غذا خوردن با دندان مصنوعی و عادت کردن به آن

برای بسیاری از استفاده کنندگان از پروتز، عادت کردن به غذا خوردن با دندان مصنوعی بزرگترین چالش است. فضاهای اطراف دندان مصنوعی بهترین مکان برای گیر کردن مواد غذایی است. از سوی دیگر در هنگام جویدن مواد غذایی سخت، دندان مصنوعی ممکن است به سادگی از محل خود خارج شود.

با توجه به این مسائل، غذا خوردن با دندان مصنوعی را با مواردی شروع کنید که باعث جابه جایی آن نمی شود. پیشنهادهای زیر را برای عادت کردن به پروتز در نظر بگیرید.

غذا خوردن با دندان مصنوعی:

هنگامی که برای اولین بار از دندان مصنوعی استفاده می کنید، لثه ها باید به آن عادت کنند. ممکن است لثه ها هنوز در اثر کشیدن دندان ها ملتهب باشند. بنابراین غذا خوردن با دندان مصنوعی را با مواد زیر شروع کنید:

  • حبوبات داغ
  • پوره
  • پودینگ
  • دسرهای ژلاتین
  • پوره سیب زمینی یا سایر سبزیجات
  • آب میوه
  • ماست

توجه: مراقب مواد غذایی داغ باشید. دندان مصنوعی به عنوان عایق برای دهان به شمار می رود و باعث می شود گرما را کمتر حس کنید. این امر موجب می شود که دهانتان را به راحتی بسوزانید.

انتقال به غذاهای جامد:

پس از چند روز، دهانتان به دندان مصنوعی عادت می کند و می توانید کم کم از مواد غذایی جامد استفاده کنید. پیش از آن مواد غذایی را به تکه های کوچک تقسیم کنید تا نیازی به جویدن زیاد نداشته باشید. از مواد غذایی زیر شروع کنید:

  • برنج پخته شده
  • پاستا
  • نان نرم
  • سوپ با سبزیجات پخته و گوشت نرم
  • سبزی پخته شده
  • ماهی نرم
  • لوبیای پخته شده

مواد غذایی ممنوعه:

پس از عادت کردن به غذا خوردن با دندان مصنوعی می توانید از غذاهای متنوع تری لذت ببرید. تنها باید آنها را به طور کامل بجوید و از هر دو طرف دهان برای جویدن استفاده کنید. با این حال هنوز هم مواد غذایی ممنوعه برای دندان مصنوعی وجود دارد:

غذاهای چسبنده:

مواد غذایی چسبناک می توانند پروتز را از جای خود دربیاورند. مواد غذایی بین دندان مصنوعی و لثه گیر می کند و باعث تحریک لثه می شوند. برخی از این مواد عبارتند از کره بادام زمینی و شکلات کاراملی.

غذاهای کوچک اما سفت:

مصرف هر گونه غذایی که جویدن آن با دندان طبیعی به نیروی زیادی نیاز دارد، برای دندان مصنوعی مضر است. پاپ کورن، گرانول بار، آجیل یا دانه های بو داده می توانند زیر دندان مصنوعی گیر کنند.

غذاهای عامل فشار نامساوی در فک:

جویدن برخی مواد غذایی به فشار نامساوی روی فک و دندان مصنوعی نیاز دارند. آجیل، پاپ کورن، سیب، هویج، و بلال از این قسم مواد هستند.

گوشت های سفت:

غذاهایی که به نیروی زیادی برای گاز زدن نیاز دارند برای شما مناسب نیستند. جویدن غذاهایی مانند استیک، شیشلیک و کباب برگ فشار زیادی روی پروتز دندان مصنوعی و لثه وارد می کنند که می تواند موجب زخم شدن لثه و درد شود.

منبع:

silveradofamilydental

آموزش بهداشت دهان و دندان به کودک

به عنوان والدین شما نقش مهمی در آموزش بهداشت دهان و دندان به کودک خود دارید. آنها را به طور مرتب برای معاینات دندانپزشکی ببرید. حتی اگر خودتان از معاینه می ترسید، این ترس را به کودک انتقال ندهید. در زمان مراجعه به دندانپزشک آرام باشید زیرا کودکان از رفتار شما تقلید می کنند. از روش های زیر می توانید برای آموزش بهداشت دهان و دندان به کودک استفاده کنید.

