نوشته‌ها

پر کردن دندان: همه چیز درباره درمان

روند پر کردن دندان درمان نسبتا ساده و سریعی است که می تواند در مطب پزشک انجام شود. یکی از تصورات غلطی که در مورد پرکننده های دندانی وجود دارد این است که افراد فکر می کنند زمانی که پوسیدگی دندان یک مرتبه پر شد، دیگر نیازی نیست نگران آن باشند و از آن مراقبت کنند. نمی خواهیم حامل خبر بدی برایتان باشیم، اما متأسفانه اینطور نیست. در ادامه همه چیز درباره پر کردن دندان، انواع پر کننده ها، مراقبت های پس از پر کردن دندان و عوارض درمان را بررسی می کنیم.

انواع پر کننده های دندان:

برای پر کردن دندان از مواد مختلفی استفاده می شود. طول عمر پرکننده های دندانی بستگی به نوع ماده مصرفی در پر کردن پوسیدگی دارد. بعضی از آن ها طول عمر بیشتری نسبت به بقیه دارند. تعدادی از آن ها غیر از طول عمر زیاد، مزایای دیگری نسبت به بقیه دارند. طول عمر به نوع پرکننده استفاده شده، محل قرارگیری پوسیدگی و مقدار مراقبتی که از دندان ها می شود بستگی دارد. تمامی این موارد می توانند روی طول عمر پرکردگی های دندان تأثیرگذار باشند.

پرکننده های نقره ای:

پرکننده های نقره ای علاوه بر مزایایی که دارند، دارای معایبی نیز هستند. پرکننده های نقره ای که با نام پرکننده های آمالگام نیز شناخته می شوند، محکم و بادوام بوده و به راحتی دچار فرسودگی نمی شوند. آمالگام دندانی مخلوطی از جیوه، نقره، قلع و مس است. جیوه، تشکیل دهنده حدود ۵۰ درصد از این ترکیب، برای ایجاد اتصال بین فلزات و ایجاد یک پرکننده سخت، قوی و با دوام استفاده می شود. پس از سالها تحقیق، مشخص شده است که جیوه تنها عنصری است که این فلزات را به شکلی به هم پیوند می دهد که به راحتی می توان از آن در ترمیم حفره دندان استفاده کرد. آن ها معمولاً چیزی بین ۱۰ تا ۱۵ سال عمر می کنند و برای پر کردن هر نقطه ای از دندان ها که دچار پوسیدگی شده است گزینه مناسبی هستند. با این حال، بعضی از مراجعان از این مسأله شکایت دارند که این پرکردگی ها قابل رؤیت بوده و حتی ممکن است هنگام لبخند زدن نمای بدی داشته باشند. همچنین نگرانی ها نسبت به میزان جیوه مصرفی در این مواد افزایش یافته است. اگر این مسأله شما را نگران می کند، پیشنهاد می کنیم با یک دندانپزشک مشورت کنید.

جیوه موجود در پرکننده آمالگام بی خطر است؟

جیوه موجود در پرکننده آمالگام دندان سمی نیست. وقتی جیوه با مواد دیگر موجود در پرکننده ترکیب می شود، ماهیت شیمیایی آن تغییر می کند و در نتیجه اساسا بی ضرر می شود. مقدار جیوه انتشار یافته در دهان تحت فشار جویدن بسیار کم است و دلیلی برای نگرانی نیست. در واقع مقدار جیوه موجود در هوا، آب و مواد غذایی بیشتر از جیوه آمالگام افراد را بیمار می کند.

مطالعات علمی مداوم در طول ۱۰۰ سال گذشته همچنان ثابت می کند که آمالگام مضر نیست. ادعاهای نادر برخی بیماران مبنی بر بیماری ناشی از جیوه در آمالگام هنوز به لحاظ علمی ثابت نشده اند.

مزیت آمالگام بر جایگزین های آن چیست؟

جایگزین های آمالگام، مانند پرسلین و کامپوزیت رزین پر هزینه تر هستند. ترمیم با پرسلین نسبت به آمالگام طولانی تر است و ممکن است دو جلسه طول بکشد. پرکننده رزین کامپوزیت سفید، زیبا و جذاب است، اما برای قرارگیری روی حفره به زمان بیشتری نیاز دارد.

