیست. البته، در مواردی استفاده از تکنیک نادرست توسط دندانپزشک و اعمال نیروی زیاد برای بیرون کشیدن دندان می تواند عامل بروز مشکل باشد.

در این موارد، بیماران نگران آن هستند که وجود ریشه در فک چیز نگران کننده ای است یا نه. روش های جایگزینی دندان شکسته نیز از دیگر سوالاتی است که برای بیماران مطرح می شود.

 آیا باقی ماندن ریشه در لثه به اقدام درمانی نیاز دارد؟

در بسیاری از موارد، لازم نیست که اقدام خاصی برای بیرون کشیدن ریشه از لثه انجام شود. معمولا، دندانپزشک با باز کردن لثه برای بیرون کشیدن آن اقدام می کند، اما اگر این کار ممکن نباشد، شرایط بیمار بررسی خواهد شد. اگر قطعه باقی مانده از ریشه دندان کوچک باشد و عفونی نباشد، از آنجا که ریشه جزئی از بدن است و موجب واکنش ایمنی در بدن نمی شود، نیازی نیست که برای بیرون کشیدن آن اقدام شود. در این شرایط، لثه به زودی ترمیم می شود و مشکل برطرف می شود.

اگر ریشه باقی مانده در لثه بزرگ باشد یا موضع دچار عفونت شده باشد، جراح باید ریشه را از لثه خارج کند. برای این کار روی لثه برشی داده می شود و ریشه دندان به تکه های کوچک تر تقسیم می شود. سپس، جراح ریشه را با استفاده از ابزار مخصوص بیرون کشیده و در پایان لثه را بخیه می زند.

آیا دندان پوسیده را باید کشید؟

دندان های شما ارزش زیادی دارند. علاوه بر کمک به جویدن غذا، دندان ها نقش مهمی در زیبایی صورت شما دارند. فقدان هر دندان در دهان باعث از بین رفتن تراکم استخوان فک می شود. کاهش تراکم استخوان فک موجب می شود که صورت شما دچار افتادگی شود. در نتیجه ظاهر شما مسن تر از سن واقعی شما به نظر خواهد رسید. علاوه بر افتادگی و کاهش ارتفاع صورت، از بین رفتن تراکم استخوان فک موجب می شود که در آینده برای دریافت ایمپلنت نیز دچار مشکل شوید.

بنابراین، گاهی باقی ماندن ریشه در لثه می تواند به حفظ استخوان فک برای دریافت ایمپلنت در آینده کمک می کند.

اقدامات ضروری در هنگام شکستن دندان:

در مواردی که دندان در اثر وارد شدن تروما شکسته باشد، برای کاهش آسیب اقدامات زیر را انجام دهید:

  • از کمپرس سرد برای تسکین درد دهان و لثه کمک بگیرید.
  • اگر دچار خونریزی شده اید، یک گاز تمیز را روی محل جراحت قرار دهید.
  • اگر دچار درد شدید، عفونت، پارگی لب یا لثه شده اید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • در برخی از موارد، تنها بخش کوچکی از دندان می شکند و نیازی به اقدام فوری نیست. اما در مواردی وجود لبه های تیز بیمار را اذیت می کند و برای پیشگیری از بریدن لب یا زبان باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • اگر شکستن دندان و باقی ماندن ریشه در لثه به دلیل وارد شدن تروما باشد، باید از نظر شکستگی استخوان فک بررسی شوید. اگر نمی توانید فک خود را باز و بسته کنید و دندان های خود را روی هم قرار دهید، احتمال شکستگی استخوان فک وجود دارد.

نتیجه گیری برای سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

در مواردی که دندان شکسته باشد از روش هایی مانند روکش، بریج یا ایمپلنت برای جایگزینی دندان استفاده می شود. روکش و بریج درمان های ارزان تری نسبت به ایمپلنت دندان هستند، اما برای انجام درمان لازم است که بخشی از تاج دندان بیرون از لثه باقی مانده باشد. اگر بخش اعظم دیواره دندان شما از بین رفته باشد و چیزی جز ریشه از آن نمانده است، چاره ای جز ایمپلنت باقی نمی ماند. در این شرایط، ریشه باقی مانده در لثه از دهان خارج می شود و درمان برای شما آغاز می شود. برای اطلاع از روند اجرای درمان ایمپلنت، هزینه های آن و مسائل و نگرانی های مربوط به آن به سایر مطالب ما در این باره رجوع کنید.

