ژنژیوکتومی: جراحی بیماری های لثه

بیماری های لثه از شایع ترین مشکلات دهان و دندان، عامل رایج از دست دادن دندان در بزرگسالان و بوی بد دهان هستند. به طور کلی برای درمان بیماری های لثه باید به پریودنتیست مراجعه کنید. این متخصص به طور اختصاصی در مورد بیماری های لثه آموزش دیده است و از روش های مختلفی برای درمان شما استفاده می کند. یکی از این روش ها ژنژیوکتومی است.

ژنژیوکتومی چیست؟

ژنژیوکتومی به جراحی حذف بافت لثه گفته می شود. این روش زمانی لازم می شود که بافت لثه از دندان کنار رفته است و پاکت های عمیقی بین دندان و لثه شکل گرفته است. بروز پاکت بین دندان و لثه، تمیز کردن پلاک، کلکولوس و بقایای مواد غذایی در دهان را دشوار می کند. افزایش عمق پاکت و پلاک بیماری لثه را تشدید می کند و باعث بروز التهاب و عفونت در آن می شود.

روش درمان:

ژنژیوکتومی معمولا قبل از آن انجام می شود که بیماری لثه به استخوان حامی دندان و بافت های اطراف آسیب بزند. این روش درمانی شامل برداشتن و شکل دهی مجدد به بافت بیمار لثه برای بر طرف کردن پاکت بین لثه و دندان می شود.

با از بین بردن پاکت لثه، ژنژیوکتومی راهی برای دسترسی و دیدن تارتار و صاف کردن خطوط ریشه در اختیار دندانپزشک قرار می دهد. این روش امکان بهبودی و بازگشت ظاهر طبیعی لثه را فراهم می کند.

درمان لبخند لثه ای:

از این روش تنها برای درمان بیماری های لثه استفاده نمی شود. با وجودی که ژنژیوکتومی در ابتدا برای درمان بیماری های پریودنتال ابداع شد، امروزه یکی از روش های رایج در جراحی زیبایی لثه است. لبخند لثه ای عارضه ای است که در آن مقدار نامناسبی از بافت لثه در هنگام لبخند زدن دیده می شود. این عارضه می تواند به دلیل کوتاه بودن دندان ها، بیش فعال بودن لب بالا و وجود بافت اضافی لثه باشد. روش های زیادی برای درمان لبخند لثه ای استفاده می شود که ژنژیوکتومی یکی از گزینه های درمان آن به شمار می رود. در مطالب پیشین در مورد لبخند لثه ای به طور کامل توضیح داده شده است که توصیه می کنیم این مطلب را مطالعه کنید.

ژنژیووپلاستی:

در کنار ژنژیوکتومی، یکی از روش های جراحی در حوزه بیماری های لثه، ژنژیووپلاستی است. این روش شامل شکل دهی مجدد به بافت لثه دور دندان می شود. این روش اغلب برای بهبود ظاهر لثه انجام می شود. در برخی افراد ممکن است لثه ها شکل عجیبی داشته باشند یا به صورت طبیعی رشد نکرده باشند. این عارضه ممکن است در اثر ژن های فرد، بیماری یا تروما ایجاد شده باشد.

ژنژیووپلاستی به لثه ها شکل می دهد تا طبیعی تر به نظر برسند. این روش اغلب به تنهایی انجام می شود اما در برخی موارد نیز ممکن است در همراهی یا بعد از ژنژیوکتومی انجام شود. در عین حال، ژنژیووپلاستی ممکن است همراه با پیوند لثه نیز انجام شود. در این نوع روش جراحی، بافتی به خط لثه افزوده می شود.

ژنژیوکتومی یکی از روش های درمانی در بیماری های لثه است. از این روش برای معکوس کردن روند بیماری پریودنتال و حفظ سلامت لثه و دندان ها استفاده می شود. از سوی دیگر این روش یکی از راه های درمان لبخند لثه ای است. در این روش جراح بافت لثه بیمار را از دور دندان می برد و بافت سالم را مجددا به دور دندان بخیه می زند. مراقبت های پس از ژنژیوکتومی در روند بهبودی اهمیت زیادی دارد.

مراقبت های پس از ژنژیوکتومی چگونه است:

خونریزی:

پس از جراحی ژنژیوکتومی، مقدار کمی خونریزی تا ۱ تا ۲ روز پس از درمان مورد انتظار است. در صورتی که خونریزی دوباره شروع شد، یک گاز مرطوب را روی موضوع قرار دهید. یک تی بگ سرد نیز برای متوقف کردن خونریزی لثه مفید است. گاز یا تی بگ را به مدت ۳۰ دقیقه محکم روی موضع گاز بزنید. آن را نجوید.

شستشو:

تا یک روز پس از جراحی، دهان خود را نشویید و مسواک نزنید. روز پس از جراحی، دهان خود را با محلول آب نمک گرم، هر شش ساعت یک بار، شستشو دهید. می توانید سایر دندان ها ر با احتیاط مسواک بزنید. در صورتی که هنوز احساس درد دارید، می توانید مسواک زدن را یک تا دو روز دیگر نیز به تعویق بیاندازید.

تورم:

تورم صورت پس از ژنژیوکتومی طبیعی است و نباید موجب نگرانی شما شود. یک کمپرس یخ بردارید و ۳۰ دقیقه آن را روی صورت خود قرار دهید. سپس ۳۰ دقیقه به صورت خود استراحت دهید. این کار را در ساعات بیداری تا ۲۴ ساعت پس از جراحی لثه انجام دهید.

