حساسیت دندان در اثر استفاده از بریس: واقعیت دارد؟

بسیاری از ما در دوره ای از زندگی خود حساسیت دندان در طول مصرف مواد غذایی سرد و گرم را تجربه کرده ایم. حساسیت دندان در اثر عقب نشینی لثه از دندان و بیرون آمدن لایه نرم عاج در زیر آن به وجود می آید. دندان های حساس شایع است و علل زیادی دارد که در ادامه به آنها می پردازیم. اما آیا حساسیت دندان در اثر استفاده از بریس واقعیت دارد؟

دلایل حساسیت دندان چیست؟

اصلی ترین دلیل حساسیت دندان در اثر پوسیدگی دندان، حفره ها، و بیماری های لثه به وجود می آید. همه این موارد می توانند منجر به درد در دندان در پی محرک های داغ یا سرد شود. محصولات غذایی و باکتری های باقی مانده بر روی دندان اسید تولید می کنند و با زدودن مواد معدنی دندان مینای دندان را تضعیف می کنند. نازک شدن مینای دندان لوله های کوچک متصل به عصب دندان را در معرض محیط بیرون قرار می دهد و باعث حساسیت دندان می شود.

مسواک زدن نادرست گاهی اوقات موجب تحریک لثه می شود و لوله های کوچک روی سطح ریشه دندان را که به عصب های داخلی متصل هستند حساس می کنند.

شکستگی در دندان و یا ترک در مواد پر کننده موجود نیز می تواند حساسیت دندان را افزایش دهد.

دندان قروچه نیز یکی از دیگر علل حساسیت دندان است که با ایجاد شکستگی های کوچک در دندان باعث بروز مشکل می شود. در صورتی که با دندان قروچه درگیر هستید، با مراجعه به دندان پزشک از گاردهای شبانه استفاده کنید.

سفید کردن دندان ها نیز در اغلب موارد به حساسیت دندانها ختم می شود. روش های سفید کننده دندان حاوی مواد شیمیایی است که می توانند ساختار دندان را تحت تاثیر قرار دهند. بنابراین قبل از استفاده از این روش ها با دندان پزشک خود صحبت کنید. سفید کردن دندان ها برای کودکان و نوجوانان توصیه نمی شود.

حساسیت دندان در اثر استفاده از بریس:

برنامه درمان شما به هر طریق که باشد و چه از بریس شفاف، فلزی یا لینگوال استفاده کنید، بریس با تغییرات کوچک به آرامی موقعیت دندان ها را تغییر می دهد. این امر می تواند باعث مقداری درد خفیف یا ناراحتی شود. حساسیت دندان در اثر استفاده از بریس به دلیل سفت شدن بریس ها برای حرکت دادن دندان ها به موقعیت مطلوب پیش می آید. مقداری حساسیت در روزهای اول کاملا طبیعی است. اما این درد با عادت کردن فرد به اتمام می رسد. اگر ناراحتی شما بیش از یک هفته طول کشید، حتما به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

fryorthodontics

بوی بد دهان: علائم و علل بروز مشکل

بوی بد دهان بسته به منبع و یا علت زمینه ای آن متفاوت است. برخی از افراد، در حالی که دهانشان بوی چندانی نمی دهد یا اصلا بو نمی دهد، بیش از حد در این مورد نگران هستند. برخی دیگر اصلا حتی از این موضوع خبر هم ندارند. از آنجا ارزیابی بوی دهان دشوار است، بهتر است در این مورد از یکی از دوستان و آشنایان خود سوال کنید.

چه زمانی باید برای بوی بد دهان به دندان پزشک مراجعه کرد؟

اگر دچار بوی بد دهان هستید، عادت های بهداشت دهان و دندان خود را بررسی کنید. سعی کنید در شیوه زندگی خود تغییراتی ایجاد کنید، از جمله مسواک زدن دندانها و زبان پس از غذا خوردن، استفاده از نخ دندان، و نوشیدن مقدار زیادی آب.

اگر پس از اعمال این تغییرات بوی بد دهان شما همچنان ادامه یافت، باید به دندان پزشک مراجعه کنید. در صورتی که دندان پزشک مشکلی در دهان و دندان شما نبیند و علت را به بیماری جدی تری ارتباط دهد، شما را به متخصص مربوطه ارجاع خواهد داد.

