کاشت نگین روی دندان: سوالات رایج

نگین های مورد استفاده بر روی دندان در انواع و اشکال مختلف ارائه می شوند. مهم ترین مواد تشکیل دهنده این نگین ها کریستال های شیشه ای، طلای زرد یا سفید ۱۸، ۲۲ یا ۲۴ عیار است که به طور خاص برای استفاده دندان ساخته شده است. امروزه کاشت نگین روی دندان از محبوبیت زیادی بین جوانان برخوردار شده است که در ادامه شما را با جزئیات آن آشنا می کنیم.

در بین انواع نگین ها معمولا نگین های کریستالی از همه ارزان تر هستند. این نگین ها دارای یک پوشش مخصوص در پشت هستند و برش آنها به نحوی است که نور را منعکس می کنند. در حال حاضر برای کاشت نگین روی دندان همانند قبل از روش های حفاری و مته استفاده نمی شود. بلکه نگین با استفاده از مواد کامپوزیتی روی دندان متصل می شود.

عمر کاشت نگین روی دندان:

از انجایی که در کاشت از حفاری استفاده نمی شود، این روش قابل بازگشت است. بنابراین هر زمان که بیمار بخواهد می تواند نگین را توسط دندانپزشک از روی دندان خود بردارد. به طور معمول عمر نگین روی دندان چیزی بین ۶ ماه تا یک سال است.

آیا وجود نگین روی دندان حس می شود؟

به طور معمول ضخامت این نگین ها کمتر از یک میلیمتر و قطر آن بین دو تا سه میلی متر است. در ابتدا حضور چیزی روی دندان احساس متفاوتی به شما خواهد داد. اما بعد از چند روز به نگین عادت می کنید و دیگر حضور آن را حس نخواهید کرد.

آیا کاشت نگین روی دندان به آن آسیب می زند؟

خیر! کاشت نگین در صورتی که با استفاده از حفاری همراه نباشد، همانند یک بریس ارتودنسی عمل خواهد کرد. بنابراین کل پروسه نصب و حذف آن را می توان با درمان ارتودنسی مقایسه نمود. زمانی که نگین برداشته می شود، دندان برای حذف سایر بقایای مواد چسبنده پولیش می شود.

آیا نگین مانع از مسواک زدن می شود؟

خیر! حضور این سنگ ها اختلالی در روند بهداشت دهان و دندان نخواهد داشت. با این حال، بهتر است تا ۲۴ ساعت پس از نصب نگین از مسواک برقی روی آن استفاده نشود.

اگر نگین افتاد و آن را خوردیم چطور؟

نگین های کریستالی یا طلایی بسیار کوچک هستند و هیچ لبه تیزی ندارند. اساسا آسیبی به شما نمی زنند و همانند سایر مواد زائد به روش طبیعی از بدن شما دفع می شوند.

آیا می توانم دندان های خود را جرم گیری کنم؟

بله، می توانید و باید دندان های خود را به طور مرتب توسط دندانپزشک جرم گیری کنید. کاشت نگین روی دندان اختلالی با جرم گیری ندارد. ناحیه زیر نگین با مواد پرکننده مهر و موم شده است و عاری از باکتری است. نواحی اطراف و بالای آن را نیز می توان با مقداری دقت کاملا تمیز نمود.

منبع

decodent

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان

در سال های اخیر، سوراخ کردن زبان و لب به ویژه در میان جوانان بیشتر و بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اگر تصمیم به انجام این کار گرفته اید بهتر است ابتدا کمی با تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان آشنا شوید. سپس می توانید دوباره به تصمیم خود فکر کنید.

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان:

سوراخ کردن لب، زبان، یا هر جای دیگری از دهان شما به معنی حضور مادام العمر چیزی خارجی در دهان شماست. وجود این شی فلزی موجب بروز مشکلات بهداشتی زیادی می شود که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

بوی بد دهان:

مهمترین تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان بوی بد دهان است. استفاده از فلز روی زبان یا لب می تواند محل جدیدی را برای تجمع باکتری ها ایجاد کند. مسواک کردن اطراف این فلز دشوار خواهد بود. بنابراین اگر به طور مرتب نتوانید محل را به طور کامل تمیز کنید، پس از مدتی دهان شما بد بو خواهد شد.

بیرون ریختن تف:

سوراخ کردن دهان تولید بزاق را افزایش می دهد. بزاق می تواند به مبارزه با ایجاد پوسیدگی کمک کند، اما احتمالا بیرون پاشیدن تف در حین حرف زدن را نیز افزایش می دهد.

