نوشته‌ها

هیپو کلسیفیکاسیون دندان: تضعیف مینای دندان

اگر دندان های شما نشانه هایی از لکه های سفید روی خود دارد، ممکن است به هیپو کلسیفیکاسیون دندان دچار شده باشید. لکه های سفید زمانی پیدا می شوند که شرایط اسیدی دهان کلسیم موجود در مینای دندان را حل کرده باشد و باعث از بین رفتن آن شده باشد. دیگر علت سطح پایین کلسیم در مینای دندان می تواند بیماری ژنتیکی املوژنز ایمپرفکتا باشد.

شرایط ارثی:

املوژنز ایمپرفکتا یک بیماری ارثی است که دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ضعیف شدن مینای دندان می شود. مینای دندان به صورت طبیعی در دندان های شیری و دائمی رشد نمی کند. مینا نرم است و به راحتی از بین می رود و تنها ممکن است لایه نازکی روی عاج دندان باشد. برآوردها نشان می دهند که حدود یک در هر ۱۴۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰ کودک آمریکایی به املوژنز ایمپرفکتا مبتلا هستند.

از دست دادن کلسیم:

اسیدهای تولید شده از باکتری ها یا غذاها و نوشیدنی های اسیدی کلسیم موجود در مینای دندان را می شکنند. از دست رفتن مواد معدنی موجود در دندان اولین گام به سوی پوسیدگی دندان است.

کلسیم به تقویت دندان ها کمک می کند و زمانی که از دست برود، دندان در آن ناحیه ضعیف تر می شود. اولین نشانه از دست رفتن کلسیم در دندان لکه های سفیدی است که در اثر تغییر ساختار مینای دندان روی آن دیده می شود. مینای هیپو کلسیفه شده گچی تر از مینای دندان سالم است. زمانی که هیپو کلسیفیکاسیون دندان درمان نشود، از دست رفتن کلسیم ادامه می یابد، مینا فرو می پاشد و دندان دچار پوسیدگی می شود. بهداشت ضعیف دهان و دندان اغلب مسئول از دست رفتن مواد معدنی در مینای دندان است.

درمان هیپو کلسیفیکاسیون دندان:

پیدا کردن علت هیپو کلسیفیکاسیون دندان می تواند راهنمای خوبی برای درمان صحیح باشد. زمانی که از دست رفتن کلسیم به دلیل حمله اسیدی باشد، مینای دندان به درمان با خمیر دندان، کرم یا فلورایدتراپی پاسخ خواهد داد و از تخریب بیشتر مینای دندان و پیشروی پوسیدگی جلوگیری می شود. بیماران می توانند با دو بار مسواک زدن با خمیردندان مخصوص به تقویت کلسیم طبیعی دندان کمک کنند و از پیشروی تخریب مینا به پوسیدگی جلوگیری کند.

در بیماران مبتلا به املوژنز ایمپرفکتا، هیپو کلسیفیکاسیون دندان را نمی توان درمان کرد اما دندانپزشک می تواند جایگزین های مصنوعی برای مینای ناسالم فراهم کند. تاج یا روکش کامل یا دندان های مصنوعی تخصصی می توانند عاج دندان را پوشش دهند و از پوسیدگی پیشگیری کنند. استفاده از این روکش ها حساسیت دندان را از بین می برند.

مینای دندان بهترین حفاظ برای دندان است و از دست دادن کلسیم سیگنالی است که دندان ضعیف تر شده است. اگر دندانپزشک بتواند مشکل را هر چه زودتر تشخیص دهد، می تواند از پیشروی آن به یک عارضه جدی تر پیشگیری کند. اگر متوجه لکه های سفیدی روی دندان خود شدید، برای معاینه به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

colgate

دیسپلازی مینای دندان: نقص در پوشش خارجی دندان

دیسپلازی مینای دندان عارضه ای است که بر سطح عادی مینای دندان فرد تاثیر می گذارد. مینای دندان با بافت بسیار محکم خود، به عنوان پوسته محافظ برای بخش های حساس داخلی دندان، پالپ، عاج و بافت سمنتوم، عمل می کند. این عارضه اغلب در اثر هایپوپلازی مینای دندان ایجاد می شود که به رشد نادرست مینای دندان یا کالسیفه نشدن مینای دندان گفته می شود. این عارضه در نهایت بر سطح قابل مشاهده دندان تاثیر می گذارد.