با آنها انجام دهید:

بهترین راه برای آموزش بهداشت دهان و دندان به کودک انجام آن توسط خودتان است. کودک باید هر روز ببیند که شما دندان هایتان را مسواک می زنید و نخ دندان می کشید. از آن بهتر این است که هر صبح و شب با هم مسواک بزنید.

اگر دندان هایتان را قبل از بیدار شدن و بعد از به خواب رفتن آنها مسواک می زنید، اکنون زمان تغییر این روش است. به جای این کار به آنها مسواک زدن را نشان دهید. آنها از یادگیری یک مهارت توسط هم سالان خود لذت می برند. بنابراین می توانید ویدئوهایی را به آنان نشان دهید که کودکان در آن مسواک زدن را آموزش می دهند.

داستان بگویید:

زمانی که کودک می بیند شما چقدر خوب از دندان های خود مراقبت می کنید، او هم همان کار را خواهد کرد. اکنون زمان خوبی است که این شیوه خود را با داستان سرایی تکمیل کنید. داستانی با شخصیت های افسانه ای بگویید که چگونه مسواک می زنند و چقدر خوب از دندان های خود مراقبت می کنند. از هر چیزی استفاده کنید تا مسواک زدن را با حال ترین کار دنیا نشان دهد.

استفاده از تکنولوژی برای آموزش بهداشت دهان و دندان به کودک:

می توانید از ابزارهای جدید در مراقبت دهان و دندان برای کودک خود استفاده کنید. به عنوان مثال یک مسواک برقی برای کودک یک اسباب بازی به شمار می رود. بسته به سن کودک می توانید با مشورت دندانپزشک از این ابزار استفاده کنید.

مسواک های برقی تمیز کردن دهان را آسان تر و سریع تر می کنند. به علاوه مسواک زدن سرگرم کننده تر می شود و لکه های کوچک بهتر تمیز می شوند. آموزش بهداشت دهان و دندان به کودک می تواند به سادگی خرید مسواکی با شخصیت کارتونی مورد علاقه اش روی آن باشد.

بر آنها نظارت کنید:

بعضی وقت ها یادگیری مهارت های جدید توسط کودک زمان می برد. به عنوان والدین در برابر اشتباهات آنان صبور باشید. در زمان مسواک زدن مراقب آنها باشید و اشتباهات آنها را به نحوی اصلاح کنید که احساس شکست نکنند.

آموزش بهداشت دهان و دندان به کودک را به یک شوخی و بازی تبدیل کنید.

منبع:

greenspointdental

بهترین شیرینی ها برای دندان و بدترین آنها

حتی اگر جز افرادی باشید که همیشه غذاهای سالم می خورند، اما زمان هایی وجود دارد که مایل هستید چند شکلات یا آب نبات بخورید. اگر می خواهید زیاده روی کنید، حداقل از فهرست بهترین شیرینی ها برای دندان یکی را انتخاب کنید. اگر نمی خواهید بهداشت دهان و دندان خود را به خطر بیاندازید، با استفاده از نکات زیر ضمن لذت بردن از خوردن شکلات و شیرینی از ابتلا به پوسیدگی دندان هم پیشگیری می کنید.

بهترین شیرینی ها برای دندان:

آدامس/آب نبات بدون قند:

اگر واقعا به دنبال چیز شیرینی هستید، سعی کنید یک آدامس یا آبنبات بدون قند بخورید. این دو جز بهترین شیرینی ها برای دندان هستند، زیرا حاوی زایلیتول هستند. زایلیتول اسید دهان را خنثی می کند و موجب تحریک تولید بزاق می شود.

شکلات تلخ:

اگر شکلات را سریع بخورید یا یک تکه شکلات تلخ را انتخاب کنید، برای دندان هایتان بد نیست. از شکلات های مغزدار پرهیز کنید. مغز این شکلات ها باعث می شود که شکلات جویدنی شود و با چسبیدن به دندان، به آن آسیب برساند. بهترین شیرینی ها برای دندان همان شکلات تلخ بدون مغز است.

بدترین شکلات ها برای دندان:

آب نبات های جویدنی:

آب نبات بدترین شیرینی برای دندان است، زیرا خوردن آن زمان زیادی طول می کشد. مکیدن طولانی مدت آب نبات باعث می شود که دندان با قند پوشیده شود و این برای دندان های شما بد است.

شکلات کاراملی:

این نوع شکلات نیز برای دندان بسیار بد است. آنها بسیار شیرین هستند به تمام پستی و بلندی های دندان می چسبند. هر چیزی که با شکر ساخته شده باشد و چسبناک باشد، در فواصل و شکاف های دندان گیر می کند و تمیز کردن آن سخت است.