عفونت، درد و تورم:

حتی اگر شما زبان و لب خود را در محیطی کاملا استریل سوراخ کرده باشید، احتمالا ابتلا به عفونت پس از سوراخ کردن بسیار بالاست. دهان شما محل مرطوبی است که آن را به مکان فوق العاده ای برای باکتری ها تبدیل می کند. در نتیجه به راحتی ممکن است دچار عفونت شوید. محل را از نظر وجود تورم بررسی کنید، زیرا ممکن است زبان به قدری تورم کند که راه هوایی را ببندد. درصورتی که در محل سوراخ کردن دچار خارش و سوزش هستید، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

اشکال در معاینات دندانپزشکی:

از آنجا که استفاده از این روش به معنی کاشت فلز در دهان است، ممکن است رادیوگرافی با اختلال همراه شود. در صورتی که در دهان خود فلز دارید، این موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید تا تغییرات لازم را انجام دهد.

دندان ترک خورده:

اکثر افرادی که دارای سوراخ لب و یا زبان هستند، دچار وسوسه بازی با آن می شوند. این امر می تواند شانس ترک خوردن دندان را افزایش دهد. فلز روی زبان یا لب شما می تواند به کارهای انجام گرفته روی دندان مانند پرشدگی ها، بریس، بریج و تاج نیز آسیب وارد کند.

فرسایش مینای دندان:

مالش دائمی فلز به مینای دندان باعث می شود که در طول زمان مینا تخریب شده و دندان در معرض خطر حساسیت و پوسیدگی قرار گیرد. در عین حال، هر چند رایج نیست اما فلز روی زبان ممکن است باعث ایجاد فاصله بین دو دندان جلو شود.

تحلیل لثه:

دیگر تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان تحلیل لثه است. حدود ۳۵ درصد از افرادی که به مدت ۴ سال یا بیشتر دارای سوراخ روی زبان بوده اند دچار تحلیل لثه می شوند. حرکت فلز و تماس آن با لثه باعث تحلیل رفتن آن و قرارگیری ریشه در معرض محیط دهان می گردد. سوراخ کردن زبان باعث تحلیل لثه های پشت دندان جلو و سوراخ کردن لب باعث تحلیل لثه جلو دندان ها می شود.

بیماری های پریودنتال:

تحلیل لثه ای که درمان نشود و در واقع پیشرفت کند، می تواند به بیماری های پریودنتال ختم شود. درمان این نوع بیماری ها دشوارتر است و اغلب با از دست رفتن دندان همراه است.

آسیب عصبی:

گاهی اوقات سوراخ کردن زبان می تواند باعث بی حسی آن شود. در اغلب موارد بی حسی موقتی است اما گاهی می تواند دائمی شود. از بین رفتن جوانه های چشایی در بخشی از زبان نیز باعث می شود طعم و مزه مواد خوراکی را کمتر حس کنید.

منبع

silveradofamilydental

انواع لیزرهای دندانپزشکی: تنوع گزینه های درمان

استفاده از لیزر در انواع روش های درمانی دندانپزشکی رایج تر از قبل شده است. انواع لیزرهای دندانپزشکی به دو دسته تقسیم می شوند. اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) لیزرهای بافت سخت و نرم را برای استفاده در درمان دندان های افراد بالغ و کودکان تأیید کرده است. از آنجایی که لیزرهای دندانی دارای ویژگی جذب منحصر به فردی هستند، از هر یک از آنها برای انجام روش های دندانپزشکی خاصی استفاده می شود.

انواع لیزرهای دندانپزشکی:

لیزرهای بافت سخت:

لیزرهای بافت سخت دارای طول موجی هستند که توسط هیدروکسی آپاتیت (کلسیم فسفات موجود در استخوان و دندان) و آب به راحتی جذب می شوند و به همین دلیل برای برش ساختار دندان موثر هستند.

استفاده اولیه از لیزر بافت سخت بریدن استخوان و دندان با دقت بسیار زیاد است. لیزرهای بافت سخت اغلب در آماده سازی یا شکل دادن به دندان ها برای باندینگ، حذف مقادیر کوچک ساختار دندان و تعمیر مقداری از فرسودگی پرشدگی دندان استفاده می شوند.

لیزرهای نرم بافت:

در بین انواع لیزرهای دندانپزشکی لیزر بافت نرم دارای طول موجی است که به راحتی توسط آب و هموگلوبین جذب می شود و در نتیجه آن را برای مدیریت بافت نرم موثرتر می کند. از این ابزار به عنوان بخشی از درمان پریودنتال و برای کشتن باکتری ها و فعال سازی دوباره رشد بافت ها استفاده می شود. لیزر دی اکسید کربن آسیب به بافت اطراف را کاهش می دهد و بافت را سریع تر از روش فیبر نوری حذف می کند.