درد:

برای درد، از داروی های مسکن بدون نسخه که فاقد آسپرین هستند استفاده کنید. در صورتی که این داروها کافی نیستند، از دندانپزشک خود برای تجویز یک مسکن قوی تر کمک بگیرید.

رژیم غذایی:

مایعات زیاد مصرف کنید و هر چیزی که تنها به بلعیدن نیاز دارد به خصوص شیر و آبمیوه را مصرف کنید. شیک ها نوشیدنی های مقوی و مفیدی در این دوره هستند.

خواب:

در هنگام خواب سر خود را با دو بالش بالاتر بیاورید.

اصول کلی مراقبت های پس از ژنژیوکتومی:

به مدت ۲۴ ساعت تف نکنید. این کار خونریزی را افزایش می دهد. در صورتی که خونریزی شما بیش از حد و غیر طبیعی است برای بررسی وضعیت خود با جراح تماس بگیرید.

تا ۲۴ ساعت از استعمال دخانیات پرهیز کنید. دخانیات بهبودی زخم را به تاخیر می اندازد و دهان را خشک می کند. به علاوه، عمل مکش هوا به داخل، بخیه ها را آزار می دهد.

تا ۲۴ ساعت پس از جراحی، از دهانشویه یا هر مایع حاوی الکل خودداری کنید. الکل نیز ضمن خشک کردن دهان، مانع از بهبودی زخم می شود.

از مراقبت های پس از ژنژیوکتومی این است که مراقب خونریزی زخم باشید. خم نشوید و اشیا سنگین بلند نکنید یا بالای سر نبرید.

تا ۲۴ ساعت پس از جراحی از نی برای نوشیدن مایعات استفاده نکنید. نوشیدن با نی، لخته خون تشکیل شده روی زخم را از بین می برد.

در صورتی که تا ۴۸ ساعت پس از جراحی درد شما افزایش یافت و به داروهای ضد درد بدون نسخه پاسخ نداد، دندانپزشک را هر چه سریع تر مطلع کنید.

منبع:

thegumdr

athensperio

تاول خونی در دهان: علائم، علل و درمان

تاول خونی کیسه ای پر از مایع است که در زمان وارد شدن آسیب به لایه بالایی پوست رخ می دهد. این مایع عموما شفاف است و از بافت آسیب دیده حاصل شده است. زمانی که مایع جمع می شود، تاول شکل می گیرد و به صورت یک مانع از وارد شدن آسیب بیشتر به پوست محافظت می کند. گاهی تاول خونی در دهان یا کناره زبان نیز دیده می شود.

علائم:

در اغلب موارد تاول خونی در دهان به قدری بزرگ است که می توانید آن را ببینید یا با زبان خود حس کنید. ممکن است این تاول در هر جایی از دهان مانند لپ، زبان، یا حتی داخل لب ها دیده شود. ممکن است هر بار یکی یا چند تا از آنها در دهان ظاهر شود.

رنگ تاول خونی در دهان از قرمز تیره تا بنفش متنوع است و اغلب تا زمان بهبودی دردناک هستند. وجود این تاول در دهان مسواک زدن و غذا خوردن را دشوار می کند.

تاول خونی در دهان در مقایسه با سایر زخم ها:

تاول های خونی، آفت دهان، زخم تب و سایر زخم ها ممکن است در دهان دیده شوند و اغلب همه آنها قرمز هستند. با این حال تفاوت هایی هم بین آنها وجود دارد.

آفت دهان:

آفت دهان معمولا به شکل زخم های قرمز در عوض رنگ قرمز تیره یا بنفش تاول خونی دیده می شود. روی آن نیز با فیلم سفید یا زرد رنگی پوشانده شده است.

زخم تب:

زخم تب معمولا با تب و تورم غدد لنفاوی شکل می گیرد در حالی که تاول خونی بدون هیچ هشداری به وجود می آید.

علت:

بروز تاول خونی در دهان به علل مختلفی ارتباط داده شده است، که عبارتند از:

  • تروما
  • آلرژی به غذاهایی با اسیدیته بالا
  • تعداد پلاکت پائین خون
  • داروهای شیمی درمانی و پرتودرمانی
  • استفاده از دندان مصنوعی جدید که مناسب فرم دهان و لثه نیست
  • شروع درمان ارتودنسی و مالش بریس به دهان

درمان:

بیشتر تاول های خونی سریع می آیند و می روند و به هیچ گونه درمانی نیاز ندارند. از روش های زیر برای تسریع بهبودی می توانید استفاده کنید:

  • برای کاهش درد می توانید از مسکن های بدون نسخه یا کمپرس یخ روی محل آسیب دیده استفاده کنید.
  • از غذاهایی که باعث تحریک تاول می شود مانند غذاهای تند، نمکی، گرم و ترش اجتناب کنید.
  • از ترکاندن تاول اجتناب کنید. این کار ریسک ابتلا به عفونت و تاخیر در بهبودی را افزایش می دهد. تاول به خودی خود از بین خواهد رفت.

زمان مراجعه به پزشک یا دندانپزشک:

همان طور که گفته شد در بیشتر موارد تاول خونی به خودی خود بهبودی می یابد. اما اگر دچار موارد زیر شدید، حتما به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنید:

  • در صورتی که تاول به قدری بزرگ است که مانع از تنفس و بلع مواد غذایی می شود.
  • بیش از یک یا دو هفته درمان آن طول کشیده است.
  • به قدری دردناک است که روند روزمره شما را مختل کرده است. ممکن است دندانپزشک بتواند برای شما یک دهانشویه خاص تجویز کند.
  • در صورت عود مکرر تاول خونی دهان
  • در صورت شک به عفونی شدن آن که با تخلیه چرک و بافت قرمز دور تاول مشخص می شود.
  • در صورتی که تاول در اثر استفاده از دندان مصنوعی جدید یا بریس ارتودنسی به وجود آمده است، مراجعه به دندانپزشک برای اصلاح پروتز یا بریس ضروری است.