نشانه های دیسپلازی مینای دندان:

بیمارانی که از دیسپلازی مینای دندان رنج می برند ممکن است نشانه های کاملا مشخصی داشته باشند:

چاله و فیشورها:

دندان های خلفی مانند مولار و پری مولار اغلب با شیارها و حفره ها در مینای دندان کامل می شوند. این چاله ها فیشور نامیده می شوند و هدف از آن کمک به جویدن غذا بدون آسیب رسانی به دندان است. با این حال اگر مینا ضعیف باشد این چاله ها عمیق تر خواهد شد. در طول زمان، تجمع پلاک و باکتری با تولید اسید همان مینای ضعیف را نیز از بین می برد که منجر به نشانه های بارزی از دیسپلازی می شود.

سطح نازک مینای دندان:

دیسپلازی مینای دندان را می توان در پوشش به شدت نازک روی دندان مشاهده کرد. اگر مینای دندان نازک تر از آن چیزی که باید باشد، احتمال دارد که دندان ظاهر شفافی داشته باشد. مینای دندان می تواند به علت شرایط متعدد در بزرگسالان فرسوده شود، اما تضعیف مینای دندان در کودکان و نوجوانان می تواند تا حدی در اثر دیسپلازی مینا باشد.

تغییر رنگ:

یکی از رایج ترین نشانه های ناهنجاری مینای دندان، تغییر رنگ سطح دندان است. کسانی که دچار این وضعیت هستند، اغلب لکه و خطوطی روی دندان خود دارند که ممکن است سفید، قهوه ای یا زرد باشد و در اثر تروما به مینای ضعیف حاصل شده باشد. این عارضه همچنین ممکن است در اثر فلئوروزیس به وجود آید که نشان دهنده مصرف بیش از حد فلوراید در دوره رشد دندان هاست.

حساسیت بیش از حد:

هر چه مینای دندان نازک تر باشد، از دندان حفاظت کمتری به عمل می آورد و دندان نسبت به سرما، گرما و سایر محرک ها حساسیت بیشتری خواهد داشت. حساسیت بیش از حد یکی از نشانه های رایج دیسپلازی مینای دندان است هر چند که ممکن است در اثر سایر عوارض نیز به وجود آمده باشد. بزرگسالان می توانند ضمن حفظ مینای دندان، از محصولات رفع حساسیت دندان استفاده کنند اما کودکان برای رفع این مشکل به روش های دیگری نیاز دارند.

احتمال پوسیدگی بیشتر:

بیماران مبتلا به دیسپلازی مینای دندان ممکن است بیشتر از سایرین به پوسیدگی دندان و سایر عوارض دندانی مبتلا شوند. در واقع تحقیقات دندانپزشکی نشان می دهند که حدود ۳۷ درصد کودکان ۵ ساله مبتلا به هایپوپلازی مینای دندان به پوسیدگی و از دست رفتن دندان دچار می شوند در حالی که این رقم در کودکان سالم ۱۷ درصد است.

اگر کودک شما دچار مجموعی از نشانه های فوق است، ممکن است وی به هایپوپلازی یا دیسپلازی مینای دندان مبتلا باشد. برای معاینه و دریافت مشاوره درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

درمان هایپوپلازی مینای دندان یا دندان گچی

مینا سخت ترین ماده در بدن انسان است و بنابراین برای سلامت دندان ها حیاتی است. با این حال همه مینای دندان محکمی ندارند و برخی حتی دندان هایی بدون مینا دارند. بدون وجود مینا برای محافظت از بخش های داخلی دندان، نمی توانید فشار طبیعی جویدن و گاز زدن را تحمل کنید. درمان هایپوپلازی مینای دندان به روش های متعددی انجام می شود که در ادامه بررسی می شود.

