کاربرد دهانشویه آنتی باکتریال چیست؟

دهانشویه آنتی باکتریال از دهانشویه های بدون نسخه بسیار قوی تر است و باکتری های عامل بیماری لثه را تا سطح قابل قبولی از بین می برد. رایج ترین دهانشویه تجویز شده در این رابطه، کلرهیگزیدین است و دندانپزشک آن را به عنوان بخشی از رژیم درمانی شما تجویز خواهد کرد. دهانشویه های مختلفی در بازار وجود دارند که تحت دو دسته درمانی و تزئینی به فروش می رسند. انتخاب بهترین دهانشویه به شرایط دهان و دندان شما بستگی دارد.

دهانشویه مایع مفیدی است که می تواند به طور کامل دهان را تمیز کند و از دندان ها محافظت کند. کلینیک دندانپزشکی ما توصیه می کند که حداقل روزی دو بار بعد از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، از دهانشویه برای تکمیل بهداشت دهان و دندان خود استفاده کنید. در صورتی که دهان خود را با این محصول تمیز کنید، محل هایی که دسترسی به آن توسط مسواک دشوار است به خوبی تمیز خواهد شد و می توانید از رفع باکتری های باقی مانده در دهان مطمئن شوید. با این حال هر محصولی نمی تواند تمامی این اهداف را برآورده کند. برخی از انواع دهانشویه این کار را بهتر و موثرتر انجام می دهند. در ادامه کاربرد دهانشویه آنتی باکتریال را با هم بررسی خواهیم کرد.

دهانشویه آنتی باکتریال چیست؟

دهانشویه های رایج در داروخانه شکل ملایم دهانشویه آنتی باکتریال است و می توانند میزان باکتری های دهان را کاهش دهند. باکتری های خاصی باعث پوسیدگی دندان و بیماری لثه می شوند. کلرهیگزیدین رایج ترین دهانشویه آنتی باکتریال است که برای کاهش تعداد باکتری های دهان تجویز می شود. در صورتی که به همان شیوه تجویز شده توسط دندانپزشک استفاده شود، این دهانشویه می تواند باکتری های عامل بیماری لثه را تا حد قابل توجهی کاهش دهد. نتیجه تحقیقات نشان می دهد که ترکیبی از آنتی بیوتیک و دهانشویه آنتی باکتریال می تواند نیاز به جراحی لثه را تا ۸۰ درصد کاهش دهد.

دهانشویه درمانی حاوی مواد فعالی است که به کنترل عوامل و شرایط ایجاد بوی بو دهان، ابتلا به بیماری های لثه، پلاک و پوسیدگی دندان کمک می کند.

مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی عبارتند از:

  • ستیل‌پیریدینیوم کلراید
  • کلرهگزیدین
  • فلوراید
  • پراکسید

ستیل‌پیریدینیوم کلراید ماده ای است که برای کاهش بوی بد دهان استفده می شود. کلرهگزیدین نیز برای پیشگیری از پوسیدگی دندان به مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی اضافه می شود. فلوراید دیگر ماده مشهور و شناخته شده ای است که در اغلب محصولات دهان و دندان یافت می شود. از این ماده برای پیشگیری از پوسیدگی دندان و افزایش استحکام مینای دندان استفاده می شود. پراکسید نیز در محصولات سفیدکننده دندان به کار می رود. دهانشویه های درمانی هم به صورت بدون نسخه و هم با تجویز پزشک در دسترس عموم قرار دارند. استفاده از برخی از این محصولات به تشخیص پزشک نیاز دارد.

چرا دهانشویه آنتی باکتریال مفید است؟

اگر اخیرا جرم گیری عمیق کرده باشید، یا بیماری پریودنتیت در شما تشخیص داده شده باشد، در این صورت دهانشویه آنتی باکتریال می تواند برای شما مفید باشد. این دهانشویه برای کنترل پلاک و کشتن باکتری های عامل بیماری لثه تجویز می شود. جرم گیری عمیق یکی از روش های درمان بیماری لثه پیشرفته است که جواب دهی به درمان می تواند مانع نیاز به جراحی لثه شود.

چطور از آن استفاده می شود؟

بسته به پیشرفت بیماری لثه و توانایی کنترل فاتورهای عامل بیماری، از روش های درمانی مختلفی استفاده می شود. همانند تمام داروها، لازم است که دستورالعمل دندانپزشک در این مورد رعایت شود. علاوه بر مصرف دهانشویه، باید مسواک زدن و نخ دندان کشیدن نیز به طور منظم انجام شود و در صورت لزوم از آنتی بیوتیک استفاده شود. دندانپزشک توصیه های مربوط به خوردن، آشامیدن و مسواک زدن پس از استفاده از دهانشویه را به شما خواهد کرد.

چه کسی باید از دهانشویه آنتی باکتریال استفاده کند؟

اگر دندانپزشک دچار بیماری پریودنتال پیشرفته باشد، و اخیرا روت پلنینگ و اسکیلینگ بر روی او انجام شده باشد، می توانید از این نوع دهانشویه استفاده کنید. در این مورد، دندانپزشک باید نظر دهد و آن را تجویز کند. هرگز بدون نظر دندانپزشک از دهانشویه های درمان استفاده نکنید. مصرف بیش از حد آنها می تواند باکتری های خوب دهان شما را نیز از بین ببرد و تعادل pH دهان را به هم بریزد.

معایب دهانشویه آنتی باکتریال:

دهانشویه های حاوی کلرهیگزیدین می توانند باعث ایجاد لکه های قهوه ای روی دندان شوند، زیرا این ماده به بافت نرم و سخت متصل می شود. بنابراین، اگر این دهانشویه برای درمان بیماری لثه برای شما تجویز شده است، در این مدت از مصرف چای، قهوه و دیگر مواد غذایی حاوی رنگدانه خودداری کنید. به علاوه، اگر دارای روکش یا ونیر دندان هستید، استفاده از این دهانشویه می تواند موجب لک شدن آنها شود.

به طور کلی استفاده از دهانشویه آنتی باکتریال در طولانی مدت و به عنوان بخش ثابتی از بهداشت دهان و دندان توصیه نمی شود. زمانی که بیماری لثه شما تحت کنترل درآمد، از روش های معمول بهداشت دهان و دندان شامل مسواک زدن و نخ دندان کشیدن برای پیشگیری از پیشرفت بیماری استفاده کنید.

این نوع دهانشویه به هیچ وجه نباید قورت داده شود. تنها آن را قرقره کنید و تف کنید. برای کاهش احتمال مقاومت باکتریایی نسبت به دارو، دهانشویه و داروهای خود را به صورت تجویز شده، در دوز توصیه شده و در زمان مقرر مصرف کنید. دهانشویه و داروهای باقی مانده را برای بیماری دیگری مصرف نکنید.

فراموش نکنید که استفاده از دهانشویه نباید جایگزین بهداشت دهان و دندان شود بلکه مکملی برای آن به حساب می آید. همانند سایر تمیزکننده های مکمل بهداشت دهان و دندان استفاده از دهانشویه نیز برای تمیز کردن نقاطی به کار می رود که دسترسی به آن برای مسواک و نخ دندان دشوار است. انتخاب یک دهانشویه مناسب به شرایط دهان و دندان، نیازهای فردی و تشخیص دندانپزشک بستگی دارد.

استفاده از دهانشویه به خصوص دهانشویه های حاوی الکل و فلوراید در کودکان زیر ۶ سال توصیه نمی شود. احتمال بلع مایع در این کودکان زیادتر است و مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی می تواند موجب بروز تهوع، استفراغ و حتی مسمومیت کودک شود. پیش از خرید یک محصول، به خصوص محصولات بهداشتی، در مورد آن با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع:

Crest

مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن:

به عنوان فرزند، والدین ما همواره از سلامت مان مراقبت کرده اند. آنها به ما عادت های بهداشت دهان و دندان، مانند مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را یاد دادند. به خوبی رژیم غذایی ما را تحت نظر داشتند و معاینات دندانپزشکی را جدی گرفتند. هر بار که به درمان نیاز داشتیم ما را به دندانپزشکی بردند. همین رفتار را حتی در مورد نوه های خود نیز داشته اند. اما حالا والدین مسن شما نمی توانند به خوبی بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنند و به کمک نیاز دارند. مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن به همدلی و همراهی فرزندان و اطرافیان نیاز دارد.

چرا به کمک نیاز دارند؟

امروزه دندان ها طول عمر بیشتری در دهان انسان ها دارند. این چیز خوبی است. اما مصرف داروها و ابتلا به بیماری باعث می شود که مشکلات دهان و دندان بیشتر شوند. بسیاری از افراد مسن به بیماری های مختلفی از جمله دیابت و درد مفاصل دچار هستند و داروهای زیادی مصرف می کنند که می توانند موجب خشکی دهان و بیماری لثه شوند. علاوه بر بیماری، افراد مسن دچار ناتوانی در به کارگیری عضلات و مشکلات ذهنی می شوند که مراقبت از خود و دندان هایشان را دشوارتر می کند. اگر والدین شما دچار بیماری شده اند، مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن اهمیت بیشتری پیدا می کند. اگر برای او پرستار گرفته اید یا در خانه سالمندان زندگی می کند، ممکن است بهداشت دهان و دندان او نادیده گرفته شود.