علل بوی بد دهان:

در اغلب موارد بوی بد از خود دهان نشات می گیرد که عبارتند از:

غذا:

تجزیه ذرات مواد غذایی در داخل دهان و اطراف دندان ها موجب افزایش تعداد باکتری ها و بوی بد دهان می شود. خوردن برخی مواد غذایی خاص، مانند پیاز، سیر، ادویه جات و ترشی جات نیز از دیگر علل این مشکل هستند. در واقع بعد از هضم غذا، آنها وارد جریان خون شده، به ریه های شما وارد می شوند و در آنجا تنفس شما را تحت تاثیر قرار می دهند.

محصولات توتون و تنباکو:

سیگار کشیدن باعث بوی ناخوشایند دهان می شود. افراد سیگاری و کاربران دخانیات بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های لثه قرار دارند که خود منبع دیگری برای بوی بد به شمار می رود.

بهداشت نامناسب دهان و دندان:

اگر هر روز مسواک نزنید و نخ دندان نکشید، ذرات غذا در دهان شما باقی می مانند و باعث بوی بد دهان می شوند. در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باکتری ها به شکل پلاک بین لثه و دندان تجمع می یابند و با تحریک لثه باعث بروز بیماری پریودنتیت می شوند. زبان نیز می تواند محلی برای مخفی شدن باکتری ها به شمار برود. دندان مصنوعی نیز در صورت تمیز نشدن یا استفاده نادرست می تواند منبعی برای بوی ناخوشایند باشد.

خشکی دهان:

بزاق دهان به تمیز شدن آن و از بین رفتن ذرات غذا کمک می کند. بیماری مزمن خشکی دهان به دلیل کاهش تولید بزاق باعث بوی بد دهان می شود. خشکی دهان به طور طبیعی در طول خواب رخ می دهد، که منجر به تنفس بدبو در صبح می شود. این حالت در افرادی که با دهان باز می خوابند شدیدتر است.

داروها:

برخی از داروها به طور غیر مستقیم با کاهش بزاق دهان و ایجاد خشکی موجب تنفس بد بو می شوند. در این مورد باید با پزشک خود مشورت کنید.

وجود عفونت در دهان:

بوی بد دهان می تواند در اثر زخم ناشی از جراحی دهان، مانند کشیدن دندان یا به عنوان در نتیجه پوسیدگی دندان، بیماری لثه یا زخم های دهان به وجود بیاید. انجام معاینات شش ماهه و ترمیم دندان های خراب می تواند از این مشکل جلوگیری کند.

دیگر مشکلات دهان، بینی و گلو:

گاهی اوقات بوی ناخوشایند دهان می تواند به دلیل وجود سنگ های کوچک در لوزه ها و تجمع باکتری بر روی آنها به وجود بیاید. عفونت یا التهاب مزمن در بینی، سینوس و گلو از دیگر علل این مشکل است.

سایر علل:

برخی بیماری ها، مانند برخی از سرطان ها، و برخی مشکلات مانند اختلالات متابولیک موجب تنفس بد بو می شوند. رفلکس مزمن اسید معده نیز با بوی بد دهان همراه است.

به طور کلی در صورتی که دچار بوی مزمن دهان هستید و با مسواک زدن و نوشیدن آن رفع نمی شود، حتما برای معاینه مشکلات دهان و دندان به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

mayoclinic

حداقل سن برای ارتودنسی: نگرانی والدین

سوال درمورد حداقل سن برای ارتودنسی یکی از موارد رایجی است که هر روز در مطب ارتودنسی پرسیده می شود. جالب است بدانید که این مسئله بحث برانگیز ترین سوال دندان پزشکی در حوزه ارتودنسی نیز هست. پاسخ ساده به این سوال این است که باید تا زمان افتادن تمام دندان های شیری و رشد کامل تمام دندان های دائمی (به جز دندان عقل) صبر کرد. این عدد معمولا برای دختران ۱۱-۱۲ سال و برای پسران ۱۲-۱۳ سال است. رشد تمام دندان ها در برخی از بیماران زودتر یا دیرتر رخ می دهد، اما این اعداد برای اکثر بیماران صدق می کنند.