معایب پرکننده آمالگام چیست؟

بزرگ ترین عیب آمالگام از بین بردن ظاهر زیبای دندان است. از سوی دیگر به دلیل نیاز به حفاری بیشتر برای به کارگیری آمالگام، امکان تخریب بافت سالم دندان و شکست دندان به دلیل تراش بیش از حد وجود دارد. به همین دلیل، امروزه این روش جای خود را به سایر پرکننده ها داده است.

پرکننده های سفید:

از محبوب ترین نوع پرکننده های دندانی می توان به پرکننده های سفید یا پرکننده های همرنگ دندان اشاره کرد که با نام پرکننده های کامپوزیت نیز شناخته می شوند. این پرکننده ها به گونه ای طراحی شده اند که همرنگ دندان ها بوده و هنگام لبخند زدن بدنما نباشند. اساساً این پرکننده ها به راحتی قابل رؤیت نیستند. همچنین معمولاً برای پر کردن دندان با این نوع پرکننده ها، دندان ها کمتر تراشیده می شوند و معنی آن این است که قسمت های سالم دندان دست نخورده باقی می مانند. با این حال، درست است که این پرکننده ها از نظر زیبایی بسیار رضایت بخش هستند، اما همیشه نمی توان از آن ها استفاده کرد. طول عمر پرکننده های سفید به اندازه پرکننده های نقره ای نیست و به طور متوسط بین ۷ تا ۱۰ سال عمر می کنند. با این وجود، این پرکننده ها به طور غیرقابل باوری محکم بوده و برای بسیاری از پوسیدگی دندانی، درمانی موفق هستند.

کدامیک برای شما مناسب تر است؟

در مورد انتخاب پرکننده های دندانی این دندانپزشک است که تشخیص می دهد کدام گزینه برای شما مناسب تر است. دندانپزشکان میزان پوسیدگی، محل قرارگیری پوسیدگی در دهان و همچنین ارجحیت های شما را نیز در نظر می گیرند.

چه مدت پس از پر کردن دندان می توان غذا خورد؟

پاسخ این سوال به نوع ماده پر کننده بستگی دارد. اگر دندان های شما با پر کننده کامپوزیت پر شده است، از آنجا که از نور آبی برای سخت شدن آن استفاده می شود، می توانید بلافاصله پس از درمان غذا بخورید. اما اگر از آمالگام برای پر کردن دندان شما استفاده شده است، تا ۲۴ ساعت نباید با آن طرف دهان خود چیزی بخورید.

اما حتی در صورت استفاده از پر کننده کامپوزیت نیز غذا خوردن باید از جهت دیگری به تاخیر افتد. پس از اتمام جلسه درمان دهان شما هنوز بی حس است. بنابراین مصرف مواد غذایی ممکن است با جویدن بافت داخل دهان و وارد کردن آسیب به آن همراه باشد.

چنانچه پس از اتمام جلسه درمان، نیاز فوری به مصرف مواد غذایی دارید، مراقب باشید که در اثر بی حسی موضعی زبان، داخل گونه و لب های خود آسیب وارد نکنید. بی حسی دهان شما از یک تا چند ساعت پس از درمان به طور کامل از بین خواهد رفت.

در صورتی که در حین جویدن مواد غذایی متوجه بلند بودن پایه پرکننده شدید، برای پیشگیری از عواقب آن، حتما با دندانپزشک تماس بگیرید.

پس از پر کردن دندان تا چند هفته از خوردن چیزهای چسبناک، سخت و کاراملی خودداری کنید. تا ۲۴ ساعت از مواد غذایی نرم استفاده کنید و از طرف مخالف دهان خود برای جویدن استفاده کنید.

آیا پر کردن دندان باعث حساسیت دندان می شود؟

حساسیت دندان بعد از پر کردن امری شایع در بین بیماران است. مقداری حساسیت در چند روز بعد از درمان طبیعی است، به خصوص اگر درمان به خاطر پوسیدگی شدید بوده باشد. پوسیدگی دندان را آزار داده است و پروسه درمان نیز باعث آزار بیشتر آن شده است. بنابراین دندان می تواند دچار حساسیت دردناک شود.

چنانچه دلیل حساسیت دندان بعد از پر کردن این مورد باشد، جایی برای نگرانی نیست. درد به خودی خود بعد از نهایتا یک هفته بهبود می یابد.

