افتادن زودهنگام دندان شیری در کودکان

سوال: فرزندم در ۴ سالگی اولین دندان شیری خود را در فک پایین از دست داده است. هیچ ضربه ای به صورتش وارد نشده است. من نگران این موضوع هستم. البته دندان های او در سن نوزادی نیز بسیار زودتر از سایر کودکان رشد کردند، اما از آنجا که در همه منابع سن افتادن دندان شیری را حدود ۶ تا ۷ سالگی اعلام کرده اند، آیا افتادن زودهنگام دندان شیری جای نگرانی دارد؟

پاسخ:

در مورد زمان افتادن دندان شیری در کودکان چیزی بین ۴ تا ۸ سال قابل قبول است. با این حال، متوسط این زمان یعنی ۶ سال در اغلب کودکان رایج تر است. بنابراین ممکن است این مرحله در برخی کودکان کمی زودتر و در برخی دیگر کمی دیرتر رخ دهد. زمان افتادن دندان را عوامل زیادی تعیین می کنند که یکی از آنها وراثت است. اگر دندان های شما یا همسرتان زودتر از موعد افتاده باشد، این امر ممکن است در مورد فرزندتان نیز صدق کند. وارد شدن ضربه به صورت، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، زودتر بیرون زدن دندان در نوزادی، و برخی دیگر از علل افتادن زودهنگام دندان شیری به شمار می روند.

افتادن زودهنگام دندان شیری:

افتادن زودهنگام دندان شیری در سن ۴ سالگی در فرزند شما زیاد موجب نگرانی ما نیست، به خصوص که ذکر کرده اید که دندان های او در نوزادی نیز زودتر از هم سالان دیگرش رشد کرده است. با این حال به دلایل زیر افتادن زودهنگام دندان شیری برای دندانپزشکان مطلوب نیست:

  • تاخیر در رشد دندان دائمی در این ناحیه
  • بسته شدن فضای ایجاد شده در محل دندان خالی، که باعث می شود دندان دائمی فضای کافی برای رشد نداشته باشد.
  • تغییر در شکل فک و جویدن کودک، زیرا موجب سر خوردن دندان های مجاور به فضای خالی دندان می شود.

برای پیشگیری از این مشکلات توصیه می کنیم فرزندتان را به یک کلینیک دندانپزشکی ببرید تا دندان های او معاینه شوند و از فک او عکس رادیوگرافی تهیه شود. عکس رادیوگرافی می تواند وضعیت رشد دندان ها را مشخص کند. لازم است که فضای خالی در دهان توسط دندانپزشک بررسی شود تا وجود فضای کافی برای رشد دندان دائمی در قوس فک ارزیابی شود. گاهی بر اساس عکس های رادیوگرافی و وضعیت رشد دندان دائمی، ممکن است استفاده از فضا نگه دار توصیه شود. این ابزار در محل دندان از دست رفته قرار می گیرد و مانع از سر خوردن دندان های مجاور به فضای خالی می شود. در نتیجه فضای طبیعی برای رشد دندان دائمی تا زمان آماده شدن آن برای بیرون زدن از خط لثه حفظ می شود.

منبع:

everydayhealth

رازهایی که دندان ها در مورد شما افشا می کنند:

امروزه دندان های کاملا سفید مورد علاقه بسیاری از افراد ست. به جز زیبایی و تاثیر آن در اعتماد به نفس، رازهایی که دندان ها در مورد شما افشا می کنند بسیار بیشتر از آن چیزی است که تصور می کنید.

رازهایی که دندان ها در مورد شما افشا می کنند:

سلامت بدن:

ابتلا به برخی بیماری ها ابتدا از وضعیت دندان ها مشخص می شود. دندانپزشک می تواند متوجه نشانه های بی اشتهایی عصبی و پرخوری عصبی شود. بی اشتهایی عصبی با ایجاد کمبود ویتامین، آهن و کلسیم در بدن موجب پوسیدگی دندان، بیماری لثه، خشکی دهان و زخم دهان می شود. در پرخوری عصبی بیمار اقدام به استفراغ عمدی می کند که همین امر موجب فرسایش مینای دندان در اثر تماس با اسید معده می شود.