مشکلات بالقوه دهان و دندان در سنین بالا:

با افزایش سن، افراد در معرض خطر ابتلا به بیماری های پریودنتال (لثه) قرار می گیرند. این امر به خصوص در افرادی که نمی توانند اصول بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کنند بیشتر است. این بیماری بدون درد است و در صورت عدم درمان باعث لق شدن دندان ها و از دست رفتن آنها می شود. به علاوه، دیابت نیز ریسک ابتلا به عفونت را افزایش می دهد و بیماری لثه را تشدید می کند. در واقع، تحقیقات نشان می دهند که دیابت یکی از عوامل از دست رفتن دندان در افراد مسن است.

مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن به دلیل مصرف داروهای مختلف اهمیت بیشتری دارد. بسیاری از داروها دارای عارضه جانبی خشکی دهان هستند. حتی خود بیماری نیز می تواند باعث خشکی دهان شود. بدون وجود بزاق برای متعادل کردن اسید در دهان، پوسیدگی دهان و ابتلا به عفونت های دهان مانند آفت و قارچ دهان بیشتر می شود.

این فقط والدین ما نیستند که تحت تاثیر افزایش سن قرار گرفته اند، ترمیم های دندانپزشکی آنها نیز مسن شده است. پر شدگی دندان، روکش و دندان مصنوعی آنها به تدریج دچار فرسایش می شود و باید تعویض شود. این امر نیاز به مراجعه به دندانپزشک دارد که برای بسیاری از افراد مسن دشوار است. در اینجاست که فرزندان باید توجه بیشتری به والدین خود داشته باشند.

ابتلا به سرطان دهان یکی از دیگر خطرات عدم مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن است. سرطان دهان در افراد سیگاری شیوع بیشتری دارد. بنابراین اگر والدین شما بالاتر از ۵۵ سال هستند و سیگار مصرف می کنند باید غربالگری سالانه سرطان دهان را جدی بگیرند.

برای مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن چه باید کرد؟

درست همان طور که والدین برای ما انجام دادند، هر روز به والدین خود یادآوری کنید که باید مسواک بزنند و نخ دندان بکشند. اگر از دندان مصنوعی استفاده می کنند، آن هم باید هر روز تمیز شود. با وجود تمام ریسک های سلامتی در سن آنها، والدین خود را به طور منظم به کلینیک دندانپزشکی ببرید و لیست داروهای آنها را به اطلاع دندانپزشک برسانید. اگر والین شما دچار آرتروز یا دیگر ناتوانی های عضلانی هستند که مسواک زدن را برای آنها دشوار می کند، از دندانپزشک در این مورد راهنمایی بخوانید. یک مسواک برقی می تواند سهم زیادی از این کار را بدون مشکل برای آنها انجام دهد. برخی از افراد در انجام کارهای دستی دچار اشکال هستند. برای مثال مسواک زدن برای افراد مسن یا دچار درد مچ دست دشوار است. از آنجا که در استفاده از مسواک برقی به حرکت دادن دست نیازی نیست، بنابراین کار برای فرد بسیار راحت تر می شود. چرخش سر مسواک برقی به دلیل ترکیب حرکت و فشار مساوی از سوی برس ها امکان تمیز کردن نقاط دورتر دندان را فراهم می کند. فشار مساوی از مزایای مسواک برقی است. زیرا این فشار در مسواک های دستی به صورت نامساوی در دو طرف صورت انجام می شود. برای مثال یک فرد راست دست سمت چپ دهان خود را بهتر از سمت راست تمیز می کند.

در صورتی که والدین شما دچار خشکی دهان شده اند، در مورد عوارض جانبی داروهای مصرفی او با پزشکش صحبت کنید. شما به دنبال آرامش و آسایش والدین خود هستید. در صورت امکان می توان دوز دارو یا نوع آن را تغییر دارد. استفاده از بزاق مصنوعی بدون نسخه، دهانشویه فاقد الکل و آدامس های فاقد شکر می تواند به آنها کمک کند. استفاده از خمیردندان حاوی فلوراید برای مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن ضروری است. والدین خود را تشویق کنید که مقداری زیادی آب در طول روز بنوشند و از مصرف دخانیات، آبمیوه های اسیدی و نوشابه خودداری کنند.

مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن در خانه سالمندان دشوار است. با وجود تمام مسائل و مشکلاتی که این افراد دارند، پرستاران بهداشت دهان و دندان را جز اولویت ها نمی دانند. می توانید در این مورد با پرستار والدین خود صحبت کنید. مراقب رژیم غذایی والدین خود باشید. در صورت لزوم، این موارد را با پرستار والدین خود در میان بگذارید. اگر والدین شما به اندازه قبل غذا نمی خورند، شاید دچار دندان درد، مشکلات دهان و دندان یا درد در اثر استفاده از دندان مصنوعی نامناسب شده اند.

حالا نوبت شماست که به جبران دوره کودکی مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن را به عهده بگیرید. کیفیت زندگی افراد به سلامت دهان و دندان آنها بستگی دارد. شما باید از سلامت دهان و دندان والدین خود اطمینان حاصل کنید.

منبع:

colgate

تعداد ریشه و کانال دندان:

عصب کشی یکی از درمان های رایج برای نجات دندان پوسیده است. عصب کشی از آن درمان هایی است که هم از نظر هزینه و هم درد باعث ترس بیماران می شود. شنیدن نیاز به عصب کشی از دهان دندانپزشک خبر خوشی نیست، اما به هر حال باعث نجات دندان می شود. تعداد ریشه و کانال دندان یکی از فاکتورهای اصلی تعیین هزینه عصب کشی است. دیگر فاکتورهای موثر در هزینه کلی عصب کشی شامل تعداد جلسات درمان، نیاز به روکش و پیچیدگی درمان می شود. هر چند تعیین تعداد کانال و هزینه درمان به عهده دندانپزشک است، اما در ادامه شما را با جزئیات این امر آشنا می کنیم.

 تعداد ریشه و کانال دندان:

اگر بدانید کدام دندان شما به عصب کشی نیاز دارد با استفاده از جدول زیر می توانید ایده ای از تعداد ریشه ها و کانال های دندان به دست آورید.

۱ ریشه و ۱ کانال در دندان های پیش و نیش فک بالا

یک یا دو ریشه و دو کانال در دندان های کرسی یا آسیاب فک بالا

۳ ریشه و ۴ کانال در دندان های کرسی اول بالا

۳ ریشه و ۳ تا ۴ کانال در دندان های کرسی دوم بالا

۳ ریشه و ۳ کانال در دندان های عقل، میزان تفاوت و بدشکلی در این دندان ها بیشتر است

۱ ریشه و احتمالا ۲ کانال در دندان های پیش پایین

۱ ریشه و ۲ یا ۳ کانال در دندان های آسیاب کوچک فک پایین

۲ ریشه و ۳ یا ۴ کانال در دندان های آسیاب بزرگ پایین

همان طور که در فهرست فوق می بینید، دندان ها همیشه حداقل یک ریشه دارند و هر ریشه همیشه حداقل یک کانال دارد. اما به غیر از این مبنای اصلی، تنوعات زیادی در مورد تعداد ریشه و کانال دندان وجود دارد.

اختلافات در تعداد ریشه و کانال دندان:

برخی از مثال های تنوع در تعداد ریشه و کانال عبارتند از:

ریشه اضافه:

ممکن است دندان شما نسبت به دندان های همنوع خود، ریشه های بیشتری داشته باشد و به همین ترتیب کانال های بیشتری هم داشته باشد. با این حال، این اختلاف نادر است.

ریشه های همجوشی شده دندان:

رایج تر از ریشه اضافه، وجود چند ریشه (مولار و پری مولار) است که به هم چسبیده اند.

این مورد به تنهایی، درمان عصب کشی را پیچیده تر نمی کند. با این حال، چنین دندانی ممکن است تعداد کانال های متفاوت تری داشته باشد.

تعداد کانال های بیشتر:

رو به رو شدن دندانی که تعداد کانال های بیشتری نسبت به بقیه دندان ها دارد اصلا چیز عجیبی نیست.

برخی از دندان ها (نیش پایین، پری مولار و مولار بالا) بیشترین اختلاف را در تعداد کانال دارند.

چرا تعداد بیشتر ریشه و کانال های دندان باعث گران تر شدن عصب کشی می شود؟

به طور کلی هر چه تعداد ریشه و کانال یک دندان بیشتر باشد، میزان پیچیدگی درمان آن بیشتر است.