هایپوپلازی مینای دندان:

دندان ها ممکن است در اثر مسائل ژنتیکی یا به علت قرارگیری در معرض برخی مواد بدون مینا رشد کنند. هر دو دندان شیری و دائمی ممکن است با مینای ضعیف، بدشکل، یا کلا فقدان مینا رشد کنند. یکی از این عارضه ها هایپوپلازی مینای دندان است که به معنی رشد ناقص مینای دندان است. این عارضه باعث می شود مینای دندان نازک و ناقص باشد که گاهی به شکل چاله یا حتی سوراخ در دندان دیده می شود. در موارد پیشرفته که فرد فاقد مینای دندان است، عاج حساس در معرض محیط دندان قرار می گیرد.

درمان هایپوپلازی مینای دندان:

دندانی که مینا نداشته باشد به شدت مستعد آسیب، پوسیدگی و تروما است. هر چند مینای دندان را نمی توان جایگزین کرد، درمان هایپوپلازی مینای دندان می تواند به نحوی انجام شود که دندان به شرایط عادی خود بازگردد. نوع درمان به شدت از دست رفتن مینا، محل و نوع دندان و سن بیمار بستگی دارد. برای مثال، بیماران بالغ با دندان های دائمی به درمان های دائمی نیاز دارند در حالی که درمان برای دندان شیری کمتر تهاجمی است.

برخی از روش های درمان هایپوپلازی مینای دندان عبارتند از:

سیلانت می تواند در موارد خفیف هایپوپلازی مینای دندان مفید باشد. باندینگ نیز یکی از روش های نسبتا محافظه کارانه است که از رزین هم رنگ دندان برای پوشش نقاط تغییر رنگ یافته یا ضعیف استفاده می شود. با این حال، استفاده از هر دو روش برای درمان هایپوپلازی مینای دندان به مقدار مشخصی از مینای طبیعی یا نزدیک به طبیعی دارد تا مواد به خوبی به آن بچسبد. در بسیاری از موارد لازم است که دندان با تاج یا روکش پوشانده شود تا حفاظت کامل برای آن ایجاد شود. البته در موارد پیچیده تر، دندان باید کشیده و جایگزین شود.

رایج ترین روش های جایگزینی دندان، ایمپلنت های دندانی و بریج است. ایمپلنت می تواند کل دندان، شامل ریشه را در فک جایگزین کند. از سوی دیگر، بریج به دو دندان کناری محکم نیاز دارد تا پروتز را به وسیله تاج محکم در جای خود نگه دارند. از آنجا که هایپوپلازی به طور مشخص تمام دندان را تضعیف می کند، بریج همیشه نمی تواند یک راه حل عملی باشد.

چنانچه شما یا فرزندتان دچار این عارضه هستید، شما و دندانپزشک باید در همکاری با یکدیگر برای یافتن بهترین روش درمان تصمیم گیری کنید. برای حمایت از دندان و مینای آن باید از خمیردندان های مخصوص نیز استفاده کنید.

منبع:

colgate

هایپوپلازی مینای دندان و کمبود مواد معدنی مینا

هایپوپلازی مینای دندان نوعی نقص رشد است که می تواند بر دندان های شیری و دائمی تاثیر بگذارد. این نقص گاهی به صورت فقدان فیزیکی در ساختار دندان دیده می شود و به شکل چاله و فرورفتگی یا گاهی فقدان برخی بخش ها در تاج دندان شناسایی می شود. از سوی دیگر، کمبود مواد معدنی در مینای دندان صرفا به کاهش مواد معدنی مینا گفته می شود. ممکن است این عارضه به قدری شدید باشد که ظاهری شفاف به دندان بدهد یا خفیف باشد و تنها باعث کدورت دندان شود. این کمبود مواد معدنی مینای دندان است که باعث نرم شدن آن می شود.

چگونه شکل می گیرد:

دندان از سه بافت بسیار معدنی و پیچیده تشکیل می شود: مینا لایه بیرونی تاج دندان را تشکیل می دهد، عاج پوشش لایه داخلی تاج و ریشه های زیرین است. سمنتوم، یکی دیگر از بافت های مینرالیزه دندان، عاج را پوشش می دهد. مینای دندان تنها بخش قابل مشاهده است، بنابراین اگرچه هایپوپلازی مینای دندان می تواند باعث نقص های رشدی در عاج و سمنتوم شود، اما در ابتدا قابل مشاهده نیست.