در پایان باید گفت، اطلاعات فوق تنها به صورت نظری اعتبار دارند و برای افزایش آگاهی شما ارائه شده اند. این اطلاعات نباید به عنوان مرجعی برای تشخیص و درمان مورد استفاده قرار گیرند. برای تشخیص دقیق لازم است که عکس های رادیوگرافی دندان و فک خود را به دندانپزشک نشان دهید تا راهنمایی دقیق تری برای تشخیص و طرح درمان به شما ارائه شود.

منبع:

quora

آسیب به بافت دهان: لب، زبان و لثه

آسیب به بافت دهان شامل لب، زبان و لثه کاملا شایع است. بافت نرم لب به دلیل محل آن در برابر تروما آسیب پذیر است. یک ضربه به صورت می تواند لب ها را به دندان ها فشار دهد و موجب پارگی هر یک از بافت های نرم دهان شود. گاز گرفتگی زبان و پاره شدن لثه از دیگر صدماتی است که هر کس ممکن است آن را تجربه کند.

هر نوعی آسیب به بافت دهان معمولا با خونریزی همراه است زیرا بافت نرم دهان دارای منبع غنی خون است.

علائم آسیب به بافت دهان:

  • کبودی
  • تورم
  • خونریزی
  • وجود زخم روی لب، زبان یا لثه

تشخیص:

دندانپزشک در مورد اتفاقی که منجر به وارد شدن آسیب به بافت دهان شده است می پرسد و موضع را معاینه می کند. در صورتی که لب ها آسیب دیده باشند، استخوان فک و دندان ها نیز از نظر وارد شدن آسیب مانند وجود ترک یا شکستگی بررسی می شوند.

مدت مورد انتظار برای بهبودی:

مدت زمان بهبودی آسیب به بافت دهان به شدت پارگی بستگی دارد. با این حال، این نوع بافت ها دارای عروق خونی زیادی هستند و همین امر بهبودی را تسریع می بخشد.

پیشگیری:

آسیب به بافت دهان اغلب در زمان ورزش کردن یا دیگر فعالیت های بدنی رخ می دهد. استفاده از گارد دهان در زمان ورزش کردن می تواند ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش دهد. گارد دهان از پلاستیک نرمی ساخته شده است که به شکل دندان های فک طراحی شده است. گاردهای مخصوص ورزش های سنگین باید دندان های هر دو فک را پوشش دهند. گارد دهان با ایجاد یک مانع نرم بین دندان و لب از وارد شدن آسیب به آنها جلوگیری می کند. گارد دهان در داروخانه ها در دسترس است. دندانپزشکان نیز می توانند نمونه های سفارشی آن را برای شما بسازند. در مطالب پیشین در مورد نحوه نگهداری از گارد دهان و رعایت بهداشت آن توضیح داده شد که مطالعه آن را به شما توصیه می کنیم.

استفاده از کمربند در زمان رانندگی و کلاه ایمنی در زمان استفاده از موتور سیکلت و دوچرخه ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان:

در خانه، می توانید سطح پوست را با آب و صابون ملایم و یک دستمال نرم تمیز کنید. برای شستشوی بافت داخل دهان، از آب نمک یا محلول هیدروژن پراکسید (یک پیمانه هیدروژن پراکسید و یک پیمانه آب) استفاده کنید. هرگز محلول هیدروژن پراکسید را قورت ندهید. اگر محلول در دهان شما کف کرد، نگران نباشید. معمولا در تماس با بافت دهان این حالت عادی است.

اگر لب شما متورم یا کبود شده است، یک کمپرس سرد روی آن قرار دهید. در صورت وجود خونریزی، یک پارچه تمیز را به مدت حداقل پنج دقیقه روی موضع فشار دهید. استفاده از یخ می تواند تورم، خونریزی و ناراحتی را کاهش دهد. یک تکه یخ را بین یک گاز تمیز تمیز دهد و آن را روی ناحیه دردناک قرار دهید.

برخی از انواع آسیب به بافت دهان باید توسط جراح دهان و یا جراح پلاستیک درمان شوند. این امر به خصوص برای بخیه زدن بافت بیرون دهان و حفظ زیبایی لبخند اهمیت دارد. بخیه خطی که مرز مشخص بین پوست و بافت لب است، از جمله مواردی است که باید زیر نظر یک جراح متخصص و ماهر انجام شود. برای بخیه زدن این محل دقت زیادی باید انجام شود و روند بهبودی بافت در طول روزهای بعدی زیر نظر گرفته شود، زیرا حتی کوچک ترین ناهمواری و عدم تقارن قابل توجه خواهد بود.