نکات:

  • اگر می خواهید شکلات بخورید، سعی کنید آن را بعد از غذا میل کنید.
  • در طول روز به دفعات آب نبات نخورید. گاهی یک تکه کافی است.
  • پس از خوردن هر آب نبات دهانتان را بشویید. یا از آن بهتر مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا تمام بقایای آن از بین دندان های شما خارج شود.
  • برای جشن گرفتن عید و مراسمات، به جای دادن شکلات، به بچه های کوچک هدیه های ارزان قیمت یا برچسب بدهید.

همیشه بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرید و از موادی که باعث پوسیدگی دندان می شود پرهیز کنید. مصرف مداوم مواد شیرین حتی با وجود رعایت بهداشت دهان و دندان ریسک ابتلا به پوسیدگی را افزایش می دهد.

منبع:

greenspointdental

روغن کشی دندان: روشی ۳۰۰۰ ساله

شاید چیزی در این مورد در اینترنت دیده باشید یا از دوستی به تازگی شنیده باشید، اما مطمئن نیستند که این روش دقیقا چیست. روغن کشی دندان روند رو به رشدی است اما اصلا جدید نیست.

این روش درمانی از ۳۰۰۰ سال پیش در طب آیورودا، یک سیستم سنتی هندی، انجام می شود. در این روش فرد تقریبا ۱ قاشق غذاخوری روغن، به طور معمول نارگیل، کنجد، یا روغن آفتابگردان، را به مدت ۲۰ دقیقه در دهان خود قرقره می کند و سپس آن را تف می کند.

برخلاف بسیاری از روش های خانگی، این روش اصلا مبتنی بر شبه علم نیست، بلکه کاملا ریشه در اصول علمی دارد. مطالعات اخیر نشان می دهند که روغن کشی دندان از ابتلا به بیماری های لثه، تجمع پلاک و میکروارگانیسم هایی که موجب تنفس بد بو می شوند جلوگیری می کند. اما این کار چگونه انجام می گیرد؟ اکثر میکروارگانیسم ها در دهان تک سلولی هستند. سلول ها با یک غشاء چربی پوشیده شده اند که پوسته سلول نامیده می شود. زمانی که سلول ها در معرض روغن قرار می گیرند، به آن می چسبند و از دندان جدا می شوند.

نکات روغن کشی دندان:

از روغن نارگیل استفاده کنید. در حالی که روغن کنجد یا روغن آفتابگردان هم توانایی مبارزه با باکتری های دهان را دارند، روغن نارگیل دارای مزیت افزوده اسید لوریک است که به خوبی در مبارزه با عوامل ضد میکروبی شناخته شده است. همچنین، در مطالعات اخیر نشان داده شده است که روغن نارگیل به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند.

با ۵ دقیقه در روز شروع کنید. بیست دقیقه قرقره زمان زیادی است. هر چند هر چقدر مدت بیشتری قرقره کنید، باکتری های بیشتری را از بین می برید، اما ۵ تا ۱۰ دقیقه هم خوب است. اگر پس از چند دقیقه قرقره کردن فکتان درد گرفت، سرعت خود را کم کنید. قرقره آرام، مکش و هل دادن روغن به شکل آرام در بین دندان ها تمام آن چیزی است که لازم دارید.

روغن را نبلعید. اگر نمی توانید از خوردن روغن اجتناب کنید، احتمالا مقدار زیادی از آن را در دهان خود نگه داشته اید. روغن را تف کنید و دوباره با مقداری کمتری از آن امتحان کنید. همچنین روغن را در ظرفشویی تف نکنید. روغن می تواند باعث گرفتگی لوله ها شود. پس از اتمام کار آن را مستقیما در سطل زباله تف کنید.

مسواک زدن و نخ دندان را فراموش نکنید. روغن کشی دندان هرگز نباید جایگزین معاینات روتین دندانپزشکی و مراقبت های دهان و دندان شود. روغن کشی روند پوسیدگی را معکوس نمی کند، اما درمان مکمل خوبی در بهداشت دهان و دندان است.

نکته کارشناسی:

روغن نارگیل و آفتابگردان تنها روغن هایی نیستند که در بهداشت دهان و دندان به کار می روند. برای لثه های تحریک شده، متورم و قرمز مقداری ویتامین E روی آن بزنید تا درمان شود. این کرم سرشار از آنتی اکسیدان است، به راحتی جذب می شود، و به بازسازی بافت لثه کمک می کند.