معاینه در سن پایین:

در صورتی که احساس می کنید فرزند شما به ارتودنسی نیاز دارد، بهتر است برای مشاوره و ارزیابی وضعیت دندان ها در حدود سن ۷ سالگی به دندان پزشک مراجعه کنید. حداقل سن برای ارتودنسی با توجه به شدت و علت بی نظمی دندان های کودک متفاوت است. اما ۷ سالگی بهترین سن برای ارزیابی زمان مناسب برای شروع درمان است. گاهی دندان پزشک بعد از معاینه می تواند به شما اطمینان دهد که بی نظمی فعلی در دندان ها نیازی به درمان ندارد و با صبر و رشد دندان های دائمی به طور طبیعی حل خواهد شد.

حداقل سن برای ارتودنسی: فازهای ارتودنسی

بسیاری از بیماران و والدین از دوستان و یا دندانپزشک خود شنیده اند که گاهی درمان ارتودنسی دو فاز دارد. گاهی ممکن است ارتودنتیست مجبور به استفاده از یک مجموعه بریس برای بزرگ تر کردن فک بالا و صاف کردن دندان ها در طول سال های اولیه عمر بیمار شود. فاز ۱ استفاده از درمان ارتودنسی می تواند در هر سنی بین ۷ تا ۱۰ سال انجام گیرد. فاز ۲ معمولا بر اساس اعداد ذکر شده در ابتدای مطلب انجام می شود. در صورتی که فاز ۱ در کودک انجام گرفته باشد، معمولا زمان نتیجه دهی درمان در فاز ۲ بسیار کوتاه تر است.

با این حال ۹۵ درصد افراد به فاز ۱ نیازی ندارند. تنها دلیل برای انجام فاز ۱ اشکال در جویدن، مسخره شدن کودک و کاهش اعتماد به نفس او است.

مزایا و معایب زمان شروع درمان:

ارتودنتیست هایی که به رویکرد سنتی درمان اعتقاد دارند، بر این باورند که یک رویکرد دو فازه طول دوره درمان و گاهی اوقات هزینه آن را افزایش می دهد. در عین حال به طور کلی، نتایج به دست آمده از این روش در مقایسه با استفاده از صرفا فاز دو در کودک مشابه است. از سوی دیگر، دسته ای دیگر از ارتودنتیست ها معتقدند که هدایت رشد دندان ها با استفاده از ابزارهای ارتودنسی پیش از فاز دو، درمان را تسهیل می کند.

به هر روی اطمینان داشته باشید که بهترین انتخاب برای فرزند شما در مورد حداقل سن برای ارتودنسی و نوع روند انجام درمان توسط دندان پزشک به اطلاع شما می رسد.

منبع

mayoclinic

جرم گیری دندان: هر چند وقت یکبار باید انجام گیرد؟

جرم گیری دندان هر چند وقت یکبار باید انجام گیرد؟ هنگامی که برای تمیز کردن دندان ها به دندان پزشک مراجعه می کنند، اغلب جرم گیری و پولیش دندان را با هم انجام می دهند. هر دو به تمیز شدن دندان ها و حذف پلاک های شکل یافته در طول زمان کمک می کنند. اما برخی افراد نیز تمایلی به مراجعه به دندان پزشک ندارند یا از آن هراس دارند. با این حال، عدم جرم گیری دندان می تواند به تشکیل پلاک سخت بر روی دندان ختم شود که می تواند باعث تخریب مینای دندان و در نهایت پوسیدگی دندان شود.

جرم گیری دندان: فواصل توصیه شده

دندانپزشکان معمولا توصیه می کنند که هر شش ماه دندان های خود را جرم گیری کنید. بدین ترتیب تارتار (پلاک های سخت شده) روی دندان را که دیگر خود قادر به حذف آن نیستید و یا به آن دسترسی ندارید از بین می برید. حتی اگر به خوبی مسواک بزنید و هر شب نخ دندان بکشید، باز هم مکان هایی در دندان وجود خواهند داشت که به طور کامل تمیز نخواهند شد. به همین دلیل انجام معاینات شش ماهه توسط دندان پزشک اکیدا توصیه می شود.

جرم گیری دندان: روند انجام کار

جرم گیری دندان بسته به سلیقه دندان پزشک به روش های مختلف انجام می شود.

گاهی اوقات جرم گیری دندان با دستگاه مافوق صوت انجام می شود. ارتعاشات حاصل از دستگاه چنان سریع است که تارتار سست شده و پس از آن به راحتی به جت آب تمیز می شوند. دستگاه انجام این کار صدای زمزمه مانندی دارد، اما وقتی در دهان قرار می گیرد صدا کمی شدت می یابد.