لیزرهای بافت نرم همزمان با انعقاد رگ های خونی و انتهای عصب عمل می کنند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد بعد از استفاده از لیزر تقریبا هیچ دردی حس نمی کنند. همچنین در لیزرهای بافت نرم بهبودی بافت ها سریع تر انجام می شود. به همین دلیل است که استفاده از این روش هر روز در دندانپزشکی زیبایی رواج بیشتری می یابد.

علاوه بر لیزرهایی که برای برش دهی و شکل دادن به بافت های سخت و نرم مورد استفاده قرار می گیرند، سایر انواع لیزرهای دندانپزشکی به طور خاص برای مشاهده داخل دندان و سلول ها با استفاده از توموگرافی کوئری نوری، یک روش تصویربرداری غیر تهاجمی، طراحی شده اند.

طبق تحقیقات استفاده از انواع لیزرهای دندانپزشکی با عوارض خاصی در بیماران همراه نیست و برای تمام گروه های سنی مجاز شمرده می شود. این شیوه درمانی با کاهش مدت زمان بهبودی، خونریزی و درد بیمار دارای مزیت های بسیاری بر دیگر روش های درمانی است. به همین دلیل افزایش آگاهی بیماران از تنوع گزینه های درمان می تواند به ایجاد تجربه بهتر از دندانپزشکی برای آنان کمک کند.

منبع

yourdentistryguide

کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی

لیزرهای دندانپزشکی بر اساس طول موج به دو نوع بافت سخت و نرم تقسیم می شوند. از هر یک از این دو نوع ابزار در حوزه خاصی از دندانپزشکی استفاده می شود. در ادامه شما را با کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی آشنا می کنیم.

کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی:

کاربری لیزر بافت سخت:

آشکارساز حفره:

از این نوع لیزر برای شناسایی زودهنگام حفره ها استفاده می شود. شناسایی دقیق و زودهنگام حفره به ترمیم به موقع و پیشگیری از وارد آمدن هزینه اضافه کمک زیادی می کند.

پر کردن دندان ها/آماده سازی دندان:

لیزرهای دندانی بافت سخت می توانند نیاز به تزریق بیحسی موضعی و مته دندان پزشکی سنتی را از بین ببرند. لیزرهای مورد استفاده در پر کردن دندان قادر به کشتن باکتری های واقع در حفره هستند که به طور بالقوه منجر به بهبود ترمیم دندان می شود. با این حال، لیزرهای دندانی برای جایگزینی پرکننده های آمالگام یا تاج مناسب نیستند.

حساسیت دندان:

از لیزرهای دندانپزشکی می توان برای بستن tubules (واقع در ریشه دندان) استفاده کرد که مسئول حساسیت دندان به مواد گرم و سرد است.

کاربری لیزر بافت نرم:

افزایش طول تاج:

از کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی می توان به شکل دهی به بافت لثه (لیزر بافت نرم) و استخوان (لیزر بافت سخت) اشاره کرد. از این روش های ترمیمی برای ایجاد پایه بهتر برای سایر روش های درمانی بهره گیری می شود.

لبخند لثه ای:

لیزرهای دندانی میتوانند بافت لثه را تغییر دهند تا ساختار بیشتری از دندان به نمایش گذاشته شود و ظاهر لبخند بهبود یابد.

اتصال عضلانی (Frenula):

از لیزرهای بافت نرم برای فرنکتومی استفاده می شود. این روش درمانی برای کودکانی ایده آل است که دچار اتصال بیش از حد زبان به کف دهان هستند و تغذیه و صحبت کردن آنها دشوار است. این مشکل به دلیل حرکات محدود زبان ایجاد می شود.

ضایعات بافت نرم (Epulis):

از لیزرهای دندانپزشکی می توان برای برداشتن بدون درد ضایعات بافت نرم استفاده کرد که اغلب به دلیل استفاده از پروتزهای نامناسب ایجاد می شوند.

دیگر موارد کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی:

مشاهده تومورهای دندان و لثه:

توموگرافی نوری روشی ایمن برای مشاهده دندان ها و لثه ها در زمان واقعی است.

تومورهای خوش خیم:

ممکن است از لیزرهای دندانپزشکی برای حذف بدون درد تومورهای خوش خیم از لثه، سقف دهان، دو طرف گونه ها و لب ها استفاده شود.

زخم های سرد:

لیزرهای دندانپزشکی باعث کاهش درد ناشی از زخم های سرد و به حداقل رساندن زمان بهبودی میشوند.

بازسازی عصب:

از Photobiomodulation  می توان برای بازسازی عضلات آسیب دیده، رگ های خونی و زخم ها استفاده کرد.