منبع:

webmd

مزایای فرنکتومی لبی و زبانی برای بیمار

فرنکتومی یک روش جراحی دهان و دندان ساده است که حضور فرنوم در دهان را از بین می برد. فرنوم یک پیوند عضلانی بین دو بافت در داخل دهان و لثه ها است. فرنوم شامل دو نوع لبی و زبانی می شود. مزایای فرنکتومی باعث ارتقا زندگی بیمار می شود.

فرنوم لبی یک بافت عضلانی است که داخل لب بالا را به مرکز لثه در بین دو دندان جلو بالا متصل می کند. حضور این فرنوم باعث ایجاد یک شکاف بزرگ بین دو دندان پیشین می شود. در عین حال با بالا کشیدن مداوم لثه آن را از استخوان جدا کرده و باعث تحلیل لثه می شود. معمولا پیش از درمان فرنکتومی لب، دندانپزشکان به بیماران توصیه می کنند تا زمان رشد دندان های دائمی صبر کنند. دلیل این توصیه این است که گاهی شکاف پس از رشد دندان های دائمی به صورت خود به خود از بین می رود. با این وجود اگر این اتفاق نیوفتد، از بریس ارتودنسی برای بستن شکاف بین دندان استفاده می شود. فرنکتومی لبی تنها در صورتی انجام می شود که ارتودنسی قادر به بستن شکاف بین دندان نباشد. در مواردی که وجود فرنوم لبی بزرگ، باعث بروز درد در لب و لثه کودک می شود، جراحی زودتر انجام می شود.

نوع دوم فرنوم زبانی خوانده می شود. این فرنوم یک بافت عضلانی است که مرکز زبان را به کف دهان متصل می کند. فرنوم زبانی که تا نوک زبان ادامه یافته باشد، باعث محدود شدن حرکات زبان بیمار برای خوردن و صحبت کردن می شود. فرنوکتومی زبانی تنها در صورتی انجام می شود که اتصال زبان باعث اشکال در غذا خوردن و حرف زدن کودک شود.

مزایای فرنکتومی:

زندگی بیمارانی که تحت درمان فرنکتومی قرار می گیرند، کیفیت بهتری پیدا می کند.

مزایای فرنکتومی لبی:

  • ناراحتی دهان را کاهش می دهد.
  • با از بین بردن فاصله زیاد بین دو دندان پیشین بیمار، باعث بهبود ظاهر صورت او می شود.
  • اعتماد به نفس بیمار را افزایش می دهد.
  • عملکرد فک و جویدن بیمار را بهبود می بخشد.
  • در بیمارانی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند، کاربرد پروتز را تسهیل می کند.

مزایای فرنتکتومی زبانی:

  • قدرت بیان و برقراری ارتباط بیمار را افزایش می دهد.
  • وضوح کلامی بیمار را بهبود می بخشد.
  • از آنجا که بیمار می تواند به راحتی غذا بخورد، اشتها را بهبود می بخشد.

فرنکتومی درمانی بسیار سریع و ساده است که صرفا ظرف چند دقیقه انجام می شود. دوره بهبودی کوتاهی دارد و معمولا بیمار دچار ناراحتی نمی شود. در صورتی که سوالی در مورد فرنکتومی دارید، متخصصان ما از راهنمایی شما خوشحال می شوند.

منبع:

glendorafamilydentistry

مزایا و معایب پالپوتومی چیست؟

پالپوتومی روشی مهم در درمان دندان های پوسیده اطفال است. این روش که معادل عصب کشی در بزرگسالان است، می تواند با نجات دندان شیری، عمر آن را در دهان افزایش دهد. اما هیچ روشی بدون خطر و عارضه نیست. با آگاهی از مزایا و معایب پالپوتومی می توانید تصمیم بهتری برای کودک خود اتخاذ کنید.

مزایا و معایب پالپوتومی:

مزیت ها:

دندان های شیری به خوبی به حذف بخش بیمار پالپ دندان پاسخ می دهند، در حالی که بخش سالم دست نخورده باقی مانده است. حفره ایجاد شده در دندان به علاوه بخشی از پالپ که توسط باکتری آلوده شده است، از دندان خارج می شوند. ماده ضد عفونی کننده در بالای پالپ باقی مانده قرار می گیرد. سپس دندان با استفاده از تاج جدید بسته می شود. این روش اجازه می دهد تا دندان به صورت زنده در دهان باقی بماند.