منبع:

healthline

لق شدن دندان دائمی: علل و درمان

با وجودی که لق شدن دندان در کودکان معمول است، اما لق شدن دندان دائمی در بزرگسالان نگران کننده است. این اتفاق زمانی می افتد که دندان اتصالات پشتیبان خود را با لثه و استخوان از دست می دهد. کمترین لمس باعث حرکت دندان می شود و خوردن و جویدن باعث تشدید لقی می شود.

اگر دچار لق شدن دندان دائمی هستید، احتمالا علائم دیگری نیز دارید:

·         خونریزی لثه

·         لثه های متورم

·         لثه قرمز

·         تحلیل لثه

این علائم می تواند نشانه ای از بیماری لثه باشد، بنابراین لازم است در مورد لقی دندان با دندانپزشک صحبت کنید. درک علت زمینه ای به انتخاب درمان صحیح کمک می کند.

علل لق شدن دندان دائمی:

لق شدن دندان دائمی بدون دلیل رخ نمی دهد. ممکن است در ابتدا در هنگام مسواک زدن متوجه این لقی شده باشید.

در برخی موارد لق شدن دندان دائمی می تواند به دلیل بیماری لثه پیشرفته باشد. این امر زمانی اتفاق می افتد که عفونت باکتریایی به لثه، بافت ها و استخوان های اطراف حمله می کنند.

در صورت عدم درمان، بیماری لثه پیشرفت می کند و باعث تحلیل استخوانی می شود. در نتیجه دندان حمایت لازم را دریافت نمی کند و لق خواهد شد. علائم اولیه بیماری لثه عبارتند از خونریزی، درد و قرمز شدن آن.

سایر علل لق شدن دندان دائمی عبارتند از:

دندان قروچه:

دندان قروچه ناخودآگاه می تواند در نهایت باعث آسیب به دندان و عوارضی مانند سردرد و درد صورت شود.

تروما:

آسیب به صورت و دهان می تواند باعث لق شدن دندان دائمی شود. در برخی موارد دندان حتی کنده می شود که در این صورت برای بازیابی دندان باید با نهایت سرعت با دندان کنده شده به دندانپزشک مراجعه کنید.

درمان لق شدن دندان دائمی:

درمان با تعیین علت لق شدن دندان دائمی شروع می شود. اگر بیماری لثه داشته باشید، جرم گیری عمیق برای شما انجام خواهد شد تا پلاک های سخت شده از بین دندان و لثه بیرون بیایند. در برخی موارد آنتی بیوتیک نیز برای کشتن باکتری و رفع عفونت تجویز خواهد شد.

بسته به شدت بیماری لثه، ممکن است کاندید عمل جراحی باشید. گزینه ها عبارتند از:

جراحی فلپ لثه:

برای درمان لق شدن دندان دائمی ابتدا دندانپزشک شکافی در لثه خواهد داد و لثه را برمی دارد تا درمان روت پلنینگ و اسکیلینگ را انجام دهد. پس از این کار بافت لثه به جای قبلی بازگردانده خواهد شد.

پیوند استخوان:

در صورت تخریب استخوان، جراح با برداشتن تکه هایی از استخوان از جای دیگری از بدن و استفاده از مواد خاص پیوند تلاش می کند که بیماری را درمان کند. این کار به حمایت از دندان لق شده کمک می کند.

اسپلینت:

اگر دندان از بافت های زیرین جدا نشده باشد، دندانپزشک از اسپلینت برای نجات دندان استفاده خواهد کرد. دندناپزشک از تکه ای فلز برای متصل کردن دو دندان مجاور استفاده خواهد کرد. این کار دندان را در جای خود محکم تر خواهد کرد و مانع از حرکت آن خواهد شد.

تنظیم فک:

اگر لق شدن دندان دائمی در اثر دندان قروچه باشد، دندانپزشک می تواند کمی از مینای دندان را بتراشد تا دندان کوچک تر شود و فشار از روی آن برداشته شود.

گارد دهان:

 روش دیگر برای درمان این مشکل استفاده از گارد دهان در هنگام خواب برای پیشگیری از آسیب رسیدن به دندان در اثر دندان قروچه است.

منبع:

healthline

دندان نیش نهفته: علت و عوارض

دندان نیش دندان تیز و مثلثی شکلی است که بین دندان های پیشین و دندان های پری مولار قرار گرفته است. دندان نیش نهفته بدین معنی است که تنها بخشی از دندان از لثه بیرون زده است و کاملا در موقعیت صحیح قرار نگرفته است. دندان نیش دندان مهمی در قوس دهان است و نقش مهمی در فک بازی می کند. این دندان بسیار محکم است زیرا طولانی ترین ریشه را در دندان های بشر دارد. قرار است زمانی که فک بسته می شود این دندان ها اول یکدیگر را لمس کرده و سایر دندان ها را به موقعیت صحیح هدایت کنند. همچنین به دلیل آنکه در جلوی دهان قرار دارند، نقش مهمی در زیبایی صورت بیمار و لبخند وی دارند.