از سوی دیگر بوی بد مزمن دهان می تواند نشانه ای از مشکلات گوارشی و معده باشد.

هویت:

شکل دندان ها می تواند جنسیت افراد و ظرافت زنان یا مردانگی آنها را تعیین کند. برای مثال دندان پیش کناری کوچک تر ظاهر زنانه تری دارد در حالی که بزرگ تر بودن آن نسبت به دندان پیش مرکزی با خصوصیات مردانه تر همراه است.

دندان های پیش کناری در زنان کوتاه تر هستند و لبه های آن گرد است. در حالی که طول این دندان ها در مردان هم اندازه دندان های مرکزی است.

سطح استرس:

آیا می دانستید یکی از رازهایی که دندان ها در مورد شما افشا می کنند به سطح استرس شما مربوط می شود؟ در طول معاینات روتین، دندانپزشک می تواند علائم استرس را در شما تشخیص دهد که عبارتند از: درد در ناحیه فک و صورت، دندان قروچه، اختلال مفصل فکی گیجگاهی، زخم دهان و بیماری لثه.

ابتلا به دندان قروچه و اختلال مفصل فکی گیجگاهی می تواند به صورت ناخودآگاه و در خواب اتفاق بیافتد. اما دندانپزشک با دیدن نشانه های فرسایش مینای دندان و ترک در ساختار دندان استفاده از گارد دهان را برای موقع خواب پیشنهاد می دهد.

سبک زندگی:

دیگر رازهایی که دندان ها در مورد شما افشا می کنند به عادت های غذایی و سبک زندگی شما نیز ارتباط دارد.

مصرف زیاد چایی سیاه و قهوه باعث زرد شدن دندان می شود. سیگار کشیدن نیز باعث سیاه شدن پشت دندان ها و زرد شدن زاویه بیرونی آن می شود. در صورتی که مقدار زیادی نوشیدنی الکلی مصرف کنید، نشانه های آن روی دندان های آسیاب دیده می شود.

مصرف پنیر چدار موجب کاهش اسید دهان و پیشگیری از پوسیدگی دندان ها می شود. داشتن یک رژیم غذایی متعادل حاوی میوه و سبزیجات نشان دهنده سبک سالم زندگی است.

با معاینه دندان ها دندانپزشک می تواند اطلاعات زیادی از وضعیت سلامت و سبک زندگی شما کسب کند و توصیه های ضروری برای حفظ سلامت دهان و دندان را انجام دهد.

منبع:

pnpcert

دهانشویه برای کودکان: علت ممنوعیت در استعمال آن

همانطور که برخی غذاها مخصوص کودکان و برخی مخصوص بزرگسالان هستند، محصولات بهداشت دهان و دندان نیز همین گونه طبقه بندی می شوند. خمیردندان ها و دهانشویه های مخصوص کودکان دارای طعم های بهتر و طرح های جذاب تری هستند تا مشوق رعایت بهداشت باشند. با وجودی که استفاده از مسواک و خمیردندان مخصوص کودکان از سال اول توصیه می شود، اما استفاده از دهانشویه برای کودکان تا سن خاصی ممنوع است.

آیا کودک شما آماده است؟

معمولا دهانشویه برای کودکان زیر ۶ سال توصیه نمی شود. اول آنکه برخی دهانشویه های اطفال حاوی فلوراید هستند. هر چند فلوراید برای پیشگیری از پوسیدگی دندان ضروری است و می تواند تا ۶۰ درصد از این عارضه پیشگیری کند، اما استفاده زودهنگام و بیش از حد از این ماده می تواند موجب ابتلا به فلوئوروزیس شود.