مزیت واضح پالپوتومی این است که عملکرد دندان حفظ می شود و فضای لازم برای رشد دندان دائمی در دهان باقی می ماند. یکی از معایب این روش این است که دندان عصب کشی شده به تاج فلزی نیاز دارد تا به قدرت و دوام مورد نظر دست یابد. این امر ظاهر کودک را تحت تاثیر قرار می دهد. در برخی موارد نیز باکتری ها به دندان حمله کرده و پالپوتومی شکست می خورد. در این موارد دندان باید کشیده شود. اما ریسک این امر بسیار کم است و نرخ موفقیت درمان معمولا بالاست.

جایگزین این روش:

با وجود بررسی مزایا و معایب پالپوتومی و تاثیر این روش در رشد دندان های دائمی، برخی والدین علاقه ای به انجام آن ندارند. گاهی نیز به دلیل شرایط خاص بدنی کودک، امکان انجام آن برای او وجود ندارد. در چنین مواردی باید به فکر درمان جایگزین بود. به دلیل شدت پوسیدگی، راهی به جز کشیدن دندان وجود ندارد. پس از کشیدن دندان، معمولا در دهان کودک از فضا نگهدار (اسپیسر) استفاده می شود تا فضای لازم برای رشد دندان دائمی دست نخورده باقی بماند. دندان های دائمی بین سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی رشد می کنند.

تفاوت هزینه دو روش چقدر است؟

گرچه انجام روش پالپوتومی و تاج دندان کمی هزینه بر است، اما قیمت آن با کشیدن دندان و ساخت فضا نگهدار برای کودک تقریبا یکسان است. به یاد داشته باشید که هر دو روش برای حفظ فضای مورد نیاز برای رشد دندان دائمی انجام می شوند.

نتیجه عدم درمان چیست؟

معمولا درد و عفونت بیمار ادامه می یابد و افزایش پیدا می کند. همچنین در صورت عدم درمان، خطر آسیب به دندان دائمی زیر دندان شیری وجود دارد. عفونت دندان معمولا به آبسه می انجامد و چاره ای جز کشیدن دندان باقی نمی ماند.

منبع:

smilingkidsindy

تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان

تحقیقات نشان می دهند آنتی بیوتیکی که معمولا برای درمان عفونت گوش کودکان استفاده می شود ممکن است با نقص های مینای دندان مرتبط باشد. در این مطلب تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان را بررسی می کنیم.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد آموکسی سیلین که اغلب برای درمان عفونت گوش در کودکان استفاده می شود، با بروز نقص در مینای دندان در ارتباط است.

با توجه به تحقیقات منتشر شده در مجله پزشکی اطفال و نوجوانان، تاثیر هر چند جزئی آنتی بیوتیک بر مینای دندان به خصوص آموکسی سیلین، به دلیل فراگیری استفاده از آن، می تواند عواقب قابل توجهی بر بهداشت دهان و دندان عمومی داشته باشد.

تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان:

نتایج نشان می دهد که استفاده از آموکسی سیلین در دوران اولیه کودکی می تواند با فلوئوروزیس در دندان های مولار دائمی و دندان پیش بالا نقش داشته باشد.

فلوئوروزیس عارضه ای است که در آن مینای دندان های دائمی دچار لکه و رگه های رنگی می شود. این عارضه تنها زیبایی ظاهری دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و ارتباطی با پوسیدگی دندان ندارد. نشانه های فلوروزیس از رگه های سفید رنگ تا لکه های قهوه را شامل می شود.

در تحقیق انجام گرفته توسط دکتر هنگ و همکارانش ارتباط فلوئوروزیس دندان و تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان مورد ارزیابی قرار گرفت.

شرکت کنندگان در تحقیق:

محققان به این نتیجه رسیدند که مدت مصرف آموکسی سیلین با تعداد دندان های دائمی مبتلا به فلوروزیس مرتبط است. در یک سالگی شرکت کنندگان در این تحقیق، سه چهارم این افراد تحت درمان با آموکسی سیلین قرار گرفته بودند و تا ۳۲ ماهگی ۹۱ درصد از آنتی بیوتیک استفاده کرده بودند.

به طور کلی، ۲۴ درصد شرکت کنندگان در این تحقیق دچار فلوئوروزیس در دندان های مولار و پیش بالا شدند. محققان افزوده اند که مصرف آموکسی سیلین از سه تا شش ماه خطر ابتلا به فلوئوروزیس دندانی را تا دو برابر افزایش می دهد.