سایر علل حساسیت دندان بعد از پر کردن:

گاهی پوسیدگی به پالپ دندان بیش از حد نزدیک شده است. در این صورت همیشه مقداری باکتری بین قسمت پرشده و دندان باقی می ماند. در شرایطی که دندان در پی درمان دندان پزشکی آزار دیده است، مستعد عفونی شدن است. اگر حساسیت دندان ادامه یابد، وضعیت نشان دهنده این امر است که دندان از این عفونت بهبود نیافته است و ممکن است به عصب کشی نیاز داشته باشد. این مشکل نادر است، اما در صورت ادامه حساسیت باید در نظر گرفته شود.

بلند بودن پایه پرکننده دندان:

اگر درد در حین جویدن چیزی شروع شود، ممکن است پایه پر کننده دندان بلند باشد و صرفا به پروسه ای برای کوتاه کردن پایه دندان نیاز دارد. درد ناشی از این وضعیت با کمی تنظیم وضع قرار گیری دندان ها حل می شود. دندان پزشک برای تشخیص میزان بلند بودن پایه از کاغذی بین دندان های شما استفاده می کند. دندان پزشک از شما می خواهد که دندان ها را روی هم فشار دهید و مقداری بسایید. سپس مقدار مورد نیاز را کوتاه می کند.

با این حال، بعد از کوتاه کردن پر شدگی نیز ممکن است درد ادامه یابد. این امر به دلیل حساس شدن ریشه های دندان در طول مدت اعمال فشار است که چند روزی برای التیام یافتن زمان می برد. اما به طور کلی مشکل حادی نیست. در صورتی که درد پس از یک هفته به جای تخفیف، تشدید شد، به دندانپزشک مراجعه کنید.

علائم بلند بودن پایه پر کننده دندان چیست؟

به یاد داشته باشید که بسیاری از افرادی که دچار این مشکل هستند ممکن است برخی از علائم زیر را تجربه کنند در حالی که عده ای دیگر ممکن است هیچ یک از علائم زیر را نداشته باشند.

درد در گاز زدن:

رباط ها ممکن است در اطراف دندان ملتهب شوند وباعث بروز درد در حین گاز زدن مواد غذایی شوند. این درد می تواند تنها در همان دندان حس شود یا در صورتی که باعث ناهموار شدن فک شود روی سایر دندان ها نیز تاثیر بگذارد.

درد و حساسیت:

دندان ممکن است دچار پالپیت شود. درد می تواند منجر به حساسیت به دمای سرد و گرم شود.

فرسایش بیش از حد دندان:

دندان ممکن است به سرعت دچار فرسایش شود. در صورتی که پر کننده بلند باشد، ممکن است عدم تقارن فک باعث جا به جایی دندان شود.

لق شدن دندان:

یکی از عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان لق شدن آن است. دندان نمی تواند فشار افزایش یافته را تحمل کند و از بین می رود.

درد عضلانی:

دیگر عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان بروز درد در عضلات فک است. عضلات فک، پس از سال ها عادت به حالتی از حرکت دادن فک، باید به سرعت تغییر حالت دهند. این امر باعث درد در عضلات، اشکال در حرکت دادن فک، باز کردن فک و جویدن مواد غذایی می شود.

مشکلات TMJ:

با توجه به حرکت غیرطبیعی فک بیمار ممکن است به مشکلات مربوط به مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) مبتلا شود.

سردرد و استرس:

درد عضلانی همراه با درد TMJ می تواند موجب سردرد و افزایش استرس در زندگی شما شود.

آیا درد در دندان کناری پس از پر کردن دندان نشانه بروز مشکل است؟

پس از پر کردن دندان بسیار دیده می شود که دندان مجاور دندان پر شده دچار درد می شود. این امر عادی است و نشانه وجود مشکل یا پوسیدگی نیست. در بسیاری از موارد، دندان پر شده سیگنال های درد را به دندان مجاور منتقل می کند. این درد باید طی یک هفته کاهش یابد.

در صورت افتادن پر کننده دندان چه باید کرد؟

نمی دانید در زمان افتادن مواد پر کننده دندان چه باید بکنید؟ این اتفاق برای بسیاری از افراد می افتد. در حال خوردن چیزی هستید و احساس می کنید شی خارجی در دهان شماست. چیزی در غذا بوده یا روکش یا مواد پر کننده دندانتان افتاده است؟ تماس با دندانپزشک اولین گام است. در مطب، دندانپزشک درمان های لازم را انجام خواهد داد.