این بدان معنی نیست که درمان دندانی که دو کانال دارد دو برابر سخت تر از دندانی است که تنها یک کانال دارد. اما انتظار می رود کانال های دندان اولی باریک تر باشند. بنابراین، یافتن و تمیز کردن آنها دشوارتر از دندانی است که تنها یک کانال دارد. پیچیدگی درمان دندان هایی که ۳ یا ۴ کانال دارند، که اکثر آنها قطر بسیار کمی دارند، بسیار بالاست و به دقت بالایی نیاز دارد.

تعداد ریشه و کانال دندان چطور تشخیص داده می شود؟

موفقیت آمیز بودن درمان عصب کشی به تمیز شدن کامل کانال ها بستگی دارد. اگر حتی یکی از کانال ها تمیز نشود، عفونت از آنها به دیگر نواحی دندان و ریشه آن منتشر شده و در نهایت دندان از دست می رود. ادامه درد بیش از یک هفته پس از عصب کشی می تواند نشانه ای از درمان نادرست باشد. در صورتی که با وجود گذشت یک هفته تا ده روز پس از عصب کشی همچنان دچار دندان درد هستید، به دندانپزشک مراجعه کنید تا دندان های شما معاینه شوند. شاید نیاز به درمان مجدد دندان باشد.

از این رو، برای پیشگیری از نیاز به درمان مجدد لازم است که تعداد ریشه و کانال دندان در ابتدا صحیح تشخیص داده شود. روش های زیر به تشخیص صحیح کمک می کنند.

رادیوگرافی

تشخیص لامسه ای

معاینه چشمی

در ادامه توضیح هر روش و نحوه کمک آن به تشخیص بهتر آمده است.

رادیوگرافی:

پیش از شروع هر نوع روش درمانی از دندان های شما رادیوگرافی تهیه می شود. رادیوگرافی کمک می کند که اطلاعات کاملی از دندان ها و وضعیت آنها به دست آید. یکی از این اطلاعات تعداد ریشه و کانال دندان است.

رایج ترین نوع رادیوگرافی و شاید تنها نوعی که شما دیده اید، همانی است که در گرافی شما دیده می شود. گاهی دندانپزشک برای دیدن جزئیات بیشتر از یک دندان دستور انجام چند رادیوگرافی از زوایای مختلف می دهد. در موارد پیچیده، رادیوگرافی CBCT نیز جزئیات کاملی از دندان ارائه می دهد. با استفاده از این روش هر تردید در مورد جزئیات درونی دندان برطرف می شود.

معاینه چشمی:

معاینه چشمی نیز سهم زیادی در تایید اطلاعات به دست آمده از رادیوگرافی دارد. دندانپزشک می تواند پس از باز کردن تاج دندان، در کف حفره پالپ کانال ها را ببیند. یکی از ابزارهایی که مورد استفاده دندانپزشکان قرار می گیرد میکروسکوپ دندانپزشکی است. این ابزار بیشتر در حوزه کار اندودنتیست ها قرار دارد. اندودنتیست در انجام عصب کشی های پیچیده و درمان مجدد عصب کشی تخصص دارد. میکروسکوپ دندانپزشکی به متخصص کمک می کند که به خوبی داخل دندان را ببیند و کانال ها را تشخیص دهد.

تشخیص لامسه ای:

یکی از دیگر راه های مهم تشخیص تعداد ریشه و کانال با استفاده از حس لامسه صورت می گیرد. این روش در طول درمان عصب کشی مورد استفاده قرار می گیرد.

دندانپزشک فضای عصب را در دندان با استفاده از فایل های عصب کشی تمیز می کند. مسیری که این فایل ها در طول ریشه دندان به سمت بالا و پایین طی می کنند، به دندانپزشک تصویر مناسبی از آناتومی دندان می دهد.

اگر دچار دندان درد شده اید و به معاینه نیاز دارید، همین امروز با ما تماس بگیرید. عدم درمان دندان پوسیده، باعث پیچیده تر شدن وضعیت دندان و افزایش هزینه های درمان می شود.

منبع:

dental-picture-show

تزریق بوتاکس برای دندان قروچه:

بروکسیسم اصطلاح پزشکی برای دندان قروچه، چه در خواب یا بیداری، است که باعث درد در صورت و مشکلات دهان و دندان می شود. دندان قروچه می تواند باعث سردرد، گوش درد، درد صورت و حتی میگرن شود. در حال حاضر، روش های زیادی برای درمان این عارضه وجود دارد. یکی از آنها تزریق بوتاکس برای دندان قروچه است.

دندان قروچه چیست؟

دندان قروچه می تواند باعث مشکلات جدی دهان و دندان شود. از بین رفتن مینای دندان، افزایش حساسیت دندان، صاف شدن یا لب پر شدن دندان از این جمله هستند. بیمارانی که دچار دندان قروچه در خواب هستند، اغلب صبح ها با فک درد بیدار می شوند. سفت شدن و انقباض عضلات باعث می شود که بیمار در باز و بسته کردن دهان دچار مشکل شود. تداوم انقباض عضلات می تواند باعث ابتلا به TMJ شود که مشکل جدی تری است. در مطالب قبل در این مورد صحبت شد که برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به آنها رجوع کنید.

علل دندان قروچه:

علل زیادی برای دندان قروچه پیشنهاد شده است، از جمله:

استرس / اضطراب

ناهنجاری فک

از دست رفتن/کشیدن دندان ها

آپنه خواب

عوارض دندان قروچه:

برای محافظت از سلامت و زیبایی دندان ها تشخیص ابتلا به دندان قروچه اهمیت زیادی دارد. دندان قروچه مداوم می تواند موجب سایش سطح جونده دندان های بیمار شود. در واقع افرادی که به دندان قروچه شدید مبتلا هستند، ممکن است دندان های خود را تا مرز شکستن بسایند.

دندان قروچه به دندان آسیب می زند. در اثر فشار مینای دندان از بین می رود و عاج دندان در معرض محیط دهان قرار می گیرد. بنابراین حساسیت بیشتر دندان و احتمال بیشتر برای ابتلا به پوسیدگی دندان از عوارض دندان قروچه است.

تداوم دندان قروچه می تواند موجب بروز ترک و شکستگی در پرکننده های دندان پزشکی و سایر درمان هایی شود که در دهان بیمار انجام شده است.

از دیگر عوارض دندان قروچه می توان به لق شدن دندان ها، درد لثه و حتی از دست رفتن دندان اشاره کرد. از آنجا که دندان قروچه فشار زیادی بر فک شما وارد می آورد، این کار می تواند بیمار را دچار مشکلات فک و عضلات صورت (TMD) کند.

تشخیص دندان قروچه:

هر چند دندان قروچه اغلب ناخودآگاه است، اما از روی برخی نشانه ها می توان ابتلا به آن را تشخیص داد:

فرسایش بیش از حد سطح جونده دندان ها

درد فک یا سردرد به خصوص پس از بیدار شدن از خواب

شهادت فردی که شما را در خواب دیده است

درد لثه (به خصوص در اثر قفل کردن دندان ها)

درمان با تزریق بوتاکس برای دندان قروچه می تواند موجب آرامش درد فک، سردرد و دیگر مشکلات مرتبط با دندان قروچه شود.

تزریق بوتاکس برای دندان قروچه:

شنیدن نام بوتاکس شاید شما را به یاد درمان های زیبایی برای رفع چین و چروک صورت و زیر چشم بیاندازد. از آن برای فلج کردن عضلات و ریلکس کردن آنها استفاده می شود. این ماده چه ربطی به دندان قروچه خواهد داشت؟ دقیقا کاربرد آن برای دندان قروچه هم این طور است. عضلات فک آرام می شوند و این باعث می شود که فشار از روی آنها برداشته شود. تزریق بوتاکس برای دندان قروچه در عضله ای درست زیر استخوان گونه و عضلات پیشانی انجام می شود. عده زیادی از بیماران پس از تزریق بهبودی قابل توجهی را تجربه خواهند کرد.

درمان های زیادی برای دندان قروچه پیشنهاد می شود که انتخاب بین آنها به شرایط بیمار و شدت دندان قروچه بستگی دارد. این دندانپزشک است که می تواند بهترین پیشنهاد را به شما بدهد. درمان های آرامش بخش فک، ورزش های فک، ماساژ، دارودرمانی، و روش های تهاجمی مانند جراحی فک برای درمان دندان قروچه پیشنهاد می شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید آنها را مطالعه کنید. تزریق بوتاکس برای دندان قروچه یک گزینه غیر تهاجمی مناسب برای بیماران است.