این یافته ها نشان می دهد که استفاده از آموکسی سیلین در مراحل ابتدایی رشد می تواند خطر ابتلا به برخی عوارض در دندان های دائمی را افزایش دهد. در حالی که نتایج چند تحقیق برای توصیه به توقف کامل استفاده از آموکسی سیلین کافی نیست، اما نشان می دهد که باید از آنتی بیوتیک ها به خصوص در مراحل ابتدایی عمر به صورت آگاهانه و عاقلانه استفاده شود.

محققان این تحقیقات می افزایند که برای اثبات کامل تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان باید مطالعات آزمایشگاهی و بالینی بیشتری بر روی دوز آموکسی سیلین و طول دوره مصرف آن، ضمن کنترل سایر عوامل زمینه ساز، انجام گیرد.

منبع:

colgate

رژیم غذایی عامل بوی بد دهان

همه ما می دانیم که یک رژیم غذایی سالم بدن ما را قوی نگه می دارد. اما برخی مواد در رژیم غذایی عامل بوی بد دهان هستند.
غذا خوردن به ما انرژی می دهد، اما گاهی همین غذا عامل بوی بد دهان است. از آن بدتر اینکه گاهی گناه تقصیر یکی از مواد غذایی کاملا ضروری و سالم برای بدن است.

میوه ها:

نگران نباشید، همه میوه ها باعث نفس بد بو نمی شوند. در واقع مصرف سیب راهی برای خلاصی از بوی بد دهان است. اما اگر عاشق پرتقال، نارنگی یا آناناس هستید، احتمالا اطرافیان شما رنج زیادی را متحمل می شوند. بوی بد دهان از اسید ناشی می شود و این میوه ها بسیار اسیدی هستند. این میوه ها عامل اصلی زخم های دهان و آسیب به لثه، گونه یا دندان هم هستند. همان طور که قهوه به علت اسیدی بودن باعث بوی بد دهان می شود، یک لیوان آب میوه هم همین کار را انجام می دهد. اما نمی توان که از پرتقال گذشت. بهتر است پس از مصرف این میوه ها یک لیوان بزرگ آب بنوشید.

ماست:

ماست می تواند به دو شکل عمل کند. اگر آن را در کنار وعده ای پر شکر مصرف کنید، جز رژیم غذایی عامل بوی بد دهان طبقه بندی می شود. اما اگر ماست ساده مصرف می کنید، ترکیبات بو زای دهان کاهش می یابد. تحقیقات جدید نشان می دهد که خوردن دو کاسه ماست ساده در روز می تواند به رفع بوی بد دهان کمک کند. بنابراین صرفا ماستی را مصرف کنید که حاوی طعم دهنده یا شیرین کننده نیست. بعضی از ماست های پروبیوتیک نیز به رفع بوی بد دهان در افرادی که از مشکلات معده رنج می برند کمک می کند.

شیر و پنیر:

یکی از دیگر مواد در رژیم غذایی عامل بوی بد دهان محصولات لبنی است. این محصولات جز غذاهایی هستند که می توانند سلامت دهان و دندان شما را بهبود بخشند. از آنجا که این غذاها حاوی کلسیم، ویتامین D، منیزیم و فسفر هستند، می توانند به جلوگیری از مسائل دندانپزشکی رایج کمک کنند، که خود از علل ایجاد بوی بد دهان است. اما از آنجا که این محصولات لبنی دارای ترکیبات گوگردی هستند، در صورتی که در انتهای زبان تجمع کنند می تواند موجب بوی بد دهان شوند. خوشبختانه در صورتی که بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید و زبان خود را هر روز مسواک بزنید، می توانید از بروز این امر جلوگیری کنید.

رژیم غذایی عامل بوی بد دهان:

همانطور که متوجه شدید برخی از مواد غذایی بسیار ضروری برای بدن ممکن است عامل بوی بد دهان شوند. اما در عین حال دوری از این مواد انتخاب عاقلانه ای نیست. برای رهایی از بوی بد دهان، بهترین کار مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهان شویه به طور مرتب است. برای جلوگیری از رشد باکتری ها در طول روز به دفعات آب بنوشید. مصرف سبزیجاتی مانند کرفس، سیب و هویج به رفع بوی بد دهان کمک می کند.

منبع:

therabreath

تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان

حفظ رژیم غذایی مناسب برای سلامتی دهان و دندان ضروری است. زمان و نحوه مصرف مواد غذایی در سلامت عمومی و سلامت دندان ها و لثه ها تاثیر می گذارد. در این مطلب به تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان می پردازیم.