ابتدا پزشک، موضع را با استفاده از محلول آب و نمک یا هیدروژن پراکسید تمیز خواهد کرد. تمیز کردن بافت دهان نه تنها باکتری ها بلکه اجسام خارجی مانند خاک و چیزهایی که ممکن است وارد زخم شده باشند را خارج خواهد کرد. سپس، روی موضع مقداری محلول بتادین زده می شود تا موضع ضدعفونی شود. پارگی لب از داخل به بیرون بخیه زده خواهد شد. بخیه زدن تمام لایه ها شانس ایجاد اسکار زخم و ناهمواری خط لبخند را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان در ناحیه زبان معمولا به چیزی به غیر از تمیز کردن با محلول ضدعفونی کننده یا هیدروژن پراکسید نیازی نخواهد داشت.  پارگی شدید ممکن است مستلزم بخیه باشد.

دهان محل زندگی باکتری های زیادی است. به همین دلیل، اغلب پس از آسیب به بافت دهان برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود تا از ابتلا به عفونت جلوگیری شود.

در موارد زیر هر چه سریع تر به دندانپزشک یا جراح دهان و دندان مراجعه کنید:

  • خونریزی که با فشار و استفاده از کمپرس یخ بهبود نمی یابد.
  • وجود پارگی عمیق
  • وجود پارگی در مرز بین لب و پوست صورت
  • پارگی لب
  • ابتلا به عفونت پس از آسیب به بافت دهان که شامل علائمی مانند:
  • قرمزی
  • حساسیت
  • تب
  • تخلیه چرک از موضع
  • تورم

علائم معمولا پس از چهار روز از وقوع آسیب به بافت دهان قابل مشاهده هستند.

در صورتی که دندان شما شکسته یا لق شده است، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

بهبودی:

تا زمان بهبودی کامل بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید. دهان می تواند به منبع تغذیه باکتری ها تبدیل شود. عدم توجه به بهداشت دهان و دندان می تواند موجب ابتلا به عفونت شود. برای پیشگیری از عفونت، دوره داروهای خود را تکمیل کنید. حتی اگر احساس بهبودی می کنید، داروهای آنتی بیوتیک خود را به طور کامل مصرف کنید. در صورتی که دچار درد هستید، می توانید از داروهای ضد درد فاقد نسخه استفاده کنید. اگر درد قابل مدیریت نیست، از دندانپزشک یا جراح خود بخواهید که داروی ضد درد قوی تری برای شما تجویز کند.

مسواک زدن را همچنان ادامه دهید. در اطراف زخم را به آرامی و ملایمت مسواک بزنید. اگر برای شما دهانشویه خاصی تجویز شده است، طبق دستور پزشک از آن استفاده کنید. در غیر این صورت یک دهانشویه ضدعفونی کننده فاقد الکل نیز کافی است.

روزی یک بار از دهانشویه ضدعفونی کننده و محلول آب نمک برای تمیز کردن دهان خود استفاده کنید.

بسته به شدت آسیب به بافت دهان حدود یک هفته طول می کشد تا زخم بهبود یابد.

منبع:

colgate

اورژانس دندانپزشکی: چه زمانی باید مراجعه کنیم؟

زمانی که دچار مشکلات دهان و دندان می شوید، دندانپزشک باید اولین کسی باشد که با او تماس می گیرید. اما اگر در تعطیلات، آخر هفته یا نیمه شب دچار مشکل شوید، چطور؟ بسیاری از بیماران این تجربه را داشته اند و نمی دانستند تا موقع شروع روزهای کاری مطب دندانپزشکی چه باید بکنند. در صورتی که خارج از ساعت های کاری مطب دندانپزشکی دچار مشکلات دهان و دندان شوید، به اورژانس دندانپزشکی نیاز دارید.

لازم است که بین یک مشکل دندانی استاندارد که می توانید تا صبح صبر کنید و یک اورژانس دندانپزشکی واقعی که سلامت و حیات دندان شما را تهدید می کند، تمایز قائل شوید. در ادامه به اورژانس دندانپزشکی و مسائل مربوط به آن می پردازیم.

از کجا بفهمیم مشکل ما یک اورژانس دندانپزشکی است؟

در حدود ۲۰ درصد از افراد حداقل در شش ماه گذشته عمر خود دچار دندان درد یا یکی از مسائل دهان و دندان بوده اند. این امر نشان می دهد که اورژانس دندانپزشکی چقدر می تواند رایج باشد.