آپنه خواب:

در مواردی که آپنه خواب ناشی از رشد بیش از حد بافتی در ناحیه گلو باشد (که بعضی اوقات با افزایش سن رخ می دهد)، می توان از یووالوپلاستی مبتنی بر لیزر برای تغییر شکل گلو و رفع مشکلات تنفس مرتبط با آپنه خواب استفاده کرد.

سفید کردن دندان ها:

لیزرهای دندانی می توان برای برای سرعت بخشیدن به فرآیند سفید کردن دندان ها استفاده شود. نتیجه بخشی این روش بسیار سریع تر از سایر روش های زیبایی است.

کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی به همین موارد محدود نمی شود. هر روز استفاده از این ابزارها در حوزه های متعدد گسترش می یابد و آینده درخشانی پیش روی این روش درمانی دیده می شود.

منبع

yourdentistryguide

عمر باندینگ دندان: روش های افزایش دوام

باندینگ روشی در دندانپزشکی زیبایی است که در آن دندانپزشک بر روی دندان های جلو از کامپوزیت رزین استفاده می کند. از این ماده ممکن است برای پر کردن حفره یا به عنوان بخشی از یک روشی زیبایی استفاده شود. از این ماده اغلب در مواردی استفاده می شود که شکاف بزرگی بین دندان های وجود دارد یا دندان ترک خورده، شکسته است یا لکه دار شده است. از آنجایی که رزین پلاستیکی هم رنگ دندان است به خوبی با رنگ ترکیب می شود. به همین دلیل کسی متوجه استفاده از این روش روی دندان های شما نمی شود مگر اینکه خود شما به او اطلاع دهید. در کنار مزایایی که این روش دارد، سوالی که اغلب برای بیماران پیش می آید، عمر باندینگ دندان است.

از مزایای این روش می توان به سرعت استفاده از آن اشاره کرد. اعمال این ماده تنها به ۳۰ تا ۶۰ دقیقه کار بر روی دندان نیاز دارد. بنابراین جز روش های بسیار سریع در دندان پزشکی است. از سوی دیگر نیازی به استفاده از بی حسی در این روش نیست. هر چند که در صورت تمایل بیمار ممکن است محل مقداری بی حس شود.

عمر باندینگ دندان:

همانند سایر روش های دندانپزشکی، رفتار شما پاسخ به این سوال را مشخص می کند. اکثر افراد گزارش کرده اند که توانسته اند باندینگ خود را پیش از تکرار تا ۱۰ سال در دهان خود نگه دارند. از آنجا که کامپوزیت باندینگ به اندازه مینای طبیعی دندان قوی نیست، عدم وارد آمدن فشار زیاد بر روی آن مانند فشار حاصل از دندان قروچه اهمیت زیادی در عمر باندینگ دندان دارد. چنانچه به دندان قروچه در خواب مبتلا هستید، برای سفارش نایت گارد به دندانپزشک مراجعه کنید. این گارد دهان با وجود قیمت پایینی که دارد، از آسیب به دندان های شما و روکش های آن جلوگیری می کند.

برای افزایش طول عمر باندینگ دندان باید از برخی عادات دیگر نیز اجتناب کنید. این موارد عبارتند از جویدن یخ و سر خودکار، خوردن ناخن ها و استفاده از دندان هایتان برای باز کردن بسته بندی مواد غذایی. علاوه بر این، رزین کامپوزیتی به اندازه ونیرهای پرسلین در برابر رنگ مقاوم نیستند. به همین دلیل برای افزایش طول عمر این ماده مهم است که از عاداتی مانند سیگار کشیدن، نوشیدن مقدار زیادی قهوه یا شراب و خوردن غذاهای تیره رنگ اجتناب کنید.

دو بار در روز دندان های خود را مسواک بزنید و معاینات منظم دندانپزشکی خود را دنبال کنید تا در صورت بروز مشکل برای باندینگ در مراحل اولیه ترمیم شود.

منبع

oakbrooksmiles

مضرات پستانک برای دندان های کودک

میل به مکیدن طبیعی است. به هر حال نوزادان بدین روش تغذیه می کنند. اکثر نوزادان پس از حدود شش ماه دست از این کار می کشند اما برخی به این عادت خود ادامه می دهند. زمانی که عادت به مکیدن ادامه یابد، پستانک می تواند بر رشد دندان ها تاثیر نامطلوبی بگذارد. در این مطلب به مضرات پستانک برای دندان های کودک می پردازیم.

به طور کلی پستانک مشکلی برای دندان های کودک ایجاد نمی کند. اما اگر عادت مکیدن کودک شما بعد از ۲ تا ۴ سالگی ادامه یابد، ممکن است شاهد تاثیرات نامطلوب آن بر دندان های شیری ک/ودک باشید. خبر خوب این است که حتی با وجود رشد ناصحیح دندان ها، ممکن است این اشکال با افتادن دندان های شیری و رشد دندان های دائمی خود به خود اصلاح شود.