علت ابتلا به هایپوپلازی مینای دندان:

هر دو دندان شیری و دائمی در زمان های مختلفی رشد می کنند. بنابراین بسته به ابتلا به هایپوپلازی مینای دندان یا صرفا کمبود مواد معدنی در مینا، بیماری می تواند شدت مختلفی داشته باشد. با این وجود هر دو عارضه دندان را در معرض پوسیدگی بیشتر قرار می دهد.

از آنجا که شکل گیری دندان ها بر اساس برنامه ریزی ژنتیکی انجام می گیرد، مشکلات ژنتیکی در اقلیت کوچکی از جامعه می تواند موجب تاثیر پذیری کل دندان ها از هایپوپلازی مینای دندان شود. مسائل مربوط به سلامت سیستمیک که فرایند متابولیک رشد مینای دندان را تغییر می دهند نیز می تواند روی دندان تاثیر بگذارند. این مسائل شامل مشکلات بارداری مانند سیگار کشیدن مادر، کمبود ویتامین D و حتی زایمان زودرس است. طبق تحقیقات آکادمی دندانپزشکی کودکان (AAPD) در صورت بروز عفونت زایمان، بیماری هایی مانند سرخک، نیز می توانند باعث ابتلا به هایپوپلازی مینای دندان شوند.

کودکان مبتلا به هایپوپلازی مینای دندان یا کمبود مواد معدنی ممکن است از عوارض یکسانی از جمله مسائل مربوط به زیبایی دندان، حساسیت دندان و خطر ابتلا به پوسیدگی دندان رنج ببرند. بنابراین معاینه زودهنگام دندانپزشکی می تواند مفید باشد. دندانپزشک ممکن است استفاده از فلوراید درمانی را برای کاهش پوسیدگی توصیه کند. در برخی موارد دندان به باندینگ، مواد پرکننده، یا حتی تاج و روکش نیاز خواهد داشت. در مواردی که کودک به دندان قروچه های شبانه نیز مبتلاست، برای کاهش فرسایش دندان باید از گارد دهان استفاده کند.

 منبع:

colgate

فرسایش مینای دندان: علائم و پیشگیری

مینای دندان سخت ترین بخش بدن انسان است. اما متاسفانه قابل بازسازی و احیا نیست. بنابراین مراقبت از آن از اهمیت زیادی برخوردار است. مواردی مانند مصرف نوشیدنی های اسیدی، خشکی دهان، رفلاکس معده، برخی داروها مانند آسپیرین و آنتی هیستامین ها، ژنتیک و دندان قروچه می توانند باعث فرسایش مینای دندان شوند.

فرسایش مینای دندان چگونه رخ می دهد؟

همان طور که در بالا گفته شد، این عارضه عوامل مختلفی دارد. در مرحله اول، لایه مینای دندان دچار تغییر رنگ جزئی می شود. این تغییر رنگ که در ابتلا به صورت لکه های سفید بروز می کند، نشانه شروع فرسایش مینای دندان است. خوشبختانه در این مرحله رعایت بهداشت دهان و دندان، رفع عامل ایجاد عارضه، و استفاده از روش های احیای مینای دندان مانند فلورایدتراپی می توانند به معکوس شدن جریان تخریب مینای دندان کمک کنند. عدم درمان و شناسایی به موقع، موجب می شود که مینای دندان تحلیل رفته و رنگ آن به زرد و سپس قهوه ای تغییر کند. دندان ها کدر به نظر می رسند زیرا مینا از روی دندان زدوده شده است. تخریب مینای دندان باعث ابتلا به پوسیدگی و در نهایت از بین رفتن دندان می شود.