برای این کار، ابتدا از بیحسی در منطقه مورد نظر استفاده می شود. این کار برای کاهش ناراحتی بیمار انجام می شود. البته تزریق به صورت سطحی انجام می شود و درد و سوزش کمی دارد. اما اگر حساس هستید، می توانید از بیحسی استفاده کنید. پس از بیحس شدن، دوز کمی از سم بوتاکس مستقیما به عضله مسئول حرکت فک تزریق می شود. عضله به قدری ضعیف می شود که دندان قروچه غیر ارادی متوقف می شود. این امر تا حد زیادی عضله را آرام می کند و از فرسایش و ترک دندان در اثر دندان قروچه جلوگیری می کند. سردردهای ناشی از آن نیز کاهش می یابد. در عین حال، حرکات ارادی، شامل جویدن و ابراز احساسات توسط صورت تحت تاثیر تزریق بوتاکس برای دندان قروچه قرار نمی گیرد.

اثربخشی تزریق بوتاکس برای دندان قروچه:

تزریق بوتاکس برای دندان قروچه درمان قطعی و دائمی آن نیست، اما علائم بیماری را بهتر از گارد دهان تسکین می دهد. اثربخشی این روش درمانی ۳ تا ۴ ماه باقی می ماند و پس از آن باید تجدید شود.

عوارض تزریق بوتاکس برای دندان قروچه:

بوتاکس می تواند بلافاصله درد و ناراحتی بیمار را کاهش دهد، اما راه حل دائمی نیست. با گذشت زمان، تزریق بوتاکس برای دندان قروچه می تواند باعث کاهش تراکم استخوان فک شود.

سایر عوارض جانبی طولانی مدت این روش درمان در دست مطالعه است. تنها عارضه آنی این روش درمانی، عدم تقارن در لبخند است که در درصد کمی از بیماران دیده می شود. این عارضه پس از چند هفته برطرف می شود و شرایط بیمار به حالت عادی باز می گردد.

برای بررسی دیگر عوارض تزریق بوتاکس برای دندان قروچه با پزشک خود مشورت کنید. لازم است که تمام گزینه های درمانی را با پزشک خود بررسی کنید و بهترین شیوه درمانی را اتخاذ کنید.

در صورتی که نگران عوارض تزریق بوتاکس برای دندان قروچه هستید، باید به طور کامل توسط دندانپزشک و جراح فک و صورت معاینه شوید. پس از مشاوره، بهترین روش درمانی برای شما مشخص خواهد شد. خوشبختانه این روش موقت است و حتی اگر دچار عوارض آن شوید، پس از چند هفته از بین می روند. تزریق در صورتی که زیر نظر پزشک متخصص انجام گیرد، با کمترین عوارض و ناراحتی انجام می گیرد.

منبع:

facialesthetics

 

زگیل تناسلی در دهان: علائم، پیشگیری و درمان

امروزه ابتلا به ویروس HPV رواج بیشتری یافته است که تشخیص بهتر نیز در این افزایش نرخ نسبت به گذشته دخیل بوده است. در بین بیش از ۱۰۰ سویه مختلف این ویروس، حدود ۴۰ تا از آن می تواند دهان، گلو و آلت تناسلی را درگیر کند و در موارد شدید حتی موجب سرطان دهان یا رحم در بیمار شود. برخی از آنها باعث بروز زگیل تناسلی در دهان می شوند که نیاز به توجه و بررسی پزشکی دارند.

در بیشتر موارد، سیستم ایمنی بدن می تواند ویروس را از بین ببرد، بنابراین بیمار دچار عفونت و علائم بیماری نمی شود.

برخی از سویه های HPV باعث بروز ضایعه های بی خطری در دهان می شوند که شبیه به زگیل هستند و ممکن است بدون مداخله پزشکی پس از مدتی از بین بروند، اما پزشکان برخی دیگر را در ابتلا به سرطان دهان سهیم می دانند.

عامل زگیل تناسلی در دهان چیست و چطور گسترش می یابد؟

زگیل تناسلی در دهان در بیشتر موارد از طریق سکس دهانی و تماس دهان به دهان بین افراد ایجاد می شود. وجود زگیل در دست و جویدن انگشتان نیز می تواند باعث انتقال ویروس به دهان و بروز ضایعه در بافت نرم دهان شود.

در تماس دهان به دهان و دهان به آلت تناسلی، ویروس HPV از طریق بزاق عفونی شده وارد بریدگی یا زخم در دهان یا گلوی فرد می شود.

مادران نیز ممکن است این ویروس را به کودک خود منتقل کنند.

سیستم ایمنی معمولا پیش از بروز عفونت جدی به ویروس حمله می کند و آن را از بین می برد. معمولا عفونت HPV ظرف مدت ۱ تا ۲ سال از بین می رود. در برخی موارد، عفونت ماندگار است.

HPV چقدر شیوع دارد؟

HPV و زگیل تناسلی در دهان بسیار شایع هستند. طبق آمار حدود ۱۰ درصد از مردان و ۳٫۵ درصد از زنان آمریکایی دچار زگیل تناسلی در دهان هستند.

ریسک فاکتورها:

افرادی که رابطه دهانی دارند یا در تماس جنسی با فرد مبتلا به HPV هستند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این عارضه قرار دارند.

تحقیقات هنوز هم در حال بررسی ریسک فاکتورهای این بیماری هستند، برخی از آنها عبارتند از:

  • رابطه محافظت نشده
  • داشتن شرکای جنسی متعدد
  • بوسیدن
  • مصرف الکل و دخانیات
  • شروع رابطه جنسی از سن پایین
  • نوشیدن از لیوان دیگران

علائم زگیل تناسلی در دهان:

بسیاری از افرادی که دچار نوع خفیف این عارضه هستند، هیچ علامتی ندارند. سویه هایی زیادی از HPV نیز وجود دارد که باعث علائم متفاوتی می شوند.

در بیشتر موارد زگیل تناسلی در دهان دارای علائم زیر است:

  • ·         کوچک و سخت
  • ·         سفید، صورتی، همرنگ بافت، یا قرمز
  • ·         کمی برآمده یا صاف
  • ·         بدون درد
  • ·         رشد کم
  • ·         زگیل منفرد یا گل کلمی
  • ·         در هر جایی از دهان به خصوص روی زبان، نرم کام، و لب

نوع HPV 16 بیشتر با سرطان دهان در ارتباط است.

سرطان دهان دارای علائم واضحی است که با پیشرفت بیماری تشدید می شوند:

  • ·         ضایعات دردناک که ظرف مدت ۳ هفته از بین نمی روند.
  • ·         اشکال در بلع یا احساس وجود چیزی در گلو در هنگام بلع
  • ·         تغییر رنگ بافت نرم دهان
  • ·         تورم بدون درد لوزه ها
  • ·         احساس ضایعه ای در گردن
  • ·         درد در هنگام جویدن
  • ·         گلودرد مزمن
  • ·         سرفه مزمن
  • ·         احساس بیحسی در لب یا زبان
  • ·         گوش درد یک طرفه که بیش از ۳ هفته ادامه دارد

تشخیص:

تشخیص HPV ساده نیست. برای تشخیص دقیق باید آزمایش PCR انجام شود.

در مواردی نیز وجود ضایعه زگیل تناسلی در دهان به تشخیص بدون نیاز به آزمایش کمک می کند. غربالگری سرطان دهان در تمام افراد باید به طور منظم انجام شود. این کار می تواند در طول معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی انجام شود. در صورتی که ضایعه ای در دهان شما دیده شود، از آن نمونه برداری می شود تا سرطانی نبودن آن تایید شود. همچنین برای بررسی زگیل تناسلی در دهان نیز به نمونه برداری نیاز است. در صورتی که ابتلا به بیماری تایید شود، بیمار باید غربالگری سرطان دهان را جدی تر بگیرد.

گزینه های درمان:

در حال حاضر هیج روشی برای درمان HPV یا حتی کاهش ضایعات آن وجود ندارد.

داروهای موضعی متعددی بر روی ضایعات HPV بررسی شده اند که هیچ تاثیری نداشته اند. در حال حاضر تنها روش درمان برداشتن زگیل با استفاده از جراحی است. برای از پزشکان نیز از فریز کردن و لیزر برای برداشتن زگیل کمک می گیرند که برای دهان غیر ممکن است.

پس از تشخیص، بیمار باید هر ۸ تا ۱۲ ماه آزمایش بدهد تا عفونت از بین برود.

پیشگیری از زگیل تناسلی در دهان:

یکی از بهترین راه های پیشگیری از ابتلا به HPV واکیسناسیون است.

در آمریکا این واکسن باعث ایمنی ۱۰۰ درصد در برابر انواع مرتبط با سرطان HPV می شوند که عبارتند از HPV 6، ۱۱، ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲، و ۵۸٫

در حال حاضر توصیه می شوند که افراد تا ۴۵ سال این واکسن را تزریق کنند.

دختران و پسران معمولا ۲ دوز از دارو را به فاصله ۶ ماه در بین سنین ۱۱ تا ۱۲ سال دریافت می کنند. جوانانی که اولین دوز دارو را بعد از ۱۵ سالگی دریافت می کنند به ۳ دوز دارو نیاز دارند.