پیشگیری از افتادن مواد پر کننده دندان:

برای شناسایی مشکلات احتمالی در مورد پر کننده توصیه می شود که هر شش ماه معاینه شوید. دندانپزشک می تواند قبل از شما متوجه حاشیه های باز شده یا فرسایش نامتقارن شود. معاینات دندانپزشکی می تواند به شما در رعایت نکات بهداشت دهان و دندان برای کنترل پلاک و باکتری که می توانند منجر به پوسیدگی دندان شوند، کمک کند. پوسیدگی در اطراف مواد پر کننده می تواند آن را به خطر بیاندازد. بدون مراقبت های روتین، ناگهان متوجه می شوید که مواد پرکننده دندان افتاده است و دندان دچار پوسیدگی شدید شده است.

همه روکش ها و مواد پر کننده دارای نقطه شکست هستند و در نهایت می افتند و به بازسازی نیاز دارند. هیچ ماده پر کننده ای تا ابد دوام نمی آورد. معاینات منظم می تواند به شما زمان بازسازی مواد پرکننده را اطلاع دهد. با این حال افتادن مواد پر کننده دندان می تواند ناگهانی باشد و موجب درد، ناراحتی و احتمالا موقعیت اورژانس در بیمار شود.

فاکتورهای زیادی باعث افتادن مواد پر کننده دندان می شوند. این امر می تواند در اثر دندان قروچه یا قفل کردن فک، نشت باکتری به حاشیه ماده پر کننده، وجود پوسیدگی یا صرفا تمام شدن عمر پر کننده باشد. عامل آن هر چه که باشد، در صورت عدم درمان، افتادن مواد پر کننده دندان می تواند باعث نیاز به عصب کشی و احتمالا از دست رفتن دندان شود.

در جلسه درمانی چه خواهد گذشت؟

در صورت افتادن مواد پر کننده دندان نیازی نیست بترسید. تمام کلینیک های دندانپزشکی در طول روز زمانی را به موارد اورژانس مانند افتادن مواد پر کننده یا تاج اختصاص می دهند. بنابراین شما را در همان روزی که تماس بگیرید پذیرش خواهند کرد. اگر این اتفاق در آخر هفته برای شما رخ داده است، برخی از کلینیک های دندانپزشکی شماره تماس اورژانس دارند. برخی از کلینیک ها، مانند کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، نیز در تمام روزهای هفته و ساعات شبانه روز آماده خدمت رسانی به بیماران هستند.

زمانی که بالاخره به مطب دندانپزشک رسیدید، سابقه دندانپزشکی و پزشکی شما به همراه داروها، علائم، و آلرژی بررسی خواهد شد. از دندان شما عکس رادیوگرافی تهیه می شود و دندانپزشک دندان و عکس را برای ارائه بهترین روش درمانی بررسی خواهد کرد. اگر دندان را بتوان بار دیگر پر کرد، دندانپزشک در مورد گزینه های محتمل برای انتخاب نوع ماده پر کننده با شما مشورت خواهد کرد. اگر ارجاع به متخصص دیگری لازم باشد، دندانپزشک شما را راهنمایی می کند. گاهی نیز تنها راه نجات دندان، عصب کشی و استفاده از روکش برای حفظ یکپارچگی دندان است. در برخی موارد نادر افتادن مواد پر کننده دندان به کشیدن آن ختم می شود.

منبع:

colgate

oralanswers

bearpeakdental

studiodentaire

knowyourteeth

lovedentistry

تخلیه آمالگام دندان: زیبایی یا سلامتی؟

در ۱۵۰ سال گذشته، از آمالگام برای پر کردن پوسیدگی دندان استفاده شده است. در دهه های گذشته این روش به دلیل یکی از مواد موجود در آن موجب نگرانی هایی شده است: جیوه. در ادامه هر آنچه باید از تخلیه آمالگام دندان بدانید آمده است.

پرکننده آمالگام چیست؟

آمالگام ترکیبی از جیوه مایع، آلیاژ نقره، مس و قلع است. پرکننده های آمالگام زمانی بسیار رایج بودند، اما امروزه رقابت را به پرکننده های مدرن و همرنگ دندان باخته است.