علل بروز دندان نیش نهفته چیست؟

دندان نیش نهفته می تواند در اثر مشکل ژنتیکی یا عوامل محیطی ایجاد شود. برای مثال این حالت از پدر یا مادر به ارث رسیده باشد یا چیزی سد راه رشد دندان در دهان شده باشد. از سوی دیگر دندان نیش به دلیل داشتن طولانی ترین مسیر رشد در بین دندان ها بیشتر از همه احتمال دارد که دچار این مشکل شود. این دندان جایی تقریبا در زیر چشم شروع به رشد می کند و کم کم پایین می آید تا در دهان ظاهر شود. بنابراین در چنین مسیر طولانی، عوامل زیادی ممکن است مانع از رشد صحیح دندان شوند.

عوامل محیطی که می توانند منجر دندان نیش نهفته شوند، عبارتند از:

  • رشد دندان در زاویه نادرست
  • در هم ریختگی دندان ها یا بزرگی بیش از حد آنها نسبت به دهان که باعث کمبود فضای رشد دندان می شود.
  • عدم افتادن به موقع دندان شیری
  • وجود مشکل در دندان های پیشین

این حالت در زنان بیشتر از مردان شایع است.

عوارض:

گاهی اوقات عدم رشد دندان با عوارض مشخصی همراه نیست. گاهی نیز عوارض کاملا جدی در بیمار ایجاد می کند:

وجود فاصله بین دندان ها:

پیش از رشد دندان، فاصله ای برای رشد دندان در حال رشد به وجود می آید. زمانی که دندان نیش بیرون نزند، این فاصله باز می ماند. در نتیجه ممکن است غذا در آن گیر کند یا برخی مواد باعث بریدگی لثه و عفونت آن شوند. از سوی دیگر این فاصله برای صورت بیمار نیز زیبا نیست.

در هم ریختگی دندان ها:

دندان نیش نهفته ممکن است در زاویه ای به سمت سایر دندان ها رشد کند. اگر این اتفاق بیوفتد، نوک دندان نیش به ریشه دندان مجاور فشار وارد می کند و آن را از جای خود حرکت خواهد داد. این اثر دومینویی باعث در هم ریختگی تمام دندان ها خواهد شد.

پوسیدگی:

نهفتگی دندان نیش یعنی دندان از نظر پنهان مانده است. بنابراین به صورت روزانه و به طور صحیح تمیز نخواهد شد. فقدان بهداشت دهان و دندان کافی در این ناحیه باعث پوسیدگی دندان خواهد شد. پوسیدگی ممکن است به دندان مجاور سرایت کند و مشکل را تشدید کند.

درد:

فشار حاصله از دندان نیش نهفته اعصاب دندان را تحریک خواهد کرد. در نتیجه بیمار دچار درد خواهد شد. بیمار در حین جویدن و باز و بسته کردن فک دچار درد شدید خواهد شد.

شکل گیری کیست یا تومور:

برخی انواع کیست با دندان نهفته در ارتباط هستند که می توانند باعث جذب استخوان های اطراف شوند. این امر می تواند باعث شکستگی استخوان فک حتی با یک فشار طبیعی شود.

جذب ریشه دندان مجاور:

با توجه به فشار وارد آمده از دندان نهفته روی ریشه دندان مجاور، ممکن است ریشه جذب شده و در صورت عدم درمان در نهایت باعث لقی دندان و از بین رفتن آن شود.

در صورتی که دندان های فرزند شما در سن توصیه شده رشد نکردند، حتما جهت معاینه و درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. رشد دندان ها باید سیر طبیعی و فواصل زمانی مشخصی را طی کند که عدم وجود این ریتم طبیعی رشد می تواند نشان دهنده وجود یک مشکل باشد. با انجام معاینه و گرفتن یک رادیوگرافی از دندان می توانید از صرف هزینه های بیشتر برای مشکلات به وجود آمده ناشی از تاخیر در درمان پیشگیری کنید.

منبع:

intelligentdental

تهوع حین درمان دندانپزشکی: راه حل

هر کسی دچار رفلکس تهوع می شود. این مکانیسم شما را از ورود اشیا خارجی به مسیر هوایی محافظت می کند. برخی از افراد دچار تهوع حین درمان دندانپزشکی می شوند که درمان را دشوار و حتی غیر ممکن می کند. از روش های زیر برای حل این مشکل می توانید استفاده کنید.

چه چیزی باعث رفلکس افراطی می شود؟

دلایل رفلکس افراطی ممکن است روانشناسی، فیزیولوژیک یا هر دو باشد. برای مثال، ممکن است تجربه بدی در گذشته داشته اید که نزدیک بوده است خفه شوید. دریافت درمان دندانپزشکی شما را به یاد آن تجربه می اندازد. در عین حال ممکن است این عارضه در اثر اضطراب، ترس و احساس بدبختی از بودن در مطب دندانپزشکی حاصل شود.

نکاتی برای کنترل تهوع حین درمان دندانپزشکی:

اگر دچار تهوع حین درمان دندانپزشکی هستید، نگران نباشید شما تنها نیستند. این عارضه به قدری رایج است که تقریبا هر دندانپزشکی به آن برخورده است.

دندانپزشک را از ترس خود مطلع سازید:

سلامت دندان های شما برای سلامت کلی بدن شما حیاتی است. بنابراین اجازه ندهید که تهوع حین درمان دندانپزشکی مانع از مراجعه شما برای معاینه شود. زمانی که به دندانپزشک مراجعه کردید از مشکلات و ترس های خود با متخصص صحبت کنید تا از بهترین روش برای کمک به شما استفاده شود.

از طریق بینی نفس بکشید:

نفس های عمیق بکشید تا آرام شوید و دچار تهوع نشوید. اگر در روز درمان زکام هستید، قرار خود را کنسل کنید. برای اطمینان از راحت نفس کشیدن، پیش از درمان داروی ضداحتقان مصرف کنید.