به غیر از واکسیناسیون، با استفاده از روش های زیر می تواند از زگیل تناسلی در دهان پیشگیری کرد:

  • ·         داشتن رابطه جنسی ایمن
  • ·         پرهیز از رابطه دهانی
  • ·         پرهیز از داشتن شرکای جنسی متعدد
  • ·         پرهیز از داشتن رابطه جنسی دهانی یا بوسیدن با وجود زخم یا بریدگی در دهان
  • ·         انجام غربالگری منظم در سن فعالیت جنسی
  • ·         رعایت بهداشت و انجام غربالگری توسط شریک جنسی
  • ·         پرهیز از داشتن رابطه دهانی با فرد جدید
  • ·         معاینه منظم دهان و دندان
  • ·         معاینه منظم و ماهانه دهان و زبان از نظر وجود ضایعه یا هر گونه تغییر مشکوک
  • ·         مراجعه سریع به پزشک و دندانپزشک در صورت مشاهده ضایعه مشکوک

نکته:

بسیاری از افرادی که دچار زگیل تناسلی در دهان می شوند هیچ علامتی ندارند.

کسانی که دچار HPV و زگیل تناسلی در دهان می شوند باید تحت مراقبت دقیق پزشکی قرار بگیرند تا از پاک شدن ویروس از بدن و سرطانی نشدن ضایعات اطمینان حاصل شود.

کسانی که دچار این عارضه هستند باید از قراردهی دیگران در معرض ویروس خودداری کنند. آنها باید رابطه جنسی ایمنی را با شریک جنسی خود برقرار کنند، از رابطه جنسی با شریک جنسی خود خودداری کنند و از بوسیدن، به اشتراک گذاری لیوان آن و ابزار بهداشت دهان و دندان خودداری کنند. سلامت اطرافیانتان را جدی بگیرید.

منبع:

medicalnewstoday

تاثیر بارداری بر دندان:

بارداری تمام جنبه های زندگی یک زن را تحت تاثیر قرار می دهد، از جمله دهان و دندان. اطلاع از تاثیر بارداری بر دندان به پیشگیری از بروز مشکل کمک می کند.

تاثیر بارداری بر دندان چیست؟

ژنژیویت بارداری:

بسیاری از زنان در دوره بارداری متوجه تغییر در لثه های خود می شوند. لثه ها قرمزتر می شوند و در هنگام مسواک زدن خونریزی می کنند. بسیاری از زنان دچار التهاب و تورم لثه می شوند.

از این حالت به ژنژیویت بارداری یاد می شود. این بیماری می تواند در همان ماه اول یا دوم شروع شود و در ماه هشت به اوج خود می رسد. معمولا پس از به دنیا آمدن نوزاد بیماری برطرف می شود.

ژنژیویت بارداری در دندان های پیش رایج تر است. علائم آن با بیماری لثه مشابه است و مسئول آن هورمون های بارداری است. در طول بارداری، سطح هورمون پروژسترون ۱۰ برابر حالت عادی است. این امر تکثیر باکتری های عامل بیماری لثه را تشدید می کند. به علاوه، سیستم ایمنی بدن مادر باردار نیز متفاوت عمل می کند.

برای کاهش تاثیر بارداری بر دندان لازم است که بهداشت دهان و دندان را جدی تر بگیرید: دو بار در روز مسواک بزنید و هر بار دو دقیقه به این کار اختصاص دهید. هر روز نخ دندان بکشید. استفاده از دهانشویه آنتی باکتریال نیز به کنترل التهاب لثه کمک می کند. برخی از دندانپزشکان توصیه می کنند از دهانشویه فاقد الکل استفاده شود.

با مراجعه به دندانپزشک از سلامت دندان و لثه های خود اطمینان حاصل کنید. ژنژیویت بارداری معمولا با جرم گیری دندان تخفیف می یابد. این کار را می توانید در هر دوره ای از بارداری خود انجام دهید. اما درمان های جراحی لثه باید به بعد از زایمان موکول شوند.

فرسایش دندان:

در زنانی که دچار تهوع صبحگاهی شدید هستند، استفراغ می تواند باعث فرسایش مینای دندان در پشت دندان های پیش شود. اگر زیاد استفراغ می کنید، برای مراقبت از دندان های خود با مطب دندانپزشک تماس بگیرید.

به یاد داشته باشید که درست پس از استفراغ، مسواک نزنید. اسید معده در تماس با دندان باعث نرم شدن مینای دندان شده است که مسواک زدن می تواند باعث زدوده شدن مینا از روی دندان شود. پس از استفراغ کافی است دهان خود را با دهانشویه یا آب بشویید.

خشکی دهان:

بسیاری از زنان باردار از خشکی دهان شکایت می کنند. شما می توانید با نوشیدن آب بیشتر و استفاده از آبنبات های بدون قند از تاثیر بارداری بر دندان بکاهید. این نوع آبنبات ها باید حاوی زایلیتول باشند که از آسیب به دندان پیشگیری می کند.

ترشح بزاق زیاد:

در موارد کمی، زنان باردار دچار جریان زیاد بزاق می شوند. این امر در اوایل بارداری بیشتر رخ می دهد و در پایان سه ماهه اول از بین می رود. ترشح بزاق به دلیل تهوع رخ می دهد.

آیا زنان به ازای هر بچه یک دندان خود را از دست می دهند؟ آیا این تاثیر بارداری بر دندان است؟

خیر، این طور نیست. مردم تصور می کنند بارداری در زنانی که از مکمل کلسیم استفاده نمی کنند با جذب کلسیم از دندان مادر همراه است. این طور نیست. اگر بهداشت دهان و دندان را جدی بگیرید، احتمال پوسیدگی دندان و از بین رفتن دندان در بارداری همانند دیگر روزهای عمرتان است.

در مطالب پیشین در مورد بهداشت دهان و دندان در دوره بارداری و مسائل مربوط به آن صحبت کردیم. توصیه می کنیم برای مراقبت بهتر از دندان های خود در دوره بارداری آنها را مطالعه کنید.

منبع:

colgate

ونیر دندان: همه چیز درباره آن

ونیر دندان پوسته های بادوامی است که از مواد همرنگ دندان ساخته می شوند که روی سطح دندان ساخته می شوند تا ظاهر دندان بهبود پیدا کند. در ادامه مهمترین سوالات مربوط به این روش درمانی را پاسخ داده ایم.

ونیر چه انواعی دارد؟

پرسلین و کامپوزیت رایج ترین مواد ونیر دندان هستند. ونیرهای کامپوزیت از رزین ساخته شده اند که روی دندان شکل داده می شوند تا ظاهر آن بهبود یابد. ونیرهای پرسلین معمولا در آزمایشگاه ساخته می شوند و در برابر لکه مقاوم تر هستند.

کدامیک بهتر هستند؟

در این مورد با دندانپزشک خود مشورت کنید. در صورتی که تغییر مورد نیاز جزئی باشد و دندان عملکرد خوبی داشته باشد، ونیر کامپوزیت گزینه خوبی است. اگر دندان فاصله زیادی داشته باشد، شکسته باشد یا تغییر رنگ داده باشد استفاده از ونیر پرسلین بهتر است.

چرا به ونیر نیاز است؟

ونیر گزینه خوبی برای افرادی است که دچار تغییر رنگ دندان، فرسودگی، ترک، در هم ریختگی جزئی، فاصله دندان، یا شکل ناهموار دندان شده اند.

ونیر چطور نصب می شود؟

دریافت ونیر روندی چند مرحله ای است. اولین گام معاینه دندان هاست. در این جلسه از دندان های شما رادیوگرافی تهیه می شود. سپس دندان برای دریافت ونیر آماده می شود. مقداری از سطح دندان تراشیده می شوند تا برای قالب گیری آماده شود. سپس، یک ونیر موقت روی دندان قرار داده می شود. در جلسه بعد، ونیر موقت برداشته می شود و ونیر نهایی روی دندان نصب می شود.

در صورتی که ونیر از مواد همرنگ دندان، کامپوزیت، ساخته شده باشد، تمام این روند در یک جلسه انجام می شود. این نوع ونیر دوام چندانی ندارد و به اندازه ونیرهای پرسلین در برابر تغییر رنگ مقاوم نیستند.

مزایای ونیر دندان چیست؟

در این روش درمانی بخش زیادی از ساختار طبیعی دندان حفظ می شود. این روش درمانی ظاهر دندان را در کوتاه ترین مدت بهبود می بخشد و بافت لثه را نیز آزار نمی دهد. رنگ ونیر به خوبی با دندان های مجاور مطابقت دارد و در صورتی که از ونیر پرسلین استفاده شود، در برابر لکه مقاومت می کند.