جیوه چیست؟

جیوه ماده ای است که به شدت برای انسان سمی است. اما به عنوان پر کننده ایمنی بالایی دارد. با این حال، امروزه به دلایل زیبایی و ایمنی بیماران ترجیح می دهند از سایر پرکننده ها استفاده کنند. در اینجاست که بحث تخلیه آمالگام دندان پیش می آید.

روش تخلیه آمالگام دندان:

برای تخلیه آمالگام دندان باید از پروتوکل ایمنی بالایی پیروی شود. وجود جیوه در دهان بسیار ایمن تر از تخلیه آن است. در واقع، برای تخلیه پرکننده، جیوه باید بخار شود که این کار در محلی که فاقد تهویه کافی باشد می تواند بسیار خطرناک باشد.

روند تخلیه آمالگام دندان ابتدا با استفاده از رابر باند شروع می شود تا سایر قسمت های دهان در معرض تخلیه مواد قرار نگیرند. سپس به بیمار و پرسنل درمانی لوله های تامین اکسیژن داده می شود. در دهان بیمار از دستگاه ساکشن قوی استفاده می شود تا از ورود بخار جیوه به ریه و دهان بیمار جلوگیری شود.

آیا تخلیه آمالگام دندان درد دارد؟

تخلیه این ماده مشابه پر کردن دندان است. برای این کار از بیحسی موضعی استفاده می شود و بیمار دردی حس نمی کند.

تخلیه آمالگام هزینه زیادی دارد؟

هزینه درمانی در هر بیمار متفاوت است. به طور کلی به دلیل جایگزینی آمالگام با رزین که ماده ای گران تر است، باید هزینه بیشتری پرداخت کنید.

چقدر طول می کشد؟

جلسه درمانی حدود یک ساعت طول می کشد.

آمالگام ماده ایمنی است که سال هاست برای ترمیم پوسیدگی دندان به کار می رود. این ماده استحکام بالایی دارد و از طول عمر بالایی برخوردار است. با این حال، سیاه بودن آن در دهان ظاهر خوبی به لبخند شما نمی دهد. توصیه می کنیم اگر دندان های شما دچار پوسیدگی زیر پرکننده نیستند و از استحکام خوبی برخوردار هستند، برای تخلیه پرکننده اقدام نکنید. تخلیه پرکننده تا حدی باعث تضعیف استحکام دندان می شود. از این رو، بهتر است پیش از تصمیم گیری برای تخلیه پرکننده، با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع:

coastaldentalcare

تفاوت پر کننده آمالگام با کامپوزیت:

تفاوت پر کننده آمالگام با کامپوزیت چیست؟ آمالگام نوعی پرکننده فلزی است که از ترکیب چند ماده جیوه، نقره، قلع و مس درست می شود. این ماده ۱۵۰ سال است که در دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد.

تفاوت پر کننده آمالگام با کامپوزیت:

پر کننده آمالگام ماده مقاومی است، اما برای قرار دادن آن روی دندان باید قسمت های بیشتری از بخش سالم دندان نیز تراشیده شود. این امر بدین دلیل است که پر کننده آمالگام به دندان متصل نمی شود. بنابراین بخشی از قسمت های سالم دندان باید برداشته شوند تا سوراخ به حدی بزرگ و عمیق شود که پر کننده به راحتی در آن جای گیرد. بنابراین تضعیف دیواره دندان قابل انتظار است.

تا زمانی که پر کننده آمالگام در شرایط خوبی است، نیازی نیست تا زمان فرسوده شدن پر کننده آن را تعویض کنید مگر آنکه بیمار از ظاهر دندان خود ناراضی باشد.

در تفاوت پر کننده آمالگام با کامپوزیت می توان اشاره کرد که این ماده هم رنگ دندان و ترکیبی از پلاستیک و شیشه است. می توان آن را در سایه های مختلف درست کرد تا هم رنگ دندان باشد. پر کننده کامپوزیت به دندان می چسبد. در نتیجه قسمت های کمی از آن لازم است برداشته شود. پر کننده کامپوزیت به دندان استحکام می بخشد. در حالی که پر کننده آمالگام آن را تضعیف می کند. بنابراین پس از چند سال، شکستن دندان در مواردی که دندان با آمالگام پر شده است، در برخی از بیماران دچار پوسیدگی وسیع دیده می شود.