از اسپری بی حس کننده گلو استفاده کنید:

اسپری های بدون نسخه بی حس کننده می توانند درمان موقتی برای تهوع حین درمان دندانپزشکی باشند. از دو تا سه اسپری پیش از شروع درمان استفاده کنید. بی حسی باید یک ساعت طول بکشد.

روی زبان خود نمک قرار دهید:

دیگر روشی که به کنترل تهوع حین درمان دندانپزشکی کمک می کند، قرار دادن مقدار کمی نمک روی زبان است. در عین حال می توانید مقداری آب نمک قرقره کنید. فراموش نکنید که آب را تف کنید و آن را قورت ندهید.

زمان مناسبی را در روز انتخاب کنید:

ممکن است متوجه شده باشید که در بعضی ساعات روز این حالت در شما شدیدتر است. اگر احساس تهوع شما در طول مسواک زدن در صبح بیشتر است، زمان درمان خود را به انتهای روز به تعویق بیاندازید.

به جای دراز کشیدن بنشینید:

در انجام برخی درمان ها، برای دندانپزشک این امکان وجود دارد که شما را در حالتی درمان کند که مستقیم تر نشسته اید. در این مورد با دندانپزشک خود صحبت کنید.

از شکل خاصی از بی حسی استفاده کنید:

اکسید نیتروژن یا گاز خنده، آرامبخش خوراکی و آرامبخش وریدی سه گزینه ای هستند که به انجام با کیفیت درمان کمک می کنند.

کنترل رفلکس تهوع را تمرین کنید:

هر شب بعد از مسواک زدن دندان ها، به آرامی مسواک را به کام در پشت دهان فشار دهید. احساس تهوع پیدا می کنید اما با تمرکز بر نفس کشیدن از راه بینی می توانید آن را کنترل کنید. به تدریج حساسیت شما کمتر خواهد شد. بنابراین هر شب مسواک را عقب تر ببرید. این تاکتیک شما را برای درمان آماده خواهد کرد.

منبع:

evansondds

اپرکولکتومی: تعریف، مزایا و نتایج مورد انتظار

اپرکولکتومی به روش جراحی برداشتن فلپ لثه گفته می شود که تا حدی دندان را پوشش داده است. این روش برای درمان پری کورونیت انجام می شود و وضعیتی است که با درد و التهاب بافت لثه مشخص می شود. پری کورونیت معمولا در بین جوانان در سن رشد دندان عقل رخ می دهد.

اپرکولوم توده ای از بافت نرم است که روی دندان عقل قرار می گیرد. این عارضه معمولا روی دندان عقل پایین دیده می شود اما می تواند در زمان رشد دندان مولار دائمی و برخی دندان های شیری نیز دیده شود. رشد یک دندان و بیرون زدن آن از لثه کاملا مشخص است. در شرایط عادی، بافت لثه همزمان با رشد دندان تحلیل می رود و به محل طبیعی خود حرکت می کند. هیچ بافتی از لثه نباید روی سطح جونده دندانی که کاملا رشد کرده است را بگیرد.

در مورد دندان عقل پایین، معمولا جایی برای رشد دندان نیست یا فضا کافی نیست. به همین دلیل اپرکولومی که روی دندان عقل است به طور کامل تحلیل نمی رود و ممکن است حتی به طور کامل باعث نهفته شدن آن شود. وجود این بافت روی دندان باعث مسائل دهان و دندان می شود. در این شرایط، دندان مخالف روی بافت لثه فشار می آورد و موجب افزایش التهاب می شود. پوسیدگی دندان نیز از عوارض محتمل است زیرا تمیز کردن محل دشوار است. فشار دندان ها روی هم می تواند باعث درد دندان و فک شود. در نتیجه تمام فعالیت ها از جمله حرف زدن و خوردن دردناک خواهد شد.

کاندیدای انجام اپرکولکتومی:

بیماران مبتلا به پری کورونیت حاد برای انجام این جراحی مناسب هستند. این عارضه با التهاب شدید اپرکولوم شروع می شود و باعث درد و ناراحتی زیادی می گردد. علائم پری کورونیت حاد شامل تورم بافت لثه، تب و تجمع چرک در ناحیه آسیب دیده است. در صورت عدم درمان، این بیماری می تواند موجب بروز عوارض سیستمیک مانند گره های لنفاوی متورم، ضعف و ناراحتی عمومی گردد. درد ممکن است به سایر قسمت های صورت مانند گوش، فک و کف دهان نیز منتقل شود. همچنین می تواند باعث درد در گلو شود.

حضور باکتری ها در قسمت ملتهب و زیر بافت لثه می تواند باعث بد بو شدن دهان شود.

اپرکولکتومی روشی نسبتا ساده و ایمن با نرخ موفقیت بالا است. بیماری سریعا از درد و ناراحتی خلاص می شود و از تجمع بیشتر باکتری و پلاک نیز جلوگیری می شود. در صورتی که دندان فضای کافی را در اختیار داشته باشد، برداشتن فلپ لثه باعث رشد کامل و صحیح دندان می شود.

توصیه می شود برای چند روز پس از عمل جراحی بیمار از رژیم غذایی نرم تبعیت کند تا بافت لثه بهبود یابد. مراجعه مجدد به دندانپزشک برای معاینه بهبودی بافت لثه نیز ضروری است.

روش انجام جراحی:

قبل از جراحی از بی حسی موضعی استفاده می شود. دندانپزشک از یک یا چند برش روی اپرکولوم استفاده می کند. سپس با استفاده از یک اسکالپل، بافت لثه را برمی دارد. سپس زخم بخیه زده می شود یا ممکن است آن را به حال خود رها کند تا بهبود یابد. این روش با استفاده از لیزر نیز قابل انجام است. در نتیجه سرعت کار و بهبودی بیمار نیز سریع تر است.