فلوئوروزیس تنها زمانی رخ می دهد که دندان های کودک در حال رشد هستند و این عارضه باعث تغییر رنگ و بافت دندان می شود. دندان کودک ممکن است دچار لکه های سفید یا قهوه ای شود و سطح دندان ناهموار به نظر می رسد. خوشبختانه این عارضه تنها به لحاظ زیبایی دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و با اطمینان از عدم استفاده زودهنگام از دهانشویه توسط کودک قابل پیشگیری است.

به یا داشته باشید که هر چند دندان ها آماده استفاده از دهانشویه هستند، اما ممکن است کودک این طور نباشد. دهانشویه نیز مانند خمیردندان باید تف شود. اما تف کردن برای برخی کودکان دشوار است و ممکن است بخشی از مایع را ببلعند. یکی از راه های بررسی آمادگی کودک برای استفاده از دهانشویه استفاده از آب است. مقدار مشخصی از آب را به کودک بدهید تا قرقره کند. اگر پس از تف کردن بخش زیادی از آب غیب شده بود، کودک آماده استفاده از دهانشویه نیست.

نظارت بر استفاده از دهانشویه برای کودکان:

زمانی که کودک آماده استفاده از دهانشویه است، بهتر است تا مدتی بر او نظارت کنید تا از عدم قورت دادن آن مطمئن شوید. با دهانشویه مخصوص کودکان شروع کنید و روند قرقره کردن و تف کردن را به یک بازی تبدیل کنید.

در عین حال، اطمینان حاصل کنید که استفاده از دهانشویه جایگزین استفاده از مسواک و خمیردندان نشده باشد. دهانشویه در واقع مکملی برای بهداشت دهان و دندان است.

از آنجا که استفاده از دهانشویه برای کودکان یک باید نیست، پیش از این کار با دندانپزشک کودک خود مشورت کنید. او می تواند منافع دهانشویه را برای دندان های کودک ارزیابی کند و بر اساس نیازهای کودک بهترین نوع آن را به شما پیشنهاد دهد.

منبع:

colgate

تاخیر در رشد دندان شیری:

والدین جدید منتظر آن لحظه شیرین هستند که دو مروارید سفید کوچک را در دهان نوزاد ببینند. بنابراین طبیعی است که تاخیر در رشد دندان شیری برای آنها نگران کننده باشد. با اینکه این تاخیر در اغلب کودکان جای نگرانی ندارد، اما برخی عوامل می توانند زمینه ساز آن باشند.

دندان های شیری معمولا چه زمانی بیرون می زنند؟

زمانی که نوزاد به دنیا می آید بیشتر دندان هایش زیر خط لثه شکل یافته اند و معمولا تا سن ۶ ماهگی بیرون می زنند. تمامی دندان های شیری تا ۳ سالگی در دهان ظاهر می شوند.

تاخیر در رشد دندان شیری چه زمانی غیر طبیعی است؟

تاخیر در رشد دندان شیری تا سن ۱۸ ماهگی غیر طبیعی تلقی می شود و باید به یک دندانپزشک اطفال مراجعه کنید. بیرون زدن اولین دندان شیری از ۴ تا ۱۵ ماهگی طبیعی است و سایر دندان ها طبق روال بیرون می زنند. بیشتر کودکان تا ۱۱ ماهگی ۴ دندان دارند. در ۱۵ ماهگی انتظار داریم ۸ دندان دیده شود. وجود ۱۲ دندان در دهان نوزاد در ۱۹ ماهگی طبیعی تلقی می شود و این مقدار در ۲۷ ماهگی باید به ۲۰ دندان برسد.

دندان های دائمی در حدود ۶ سالگی شروع به بیرون زدن می کنند.

تاخیر در رشد دندان شیری لزوما محلی برای نگرانی نیست، اما در موارد معدود، نداشتن دندان می تواند نشانه ای از وجود یک مشکل پزشکی باشد.