برای پر کردن دندان با کامپوزیت، زمانی که قسمت های پوسیده دندان دریل شدند، پر کننده کامپوزیت به صورت لایه لایه روی دندان قرار داده می شود. سپس نور خاصی به هر لایه تابانده می شود تا ماده سخت شود. زمانی که دندان به صورت کامل پر شد، سطوح دندان پولیش می شود تا هیچ بخش اضافه ای نماند. پس از این روش دندان ظاهری طبیعی دارد و با لبخند زدن یا حرف زدن، وجود پر کننده در دندان به راحتی برای دیگران قابل تشخیص نیست.

پر کننده آمالگام پس از مدت کوتاهی سیاه می شود و ظاهر دندان را تغییر می دهد. زمانی که بیمار می خندد، خمیازه می کشد یا حرف می زند، این رنگ سیاه ظاهر نامطلوبی ایجاد می کند.

این مشکل در پر کننده کامپوزیت حل شده است. در صورتی که در مورد پر کننده ها هر سوال دیگری دارید، با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

fallcreekdentistry

خجالت کشیدن از دندانپزشک و ترس از قضاوت

اگر شما هم جز آن دسته افرادی هستید که به دلیل خجالت کشیدن از دندانپزشک از جلسه های درمانی و معاینه فرار می کنید، بهتر است این مطلب را بخوانید. در دسته بندی فوبیاها، ترس از دندانپزشک کاملا عادی است. دندانپزشک ها از این موارد زیاد دیده اند و برایشان عادی است.

یک دندانپزشک به چه چیز فکر می کند؟

ترس از درد و قضاوت شدن از مهمترین علل عدم مراجعه به دندانپزشک است. با وجودی که بارها گفته می شود هر شش ماه یکبار باید به دندانپزشک مراجعه کنید، اما بسیاری از افراد تا زمانی که درد آنها را از پا نیاندازد، به مطب دندانپزشک مراجعه نمی کنند. در موارد حاد ترس و خجالت کشیدن از دندانپزشک به حدی است، که بیمار ترجیح می دهد با درد زندگی کند اما برای درمان مراجعه نکند. عدم مراجعه می تواند به مشکلات جدی و تهدید جان بیمار بیانجامد.

اما خبر خوب این است که هیچ وقت برای مراجعه به دندانپزشک دیر نیست، حتی اگر آخرین مراجعه شما، سه، ده یا حتی سی سال پیش بوده باشد.

اگر می ترسید که دندانپزشک شما و سبک زندگیتان را قضاوت کند، به یاد داشته باشید که آنها کسانی هستند که کل زندگیشان حول محور مراقبت های درمانی دهان و دندان می چرخد.

دندانپزشکان آرزو دارند که شما از تفکرات آنها در طول جلسه درمانی آگاه می شدید و آنقدر خودتان را برای مراجعه به دندانپزشک عذاب نمی دادید:

آنها می دانند شما نخ دندان نمی کشید:

دندانپزشکان همه چیز را از لثه های شما می پرسند. به جای اینکه به خاطر نخ دندان نکشیدن یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان خجالت بکشید یا حتی سعی کنید به دندانپزشک دروغ بگویید، زمانی را برای جرم گیری دندان های خود تعیین کنید. بهداشت دهان و دندان هیچ وقت تاریخ انقضا ندارد و از آن بهتر اینکه از همین امروز هم می توانید این کار را شروع کنید.

ای کاش زودتر می آمدید:

هر چه مراجعه به دندانپزشک را بیشتر به تاخیر بیاندازید، آسیب بیشتری به دندان های خود وارد می کنید. به عنوان متخصصان پزشکی، دندانپزشکان بهترین را برای دندان و لثه های شما می خواهند. بنابراین آنها بزرگ ترین مدافعان روش های مراقبت پیشگیرانه هستند.

ای کاش سیگار نمی کشیدید، الکل مصرف نمی کردید و شکر کمتری می خوردید:

موارد فوق همه برای سلامت دهان و دندان شما بد هستند. علاوه بر ضرورت رعایت بهداشت دهان و دندان، یک رژیم کم شکر و فاقد الکل می تواند سلامت شما را تضمین کند. پیش از این می دانستید که شکر موجب پوسیدگی دندان می شود، اما الکل هم با خشک کردن دهان موجب رشد و تکثیر باکتری های مضر برای دندان می شود.