با این حال، هر موقعیتی اورژانس دندانپزشکی در نظر گرفته نمی شود. برای تعیین آنکه آیا می توانید صبر کنید یا باید هر چه سریع تر به اورژانس یکی از کلینیک های شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید، سوالات زیر را از خود بپرسید و بر اساس آن تصمیم گیری کنید:

  • آیا درد شدید است؟ درد و خونریزی شدید نشانه موقعیت اورژانس هستند.
  • آیا دندان کنده شده است؟ درمان سریع و به موقع می تواند دندان شما را نجات دهد.
  • آیا دندان لق شده است؟ دندان بزرگسالان هرگز نباید لق شود. دندان لق، حتی بدون درد، یک مشکل جدی است.
  • آیا عفونت دارید؟ آبسه یا عفونت جدی در دهان می تواند جان بیمار را تهدید کند و درمان نباید به تاخیر بیوفتد. در این رابطه ممکن است متوجه تورم روی لثه و صورت خود شوید.
  • آیا دچار خونریزی دهان شده اید؟ احتمالا می تواند یک اورژانس دندانپزشکی باشد.

به طور کلی، هر نوع مشکل دهان و دندان که به درمان سریع برای بند آوردن خونریزی، تسکین درد شدید، و نجات دندان نیاز دارد، اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود. این ملاحضات، در مورد عفونت شدید که جان بیمار را تهدید می کند نیز صدق می کند.

در صورتی که دچار هر یک از علائم فوق هستید، دچا اورژانس دندانپزشکی شده اید. هر چه سریع تر با دندانپزشک تماس بگیرید و ماوقع را شرح دهید. در صورتی که مطب باز نباشد، باید به یک کلینیک شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید.

چه چیزی اورژانس دندانپزشکی تلقی نمی شود؟

اگر برای درمان مشکل خود می توانید تا چند روز آینده صبر کنید، اورژانس دندانپزشکی نیست. گاهی حتی می توانید درمان مشکلات جدی را با برخی اقدامات درمانی خانگی تا چند روز به تاخیر بیاندازید. برای مثال، شکستن دندان زمانی اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود که بسیار دردناک است یا دارای لبه های تیزی است که باعث وارد شدن آسیب به بافت نرم داخل دهان می شود. در صورتی که دندان شکسته درد ندارد، می توانید تا نوبت دندانپزشکی خود صبر کنید.

دندان درد نیز جز مشکلاتی است که تا زمان شدید شدن درد و عدم وجود علائم آبسه دندان مانند تورم صورت، برآمدگی روی لثه و تب شدید می توانید صبر کنید. صبر کردن بدین معنی نیست که می توانید شش ماه از مراجعه برای درمان خودداری کنید. دندان درد چیزی نیست که به خودی خود برطرف شود. عامل دندان درد باید هر چه سریع تر برطرف شود تا دندان دچار پوسیدگی شدید نشود. تا زمان مراجعه به دندانپزشک، می توانید برای تسکین دندان درد خود از داروهای مسکن استفاده کنید.

در صورتی که پر کردگی یا روکش دندان افتاده است، احتمالا می توانید تا چند روز صبر کنید تا به دندانپزشک مراجعه کنید. پس از افتادن پر کردگی دندان می توانید به طور موقت یک آدامس فاقد قند را روی دندان خود قرار دهید. در صورتی که روکش دندان شما افتاده است، با استفاده از چسب های مخصوص موجود در دندانپزشکی می توانید آن را موقتا روی دندان خود قرار دهید.

روش های پیشگیری از اورژانس دندانپزشکی:

همان طور که متوجه شدید، اغلب موقعیت های اورژانس دهان و دندان قابل پیشگیری هستند. در بسیاری از موارد، بروز تصادف و ضربه به صورت عامل ایجاد اورژانس دندانپزشکی هستند. شرکت در ورزش های رزمی از دیگر علل بروز چنین موقعیتی است. با استفاده از نکات زیر می توانید مراقبت بهتری از دهان و دندان خود داشته باشید.

در صورتی که در ورزش های رزمی و تیمی خشن شرکت می کنید، برای محافظت از دندان های خود گارد دهان تهیه کنید. گارد دهان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا در صورتی که به مدل های دقیق تری نیاز دارید، به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با قالب گیری از دهان شما، یک گارد دهان سفارشی برای شما می سازد. در مطالب پیشین در مورد گارد دهان و روش های مراقبت از آن توضیح دادیم که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

برخی از عادات نامناسب دهان و دندان می توانند باعث وارد شدن آسیب به دندان شما شوند. جویدن یخ، انتهای مداد و خودکار، آب نبات های سخت و هر چیز سخت دیگری می تواند به ساختار دندان آسیب بزند. جویدن اشیای سخت باعث ایجاد ترک در مینای دندان می شود و در طولانی مدت می تواند باعث شکستن دندان شود. با ترک این گونه عادت های مضر می توانید از دندان های خود محافظت کنید.