روش دیگر جرم گیری دندان توسط ابزار دستی انجام می شود. این ابزار کوچک در نواحی دندان که دور از دسترس شما قرار داشته اند، می رود و تارتارهای شکل یافته روی دندان را برمی دارد.

پس از جرم گیری، دندان ها پولیش می شوند تا ظاهر صیقلی تری به خود بگیرند. تمام این مراحل در نهایت دندان های شما را سفیدتر، تمیزتر و درخشان تر می کنند. در نتیجه شما حس بهتری نسبت به دندان های خود خواهید داشت.

نتیجه گیری:

کل این فرآیند سریع و آسان است، و هیچ آسیبی به شما نمی زند. پس از انجام جرم گیری دندان دیگر از لبخند زدن هراسی نخواهید داشت. انتخاب روش جرم گیری معمولا به تصمیم شما نیست و بسته به شرایط دندان ها دندان پزشک در این مورد به شما مشاوره می دهد.

منبع

newmanfamilydental

روش صحیح مسواک زدن: مراقبت از دهان و دندان

همه ما در مورد ضرورت مسواک زدن مروارید های درخشان خود آگاهی داریم. مسواک زدن برای برخی به قدری تبدیل به عادت شده که آن را به صورت خودکار و بدون دقت انجام می دهند. اما گام اول در مراقبت از دهان و دندان، نه خود این کار، بلکه رعایت روش صحیح مسواک زدن است. در ادامه به ده کار غلط در حین تمیز کردن دندان ها اشاره می کنیم.

استفاده از مسواک اشتباه:

منظور از این عبارت استفاده از مسواک شخصی دیگر نیست، بلکه انتخاب مسواکی است که برای دهان شما مناسب نیست. در انتخاب مسواک، به عنوان گام اول در روش صحیح مسواک زدن باید به تناسب اندازه آن با دهان و راحتی آن در دست دقت کنید. اگر برای مسواک زدن دهان را بیش از حد باز می کنید، احتمالا مسواک شما بیش از اندازه بزرگ است. به همین ترتیب، در صورت استفاده از درمان ارتودنسی، باید از مسواک های مخصوص شرایط خود استفاده کنید. در این مورد بهتر است با دندان پزشک خود مشورت کنید.

انتخاب مسواک با برس نامناسب:

برخی مسواک ها برس زاویه دار و برخی دیگر مستقیم دارند. برخی نرم و برخی سخت هستند. کدام یک از آنها برای شما بهتر است؟ گفته می شود که برس سخت برای لثه مناسب نیست و به مینای دندان آسیب می زند. بنابراین برس نرم گزینه بهتری است. در عین حال مسواک باید بتواند پلاک های ایجاد شده بر روی دندان را از بین ببرد.

عدم مسواک زدن مرتب:

با ایجاد فاصله زیاد بین دفعات مسواک پلاک های میکروبی روی دندان ایجاد می شوند و خطر ابتلا به بیماری های التهاب لثه و سایر مشکلات دهان و دندان افزایش می یابد. دو بار مسواک کردن در روز ایده آل است. بیشتر از آن با آسیب به لثه و تحلیل آن باعث ایجاد مشکل در ریشه دندان می شود.

صرف زمان کم:

مسواک زدن باید حداقل دو دقیقه طول بکشد، سه دقیقه حتی بهتر هم هست. دهان را به ربع تقسیم کنید و ۳۰ ثانیه برای هر ربع صرف کنید.

بیش از حد به مسواک فشار وارد می کنید:

وارد آوردن فشار زیاد به مسواک باعث تحلیل لثه و بیرون زدن ریشه دندان می شود. این امر دندان را در معرض پوسیدگی زودهنگام قرار می دهد. در عین حال، فشار زیاد بر روی مسواک باعث تخریب مینای دندان نیز می شود. برای تمیزی دندان ها تنها کافی است دو دقیقه با ملایمت مسواک بزنید.

روش صحیح مسواک زدن را نمی دانید:

آیا روش صحیح مسواک زدن را می دانید؟ برس مسواک باید با خط لثه در یک زاویه ۴۵ درجه قرار بگیرد و حرکات آرامی روی دندان داشته باشید. حرکت برس روی دندان باید عمودی یا گرد باشد. حرکت رفت و برگشتی مسواک یا حرکت افقی نادرست است.