اکثر متخصصان دندانپزشکی معتقدند که یک پستانک برای کودک بهتر از انگشت شست وی است. دلیل این امر سادگی ترک پستانک نسبت به انگشت است.

برای اطمینان از عدم ابتلا به مضرات پستانک برای دندان های کودک بهتر است زمان مکیدن را در کودک محدود کنید و حتی آن را بعد از سال اول قطع کنید.

مضرات پستانک ها برای دندان های کودک:

در ادامه برخی مضرات مکیدن طولانی مدت پستانک یا انگشت شست توسط کودک آمده است:

  • حرکت دندان های بالا به سمت خارج و دندان های پایین به سمت داخل
  • نامتقارن شدن فک بالا و پایین کودک
  • باریک شدن سقف دهان کودک

پستانک ارتودنسی:

برای کاهش هرگونه آسیب احتمالی به دندانهای کودک، استفاده از یک پستانک ارتودنسی را در نظر بگیرید. تحقیقات نشان می دهد که این نوع پستانک مشکلات کمتری نسبت به نوع سنتی آن دارد.

با نوک پستان گرد و حالت تخت در زیر آن، این پستانک از شکل رشد فک و دندان کودک تبعیت می کند. این پستانک مانند سینه مادر در دهان صدف می شود و یک عمل مکش طبیعی را ایجاد می کند. این پستانک فشار کمتری بر لثه و دندان وارد می کند.

روش های ترک پستانک:

اگر احساس می کنید وقت ترک عادت مکیدن پستانک است می توانید از راه های زیر کمک بگیرید:

  • زمانی که کودک از پستانک استفاده نمی کند وی را تشویق کنید.
  • به او احساس امنیت دهید تا به دنبال عادات خود نباشد.
  • چنانچه کودک شما به قدر کافی بزرگ شده است، از یک دندانپزشک برای توضیح مضرات پستانک برای دندان های کودک کمک بگیرید.
  • برای نشان دادن پیشرفت کودک از نمودار برچسب و جایزه استفاده کنید.
  • از سایر اعضای خانواده بخواهید شما را حمایت کنند.

منبع

turnerlim

رادیوگرافی دندان برای کودکان

بسیاری از والدین نگران تاثیرات رادیوگرافی دندان در کودکان هستند. کودکان نسبت به تابش حساس هستند. با این حال، میزان اشعه در رادیوگرافی دندان برای کودکان ایمن است. همانطور که فک و دندان های کودک به طور مداوم تغییر می کنند، باید به رشد آنها توجه داشته باشید. از رادیوگرافی در موارد متعددی برای کودکان استفاده می شود که عبارتند از:

  • اطمینان از اندازه مناسب فک برای رشد دندان های دائمی
  • نظارت بر پیشرفت دندان های عقل
  • تعیین لق شدن دندان های شیری
  • درمان سریع پوسیدگی و بیماری های لثه

مراجعه منظم کودکان به دندانپزشک ضروری است. برنامه دقیق استفاده از رادیوگرافی بسته به نیازهای فردی کودک متفاوت خواهد بود.

خطرات رادیوگرافی دندان برای کودکان:

اما نگرانی نسبت به رادیوگرافی دندان برای کودکان از کجا ناشی می شود؟

کودکان نسبت به بزرگسالان حساس تر هستند، بنابراین خطر ابتلا به سرطان به ازای هر واحد دوز اشعه ایکس برای کودکان بیشتر از بزرگسالان است.

این تابش یکاشعه ایکس نیست که منجر به سرطان می شود؛ بلکه مجموع مقدار تابش تجمعی در طول عمر عامل بروز بیماری است. هرچه سن کودک برای قرارگیری در معرض تابش پایین تر باشد، مقدار تجمعی تابش های بعدی در طول عمر وی بیشتر خواهد بود.

تنظیمات تجهیزات رادیوگرافی دندانپزشکی اغلب برای بزرگسالان مناسب است. این امر باعث می شود که مقدار تابش دریافتی برای کودکان در زیر این دستگاه بیش از حد مورد نیاز باشد. بهتر است برای تصویربرداری از کودک از تجهیزات مدرنی استفاده شود که امکان تغییر میزان تابش در آن وجود دارد.

از رادیوگرافی برای کودکان مگر در موارد زیر استفاده نمی شود:

نکات ایمنی:

مطمئن شوید که دستگاه رادیوگرافی دندانپزشک دیجیتال است. این گونه دستگاه ها پرتو کمتری نسبت به دستگاه های معمولی دارند. اطمینان حاصل کنید که در این روش از E-Film و نه D-film استفاده می شود. E-film در مقایسه با نوع دیگر آن حساسیت بیشتری نسبت به نور دارد. در نتیجه برای ظهور فیلم به مقدار تابش کمتری نیاز است.