ونیر با چه مشکلاتی همراه است؟

ونیر در برابر دندان قروچه و عادت هایی مانند جویدن مداد و ناخن مقاوم نیست و می شکند. ونیر برای افرادی که دچار بیماری لثه هستند، گزینه خوبی نیست.

چه کسانی کاندیدای مناسبی برای دریافت ونیر هستند؟

در صورتی که دندان های شما دچار لکه یا لب پریدگی شده اند، ونیر دندان می تواند آن را پوشش دهد. از این روش برای ترمیم ناهنجاری های جزئی دندان می توان استفاده کرد.

از ونیر در چه کسانی نمی توان استفاده کرد؟

در صورتی که دچار پوسیدگی شدید هستید، نمی توانید از این روش درمانی استفاده کنید. پیش از شروع باید پوسیدگی دندان درمان شود. استفاده از این نوع ترمیم در صورتی که دچار دندان قروچه هستید نیز مناسب نیست. ابتلا به درهم ریختگی شدید دندان نیز مانعی برای به کارگیری ونیر به شمار می رود.

طول عمر ونیر چقدر است؟

به طور معمول ونیر بین ۵ تا ۱۰ سال عمر می کند. آنها به مراقبت چندانی به غیر از مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و معاینه نیازی ندارند. اگر از آنها به خوبی مراقبت کنید، طول عمر بالاتری نیز خواهند داشت. هر شش ماه یکبار باید برای جرم گیری دندان ها و معاینه سلامت دندان مراجعه کنید.

به چند ونیر نیاز دارم؟

تنها دندانپزشک می تواند تعداد ونیرهای مورد نیاز را برای شما مشخص کند. بهتر است تعداد ونیرها زوج باشد و برای پوشش دندان های پیش استفاده شود.

مراقبت از ونیر به چه صورت انجام می شود؟

روزی دو بار مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و در صورتی که دچار دندان قروچه هستید از گارد دهان استفاده کنید. بهتر است از خوردن مواد غذایی سخت مانند آجیل با دندان ونیر شده خودداری کنید.

در چه صورتی ونیر باید تعویض شود؟

ونیر پرسلین بسیار مستحکم است و نباید تحت شرایط عادی بشکند. در صورتی که بیمار دچار تحلیل لثه شده باشد، برای پوشش ریشه شاید باید از ونیر جدید استفاده شود. شکستن ونیر و پوسیدگی دندان زیر ونیر از دیگر علل نیاز به تعویض آن است.

آیا رنگ ونیر دندان با دندان های مجاور مطابق خواهد بود؟

این امر بر عهده دندانپزشک است. برای تطابق دقیق با رنگ دندان طبیعی بیمار بهتر است ابتدا دندان های خود را سفید کنید و پس از آن رنگ ونیر دندان انتخاب شود.

آیا این روش درمانی درد دارد؟

در تمام طول درمان دندان شما بیحس است. هیچ دردی تا زمان برطرف شدن اثر بیحسی نخواهید شد. پس از برطرف شدن بیحسی مقداری درد خواهید داشت که در صورت دریافت ۲ تا ۴ ونیر جزئی خواهد بود. التهاب لثه و درد فک در صورت دریافت ۸ ونیر بیشتر خواهد بود. درد با استفاده از مسکن های رایج در داروخانه قابل مدیریت است.

تغذیه پس از دریافت ونیر به چه صورت است؟

تا چند روز پس از دریافت ونیر از مواد غذایی نرم تر تغذیه کنید. پس از چند روز هیچ محدودیتی نخواهید داشت، به غیر از چند مورد که عبارتند از: یخ، بیسکوییت سخت، آبنبات، سیب، آجیل، پاپ کورن.

اگر ونیر از روی دندان جدا شد، چه باید بکنم؟

نترسید. گاهی این طور می شود، هر چند نادر است. ونیر را نگه دارید. برای برگرداندن ونیر روی دندان از چسب استفاده نکنید. با مطب دندانپزشک تماس بگیرید و هر چه سریع تر نوبت بگیرید. پس از افتادن ونیر در برابر مواد غذایی سرد و گرم حساس می شوید.

جایگزین ونیر چیست؟

با نظر دندانپزشک، به جای ونیر می توان از لومینیرز برای زیباسازی لبخند استفاده کنید. برای قرار دادن آن روی دندان به آماده سازی و تراشیدن سطح مینای دندان نیازی نیست زیرا لومینیرزها بسیار نازک هستند. بنابراین این روش درمانی کاملا برگشت پذیر است و در صورت تمایل بیمار می توان آنها را از روی دندان برداشت.

در صورتی که دچار لب پریدگی، شکستگی، تغییر رنگ دندان و فاصله بین دندان های پیش خود هستید، با ما تماس بگیرید. ما تلاش می کنیم ضمن معاینه دندان ها بهترین گزینه درمانی را به شما پیشنهاد دهیم. دندانپزشکان کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد برای زیبایی لبخند شما تمام تلاش خود را می کنند.

منبع:

gotoapro

 

بهترین روکش دندان برای شما:

اگر یکی از دندان های شما دچار آسیب یا پوسیدگی شدید شده، اگر از ظاهر یکی از دندان های خود ناراضی هستید، روکش دندان روشی موثر و مناسب برای ترمیم لبخند و حفظ کارکرد دندان است. اما تمام روکش های دندان گزینه مناسبی برای بیماران نیستند. تفاوت بین انتخاب روکش مناسب و نامناسب به معنی حفظ سلامت دهان و دندان به مدت چندین سال یا آمادگی برای پرداخت هزینه مجدد برای درمان است. ما در کلینیک دندانپزشک یوسف آباد می توانیم به شما بهترین روکش دندان را پیشنهاد دهیم که سلامت دندان شما را تضمین می کند. از کجا می توان تشخیص داد که کدام روکش برای شما مناسب است؟ در ادامه اطلاعات مورد نیاز آمده است.

انتخاب بهترین روکش دندان:

نمی توان برای همه بیماران یک نسخه یکسان پیچید. شرایط و نیازهای هر بیمار متفاوت است و یک نوع روکش نمی تواند برای همه بهترین باشد. برای مثال دندان های خلفی تحت فشار زیادی قرار دارند، پس باید مقاومت زیادی داشته باشند. دندان های پیش نیز در معرض دید قرار دارند، پس زیبایی آنها اهمیت دارد.

سرامیک: زیباترین و طبیعی ترین روکش دندان

روکش های سرامیکی بسیار محبوب هستند زیرا مواد پرسلین به کار رفته در آنها به طور کامل شبیه رنگ طبیعی دندان است و می تواند در کنار دندان های طبیعی بیمار لبخند کاملا هماهنگی را ایجاد کند. اما روکش های سرامیک شکننده ترین نوع روکش دندان هستند که به این معنی است که برای هیچ دندانی به غیر از دندان های پیش مناسب نیستند. روکش سرامیک گران ترین نوع نیز هست و هزینه آن تقریبا ۲۰ درصد بیشتر از سایر انواع روکش است. با وجود آنکه گفتیم این روکش شکننده است، اما روکش های سرامیکی جدید محکم تر از همتایان قدیمی خود هستند. با این حال هنوز هم به پای روکش های فلزی نمی رسند. بنابراین روکش های تمام سرامیک مناسب دندان های جلویی فک بالا هستند. زیبایی این دندان ها اهمیت بیشتری دارد، در هنگام لبخند زدن بیشتر دیده می شوند و فشار فک در این نقظه کمتر است. طول عمر این نوع روکش قابل قبول است، اما برای دندان های خلفی کوچک و بزرگ بهترین روکش دندان به شمار نمی رود.

روکش های پرسلین-فلز: ترکیب زیبایی و دوام

روکش های پرسلین-فلز جایگزین مناسبی برای روکش های تمام سرامیک هستند که زیبایی را بدون هزینه اضافه به بیمار هدیه می دهند. دوام این نوع روکش نیز بالاتر است و از این رو بهترین روکش دندان برای دندان های خلفی به شمار می رود. وجود لایه فلزی زیر پرسلین باعث استحکام بهتر آن می شود، اما دیده شدن این لایه زیر خط لثه به خصوص در صورت ابتلا به تحلیل لثه محتمل است. این حالت می تواند ظاهر دندان را تغییر دهد. پروکش های پرسلین-فلز نیز به شکستن حساس هستند و اگر درست نصب نشوند می توانند باعث فرسایش دندان های مخالف و مجاور شوند.

نوع جدید روکش های سرامیکی فلزی:

در سال‌های اخیر نوع جدیدی از ترمیم های با روکش سرامیکی (سرامیکی فلزی) ساخته شده است که به آن روکش سرامیکی فلزی پرسی یا پرس شده به فلز گفته می ‌شود. اگر چه در نگاه اول این ترمیم شبیه به ترمیم های پی اف ام (سرامیک جوش خورده به فلز) است اما در روش ساخت تفاوت‌ هایی با آن دارد که باعث شده نتیجه از نظر زیبایی بهتر و از نظر استحکام قوی‌ تر باشد. در واقع این روکش ها تمامی محدودیت‌ های روکش های سرامیکی فلزی قدیمی ‌تر را که در آنها لایه سرامیکی به اسکلت فلزی جوش می خورد، را برطرف می‌ کند. مهم ‌ترین اشکال این انواع روکش دندان این است که آزمون زمان برروی آن ‌ها انجام نشده و طول عمر و دوام آنها در بلند مدت مشخص نیست.