از دندان های خود به عنوان ابزار استفاده نکنید. باز کردن در نوشابه و قوطی با دندان و پاره کردن بسته بندی ها با دندان کار درستی نیست. برای این کارها از قیچی و دربازکن استفاده کنید.

بسیاری از دندانپزشکان در طول روز زمانی را به معاینه و درمان بیماران اورژانس اختصاص می دهند. درمان بیماران اورژانس حتی زودتر از کسانی انجام می شود که از قبل نوبت داشته اند. زمان تماس با دندانپزشک، تا جایی که ممکن است بهترین توصیف را از شرایط خود داشته باشید تا تصمیم گیری برای درمان شما راحت تر انجام شود. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد به صورت شبانه روزی آمادگی خدمت رسانی به بیماران را دارد. در صورتی که نیاز به معاینه و درمان دارید، همین الان با ما تماس بگیرید.

منبع:

absolutedental

درمان دندان شکسته: انواع شکستگی و روش های درمان

مینای دندان که دندان های شما را پوشش می دهد قوی ترین بافت در بدن شماست، اما باز هم ممکن است بشکند. دندان ها می توانند از جهات مختلف آسیب ببینند. شاید کاری انجام داده اید که نباید انجام می دادید، مثل بازی کردن فوتبال بدون گارد دهان یا جویدن یک مداد، یا افتادن از بلندی و کارهایی از این قبیل. طبق گزارش انجمن دندانپزشکی آمریکا، ۹ غذای رایجی که می توانند به دندان های شما آسیب برساند عبارتند از آب نبات های سخت، یخ، مرکبات، قهوه، میوه های خشک، چیپس سیب زمینی، سودا، الکل و نوشیدنی های ورزشی. دلیل آن هر چه باشد، برای درمان دندان شکسته باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

انواع شکستن دندان:

شکستن دندان مراحل و انواع مختلفی دارد که از این قرار است.

کریز لاین:

کریز لاین خفیف ترین نوع شکستگی دندان است که به خطوطی ریز و سطحی گفته می شود که تنها مینای دندان را تحت تاثیر قرار می دهند. این خطوط در بزرگسالان رایج است و معمولا هیچ گونه درد و مشکلی برای فرد ایجاد نمی کنند. این خطوط کم عمق هستند و معمولا به جز زیبایی تاثیر خاص دیگری ندارند.

شکستگی کاسپ دندان:

شکستن سطح جونده را اصطلاحا شکستگی کاسپ دندان می خوانند. این نوع شکستگی معمولا باعث درد نمی شود.

دندان ترک خورده:

دندان ترک خورده به معنی وجود و گسترش ترک از سطح جونده به سمت ریشه است. تشخیص زود هنگام این مشکل برای نجات دندان مهم است. عدم درمان ترک می تواند به از دست رفتن دندان منجر شود.

دندان نصف شده:

دندان نصف شده نتیجه عدم درمان دندان ترک خورده است. معمولا دندان به قطعات جدا از هم تقسیم می شود. دندان نصف شده را در اغلب موارد نمی توان نجات داد.

شکستگی عمودی ریشه:

این نوع شکستگی از سمت ریشه به سطح دندان می آید. اغلب علائم و نشانه ای ندارد. اما با ملتهب شدن استخوان و لثه وجود مشکل مشخص خواهد شد. معمولا کاری برای نجات دندان نمی توان انجام داد.

درمان دندان شکسته:

برای درمان دندان شکسته می توان از راه های زیر استفاده کرد. با این حال تناسب درمان با شرایط شما را دندانپزشک باید مشخص کند.

باندینگ:

این روش برای درمان ترک، شکستگی جزئی، لب پر شدن و فاصله دندان به کار می رود. باندینگ دندان تا ۱۰ سال عمر می کند. در طول انجام کار به استفاده از بی حسی نیازی نیست مگر اینکه از آن برای درمان پوسیدگی استفاده شود.

ونیرها:

ونیرها پوششی برای نواقص دندان هستند. از ونیرها به دلیل زیبایی و طبیعی بودن آنها استفاده می شود. ونیر به دندان های جلو چسبانده می شود و ظاهر دندان را تغییر می دهد. در صورت مراقبت صحیح ونیر تا ۳۰ سال دوام می آورد.