از دندانپزشک بخواهید که در صورت امکان از روشی به غیر از رادیوگرافی استفاده کند. یکی از این روش ها استفاده از cavity detector است. هرچند این روش با مقداری خطا همراه است اما می تواند جایگزین مناسبی برای استفاده از رادیوگرافی برای کودک باشد.

منبع

askthedentist

رادیوگرافی دندان: ملاحظات ایمنی و سلامتی

رادیوگرافی دندان یک روش تشخیصی بسیار رایج و امن در دندانپزشکی است. رادیوگرافی دندان دارای دوز بسیار کمی از اشعه است که نسبت به سایر روش های تصویربرداری بسیار ناچیز است. اگر نسبت به استفاده از این روش نگران هستید، یا تصور می کنید به دلیل سایر شرایط پزشکی باید آن را فراموش کنید، با ادامه این مطلب همراه باشید.

هنگامی که رادیوگرافی دندان با اقدامات احتیاطی مناسب انجام شود، دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. یک معاینه دندانپزشکی معمولی با چهار رادیوگرافی دندان، مساوی با مقدار تابش دریافت شده در طول یک پرواز دو ساعته با هواپیماست.

چه کسانی نیاز به رادیوگرافی دندان دارند؟

رادیوگرافی دندان به منظور کمک به دندانپزشکان در تشخیص مسائلی استفاده می شود که در غیر این صورت برای چشم غیر مسلح تقریبا نامرئی هستند. در بزرگسالان از این روش برای شناسایی مشکلات مختلف و درمان صحیح آنها استفاده می شود. استفاده از این روش در تشخیص موارد زیر به دندانپزشک کمک می کند:

  • مناطق پوسیده، از جمله بین دندان ها یا زیر پرشدگی ها
  • از دست دادن استخوان در ارتباط با بیماری لثه
  • آبسه ها، که عفونت در ریشه دندان یا بین دندان و لثه هستند
  • تومورها
  • تغییرات در کانال ریشه

بدون رادیوگرافی دندان بسیاری از این مشکلات می تواند ناشناخته بماند. دندانپزشکان با استفاده از این روش به عنوان یک مرجع، نیز برای آماده سازی ایمپلنت های دندانی، پروتزهای دندانی، ترمیم و سایر روش های مشابه مجهزتر هستند.

ملاحظات ایمنی:

عدم آسیب رسانی این روش به بدن ثابت شده است. هر چند که در برخی تحقیقات ارتباط مواجهه مداوم با اشعه ثابت شده است، اما مقدار این تابش در دندانپزشکی ناچیز است. در عین حال دندانپزشک می تواند به روش های مختلف مقدار تابش اشعه ایکس را از مقدار معمول نیز کمتر سازد. استفاده از یک رادیوگرافی به جای چندین مرتبه برای هر ترمیم می تواند در کاهش مقدار مواجهه فرد مفید باشد. همچنین می توانید در مورد تغییر تنظیمات دستگاه به حداقل مقدار تابش مورد نیاز، به خصوص برای تشخیص و درمان بیماری در کودکان، با دندانپزشک خود صحبت کنید.

روش دیگر در کاهش مقدار مواجهه با اشعه در دندانپزشکی استفاده از کاورهای مخصوص برای روی برخی نواحی بدن است. این کاورها بدن را از جذب اشعه محافظت می کند. از این روش برای زنان بارداری استفاده می شود که به رادیوگرافی دندان نیاز دارند. این پوشش بر روی شکم بیمار قرار می گیرد و رادیوگرافی تا حد امکان تنها در یک مرحله و با حداقل میزان تابش انجام می گیرد.

منبع

۱۲۳dentist

پوسیدگی دندان شیری: چرا باید ترمیم شود؟

اگرچه کودکان از مجموعه ای از دندان ها استفاده می کنند که در نهایت از بین می روند، اما این مجموعه دندان ها باید تا زمان رشد طبیعی دندان های دائمی زنده بمانند. به همین دلیل رعایت بهداشت دهان و دندان به محض رشد دندان های نوزاد ضروری است و آموزش باید از سنین پایین انجام گیرد. با وجود تلاش های زیاد برخی والدین برای اطمینان از بهداشت دهان و دندان فرزند خود، گاهی اوقات با پوسیدگی دندان شیری روبرو می شوند. درمان پوسیدگی دندان شیری کودکان بسیار شبیه به بزرگسالان است، زیرا حفظ سلامت دندان ها مهمترین جنبه آن است.