عوارض احتمالی:

بزرگترین خطر مرتبط با اپرکولکتومی احتمال آسیب بالقوه به عصب زبانی است که مسئول تامین حواس زبان است. در صورت بروز این آسیب بیمار نمی تواند در زمان خوردن و نوشیدن طعم مواد را حس کند. در برخی موارد نیز زبان بی حس می شود. این عارضه ممکن است به خودی خود بهبود یابد یا دائمی باشد. ریسک خونریزی و عفونت نیز وجود دارد. عفونت شدید ممکن است در خون منتشر شود. چنین عارضه ای به دلیل نزدیکی محل جراحی به مغز خطرناک است. گاهی نیز اپرکولوم عود می کند و به جراحی مجدد یا کشیدن دندان نیاز است. تمام عوارض فوق از موارد نادر است و نرخ موفقیت جراحی بسیار بالا است.

منبع:

docdoc

جوش لثه: تعریف، علت و درمان

جوش لثه آبسه ای است که از لثه سر در آورده است. معمولا دردناک است و در بهترین حالت باعث ناراحتی و اشکال در خوردن و حرف زدن می شود. جوش لثه قابل درمان است اما پیشگیری از آن بهترین روش است.

جوش لثه به شکل یک ناحیه متورم در لثه دیده می شود و معمولا هم رنگ بقیه قسمت های لثه یا کمی قرمز تر است.

علت جوش لثه:

این اتفاق زمانی می افتد که ذرات غذایی، پلاک و باکتری زیر سطح لثه گیر کرده اند و باعث التهاب و عفونت شده اند. افرادی که دچار بیماری لثه هستند مانند افرادی که بافت لثه آنها آسیب دیده و افراد دچار عفونت باکتریایی، زخم دهان، بیماری پریودنتال، عفونت کانال ریشه یا دندان آبسه کرده ممکن است دچار این عارضه شوند.

بیماری لثه باعث ایجاد پاکت بین لثه و دندان می شود که گیر کردن مواد غذایی بین این فضا را راحت تر می کند. رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند تا حد زیادی از این عارضه پیشگیری کند اما ریسک ابتلا به آن را به طور کامل از بین نمی برد.

علاوه بر ضعیف بودن سلامت کلی دهان و دندان، پوسیدگی دندان نیز می تواند عامل این عارضه باشد. زمانی که پوسیدگی پیشرفت می کند، باعث مرگ اعصاب دندان عفونی و تحریک عفونت می شود. بدن با حمله گلبول های سفید به محل عفونی به آن پاسخ می دهد که این امر باعث تورم در خط لثه می شود.

هر چند بسیار نادر است، اما جوش لثه ممکن است به عنوان علامت سلامت دهان نیز به وجود آید. در اغلب موارد، سرطان دهان زبان یا لب ها را درگیر می کند. اما ممکن است لثه نیز تحت تاثیر قرار گیرد. به همین علت است که مراجعه زودهنگام به دندانپزشک اهمیت زیادی دارد. در صورتی که در معاینات هیچ علت دیگری برای آبسه مشخص نشود، در نهایت شما را برای بررسی سرطان دهان ارجاع خواهند داد.

به طور کلی سه نوع جوش لثه وجود دارد:

·         آبسه لثه

·         آبسه پری اپیکال

·         آبسه پریودنتال

علائم:

این احتمال وجود دارد که به دلیل درد به سرعت متوجه وجود عارضه شوید، اما همه جوش ها نیز دردناک نیستند. دیگر علائم این عارضه عبارتند از:

·         تورم لثه ها

·         درد زیر دندان در ریشه

·         خون ریزی

·         بوی بد دهان

·         تخلیه چرک

·         قرمزی روی خط لثه

·         ظاهر شدن یک تاول یا لکه بر روی لثه

آبسه درمان نشده یا شدید می تواند باعث بروز، تب، لرز و استفراغ شود. توجه داشته باشید که جوس در اثر عفونت به وجود می آید که می تواند فراتر از لثه و دهان را درگیر کند. بسیاری از افراد گزارش کرده اند که در زمان ابتلا به این مشکل احساس خستگی داشته اند و اشتهای خود را از دست داده اند.

عود جوش لثه:

ممکن است که جوش لثه دائما ظاهر شود و دوباره ناپدید شود. در صورتی که جوش دائما عود کند، این امر نشان دهنده عفونتی است که هرگز به طور کامل درمان نشده است. ممکن است عفونت به جاهای دیگر حرکت کند و در دهان ظاهر شود. اگر دچار آبسه شوید و آن را با آنتی بیوتیک درمان کنید، مرتبه بعد به آنتی بیوتیک متفاوت یا قوی تری نیاز پیدا خواهید کرد.

بعضی از زنان نیز در طول دوره بارداری به این مشکل دچار می شود. در این صورت جای نگرانی نیست. اما لازم است که بیمار تحت نظر قرار گیرد. به طور کلی آبسه در اثر نوسان هورمونی به وجود آمده است اما ممکن است سایر مسائل جسمی نیز در آن دخیل باشند.  

در این موارد، عارضه پس از زایمان به خودی خود از بین می رود، اما اگر درد و ناراحتی حاصل از آن با زندگی روزمره شما تداخل دارد، از دندانپزشک برای تخلیه آن کمک بگیرید.