روکش آلیاژ طلا: محافظت از دندان های مجاور و پیشگیری از شکستن

روکش های آلیاژ طلا از ترکیبی از چند فلز ساخته شده اند که شامل مس، پلاتین و نیکل می شود. ترکیب دقیق آن به روکش مورد نظر بستگی دارد. بهترین روکش دندان از جهت استحکام فوق العاده و مقاومت در برابر شکستن و ترک روکش آلیاژ طلاست. این روکش عمر بالایی دارد و از دندان های مجاور و مخالف در برابر فرسایش محافظت می کند. طلا با بدن سازگاری کاملی دارد و بدن به آن واکنش نشان نمی دهد.

با این حال، کیفیت بالای آن با هزینه بیشتر همراه است. طلا فلز گرانبهایی است و ساخت روکش طلا نیز هزینه بالاتری نسبت به روکش های پرسلین دارد. به علاوه، روکش طلا ظاهر لبخند شما را تغییر می دهد. اگر نگران ظاهر لبخند و جیب خود هستید، شاید این بهترین نوع روکش دندان برای شما نباشد. با این حال، اگر دندانی باشد که در معرض دید قرار ندارد و رنگ آن اشکال مهمی نباشد، با قطعیت می توان گفت روکش طلا بهترین گزینه برای دندان های خلفی است.

روکش های پایه فلز: ایده آل برای پوسیدگی شدید

روکش های پایه فلز حاوی ترکیبی از فلزات است که شامل نیکل، کروم، کبالت و غیره می شود. فلزات مورد استفاده از این نوع روکش از نظر استحکام بخشی به روکش و مقاومت در برابر فرسایش انتخاب می شوند که در نهایت بهترین روکش دندان از نظر مقاومت را شکل می دهند. این روکش از دندان های مجاور نیز محافظت می کند و به آنها آسیبی نمی زند. همین ویژگی ها در این نوع روکش است که باعث می شود بهترین روکش دندان برای پوسیدگی های شدید باشند. با این حال، روکش های پایه فلز می توانند باعث بروز حساسیت در بیماران مبتلا به آلرژی به فلز شوند و البته ظاهری مشابه دندان طبیعی بیمار ندارند.

علت نیاز خود به روکش دندان را از دندانپزشک بپرسید. روکش دندان وظایف مهم زیادی بر عهده دارد و کاربردهای مختلفی در دندانپزشکی دارد. با این حال در صورتی که استفاده از روکش ضرورت نداشته باشد می ‌توان ترمیم های دیگری به جای آن استفاده کرد. بنابراین علت روکش کردن دندان را باید متوجه شوید تا درست تصمیم بگیرید. در نهایت بهترین نوع روکش دندان برای شما به شرایط و نیازهای شما بستگی دارد. دندانپزشکان ما می توانند در این مورد شما را راهنمایی کنند. اگر نیاز به مشاوره دارید از اینجا نوبت بگیرید.

منبع:

badiedental

انواع گارد دهان: محافظت در برابر ضربه و دندان قروچه

گارد دهان ابزار مفیدی است که برای برخی از افراد ضروری است و بدون آن آسیب به دندان ها حتمی است. ورزشکاران، به خصوص کسانی که در ورزش های رزمی شرکت می کنند و افرادی که در خواب دندان قروچه می روند، باید از این ابزار استفاده کنند. انواع گارد دهان حفاظت و راحتی متفاوتی را برای فرد به همراه می آورند که در ادامه به آنها می پردازیم.

انواع گارد دهان:

گارد دهان استوک:

این مدل گارد دهان اصلا به هیچ گونه قالب گیری نیاز ندارد. فقط آنها را باید از داروخانه بخرید و روی دندان های خود قرار دهید و دعا کنید که کار کنند. در ابتدا، احساس می کنید که چیزی سنگین و ناراحت کننده در دهانتان است و در بین تمام انواع گارد دهان این مدل آزاردهنده ترین است. استفاده از این مدل توصیه نمی شود زیرا از آنجا که دقیقا بر اساس شکل دندان های شما طراحی نشده است، ممکن است در طولانی مدت دندان های شما را حرکت دهد و باعث در هم ریختگی آنها شود. به علاوه به دلیل حجیم بودن، ممکن است بیمار دچار اشکال در تنفس در هنگام خواب یا اشکال در تکلم شود.

گارد دهان حرارتی:

این مدل گارد دهان به راحتی در دسترس است و از هر داروخانه ای قابل تهیه است. قیمت پایینی دارند و به راحتی قابل استفاده هستند. گارد را در آب جوش بیاندازید و مدتی صبر کنید. سپس آن را در دهان بگذارید و گاز بزنید تا دقیقا قالب دندان های شما را بگیرد. به یاد داشته باشید که بسیاری از مدل های این نوع گارد دهان به خوبی قالب دندان های شما نمی شوند. بسیاری از آنها به قدری حجیم و سنگین هستند که با هر حرکت بدن دائما از جای خود تکان می خورند و حتی در اثر جاذبه از دندان ها پایین می افتند. این مسئله باعث دشواری در تکلم و تنفس می شود و همین امر باعث نفرت بیماران از انواع گارد دهان شده است. هر چند نیاز به گارد دهان برای بسیاری از افراد ضروری است، اما بسیاری از افراد نمی دانند که گزینه های راحت تری نسبت به دو گزینه فوق وجود دارد.

گارد دهان برای بریس:

در بین انواع گارد دهان از این مدل برای درمان های ارتودنسی استفاده می شود. آنها را می توان بارها جوشاند و بر اساس شکل حرکت دندان ها آنها را تطابق داد. پیش از خرید گارد دهان برای انتخاب نوع مناسب با دندانپزشک خود مشورت کنید.

گارد دهان سفارشی:

بهترین گارد دهانی که می توانید داشته باشید گاردی است که دندانپزشک بر اساس شکل دندان ها و فک قالب گیری کرده باشد. گارد دهان سفارشی هر چند با هزینه بیشتری همراه است، اما بهترین حفاظت را از دندان های شما به عمل می آورد و کاملا در دهان بیمار راحت است. این نوع گارد دهان در دو شکل نرم و سخت ساخته می شود. برای ساخت گارد دهان، ابتدا دندانپزشک مواد مخصوصی را در تری دندانپزشکی قرار می دهد و از بیمار می خواهد که یک دقیقه آن را گاز بگیرد. این روش باعث می شود که قالب دقیقه شکل دندان را به خود بگیرد. قالب به آزمایشگاه دندانپزشک فرستاده می شود تا از روی آن گارد دهان ساخته شود. معمولا گارد دهان نرم برای فک پایین و گارد دهان سخت برای فک بالا ساخته می شود. گارد دهان معمولا یک تا دو هفته بعد آماده می شود.

گارد دهان نرم:

از این نوع گارد برای دندان قروچه خفیف استفاده می شود و تنها در موقع خواب به کار می رود. از آنجا که دندان قروچه به قدری خفیف است که شاید حتی خود بیمار نیز از آن باخبر نباشد، گارد دهان نرم می تواند به خوبی از دندان حفاظت کند. علائم دندان قروچه خفیف در خواب در معاینه توسط دندانپزشک مشخص می شود. وجود ترک در دندان، فرسایش سطح جونده و درد در فک در هنگام بیدار شدن از علائم ابتلا به دندان قروچه است.

گارد دهان دو لایه:

گارد دهان دو لایه هم دندان های فک بالا و هم فک پایین را پوشش می دهند. این نوع گارد دهان برای کسانی مناسب است که در ورزش های رزمی شرکت می کنند زیرا صورت آنها نقطه هدف مبارزه است. از این نوع گارد دهان برای بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند نیز استفاده می شود. ابتلا به دندان قروچه شدید نیز از دیگر مواردی است که گارد دهان دو لایه به کار می رود. این نوع گارد در لایه داخلی نرم و از بیرون سخت است و به همین دلیل دوام زیادی دارد.

گارد دهان سخت:

گارد دهان سخت یکی از انواع گارد دهان است که از اکریل سخت ساخته می شود. این نوع گارد مقاومت زیادی در برابر فشار و دندان قروچه دارد و به همین دلیل طول عمر بالایی دارد. این نوع محافظ بیشتر از ۵ سال عمر می کند. از آنجایی که جنس آن انعطاف پذیر نیست، قالب گیری باید به خوبی انجام گیرد. اگر قالب گیری به خوبی انجام نگیرد، گارد دهان روی دندان ها به خوبی جای نمی گیرد.