از ونیر می توان روی یک یا چند دندان بسته به انتخاب بیمار استفاده کرد. با این حال در صورتی که بیمار به دندان قروچه مبتلا است استفاده از این روش برای وی توصیه نمی شود.

تاج:

تاج یکی از روش های رایج درمان دندان شکسته است که برای شکستگی های بسیار شدید همراه با درد در زمان خوردن و آشامیدن استفاده می شود. تاج یکی از روش های محبوب حفظ دندان است که مانند کلاهی روی دندان قرار می گیرد و کارکرد و زیبایی آن را ارتقا می دهد. تاج از افتادن دندان پیشگیری می کند. بدون تاج، دندان آسیب دیده نمی تواند در برابر فشار جویدن مقاومت کند. تاج از پرسلین همرنگ دندان و به صورت سفارشی برای هر بیمار ساخته می شود.

عصب کشی:

به عنوان یکی از دیگر روش های درمان دندان شکسته می توان به عصب کشی اشاره کرد که در موارد گسترش ترک دندان به پالپ و عفونی شدن آن استفاده می شود. پس از عصب کشی معمولا یک تاج روی دندان قرار می گیرد تا از آن در برابر فشار جویدن محافظت کند.

ایمپلنت دندان:

اگر ترکی در دندان خود داشته باشید که زیر خط لثه رفته است، کاری برای نجات دندان شما نمی توان انجام داد. بنابراین باید دندان شما کشیده شود و به جای آن از ایمپلنت استفاده شود. ایمپلنت جایگزین دندان های از دست رفته است و به عنوان ریشه دندان عمل می کند. این روش درمانی از تحلیل استخوان فک جلوگیری می کند.

اگر احساس می کنید دندان شما ترک خورده یا شکسته است برای پیشگیری از گسترش آسیب و بروز عفونت، همین امروز به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

acfdga

درمان سندروم دندان ترک خورده

مینای دندان سخت ترین قسمت بدن انسان است. مقاومت این ماده در مواجهه هر روزه با فشارهای شدید حاصل از جویدن و گاز زدن بسیار منحصر به فرد است. اما این قدرت تحمل فشار گاهی در برابر اشتباهات ما کم می آورد. ضعیف شدن دیواره دندان در اثر پوسیدگی های شدید، جویدن مداوم مواد سخت مانند یخ و انتهای مداد، وارد شدن ضربه شدید و دندان قروچه می تواند ترک های ریزی روی دندان ایجاد کند. گاهی ترک ها بسیار ریز است و تنها مینا را تحت تاثیر قرار می دهند. گاهی نیز با عدم درمان و بی توجهی ترک گسترش می یابد و پالپ دندان را درگیر می کند. در این مطلب به درمان سندروم دندان ترک خورده می پردازیم.

درمان سندروم دندان ترک خورده:

درمان سندروم دندان ترک خورده از دشوارترین پروسه های دندانپزشکی است زیرا تشخیص به سهولت ممکن نیست. با این حال درمان به فاکتورهای زیر بستگی دارد:

  • محل ترک
  • عمق ترک
  • وسعت ترک

استفاده از روکش:

گاهی اوقات ترک تنها یک یا چند برآمدگی روی دندان را تحت تاثیر قرار می دهد. این برآمدگی ها بالاترین قسمت دندان هستند. در این حالت، دندان را می توان تنها با قرار دادن یک روکش درمان کرد.

عصب کشی:

یکی از دیگر روش های درمان سندروم دندان ترک خورده استفاده از کانال ریشه است. برخی از ترک ها نیز عمق بیشتری دارند و بر پالپ دندان تاثیر می گذارند. پالپ دندان به مرکز دندان گفته می شود که محل اعصاب و عروق خونی است. در این حالت دندان به عصب کشی نیاز دارد.

حدود ۲۰٪ از دندان های مبتلا به ترک به درمان کانال ریشه نیاز دارند. پس از عصب کشی، دندان دیگر به دمای مواد غذایی حساس نخواهد بود، اما هنوز به فشار پاسخ می دهد. اگر قبل از عصب کشی دچار درد بوده اید، ممکن است بعدا نیز احساس درد کنید. اما درد به شدت و تکرر قبل نخواهد بود.

کشیدن دندان:

در بعضی موارد نیز ممکن است دندان کشیده شود. برخی از ترک ها در ریشه دندان در فک رخ می دهند. دراین حالت هیچ راه حلی برای حفظ دندان وجود ندارد. اگر دندان کشیده شود، باید سریعا از یکی از روش های جایگزین دندان استفاده شود.