خجالت کشیدن از دندانپزشک: دندانپزشکان قرار نیست شما را قضاوت کنند

به عنوان متخصصان حوزه بهداشت، دندانپزشکان علاقه ای به قضاوت یا ایجاد حس بد در شما ندارند. تمام آن چیزی که واقعا به آن اهمیت می دهند، سلامت شماست. به جای خجالت کشیدن از دندانپزشک و ترس از قضاوت های او، به این فکر کنید که دندانپزشک دوستی است که در تیم شماست و برای مراقبت از سلامت شما تلاش می کند.

منبع:

mainstreetdentalclinics

اینله و انله: موارد استفاده و تفاوت آنها با تاج

زمانی که نیمی از دندان از بین رفته است یا پوسیدگی به قدری بزرگ است که دیواره دندان تضعیف شده است، دیگر استفاده از مواد پر کننده راه حل مناسبی نیست. در این موارد یک دندانپزشک ماهر می تواند بین استفاده از اینله، انله و تاج کامل برای شما بهترین را انتخاب کند. اما اینله و انله چیست؟

اینله و انله چیست؟

اینله و انله معمولا از رزین پرسلن، طلا یا کامپوزیت ساخته می شوند. این قطعات به منطقه آسیب دیده دندان متصل می شوند. اینله شبیه مواد پرکننده دندان است و درون پوسیدگی در کاسپ دندان قرار می گیرد. انله پوشش گسترده تری برای پوسیدگی است که برای بازسازی قسمت بزرگتری از کاسپ استفاده می شود. در مواردی که آسیب وارده به دندان به قدری گسترده نیست که شامل استفاده از تاج کامل شود، انله گزینه خوبی برای درمان بیمار است.

به طور سنتی، طلا به عنوان ماده مورد استفاده برای اینله و انله به کار می رفت. با این حال، در سال های اخیر، پرسلین به دلیل استحکام و هم رنگ بودن با دندان به طور فزاینده ای محبوب شده است.

نصب:

برای تکمیل مراحل درمان، هر دو این مواد به دو جلسه درمانی نیاز دارند. در اولین مرحله دندان از پوسیدگی و عفونت تمیز می شود یا پرشدگی قبلی برداشته می شود. سپس دندانپزشک از دندان قالبی تهیه می کند و به آزمایشگاه می فرستد. دندان به طور موقت پانسمان می شود و جلسه بعدی درمان تعیین خواهد شد.

در جلسه دوم، پانسمان موقت برداشته می شود. سپس دندانپزشک تناسب اینله یا انله را با دندان می سنجد. در صورتی که قالب به خوبی در دندان قرار بگیرد، مراحل اتصال آن انجام می شود و دندان در پایان پالیش می شود.

استفاده از اینله به دلیل دشواری در نصب در میانه دندان با هزینه بالاتری نسبت به انله همراه است. با این حال هر دو روش به دلیل ظاهر بسیار طبیعی و فراهم کردن پستی و بلندی طبیعی روی دندان بسیار بهتر از روش های قدیمی پر کردن دندان با آمالگام هستند.

این دو ماده به دلیل جذب بهتر فشار و مقاومت در برابر آن عمر بالاتری نسبت به مواد پرکننده دارند و در برخی موارد حتی تا ۳۰ سال نیز دوام می آورند.

با این وجود در برابر تغییر رنگ مقاومت کمتری دارند و در صورت بروز مشکل باید توسط دندانپزشک بلیچ شوند.

تاج دندان:

در مواردی که پوسیدگی به حدی است که امکان استفاده از هیچ یک از روش های فوق وجود ندارد، تنها باید از تاج برای پوشاندن کل ساختار دندان تا قسمت لثه استفاده کرد. در مقایسه با تاج، استفاده از انله کمتر تهاجمی است زیرا ساختار کمتری از دندان طبیعی فرد جایگزین می شود. هزینه هر دو نسبتا مشابه است، اما انله مقداری ارزان تر تمام می شود.

بنابراین در جایی که مناسب باشد استفاده از اینله و انله بر استفاده از تاج ارجح است، اما باید به یاد داشت که مهارت و تجربه دندانپزشک در جایگذاری صحیح این دو ماده روی دندان در نتیجه درمان اهمیت زیادی دارد.

منبع

abqdentists