داخل دندان ها را فراموش می کنید:

اکثر مردم سطوح داخلی دندان را فراموش می کنند. تمیز نکردن پشت دندان ها، دندان های مولر و پرمولر و انتهای دندان آخر در هر ردیف باعث ایجاد حفره و بوی بد دهان می شود.

دهان را به طور کامل نمی شویید:

پس از مسواک زدن، شستشو کامل دهان و مسواک با آب بسیار مهم است. باکتری و قارچ ها بر روی مسواکی که به طور کامل شسته نشده باشد رشد می کنند و در آینده برای شما مشکل به وجود می آورند. بهتر است بعد از شستشو مسواک خود را در معرض هوا قرار دهید تا خشک شود. قرار دادن درب مسواک خیس روی آن باعث افزایش رشد قارچ ها در بین برس های مسواک و انتقال آن به فضای دهان می شود. شستشوی کامل دهان پس از مسواک نیز به تخلیه کامل خمیر دندان و ذرات باقی مانده غذا از دهان کمک می کند.

به زبان اهمیت نمی دهید:

برای تمیز شدن دندان ها و جلوگیری از پوسیدگی، مسواک زدن دندان ها کافی نیست. باید زبان را نیز با برس نرم و مخصوص تمیز کنید تا از رشد باکتری در آن و ایجاد بوی بد در دهان جلوگیری کنید.

منبع

onlymyhealth

ایمپلنت دندانی چیست

ایمپلنت دندانی یکی از دائمی ترین روش های ترمیم دندان است که در حوزه ی دندان پزشکی شناخته شده است. ایمپلنت دندان تغییر بزرگی در زندگی و ظاهر فرد دارد و در صورتی که بیمار بهداشت دهان و دندان و مراقبت های روتین را به خوبی پیگیری کند، بسیار محکم است و تقریبا تا آخر عمر قابل استفاده است.

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت دندانی پست های فلزی (ریشه) هستند که به وسیله ی جراحی به استخوان فک متصل می شود و جایگزین یک دندان از دست رفته می شود. هنگامی که محل ایمپلنت کاملا تثبیت شد، در وقت درمانی مقتضی قسمت بالایی به ان متصل می شود.

ایمپلنت دندانی چگونه کار می کنند؟

از آنجا که ایمپلنت به استخوان فک متصل می شود، جایگزین مناسبی برای دندان مصنوعی هستند. در واقع ایمپلنت ها مشکلات دندان های مصنوعی از قبیل جایگیری در دهان را حل کرده اند. پروتز دندان و پل های مورد استفاده در ایمپلنت دچار حرکت و لغزش نمی شوند- که از مزیت مهم آنها در زمان حرف زدن و خوردن است. این حالت باعث می شود که پروتز و پل و حتی تاج متصل به آن ظاهر طبیعی تری نسبت به دندان مصنوعی داشته باشد.

برای برخی افراد، استفاده از دندان مصنوعی به دلیل مشکل بروز درد در لثه و حالت تهوع امکان پذیر نیست. علاوه بر این برای جایگذاری دندان باید دندان های اطراف نیز درگیر شوند. در حالی که یکی از مزایای ایمپلنت عدم نیاز به دندان مجاور برای نگه داشتن پروتز است. برای موفقیت ایمپلنت، نیاز به لثه و استخوان فک سالم برای حمایت از ایمپلنت دارید. در عین حال جهت حفظ ایمپلنت برای تمام طول عمر رعایت صحیح بهداشت دهان و دندان و ملاقات منظم با دندانپزشک ضرورت دارد. ایمپلنت گران تر از روش های دیگر پروتز است و معمولا کمتر از ده درصد از آن را بیمه پوشش می دهد.

بر اساس نظر انجمن دندان پزشکی امریکا دو نوع ایمپلنت دندان امن است:

ایمپلنت درونی:

در این نوع جراحی پروتز به طور مستقیم در استخوان فک کاشته می شود. هنگامی که بافت لثه اطراف آن بهبودی یافت، به عمل جراحی دومی برای اتصال یک پست به ایمپلنت اصلی نیاز است. در نهایت، یک دندان مصنوعی (یا دندان) به صورت جداگانه بر روی یک پل یا پروتز نصب می شود.