علائم فرسایش مینای دندان چیست؟

تشخیص زود هنگام علائم فرسایش مینای دندان می تواند در درمان صحیح، کاهش هزینه های درمان و حتی معکوس کردن فرسایش نقش مهمی داشته باشد. با بروز هر یک از علائم زیر هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

حساسیت دندان:

یکی از شایعترین علائم فرسایش مینای دندان حساسیت آنها است. این امر به دلیل کاهش پوشش محافظتی دندان رخ می دهد. هنگام مصرف مواد غذایی بسیار گرم یا سرد، مسواک زدن، قرارگیری دهان در معرض هوای سرد ممکن است دندان شما دچار درد شود.

دندان های زرد:

فرسایش مینا اغلب به تغییر رنگ دندان منجر می شود. در حقیقت مینای دندان شما به قدری نازک شده است که لایه زیرین دندان، عاج، که زرد است دیده می شود.

لبه های ناهموار در دندان:

هنگامی که مینای دندان از بین می رود، لبه های تیز و خشنی در دندان ایجاد می شود. این مشکل در نهایت می تواند به لب پر شدن و ترک خوردن دندان منجر شود.

نقاط براق روی دندان:

وجود سطوح صاف و براق نشان دهنده فرسایش مینای است. این سطوح نشان می دهند که مواد معدنی دندان شما در برخی نقاط از دست رفته است.

افزایش پوسیدگی دندان:

همانطور که متوجه شده اید، از دست رفتن لایه محافظتی دندان، آن را نسبت به ابتلا به حفره و پوسیدگی مستعد تر می کند. در صورتی که مرتب دچار پوسیدگی می شوید، برای بررسی مینای دندان باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

شکستن دندان:

فرسایش مینا ساختار دندان را ضعیف می کند. در نتیجه دندان ممکن است با هر فشار و ضربه ای دچار ترک و شکستگی شود.

نازک شدن دندان:

هرچه مینای دندان بیشتر فرسایش یابد، دندان نازک تر می شود. از سوی دیگر دندان شما کدر به نظر می رسد، زیرا لایه براق مینا از بین رفته است.

بازسازی مینای دندان:

متاسفانه هیچ راهی برای بازگرداندن مینای دندان وجود ندارد. مینا فاقد سلول های زنده است، بنابراین راهی برای ترمیم وجود ندارد. البته در مراحل بسیاری ابتدایی با مصرف فلوراید می توان از پیشرفت فرسایش جلوگیری کرد و مقداری از مواد معدنی را به دندان بازگرداند. اما به طور کلی در صورتی که لایه محافظتی دندان از بین برود، راهی به جز استفاده از مواد پر کننده، تاج و روکش وجود ندارد. باندینگ روش دیگری است که در موارد فرسایش خفیف مینا به کار می رود. در این روش یک روکش بسیار نازک رزینی روی دندان قرار می گیرد تا از تخریب بیشتر دندان پیشگیری شود.

مراقبت از دندان ها وظیفه مهم هر کسی است که با رعایت نکات بهداشت دهان و دندان و مراجعه برای معاینات شش ماه یکبار به دست می آید.

برای پیشگیری از فرسایش مینای دندان چه اقداماتی می توان انجام داد؟

همان طور که گفته شد مینای دندان قابل بازسازی و احیا نیست. در صورتی که مینا دچار فرسایش شود، راهی به جز ترمیم دندان وجود ندارد. بنابراین سوالی که برای اغلب بیماران پیش می آید نحوه جلوگیری از فرسایش مینای دندان است. در برخی مراحل اولیه می توانید حتی پس از وارد شدن فرسایش جزئی نیز با استفاده از نکات زیر تولید اسید در دهان را محدود کرده و به محافظت از دندان های ارزشمند خود کمک کنید.

نوشیدنی های شیرین را حذف کنید:

بله، این امر واضح است و بارها تکرار شده است. آب میوه ها به دندان های شما آسیب می زنند. اگر هر روز حتی یکی از نوشیدنی های شیرین خود را با آب جایگزین کنید، خدمت بزرگی برای جلوگیری از فرسایش مینای دندان خود انجام داده اید.

نوشیدنی های خود را در دهان نگه ندارید:

هنگامی که نوشیدنی ها را در دهان نگه می دارید و دور دندان های خود می چرخانید، دندان های خود را در معرض مقدار اسید بیشتری قرار می دهید. نوشیدنی های اسیدی و گازدار در این بین خطرناک تر هستند. نوشیدنی های خود را سریع فرو ببرید یا در حالت ایده آل از نی برای حداقل تماس نوشیدنی با دندان استفاده کنید.