در صورتی که مشکل شما از دندان قروچه آغاز شده باشد، ممکن است دندانپزشک استفاده از یک گارد دهان را توصیه کند. گارد دهان از بروز مجدد ترک و حساسیت دندان جلوگیری می کند.

زمان تماس با دندانپزشک:

اگر در حین جویدن یا گاز زدن مواد غذایی دچار درد می شوید، برای بررسی ابتلا به این سندروم با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

پیش بینی درمان:

درمان سندروم دندان ترک خورده همیشه موفقیت آمیز نیست. پیش از شروع درمان دندانپزشک شما را از احتمالات آگاه خواهد کرد. در برخی افراد مشکل با روکش حل می شود. برخی دیگر به عصب کشی نیاز دارند. گاهی نیز حتی با وجود درمان درد برطرف نمی شود. در این موارد فرد جز با کشیدن دندان از درد خلاص نخواهند شد. برای آگاهی از خطرات و نتیجه درمان حتما با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع

colgate

سندروم دندان ترک خورده

برخی از دندان ها دارای ترک هایی ریزی هستند که گاهی حتی در رادیوگرافی نیز مشخص نمی شود. گاهی اوقات نیز این ترک ها زیر لثه است. این مشکل سندروم دندان ترک خورده خوانده می شوند.

سندروم دندان ترک خورده در دندان های مولر رایج است زیرا این دندان ها بیشترین نیروی حاصل از جویدن را به خود جذب می کنند. برخی افراد نیز عادت به دندان قروچه دارند که به دلیل وجود فشار زیاد روی دندان ممکن است دندان بشکند.

دندان هایی که پرکردگی های بزرگی در خود دارند بیشتر مستعد ابتلا به این مشکل هستند. دندان هایی که تحت عصب کشی قرار گرفته اند نیز ضعیف تر از سایر دندان ها هستند و ممکن است سریع تر بشکنند. دیواره این دندان ها به دلیل شدت و وسعت پوسیدگی کاملا تراشیده شده اند و در حال حاضر تحمل فشار را همانند دندان های سالم ندارند. افرادی که یک دندان ترک خورده در دهان خود دارند، به احتمال زیاد همزمان یا در آینده ممکن است دندان های ترک خورده دیگری نیز داشته باشند.

علائم سندروم دندان ترک خورده:

تشخیص این مشکل بسیار دشوار است. معمولا با روش های رایج دندانپزشکی نمی توان مشکل را به وضوح دید. با این حال موارد زیر از علائم رایج در فرد مبتلا است.

ممکن است در حین خوردن یا جویدن چیزی دندان شما درد بگیرد. حساسیت و درد می تواند خفیف یا شدید باشد. ممکن است درد کوتاه مدت باشد یا رفع درد مدتی طول بکشد. ممکن است درد با خوردن غذاهای خاصی ایجاد شود یا صرفا وقتی مدل خاصی غذا را می جوید دچار درد شوید. درد مانند زمان ابتلا به پوسیدگی یا عفونت پایدار نیست، و به دمای مواد غذایی حساس است.

اگر ترک بزرگتر شود، قطعه ای از دندان ممکن است کنده شود. همچنین ممکن است دچار عفونت دندان شوید که در لثه اطراف دندان شکسته بروز می کند. ممکن است متوجه جوشی در لثه کنار دندان ترک خورده شوید. چرک داخل آن ممکن است تخلیه شود که به آن فیستول گفته می شود. تخلیه چرک با طعم بد در دهان و تنفس بدبو مشخص می شود.

اغلب افراد مبتلا به سندروم دندان ترک خورده ماه ها دچار علائم هستند. این سندروم یکی از دشوارترین مشکلات دندانی از نظر تشخیص است زیرا درد قابل پیش بینی نیست. ممکن است دندانپزشک شما را به اندودونتیست (متخصص کانال ریشه) ارجاع دهد.

تشخیص:

دندانپزشک دهان و دندان شما را بررسی خواهد کرد و بر دندان مورد نظر تمرکز خواهد کرد. ممکن است از ابزار تیزی به نام اکسپلورر برای یافتن ترک دندان استفاده کند. دندانپزشک همچنین لثه اطراف دندان ها را بررسی خواهد کرد. از شما رادیوگرافی گرفته می شود. اما متاسفانه اغلب ترک ها در رادیوگرافی دیده نمی شوند.