دندان های شیری را پر کنید:

اگرچه دندان های شیری کودک دائمی نیستند، اما تنها دندان هایی هستند که وی تا چند سال خواهد داشت. برای حفظ سلامتی دهان و دندان کودک، دندانپزشک بر اساس نوع مشکل تصمیم به پر کردن یا استفاده از روکش روی آن خواهد گرفت. دندان های شیری به رشد صحیح دندان های دائمی کمک می کنند. بنابراین از دست دادن زودهنگام آنها به زیبایی لبخند کودک در آینده لطمه خواهد زد.

بازگشت پوسیدگی دندان شیری:

اگر چه دندانپزشک برای حذف پوسیدگی دندان شیری تلاش زیادی کرده است، گاهی اوقات مشکل تکرار می شود. دندان هایی که حفره در بین آن ایجاد شده نسبت به دندان هایی که حفره روی سطح آن قرار دارد، در معرض احتمال بیشتری برای ابتلا به پوسیدگی مجدد هستند. هنگامی که پوسیدگی باز می گردد، برای درمان دندان و پر کردن مجدد دندان باید پرشدگی قبلی تخلیه شود.

تروما:

پوسیدگی دندان تنها یک دلیل برای نیاز به پر کردن دندان است. اگر تروما به دندان آسیب برساند، باید دندان پر شود. مسائل دیگر عبارتند از شکل نامناسب دندان ها، عدم رشد کامل دندان، ترک خوردن یا شکستن دندان در اثر ضربه. دراغلب این موارد دندانپزشک استفاده از روکش را به پر کردن ترجیح می دهد.

کشیدن دندان:

نگهداری دندان های شیری بخش مهمی از مراقبت های دندان برای کودکان است. اما گاهی اوقات هیچ گزینه ای برای دندانپزشک باقی نمی ماند. اگر پوسیدگی خیلی پیشرفته باشد، و موجب بیماری لثه یا درد کودک شده باشد، بهترین راه کشیدن دندان است. بسیاری از دندانپزشکان در محل دندان کشیده شده از یک دندان مصنوعی یا فضا نگهدار استفاده می کنند تا فضای خالی بر رشد دندان های دائمی تاثیر نامطلوبی باقی نگذارد.

گاز خنده:

هنگامی که کودک نیاز به پر کردن دندان دارد، ممکن است دندانپزشک از اکسید نیتروژن یا گاز خنده برای آرامش او استفاده کند. اکسید نیتروژن اضطراب را کاهش می دهد و کودک درد ناشی از انجام کار را حس نخواهد کرد. گاز خنده برای همه کودکان موثر نیست. بنابراین بسته به شرایط ممکن است دندانپزشک از روش دیگری استفاده کند.

تعداد پرکردگی در یک جلسه:

زمانی که کار برای یک کودک شروع می شود، گاهی پوسیدگی تمام دندان ها در یک جلسه درمان می شود و گاهی تنها یک دندان ترمیم می گردد. دلیل این امر راحتی کودک و نه تعداد حفره ها است. برخی کودکان با نشستن طولانی مدت روی صندلی مشکلی ندارند، در حالی که برخی دیگر حاضر به همکاری نیستند. دندانپزشک به دنبال بهترین نتیجه برای کودک است. اگر این امر طی جلسات متعدد به دست می آید، روال درمان بر این اساس قرار خواهد گرفت. به هر حال، درمان صحیح و کامل کودکی که در حال جیغ زدن است هم برای کودک و هم والدین دشوار است.

اگر در مورد درمان پوسیدگی دندان کودک خود دچار اضطراب هستید، دندانپزشکان کلینیک شبانه روزی یوسف آباد می توانند با ارائه اطلاعات دقیق تر از روند درمان و مراقبت های پس از درمان موجب آرامش خاطر شما شوند.

منبع

۱۲۳dentist

علل از دست دادن دندان یا ادنتولیسم

از دست دادن دندان میزان زیادی از تواناییتان برای جویدن و حرف زدن را از شما می دزدد. نبود دندان در دهان عواقب اجتماعی، روانی و عاطفی زیادی برای فرد دارد که بر کیفیت زندگی، خود انگاره و عزت نفس وی تاثیر می گذارند. علل از دست دادن دندان در هر سن متفاوت است.

علل از دست دادن دندان:

گرچه از دست دادن دندان معمولا با افراد مسن همراه است، در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، ادنتولیسم می تواند در کودکان و بزرگسالان نیز رخ دهد.

علل از دست دادن دندان در کودکان:

کودکان نوپا و خردسال در معرض دو نوع آسیب دندانی هستند: از دست دادن زودرس دندان های شیری و از دست دادن دندان های دائمی به علت آسیب یا غفلت از رعایت بهداشت. پوسیدگی دندان یکی از دلایل اصلی از دست رفتن دندان در کودکان و نوجوانان است.