شکر، پلاک و پوسیدگی دندان:

رایج ترین تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان ایجاد پوسیدگی و فرسایش مینای دندان است. غذاهای حاوی هر نوع قند به پوسیدگی دندان کمک می کنند. پلاک، فیلم چسبنده ای از باکتری است که بر روی دندان های شما تجمع می یابد و از شکر موجود در مواد غذایی تغذیه می کند.

تقریبا تمام غذاها، از جمله شیر، نان، غلات، میوه ها و سبزیجات، حاوی فرمی از شکر هستند. با این حال، نمی تواند تمام مواد غذایی محتوی قند را از رژیم غذایی خود حذف کرد، زیرا برخی از این مواد غذایی برای بدن ضروری هستند. برای کنترل میزان شکر دریافتی، برچسب روی مواد غذا را بخوانید و غذاها و نوشیدنی هایی را انتخاب کنید که حاوی مقدار قند کمی هستند.

غذاها و نوشیدنی هایی که به دندان آسیب می زنند:

هر چه به دفعات بیشتری غذا بخورید و هر چه آن را بیشتر در دهان نگه دارید، آسیب بیشتری به دندان های خود وارد می کنید. در هنگام بررسی تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان متوجه می شویم که برخی مواد غذایی اثر مخرب تری دارند. به همین دلیل باید در مصرف آنها اعتدال پیشه کرد.

کربوهیدرات:

غذاهای فرآوری شده حاوی کربوهیدرات (چیپس، نان، ماکارونی، شیرینی کراکر، و غیره) درست مانند آب نبات برای دندان مضر هستند. باکتری ها از ذرات باقی مانده غذا در دهان تغذیه می کنند و اسیدی تولید می کنند که منجر به تخریب دندان می شود.

غذاهای جویدنی چسبناک:

کشمش، بار گرانولا، آبنبات ژلی، کارامل، عسل و شربت به دندان ها می چسبند. در نتیجه شستن آنها برای بزاق سخت است. این امر می تواند موجب پوسیدگی دندان شود.

تنقلات شیرین:

اسنک هایی مانند کوکی ها، کیک ها یا سایر غذاهای شیرین حاوی مقادیر زیادی شکر هستند که باعث ایجاد حفره می شوند.

آب نبات و آدامس:

خوردن آب نبات و جویدن آدامس شیرین به طور منظم برای دندان هایتان مضر است. وقتی که آدامس یا آب نبات می خورید، شکر دندان هایتان را می پوشاند، که می تواند منجر به تشکیل حفره شود.

نوشابه های گازدار:

انواع نوشابه ها حاوی مقدار زیادی قند هستند. اسیدی بودن این نوشابه ها نیز برای مینای دندان مضر است. آب میوه ها و سبزیجات نیز به دلیل محتوی قند بالا و اسیدی بودن با نوشابه برابری می کند.

تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان:

الگوهای تغذیه و انتخاب غذا، به ویژه در کودکان و نوجوانان، عوامل مهمی هستند که بر سرعت پوسیدگی دندان تاثیر می گذارد. دندانپزشکان بر این باورند که کودکانی که بیش از حد نوشابه مصرف می کنند، بیشتر در معرض پوسیدگی دندان و بیماری های جدی مانند دیابت و پوکی استخوان هستند. با این حال، از غذاهای سرشار از کربوهیدرات، و همچنین برخی از میوه ها، آب میوه، کره بادام زمینی، شیرینی کراکر و چیپس سیب زمینی نیز به ایجاد حفره در دندان کودکان کمک می کند.

تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان در افراد مسن و افراد تحت رژیم های لاغری بیشتر دیده می شود. افراد مسن به دلیل مصرف دارو و قرار گیری تحت درمان های پزشکی ضعیف هستند و به تغذیه دقیق تری نیاز دارند. کاهش اشتها نیز از عوارض رایج در افراد مسن، بیمار و مصرف کنندگان داروهای لاغری است که می تواند موجب کاهش دریافت مواد مغذی شود. کاهش دریافت مواد مغذی با پوکی استخوان، از دست دادن دندان و بیماری های لثه مرتبط است.