دریافت کمک های پزشکی برای عارضه های غیر دندانی:

اسید معده به سرعت دندان ها را خراب می کند. اگر از یک اختلال گوارشی مانند رفلاکس معده رنج می برید یا دچار اختلال خوردن مانند بولیمیا هستید، اسید معده دریچه مری را از بین می برد و وارد محیط دهان می شود. بدین ترتیب با دندان های شما در تماس قرار می گیرد. اگر دچار عارضه گوارشی هستید، برای جلوگیری از فرسایش مینای دندان هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید تا بیماری شما را درمان کند.

کمتر میان وعده بخورید:

مصرف مکرر میان وعده در طول روز منجر به تولید اسید بیشتر می شود. اگر دائما احساس گرسنگی دارید یا هر گاه بی حوصله می شوید به غذا پناه می برید، سعی کنید تعداد وعده ها را یک یا دو مرتبه در روز کاهش دهید تا تولید اسید در دهان شما کمتر شود.

پس از خوردن دهان خود را بشویید:

ما هر بار به بیماران خود توضیح داده ایم که مسواک زدن بلافاصله پس از مصرف غذاهای اسیدی، تنها آسیب وارد آمده به دندان را بدتر می کند. مسواک زدن بلافاصله پس از مصرف مواد غذایی اسیدی باعث انتشار اسید در دهان و خوردگی بیشتر مینای دندان می شود. در عوض دهان خود را آب کشی کنید و یک ساعت پس از اتمام غذا مسواک بزنید.

آدامس بدون قند بجوید:

آدامس بدون قند می تواند اسید باقی مانده در دهان شما را پس از غذا خوردن دفع کند. آدامس حاوی زایلیتول گزینه بهتری است زیرا در مطالعات مختلف بر توانایی آن در جلوگیری از رشد باکتری و پیشگیری از ایجاد حفره تاکید شده است.

مصرف لبنیات خود را افزایش دهید:

با مصرف لبنیات دندان های خود را قوی می کنید. علاوه بر این محصولات لبنی چسبناک هستند و با تشکیل فیلمی بر روی دندان به محافظت از مینا در برابر اسید غذا کمک می کنند.

چای بنوشید:

احتمالا در مورد مزایای چای سبز و سیاه و محتوای آنتی اکسیدانی بالای آنها بسیار شنیده اید. اما آیا می دانستید این نوشیدنی می تواند به جلوگیری از فرسایش مینای دندان نیز کمک کند؟ این نوشیدنی طبیعی که دارای سطح pH بسیار بالایی است می تواند اسید تولید شده در دهان شما را خنثی کند.

استفاده از خمیر دندان و دهان شویه حاوی فلوراید:

فلوراید عامل تقویت دندان های شماست. خمیردندان و دهان شویه حاوی فلوراید بخرید و این عادت را از دوران کودکی در فرزند خود تقویت کنید.

مراجعه برای انجام معاینات منظم دندانپزشکی:

بهترین دفاع در برابر فرسایش دندان اتخاذ یک برنامه پیشگیری خوب است. بدین منظور باید با دندانپزشک خود ارتباط خوبی داشته باشید. برای بررسی و معاینه دندان ها و جرم گیری بهتر است سالی دو مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنید. از این ملاقات ها می توانید برای دریافت راهنمایی های بیشتر برای تکنیک های جلوگیری از فرسایش مینای دندان و بهداشت بهتر استفاده کنید.

در صورتی که دچار شرایط خاصی مانند خشکی دهان یا دیابت هستید، برنامه معاینه دندانپزشکی شما باید طبق دستور دندانپزشک و احتمالا در فواصل کمتر انجام شود.

منبع:

arizonafamilydental

مینای دندان: مراقبت از مهمترین ماده بدن

آیا تا کنون به مینای دندان فکر کرده اید؟ چیست؟ چقدر مهم است؟ چطور می توانید از آن محافظت کنید؟ در این مطلب پاسخ تمام سوالات شما آمده است.