 درمان جوش لثه:

بهترین درمان برای این عارضه حفظ بهداشت دهان و دندان و پیشگیری از به وجود آمدن آن است. اگر در گذشته دچار این عارضه شده اید و می دانید که مستعد آن هستید، رعایت بهداشت دهان و دندان حتی از قبل هم بیشتر اهمیت دارد.

اگر با وجود تمام این تلاش ها باز هم دچار جوش لثه شدید، درمان های زیر برای شما محتمل است:

در صورتی که جوش به دلیل سلامت ناکافی لثه به وجود آمده باشد، بهترین روش برای درمان آن انجام جرم گیری عمیق برای رفع باکتری های دهان و زیر لثه است. معمولا مجبور خواهید شد که چندین جلسه به دندانپزشک مراجعه کنید تا درمان برای شما به طور کامل انجام شود.

در صورتی که پوسیدگی دندان عامل آن باشد، احتمالا عصب کشی بهترین راه برای نجات دندان است. زمانی که عفونت تخلیه شود و دندان تمیز شود، جوش به خودی خود از بین می رود.

در عین حال می توان جوش را به روش جراحی تخلیه کرد. این روش در ترکیب سایر روش های درمانی انجام می شود اما در صورتی که جوش عامل عفونی نداشته باشد به تنهایی نیز انجام می گیرد.

مصرف آنتی بیوتیک ها به طور معمول بخشی از برنامه های درمان است و می توانند از عود عفونت جلوگیری کنند. در برخی موارد، آنتی بیوتیک، همراه با بهبود سلامت دندان، برای درمان کافی است.

اگر جوش در اثر اصطکاک پروتز دندان به وجود آمده باشد، دندانپزشک می تواند پروتز را اصلاح یا ترمیم کند.

بسته به نوع جوش و دردناک بودن آن می توانید از روش های خانگی زیر تا زمان مراجعه به دندانپزشک استفاده کنید. این روش ها جایگزین درمان تخصصی نیستند و تماما موقت هستند.

·         قرقره آب نمک

·         اعمال یک خمیر زردچوبه روی منطقه عفونی شده

·         قرقره آب سیر

آبسه لثه یا فیستول به خودی خود درمان نمی شود و تنها روش قطعی برای درمان توسط دندانپزشک انجام می شود. عدم مراجعه برای درمان به شدید شدن عارضه و از دست رفتن فرصت برای نجات دندان و گسترش آن به سایر نواحی بدن می انجامد.

منبع:

emergencydentistsusa

کاهش درد لثه: روش های موقت اما موثر

وقتی لثه هایتان احساس درد، سوزش و قرمزی دارند یا دچار زخم شده اند، ممکن است سلامت خود را از دست داده باشند. لثه های سالم صورتی هستند و درد ندارند. اگر دچار درد لثه باشید حرف زدن و خوردن می تواند دشوار باشد. پس از تماس با دندانپزشک و تعیین قرار ملاقات برای درمان می توانید از روش های خانگی کاهش درد لثه تا آن زمان استفاده کنید.

روش های کاهش درد لثه:

مواد غذایی سرد:

چیزی بخورید که سرد باشد یا با آب سرد قرقره کنید. نه تنها مواد غذایی سرد مانند بستنی و یخ می توانند در کوتاه مدت باعث کاهش درد لثه شوند و در عین حال باعث کاهش تورم و التهاب می شود. فریزر خود را پر از میوه های یخ زده کنید تا در زمان تجربه درد راهکاری داشته باشید.

پماد موضعی بنزوکائین:

پماد موضعی بنزوکائین روی لثه های خود بمالید. این کرم اغلب برای نوزادانی استفاده می شود که در حال دندان درآوردن هستند و باعث بی حسی موقت لثه های شما می شود. این بی حسی به راحتی در غذا خوردن شما کمک می کند. در استعمال این کرم، از دستورالعمل روی بسته پیروی کنید.

داروی ضد درد:

برای کاهش درد لثه می توانید از داروهای ضد درد بدون نسخه استفاده کنید. داروهایی مانند ایبوپروفن و استامینوفن مناسب هستند. هر دو دارو با مسدود کردن گیرنده های درد و تسکین التهاب به شما کمک می کنند که احساس راحتی کنید. همانند سایر داروها، برای مصرف دارو از دستورالعمل روی بسته، دوز توصیه شده و نظر پزشک خود تبعیت کنید.

مسواک و نخ دندان:

بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید. درد لثه های شما می تواند به دلیل ابتلا به جینجیویت، عفونت لثه، باشد. تنها راه مبارزه با این بیماری مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی و نخ دندان کشیدن است. در ابتدا ممکن است متوجه شوید که لثه هایتان خونریزی دارد که طبیعی است. با ادامه رعایت بهداشت دهان و دندان، لثه ها سالم تر خواهند شد و به طور کلی درد کمتری حس خواهید کرد.

مراجعه به دندانپزشک:

در صورتی که درد پایدار بود، به دندانپزشک مراجعه کنید. برای تمیز کردن تارتار تجمع کرده روی دندان و بین خط لثه به جرم گیری حرفه ای توسط دندانپزشک نیاز دارید. در صورتی که درد لثه ها مداوم است، با دندانپزشک خود مشورت کنید. شاید این حالت در نتیجه کمبود تغذیه ای شدید به وجود آمده باشد.

منبع:

livestrong

بلیچینگ لثه: درمان تیرگی لثه

اگرچه تیرگی لثه ها ممکن است طبیعی باشد، برخی از بیماران آن را زیبا نمی دانند و به دنبال روشن کردن آن هستند. از این روش درمانی به بلیچینگ لثه یا دپیگمانتاسیون آن یاد می شود. درمان سفید کردن لثه در حوزه دندانپزشکی زیبایی قرار می گیرد و برای بهبود ظاهر لبخند بیمار انجام می گیرد.