علل تاخیر در رشد دندان شیری:

گاهی تاخیر در رشد دندان شیری تنها به دلیل سابقه خانوادگی ایجاد می شود. وزن پایین نوزاد هنگام تولد و نارس بودن او نیز از علل این تاخیر به شمار می رود. در این شرایط ممکن است مینای دندان نیز دچار نقیصه باشد.

برخی بیماری های ژنتیکی مانند آملوژنزیس ایمپرفکتا و برخی دیگر می توانند عاملی بر این مشکل باشند.

کمبود ویتامین D و کلسیم از دیگر عوامل موثر در تاخیر رشد دندان هستند.

در مواردی نیز ابتلا به سندرم داون و کم کاری تیروئید می توانند موجب بروز این مشکل شوند.

آیا این موضوع مشکل ساز است؟

به طور کلی تاخیری که در اثر وجود یک مشکل زمینه ساز پزشکی ایجاد نشده باشد، جای نگرانی ندارد اما می تواند باعث بروز مشکلات دهان و دندان در مراحل بعدی غمر باشد. مطالعات نشان می دهند که احتمال نیاز به درمان های ارتودنسی در بزرگسالی در این دسته افراد حدود ۳۰ درصد بیشتر از جمعیت عادی است. بنابراین بهتر است در ۷ سالگی کودک تحت نظر یک ارتودنتیست قرار گیرد تا در صورت وجود مشکل راه حل های درمانی بررسی شوند.

منبع:

colgate

فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی:

سوال: دندان کودک ۷ ساله ام به مدت شش ماه است که افتاده است. اما تا به حال علامتی از بیرون زدن دندان دائمی ندیده ایم. خیلی نگران این موضوع هستم و می ترسم در آینده کودکم دچار در هم ریختگی دندان شود. به علاوه که این موضوع موجب خجالت او از لبخند زدن پیش هم سالان و همکلاسی هایش شده است. آیا این تاخیر در بیرون زدن دندان دائمی طبیعی است؟ فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی چقدر است؟

پاسخ:

دندان های شیری معمولا در سن ۶ تا ۷ سالگی شروع به افتادن می کنند و این روند معمولا از دندان های پیشین شروع می شود. افتادن دندان شیری زودتر یا دیرتر از موعد مورد انتظار به زمان رشد آن در نوزادی، سابقه فامیلی و میزان رعایت بهداشت دهان و دندان بستگی دارد. در صورت افتادن دندان زودتر از سن ۵ سالگی و دیرتر از ۸ سالگی، کودک باید به دندانپزشک ارجاع داده شود.

فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی:

در صورتی که دندان شیری زودتر از موعدد مورد انتظار افتاده باشد، مقداری تاخیر در بیرون زدن دندان دائمی محتمل است. در شرایطی که دندان در زمان مقرر افتاده باشد، فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی می تواند از یک هفته تا ۶ ماه باشد. این دوره زمانی کاملا طبیعی است و عدم رشد دندان دائمی تا ۶ بعد نیز جای نگرانی ندارد.

با این حال، برخی عوامل می توانند موجب افزایش فاصله طبیعی بین افتادن دندان تا بیرون زدن دندان دائمی شوند:

  • ژنتیک/ داشتن سابقه خانوادگی تاخیر در بیرون زدن دندان
  • عفونت یا پوسیدگی دندان شیری پیش از بیرون زدن دندان دائمی
  • افتادن زودهنگام دندان شیری در اثر تصادف یا پوسیدگی شدید
  • وارد شدن ضربه شدید به صورت که به دندان شیری آسیب وارد کرده است
  • تب و بیماری های زمینه ساز که می توانند در تاخیر بیرون زدن دندان نقش داشته باشند.