علل از دست دادن دندان در بزرگسالان:

بیماری لثه و پوسیدگی دندان علت اصلی از دست دادن دندان در بین بزرگسالان است. بیماری پریودنتال یک عفونت باکتریایی مزمن است که بر لثه و استخوان هایی که از دندان ها حمایت می کنند، تاثیر می گذارد. همانطور که بیماری، بافت و استخوان لثه را از بین می برد، دندان ها از بین می روند و ممکن است نیاز به کشیدن داشته باشند. سیگار کشیدن، بیماری قلبی و دیابت نیز با از دست دادن دندان همراه است.

علل از دست دادن دندان در سالمندان:

انباشت پلاک و سخت شدن آن، تحلیل لثه، پرکردگی های قدیمی و خشک شدن دهان، افراد سالمند را در معرض خطر بیشتری برای از دست دادن دندان های طبیعی خود قرار می دهد.

بروز ادنتولیسم در میان جمعیتی خاص نشان دهنده تفاوت در رفتارهای سالم و نگرش آن نسبت به بهداشت دهان و دندان، و همچنین دسترسی به خدمات دندان پزشکی، درمان و استفاده از آن است.

تحقیقات نشان می دهد که از دست دادن دندان ناشی از بیماری لثه معمولا با شاخص های خطر مرتبط است که عبارتند از سن، جنس (شایع تر در مردان)، سیگار کشیدن، بهداشت دهان و دندان ناکافی، مراقبت های دندان پزشکی حرفه ای، دیابت، فشار خون بالا و آرتریت روماتوئید.

نژاد/قومیت و اقتصاد نیز نقش مهمی در از دست دادن دندان ها ایفا می کنند. همچنین، بهداشت دهان و دندان در درصد بالایی از افراد فقیر در هر سنی بسیار ضعیف تر از افرادی با وضعیت اقتصادی بهتر است.

علل دیگر بی دندانی عبارتند از:

عادت های بهداشت دهان و دندان ضعیف:

عدم مسواک زدن و نخ دندان روزانه می تواند منجر به رشد و پیشرفت پوسیدگی دندان و بیماری لثه شود.

رژیم غذایی نامناسب:

غذاها و نوشیدنی هایی با قند، کربوهیدرات و اسید زیاد ممکن است به دندان و لثه آسیب بزنند.

عادت های بد:

سیگار کشیدن، تنباکو و یا مصرف مواد مخدر می تواند به دندان ها آسیب برساند.

فقدان آموزش:

فقدان آموزش در مورد علل و پیامدهای از دست رفتن دندان، مانع از اتخاذ شیوه زندگی پیشگیرانه مناسب و اقدامات مراقبتی از دهان و دندان یا پیگیری دوره های دندانپزشکی یا درمان های لازم برای ترمیم می شود.

ترس و خجالت:

بسیاری از مردم از ترس یا اضطراب مراجعه به دندانپزشک رنج می برند و حتی با وجود درد و مشکل به دنبال درمان دندان نیستند. نادیده گرفتن پوسیدگی دندان یا سایر مشکلات دندانی جدی می تواند این وضعیت را طولانی و تشدید کند.

مسائل مالی:

بعضی از افراد به دلیل هزینه های بالای مراقبت های دندانپزشکی و/یا عدم پوشش بیمه نمی توانند به دنبال درمان باشند. متأسفانه طولانی شدن یا عدم مراجعه، احتمال ایجاد مشکلات جدی تر و پس از آن هزینه های بیشتر برای ترمیم را افزایش می دهد.

تروما:

ضربه به دندان می تواند باعث افتادن دندان شود. در صورتی که والدین از اقدامات سریع برای حفظ دندان آگاهی نداشته باشند امکان پیوند دندان به محل دیگر وجود نخواهد داشت. شرکت در ورزش های فردی بدنی نیز عامل افتادن دندان بزرگسالان است.

شرایط سیستمیک:

شرایط سیستمیک مانند بیماری قلبی، بیماری تنفسی، دیابت، عفونت HIV، سوء تغذیه و سرکوب ایمنی همه با انواع بیماری های پریودنتیت مرتبط هستند که اغلب باعث از دست رفتن دندان می شوند.

درمان های پزشکی:

درمان های خاصی نظیر شیمی درمانی، پرتودرمانی، داروی های ضدویروسی، سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند. این درمان ها ممکن است خطر ابتلا به عفونت های دندان را افزایش داده و در نتیجه فرد نیاز به کشیدن دندان داشته باشد.

منبع

۱۲۳dentist