علل تیرگی لثه:

تیرگی لثه علل مختلفی دارد که از علل طبیعی تا بیماری های متعدد را در برمی گیرد. در صورتی که لثه های شما قبلا صورتی بوده اند و به تازگی تیره شده اند برای درمان، حتما باید به پریودنتیست مراجعه کنید. اما اگر لثه های شما به صورت مادرزادی تیره هستند، اشکالی بدان وارد نیست و این امر همانند تفاوت بین رنگ پوست افراد طبیعی است.

لثه های تیره به دلیل افزایش پیگمنت های ملانین در پوست و ناحیه لثه رخ می دهد. مقدار ملانین پوست افراد به ژنتیک و نژاد افراد بستگی دارد. اغلب افرادی که پوست تیره ای دارند و به ویژه آسیایی ها، افراد ساکن در خاورمیانه، مدیترانه و آفریقا ممکن است لثه های تیره ای داشته باشند. لثه های تیره می توانند بر همه ی نژادها و قومیت های ژنتیکی تأثیر بگذارند، اما علل دیگری نیز برای لثه های تیره وجود دارد.

بهداشت دهان و دندان ضعیف می تواند باعث ایجاد باکتری در دندان ها و لثه شود. این امر در نهایت منجر به ایجاد بیماری لثه می شود که به نوبه ی خود می تواند بر رنگ لثه ها تاثیر بگذارد. سیگار کشیدن نیز می تواند عامل مهمی در تیره شدن لثه باشد و مطالعات نشان داده اند که سیگاری ها در معرض خطر بیشتری برای این مسئله هستند. عوامل دیگری که ممکن است به تیره شدن لثه بیانجامند عبارتند از داروهای خاصی مانند مینوسیکلین (درمان عفونت پریودنتال)، اسید سالیسیلیک، برخی مواد پر کننده دندان و برخی بیماری های سیستمیک.

بلیچینگ لثه:

جدیدترین روش برای بلیچینگ لثه استفاده از لیزر دندانپزشکی برای حذف رنگدانه های تیره در لثه است. اگر چه بسیاری از دندانپزشکانی که این کار را انجام می دهند ممکن است از روش جراحی استفاده کنند، اما دندانپزشکان مدرن از لیزر استفاده می کنند. لیزر باعث می شود که بیمار سفید شدن لثه را بدون درد، ترس از سوزن و به صورت ایمن تجربه کند. به جز این روش درمانی، از لیزر بافت نرم در درمان بیماری های لثه نیز استفاده می شود.

منبع:

acedentalresource

استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه: سوالات متداول

تیره بودن لثه در نظر بسیاری زیبا نیست. برخی از افراد به صورت طبیعی و برخی دیگر به دلیل بیماری یا عادات نامناسب بهداشت دهان و دندان دچار تیرگی لثه می شوند. برای روشن تر شدن لثه همانند دندان از روش بلیجینگ استفاده می شود با این تفاوت که در این روش لیزر بافت نرم به جای مواد شیمیایی به کار می رود. در ادامه سوالات رایج در مورد استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه را بررسی می کنیم.

سوالات رایج درباره استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه:

بیمارانی که به استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه علاقه دارند باید لثه های سالمی داشته باشند و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنند. در واقع اگر لثه های شما ملتهب و بیمار باشند، پیش از بلیچینگ لثه باید این دسته مشکلات درمان شوند.

درمان چقدر طول میکشد؟

درمان تیرگی لثه تنها یک جلسه طول می کشد و پس از اتمام استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه بیمار می تواند مطب را با لثه های صورتی ترک کند.

آیا این روش تهاجمی است؟

چنانچه دندانپزشک از لیزر بافت نرم استفاده کند نه به بی حسی و نه به جراحی نیازی نیست.

طول عمر درمان چقدر است؟

درمان تیرگی لثه با استفاده از لیزر جز درمان های دائمی است و می تواند ۲۰ سال یا حتی تا آخر عمر نتایج آن پایدار باشد.

فرایند بهبودی چثدر طول می کشد؟

بیمارانی که از این روش استفاده می کنند باید منتظر مقداری ناراحتی و درد باشند. البته درمان هیچ گونه عارضه جانبی ندارد. بیمارانی که لثه های حساسی دارند، ممکن است تا چند روز دچار ناراحتی باشند. اما به طور کلی بیمار بلافاصله پس از درمان می تواند به راحتی صحبت کند و غذا بخورد.

هزینه بلیچینگ لثه چقدر است؟

هزینه درمان بلیچینگ لثه به درجه، عمق و محل تغییر رنگ لثه بستگی دارد. هر بیمار باید به صورت فردی مورد ارزیابی قرار گیرد تا مقدار هزینه درمانی وی مشخص شود. از آنجا که این روش درمانی جز روش های زیبایی طبقه بندی می شود تحت پوشش بیمه دندانپزشکی نیز قرار ندارد.

تکرار درمان:

اگر پس از بهبودی، مشخص شد که برخی نواحی لثه هنوز دچار تیرگی هستند، بیمار می تواند در جلسه دیگری از سفید شدن این نواحی نیز مطمئن شود.

آیا می توانم پس از درمان سیگار بکشم؟

البته در دندانپزشکی به هیچ وجه سیگار کشیدن توصیه نمی شود. سیگار از علل مهم تیره شدن رنگ لثه است. با این حال، پس از درمان تا ۷ روز نمی توانید سیگار بکشید.

منبع:

acedentalresource