انتخاب گارد دهان مسئله ای است که باید با نظر دندانپزشک صورت گیرد. در صورتی که در ورزش های رزمی شرکت می کنید یا در ورزش های رزمی شرکت می کنید، به نوع سفارشی آن نیاز دارد تا بهترین محافظت را از دندان های شما به عمل آورد.

مراقبت از گارد دهان:

برای مراقبت از گارد دهان شستشو با آب کافی نیست. انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که هر بار گارد دهان باید با مسواک و خمیر دندان تمیز شود. شستشو با آب و صابون نیز مفید است. محققان دریافته اند که قرار دادن گارد دهان در محلول های آنتی باکتریال می تواند تا حد زیادی میکروارگانیسم های روی آن را از بین ببرد.

گارد دهان را پس از شستشو داخل محافظ آن قرار دهید. اما از تهویه گارد مطمئن شوید تا گارد به خوبی خشک شود و از رشد باکتری روی آن جلوگیری شود. محافظ گارد را نیز به طور مرتب تمیز کنید.

زمانی که گارد دهان شل می شود، یا روی آن ترک هایی ایجاد می شود، زمان تعویض آن فرا رسیده است. ترک ها می توانند محل خوبی برای رشد باکتری شود. این ترک ها می توانند با خراش لثه موجب ورود باکتری به بدن شما شوند.

مهم نیست از گارد سفارشی استفاده می کنید یا گاردهای معمولی داروخانه ای، به هر حال با دیدن نشانه های فرسایش باید گارد را تعویض کنید.

منبع:

dcmouthguards

مینی ایمپلنت در ارتودنسی:

پیشرفت های حوزه دندانپزشکی هر روز بیشتر از دیروز می شود. این پیشرفت ها موجب تسریع روند درمان، کاهش درد و ناراحتی بیمار، عوارض درمان و هزینه های آن شده است. یکی از پیشرفت های حوزه دندانپزشکی استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی است. حتما نام مینی ایمپلنت را به عنوان یکی از روش های جایگزینی دندان از دست رفته دیده اید. اما در این روش از مینی ایمپلنت به عنوان لنگر موقت یا تکیه گاه ثابت استفاده می شود.

مینی ایمپلنت در این روش به چه کار می آید؟

از مینی ایمپلنت در حوزه ایملپنت برای جایگزینی دندان از دست رفته در بیمارانی استفاده می شود که از تراکم استخوانی خوبی برخوردارند. اما در ارتودنسی از آن به عنوان لنگر موقتی استفاده می شود. مینی ایمپلنت یک پیچ تیتانیومی کوچک است که به صورت موقت در استخوان فک کاشته می شود تا دندان ها را به سمت مورد نظر بکشد یا آن ها را در جای خود ثابت نگه دارند. پس از اتمام دوره ارتودنسی، این لنگر از استخوان خارج می شود.

نهفته بودن یا نیمه نهفته بودن دندان یکی از عوارضی است که در برخی از بیماران دیده می شود. بیرون کشیدن این دندان کار ساده ای نیست. مینی ایمپلنت در ارتودنسی می تواند این گونه دندان ها را به بیرون هدایت کند.

حرکت دندان چطور صورت می گیرد؟

برای درک نیاز به لنگر یا انکوریج باید ابتدا روش حرکت دندان آشنا شوید. زمانی که دندان با استفاده از نیروی ملایم و مداوم رو به جلو رانده می شود، استخوان فک در جهت رانده شدن نیرو تحلیل رفته و جذب بدن می شود و در ناحیه پشت دندان فضای خالی استخوان باقی می ماند. در این فضای خالی دوباره استخوان تولید می شود و فضا پر می شود. این روند در هماهنگی کامل و به کندی صورت می گیرد و باعث تکمیل روند درمان ارتودنسی می شود.

برای حرکت کردن دندان در جهت مورد نظر باید از جایگاه محکم و سفت تری به عنوان لنگر استفاده شود تا دندان ها نسبت به آن حرکت کنند. در ارتودنسی بیشتر از دندان های عقب به عنوان نقطه تگیه گاه استفاده می شود و دندان ها نسبت به آنها مرتب می شوند.

گاهی اوقات در ارتودنسی به حرکت متفاوتی نیاز است و جهت اعمال نیرو متفاوت است. اگر جهت وارد شدن نیرو به نحوی باشد که امکان استفاده از دندان های خلفی به عنوان لنگر وجود نداشته باشد، از ابزارهای دیگری برای این کار استفاده می شود. در گذشته از ابزاری تحت عنوان هدگیر به عنوان لنگر موقتی استفاده می شد. در مطالب قبل در مورد هدگیر به طور کامل توضیح داده شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این مورد می توانید به این مطالب رجوع کنید. به طور خلاصه، هدگیر ابزار دست و پا گیری است و ظاهر بیمار را ناخوشایند می کند. هیچ بیماری نیست که از بسته شدن این ابزار روی سرش استقبال کند. هدگیر از جمجمه به عنوان لنگر استفاده می کند. برخی از انواع هدگیر دارای بندهایی پشت سر یا گردن هستند. آنها از کل سر به عنوان یک لنگرگاه استفاده می کنند. انواع دیگر، به نام هدگیر کشش معکوس، دارای بندی است که بر روی چانه یا پیشانی قرار می گیرد؛ آنها می توانند دندان ها را به جلو بکشند. هدگیر ارتودنسی می تواند رشد ساختارهای صورت را تحت تاثیر قرار دهد. به همین دلیل معمولا در کودکان و نوجوانانی دیده می شود که رشد آنها هنوز کامل نشده است. هدگیر معمولا برای دوره کوتاهی ۱۲ ساعت در روز استفاده می شود.

تمامی موارد فوق باعث شده است که هدگیر برای بسیاری از بیماران مطلوب نباشد. نوجوانان از مسخره شدن توسط دوستان خود معذب می شوند و در درمان بزرگسالان نیز کاربرد ندارد. اما پیشرفت های دندانپزشکی باعث شده است که مینی ایمپلنت در ارتودنسی جای خود را باز کند.

چرا مینی ایمپلنت در ارتودنسی بر هدگیر ارجحیت دارد؟

استفاده از دندان های خلفی برای حرکت دادن دندان های پیش قابل اطمینان نیست. در برخی موارد دندان های خلفی فاقد ثبات کافی برای عملکرد به عنوان لنگر هستند و خود ممکن است حرکت کنند. در برخی موارد نیز باید دندان های پیش به سمت عقب کشیده شوند، اما دندان های خلفی باید در جای خود ثابت بمانند.

در این مورد از مینی ایمپلنت در ارتودنسی به عنوان نقطه ثابت کمک گرفته می شود. از این لنگر برای اعمال نیرو در جهت مخالف سیستم براکت استفاده می شود. گاهی اوقات این نیرو با استفاده از هدگیر قابل اعمال است، اما در بسیاری از بیماران این طور نیست. به علاوه، بسیاری از بیماران به استفاده از هدگیر علاقه ای ندارند. در این بیماران، استفاده از مینی ایمپلنت راه حل بسیار مناسبی است.

استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی دوره درمان را کوتاه تر می کند و ضمن برطرف شدن نیاز به هدگیر، دیگر نیازی به باند کشی نیز نیست. این روش درمانی نیاز به انجام بسیاری از جراحی های فک را نیز برطرف می کند.

با توجه به گفته های فوق، مینی ایمپلنت می تواند درمان های بسیار پیچیده را ساده کند و درمان های غیر ممکن را ممکن می سازد.

مینی ایمپلنت در ارتودنسی چطور در جای خود قرار می گیرد؟

مینی ایمپلنت در این روش مشابه ایمپلنت در استخوان کاشته می شود. اما برخلاف روند معمول، نیازی به صبر کردن برای یکپارچه سازی استخوانی نیست و از همان روز می توان درمان را برای مرتب کردن دندان ها شروع کرد. مینی ایمپلنت در ارتودنسی با استفاده از نیروهای مکانیکی در جای خود ثابت می شود.

آیا این روش درمانی درد دارد؟

شاید با دیدن تصاویر مربوط به این روش درمانی احساس ترس کنید. اما خوشبختانه کاشت و بیرون کشیدن مینی ایمپلنت با کمترین تهاجم و درد صورت می گیرد. ابتدا دندانپزشک موضع را بیحس می کند. سپس، مینی ایمپلنت را در محل مورد نظر قرار می دهد. تمام آن چیزی که حس خواهید کرد فشار اندکی است که ناشی از جای گیری ایمپلنت است. کل این روش چند دقیقه بیشتر طول نمی کشد. اگر پس از برطرف شدن اثر بیحسی دچار درد هستید، از مسکن های بدون نسخه می توانید برای کنترل درد کمک بگیرید.

منبع:

dentalcompare