دندانپزشک ممکن است از ابزارهای خاصی برای آزمایش دندان استفاده کند. یکی از این ابزارها مانند مسواک بدون مو به نظر می رسد. دندانپزشک هر بار آن را روی قسمتی از دندان شما قرار می دهد و از شما می خواهد که آن را گاز بزنید. اگر در حین جویدن احساس درد داشته باشید، به احتمال زیاد دندان شما ترک خورده است.

در عین حال، دندانپزشک ممکن است یک نور بسیار قوی را به دندان شما بتاباند. ممکن است دندان را با رنگ مخصوصی رنگ کند. در نهایت اگر دندان روکش یا پر کننده داشته باشد، ممکن است برای معاینه بهتر دندان تخلیه شود.

دوام علائم:

دوام علائم به سرعت تشخیص سندروم بستگی دارد. گاهی حتی پس از یافتن ترک و درمان ممکن است نشانه ها تا مدتی از بین نرود.

پیشگیری از مشکل:

اگر دچار دندان قروچه هستید، بهتر است برای رفع مشکل با دندانپزشک خود صحبت کنید. دندان قروچه خطر ابتلا به سندروم دندان ترک خورده را افزایش می دهد. علاوه بر این از جویدن مواد سخت مانند یخ و مداد و اعمال فشار به دندان های ضعیف مانند دندان های عصب کشی شده خودداری کنید.

منبع

colgate

استفاده از گارد دهان در ورزش: شکستن دندان

شکستن یا ساییده شدن دندان چیزی نیست که کسی به دنبال آن باشد. شکستگی یا کنده شدن دندان به خصوص در کودکان و دندان های شیری رایج است. دندان های شیری به دلیل دارا بودن ریشه کوتاه مستعد کنده شدن با ضربه هستند. وارد شدن ضربه به دهان کودکان در طول ورزش بسیار رایج است. برخی افراد نیز به دلیل استرس های روزانه عادت به دندان قروچه دارند. دندان قروچه موجب ساییده شدن دندان و از بین رفتن مینای آن می شود. در اینجاست که گارد دهان به کار می آید. در این مطلب استفاده از گارد دهان در ورزش را بررسی می کنیم.

معمولا اکثر ورزش ها با ضربه و خطر افتادن همراه هستند. به همین دلیل برای پیشگیری از شکستن دندان و وارد آمدن هزینه های سنگین، استفاده از گارد دهان در ورزش توصیه می شود. معمولا گارد دهان با ورزش های تماسی مانند بوکس، بسکتبال یا راگبی تصور می شود. اما حقیقت این است که در هر ورزشی احتمال شکستن دندان وجود دارد.

به همین دلیل توصیه می شود اگر فرزند شما در ورزش های رقابتی و قهرمانی شرکت می کند و به طور کلی در معرض خطر شکستن دندان قرار دارد، برای او یک گارد دهان مخصوص تهیه کنید.

دلایل استفاده از گارد دهان در ورزش:

انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA) بزرگترین و قدیمی ترین انجمن دندانپزشکی ملی در جهان است که اطلاعاتی را در رابطه با سلامت دهان و دندان در دسترس عموم قرار می دهد. این انجمن و همچنین سایر انجمن های دندانپزشکی، توصیه می کنند که به دلایل زیر باید در هنگام ورزش کردن از گارد دهان استفاده شود:

  • مانند بالشی از دندان در برابر ضربه محافظت می کند؛
  • از فک در برابر جراحات مفصلی حاصل از ضربات شدید محافظت می کند؛
  • لب و لثه های ورزشکار را در برابر آسیب های بافت نرم مقاوم تر می کند؛
  • احتمال بروز آسیب های گردن و فک را در ورزشکاران کمتر می کند؛
  • ممکن است به کاهش استرس کمک کند.

طبق نظر انجمن های مشهور دندانپزشکی جهان، استفاده از گارد دهان در ورزش های زیر توصیه می شود:

ورزش های آکروباتیک، بیسبال، بسکتبال، بوکس، هاکی روی چمن، ژیمناستیک، هندبال، هاکی روی یخ، هنرهای رزمی، اسکیت، راگبی، اسکیت بورد، اسکی، چتربازی، فوتبال، سافتبال، اسکواش، موج سواری، والیبال، واترپولو، وزنه برداری، کشتی

استفاده از گارد ممکن است در ابتدا برای فرد دشوار باشد. ریزش بزاق و نگهداری آن در دهان برای فرد دشوار است. اما با کمی تمرین فرد به وجود آن در دهان خود عادت می کند. مزایای استفاده از این روش در محافظت از دندان ها بر سختی های استفاده از آن پیشی می گیرد.

منبع

studiodentaire