افرادی که به شدت دچار کمبود وزن یا اضافه وزن هستند، افرادی که به تازگی وزن از دست داده اند و/یا دچار سوء تغذیه هستند و افرادی که دارو مصرف می کنند (استروئیدها، داروهای سرکوب کننده ایمنی، داروی شیمی درمانی، و غیره)، ممکن است دچار فقر مواد مغذی باشند که می تواند بر وضعیت سلامت دندان های آنها تاثیر منفی داشته باشد.

اگر دچار هر یک از شرایط فوق هستید، با دندانپزشک خود در مورد درمان و بهبود شرایط خود صحبت کنید. لازم است دندانپزشک از سابقه پزشکی، شیوه زندگی و عادات غذایی و داروهای مصرفی شما اطلاع داشته باشد، تا بتواند از خطرات احتمالی برای بهداشت دهان و دندان پیشگیری کند.

منبع:

yourdentistryguide

مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان

نوع تغذیه رشد دندان ها را تحت تاثیر قرار می دهد. تغذیه نامناسب می تواند ریسک ابتلا به بیماری های پریودنتال، اصلی ترین علت از دست رفتن دندان در بزرگسالان، را افزایش دهد. اگر چه تغذیه نامناسب مستقیما عامل ابتلا به بیماری لثه نیست، بسیاری از محققان معتقدند که این بیماری در افراد مبتلا به عادات تغذیه ای ضعیف سریع تر و شدیدتر پیشرفت می کند. برای بهبود وضعیت دهان بهتر است مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان ها را بشناسید.

مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان:

همان طور که می دانید دریافت مقدار مناسب ویتامین ها، مواد معدنی، چربی ها و پروتئین برای رشد و بازسازی بافت های طبیعی و همچنین توانایی بدن برای مبارزه با عفونت ضروری است. کربوهیدرات، چربی و پروتئین انرژی مورد نیاز بدن برای ترمیم و نگهداری بافت را فراهم می کنند. علاوه بر ویتامین C، ویتامین A، E، B، K و D نیز برای تسریع و افزایش کیفیت بهبودی ضروری هستند. به عنوان مثال، ویتامین A با کاهش دوره التهابی ترمیم بافت به طور قابل توجهی موجب تسریع بهبودی می شود.

مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان عبارتند از:

کلسیم:

یکی از مهمترین مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان و فک، کلسیم است. استخوان فک و دندان شما عمدتا از کلسیم ساخته شده است. عدم وجود کلسیم کافی در رژیم غذایی، ممکن است موجب ابتلا به بیماری های لثه و پوسیدگی دندان شود. کلسیم در بسیاری از غذاها و مایعات مانند شیر و لبنیات، لوبیا، کلم بروکلی و آجیل یافت می شود.

آهن:

کمبود آهن می تواند سبب التهاب زبان و زخم های دهان شود. آهن در غذاهایی مانند گوشت قرمز، غلات سبوس دار و بعضی از آجیل ها و ادویه ها یافت می شود.

ویتامین B3 (نیاسین):

کمبود ویتامین B3 می تواند باعث ایجاد ضایعات بد و زخم شود. برای افزایش سطح B3 خود، مرغ و ماهی بخورید.

ویتامین B12 و B2 (ریبوفلاوین):

دیگر مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان ویتامین B12 و B2 هستند که در صورت فقدان مقدار کافی از آن فرد مبتلا به زخم های دهانی خواهد شد. گوشت قرمز، مرغ، جگر، گوشت خوک و ماهی، و همچنین محصولات لبنی مانند شیر، ماست و پنیر، منابع خوبی برای ویتامین B12 هستند. ویتامین B2 نیز در غذاهایی مانند ماکارونی، شیرینی، اسفناج و بادام وجود دارد.

ویتامین C:

کمبود ویتامین C ممکن است منجر به خونریزی لثه ها و دندان های لق شود. سیب زمینی شیرین، فلفل قرمز خام و پرتقال منابع عالی ویتامین C هستند.

ویتامین D:

ویتامین D به جذب کلسیم در بدن کمک می کند و استخوان و دندان های فرد را تقویت می کند. رژیم غذایی دارای میزان کمی از D یا فاقد آن می تواند منجر به سندروم سوزش دهان شود. علائم این بیماری شامل احساس سوزش دهان، طعم فلزی یا تلخ در دهان و خشکی دهان می شود. برای افزایش مصرف ویتامین D، شیر و زرده تخم مرغ و ماهی منابع خوبی برای دریافت آن هستند. مقدار محدودی از آفتاب نیز به تولید ویتامین D در بدن کمک می کند.

منبع:

yourdentistryguide