مینای دندان چیست؟

مینای دندان سخت ترین و مینرالیزه ترین ماده موجود در بدن شما است. این ماده بیرونی ترین لایه هر دندان را پوشش می دهد و قابل مشاهده ترین بخش تشکیل دهنده دندان است. مینا عمدتا از مواد معدنی، به ویژه هیدروکسی آپاتیت، تشکیل شده است. رنگ این ماده ممکن است از زرد روشن تا سفید خاکستری متفاوت باشد. از آنجایی که این ماده نیمه شفاف است، ممکن است رنگ بخشی از مواد داخل دندان را نیز منعکس کند و از آن تاثیر بگیرد.

مینا نقش مهمی در حفاظت از دندان ها در برابر پوسیدگی بازی می کند، بنابراین لازم است هر کاری برای جلوگیری از فرسایش مینا انجام دهید. مینا مانعی قوی است که لایه های داخلی دندان را در برابر اثرات اسید و پلاک محافظت می کند. همچنین از لایه های حساس درونی دندان های شما در برابر غذاها و نوشیدنی هایی که بسیار گرم یا بسیار سرد هستند حفاظت می کند.

اگر مینا نابود شود، بدن آن را جایگزین نمی کند. در واقع، برخلاف سایر قسمت های بدن مانند استخوان، مینای دندان حاوی هیچ سلول زنده ای نیست، بنابراین نمی تواند بازسازی شود.

محافظت از مینا:

با اجتناب از غذاهایی که آسیب زیادی به دندان شما وارد می کنند می توانید از مینای دندان خود محافظت کنید. مصرف زیاد مواد غذایی حاوی قند و میوه ها و نوشیدنی های اسیدی به دندان شما آسیب می زند. هنگامی که این مواد به دندان های شما برسد و باکتری های دهان از آنها تغذیه کنند، ماده ای به نام اسید لاکتیک تولید می شود که می تواند به مینای دندان صدمه بزند. در صورت امکان بهتر است از مصرف این مواد اجتناب کنید. در صورتی که هر یک از این مواد را خوردید، باید دندان های خود را مسواک بزنید.

غذاهای بسیار سخت، مانند آب نبات یا یخ نیز می تواند به لایه بیرونی دندان آسیب بزنند. مصرف این مواد باعث ایجاد ترک و شکستگی در دندان می شوند. اگر به مصرف آب نبات علاقه دارید، بهتر است به جاوی جویدن آن را بمکید.

البته می توانید با رعایت عادات بهداشت دهان و دندان، از جمله مسواک زدن منظم با خمیر دندان حاوی فلوراید، کشیدن نخ دندان و مراجعه برای انجام معاینات منظم دندانپزشکی از دندان های خود محافظت کنید.

فراموش نکنید مینا ماده مهمی است که شایسته توجه و مراقبت شما است.

منبع

colgate 

بدترین نوشیدنی ها برای دندان شما: اسیدی و شیرین

همه می دانند که برخی غذاها برای دندان مضر هستند. بالای این فهرست را چند مورد مواد غذایی مانند مواد سخت، آب نبات های چسبنده و غذاهای شیرین که بین دندان ها گیر می کنند، اشغال کرده اند. اما در این بین سهم نوشیدنی ها فراموش شده است. گاهی نوشیدنی ها حتی از آب نبات هم برای دندان های شما بدتر هستند. در این مطلب بدترین نوشیدنی ها برای دندان فهرست شده است.