ایمپلنت Subperiosteal :

در این مدل از یک قاب فلزی استفاده می شود که بر روی استخوان فک درست در زیر بافت لثه نصب می شود. با التیام لثه، قاب در استخوان فک ثابت می شود. پست ها، که به قاب متصل می شود، از لثه بیرون هستند. سپس همانند ایمپلنت درونی، دندان های مصنوعی به پست متصل می شوند.

نکات مهم در مراقبت از ایمپلنت دندان به مدت طولانی تر شامل موارد زیر می شود:

رعایت بهداشت دهان و دندان:

مسواک زدن دو بار در روز و نخ دندان یک بار در روز ضروری است. با استفاده از برس بین دندانی، بین دندان ها را تمیز کنید تا بین پروتز چیزی گیر نکند.

ترک سیگار:

سیگار کشیدن می تواند ساختار استخوان را تضعیف کند و این امر به نارسایی ایمپلنت منتج می شود.

معاینه توسط دندانپزشک:

شستشو، تمیز کردن و معاینه ی هر شش ماه شرایط خوب دندان ایمپلنت شده را تضمین می کند.

عدم جویدن غذاهای سفت:

از جویدن غذاهای سفت، آبنبات و یخ پرهیز کنید. این مواد می توانند تاج دندان ایمپلنت شده را بشکنند.

منبع: Colgate و Katyteeth

درد ارتونسی: آیا ارتودنسی دندان درد دارد؟

آیا شما هم در مورد استفاده از بریس اضطراب دارید؟ آیا شما هم به این سوال فکر می کنید که «درد ارتودنسی چقدر است؟» خب، خبر خوب این است که می توانید راحت باشید، درد ارتودنسی قابل کنترل است. در ادامه به آنچه باید در طول درمان انتظار داشته باشید، می پردازیم:

قرارگیری بریس ها:

روز قرارگیری بریس ها مقداری درد خواهید داشت. در خود روز درمان، غذا خوردن شما مقدار زیادی طول می کشد زیرا باید خود را با جویدن انطباق دهید. بهتر است چند روز اول درمان غذاهای نرم تر مانند ماست، سوپ، و ماکارونی و پنیر به جای غذاهای گوشتی و پلویی مصرف کنید.

با شروع تراز شدن دندان ها کمی احساس ناراحتی خواهید داشت. در عین حال باید با فشار سیم ها و لیگاتورهای الاستیک نیز کنار بیایید. استفاده از مسکن های بدون نسخه می تواند مقداری از درد شما را کم کند. برای جلوگیری از مالش بریس ها به داخل دهان و ایجاد خارش نیز می توانید روی آنها وکس بمالید. ارتودنتیست در مورد نحوه ی استفاده از وکس روی بریس به شما توضیح می دهد. تحقیقات نشان داده اند که ناراحتی و درد در بسیاری از بیماران پس از پنج روز از درمان از بین می رود.

معاینات منظم ارتودنسی:

در هر بار مراجعه به دندان پزشک برای تنظیم بریس ها همان ناراحتی های مشابه در چند روز اول درمان مجددا رخ می دهد. بریس ها با ایجاد فشار ملایم و حرکت دادن دندان ها آنها را در جای مناسب قرار می دهند. تنظیم مداوم بریس ها برای حرکت درست دندان ها و هم تراز شدن آنها لازم است. به همین دلیل دندان پزشک به صورت دوره ای باید آرچ ها را تنظیم کند و لیگاتورهای الاستیک را تعویض کند. این روند با مقداری درد همراه است.

نکاتی برای کاهش ناراحتی و درد ارتودنسی:

بیشتر افراد ناراحتی مربوط به درمان را ناخوشایند اما قابل کنترل می دانند. زمانی که درد شروع می شود، تنها تا چند روز بعد از شروع درمان یا تنظیم بریس ها ادامه می یابد. برای تسکین درد دهان و فک و سردردهای ناشی از درمان، داروهای مسکن رایج مانند استامینوفن و ایبوپروفن توصیه می شوند. همچنین شستشو با آب نمک نیز به کاهش ناراحتی و تورم کمک می کند.

اضطراب در مورد درمان طبیعی است. هر چند بهتر است سوال « ارتودنسی درد دارد؟» را دیگر از خود نپرسید، زیرا مانع اقدام عملی شما برای شروع درمان می شود. ارتودنتیست برای رفع و کاهش درد و ناراحتی در روزهای پس از درمان توصیه هایی به شما خواهد کرد.

منبع

Colgate