نوشیدنی ها می توانند به دو روش متفاوت سلامت دهان و دندان ما را به خطر بیاندازند. بسیاری از آنها حاوی مقدار زیادی قند هستند که می توانند باعث تشکیل حفره و باکتری در دهان شوند. برخی دیگر بسیار اسیدی هستند و مینای دندان را دچار فرسایش می کنند. دسته ای دیگر هم اسیدی و هم شیرین هستند و از این منظر دو برابر خطر دارند. در زیر پنج مورد از بدترین نوشیدنی ها برای دندان آورده شده است. به احتمال زیاد شما هر روز حداقل یکی از آنها را مصرف می کنید. اما سعی کنید در برابر این وسوسه مقاومت کنید. در آخر این فهرست جایگزین های بهتری به شما پیشنهاد می کنیم

بدترین نوشیدنی ها برای دندان:

قهوه:

در فهرست بدترین نوشیدنی ها برای دندان احتمالا هیچ یک برای دندان های شما بدتر از قهوه نیست. جدا از لکه هایی که روی دندان ایجاد می کند، این نوشیدنی تلخ، بسیار اسیدی است و اغلب پر از شکر هم هست. بنابراین برای مینای دندان نیز بسیار مضر است. هر فنجانی که از این نوشیدنی مصرف می کنید، مقدار زمانی را که باید در مطب دندان پزشک صرف کنید افزایش می دهید.

چای:

از نظر ایجاد لکه و رنگ زرد روی دندان، چای بهتر از قهوه است. اما این نوشیدنی هم بسیار اسیدی است و بسیاری از مردم ترجیح می دهند آن را با قند شیرین کنند. البته اگر بر وسوسه های خود غلبه کنید، چای بدون شکر، به دلیل دارا بودن فلوراید طبیعی، برای دندان های شما خوب است. اما فراموش نکنید که در هر صورت مصرف بیش از حد آن با زرد شدن دندان همراه است.

نوشیدنی های انرژی زا:

نوشیدنی های انرژی زا مانندMonster و Red Bull و همچنین نوشیدنی های ورزشی مانند Gatorade حاوی مقادیر زیادی قند و اسیدیته هستند. به عنوان یک قاعده کلی، هر نوشیدنی که دندان های شما را رنگی کند، برای شما خوب نیست.

سودا و نوشابه:

سودا و نوشابه های گازدار به همان دلایل ذکر شده برای نوشابه های انرژی زا برای شما مضر هستند. آنها پر از اسیدیته و شکر هستند. کوکا کولا در واقع اسیدی ترین نوشیدنی موجود است. اگر بخواهیم با شما صادق باشیم، بهتر است یک قوطی آب نبات مصرف کنید تا این که همان مقدار نوشابه بنوشید.

آب میوه:

آیا می دانستید که به بیشتر آب میوه های بسته بندی شده شکر اضافه شده است؟ شاید عبارت طبیعی روی آنها حک شده باشد، اما واقعیت چیز دیگری است. آبمیوه هایی مانند آب لیمو، مانند آب پرتقال و گریپ فروت، به خصوص اسیدی هستند، و مصرف هر روزه آنها تهدیدی برای مینای دندان شما به شمار می رود.

الکل:

نوشیدنی های الکلی از جنبه های زیادی برای شما مضر هستند. برخی از آنها مانند شراب بسیار اسیدی هستند و باعث لکه دار شدن دندان ها می شوند. برخی دیگر حاوی مقدار زیادی قند هستند، برخی حتی از قند ساخته شده اند! باکتری های دهانی عاشق آنها هستند و در دهان شما به سرعت تکثیر می شوند. الکل با خشک کردن دهان استعداد ابتلا به پوسیدگی و بیماری های لثه را نیز افزایش می دهد. همچنین، مصرف نوشیدنی های الکلی به طور چشمگیری خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد.

 نوشیدنی های مناسب؟

به دنبال یک نوشیدنی مناسب برای دندان هایتان هستید؟ یک لیوان شیر! کلسیم موجود در شیر به قوی شدن دندان ها و استخوان هایتان کمک می کند. آب نیز یک انتخاب عالی است، به خصوص آبی که با فلوراید غنی شده است و به محافظت از دندان ها کمک می کند. چای رقیق و آب میوه تازه و خانگی نیز بهتر از نوشیدنی های صنعتی هستند. اگر واقعا به نوشابه نیاز دارید، ماالشعیر گزینه بهتری است.

برای کاهش آسیب به دندان های خود ناشی از نوشیدنی های ناسالم، هر روز مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. پس از مصرف بدترین نوشیدنی ها برای دندان حتما دهان خود را با آب بشویید و هر شش ماه برای معاینه به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

discoverdentalhouston