در حال حاضر به شما توصیه می کنیم نگران نباشید. معمولا ۷ سالگی سن میانگین برای بیرون زدن دندان دائمی به شمار می رود. در این سن دندان های دائمی پیشین بیرون می زنند. برای اطمینان خاطر بیشتر می توانید به یک دندانپزشک/ارتودنتیست مراجعه کنید تا از فک و وضعیت دندان های دائمی زیر خط لثه و استخوان فک عکس رادیوگرافی تهیه شود. وضعیت رشد دندان و محل قرارگیری دندان در بیرون زدن آن نقش مهمی دارد. در صورتی که مشکلی در این رابطه وجود داشته باشد، بهترین گزینه درمان به شما پیشنهاد خواهد شد.

منبع:

everydayhealth

ترتیب افتادن دندان های شیری در کودکان

افتادن دندان شیری درست به اندازه رشد اولین دندان اهمیت دارد. دانستن ترتیب افتادن دندان های شیری می تواند به شما در گذر از این مرحله به یاد ماندنی کمک کند.

ترتیب افتادن دندان های شیری:

ترتیب افتادن دندان های شیری درست به همان ترتیب رشد آنهاست. به این معنی که احتمالا اول دندان های پیشین می افتند، سپس دو دندان مجاور آنها می افتند. این دندان های شیری بین سن ۶ تا ۱۲ سل می افتند. ترتیب رشد و افتادن دندان های شیری را می توانید در شکل زیر ببینید.

آن لبخند شیرین کودکی به زودی با جای خالی مواجه می شود. سپس در خط لثه دو دندان نوک می زنند و جایگزین دندان های قبلی می شوند. تا سن ۱۲ و ۱۳ سالگی کودک همچنان در حال رشد دندان دائمی است و این دوره ای است که در دهانش هم دندان شیری و هم دائمی دارد. این امر می تواند موجب یک لبخند عجیب و ناسازگار در این سن شود.

کمک به کودک برای تحمل از دست رفتن دندان:

افتادن دندان برای کودک هم ترسناک و هم هیجان انگیز است. با این حال اگر با او همراهی شود و به تمامی سوالاتش پاسخ داده شود، این مسئله برای او بیش از حد بزرگ نخواهد بود. برخی از کودکان ترجیح می دهند کسی به افتادن دندان های آنها اشاره ای نکند. برخی دیگر مایل هستند که برای این واقعه جشن بگیرند و فرشته دندان به آنها جایزه دهد. برخی دیگر نیز به دلداری والدین نیاز دارند.

رویکرد کودک شما هر چیز که هست، هرگز در ترتیب افتادن دندان های شیری دخالت نکنید. هرگز نباید یک دندان را به زور از جای خود بیرون بکشید. دندان زمانی که آماده باشد، می افتد. با این حال، در صورتی که کودک دچار درد، ناراحتی، خونریزی و شکستگی زودهنگام دندان شیری شده است، به یک دندانپزشک اطفال مراجعه کنید.

سالم نگه داشتن دندان کودک:

از دست رفتن دندان شیری در اثر پوسیدگی یا آسیب نباید مشکل بزرگی باشد، اما از دست رفتن زودهنگام آن عوارض بلندمدتی بر رشد دندان های دائمی دارد. پوسیدگی دندان شیری می تواند باعث عفونت سینوسی، گوش و حتی مغز شود. سایر عوارض این مشکل عبارتند از:

  • آسیب به دندان های دائمی
  • اشکال در خوردن
  • اشکال در حرف زدن

رعایت بهداشت دهان و دندان برای کودک ضروری است. ایجاد عادات درست در کودک به حفظ سلامت عمومی او کمک می کند.

افتادن دندان شیری را باید برای کودک به یک روند بامزه و آسان تبدیل کنید و او را به حفظ بهداشت تشویق کنید.

منبع:

colgate

مسمومیت با دهانشویه: علائم و درمان

مسمومیت با دهانشویه زمانی رخ می دهد که فرد به صورت عدمی یا غیر عمد مقدار زیادی از این مایع را ببلعد. تشخیص عارضه به سابقه بیمار، علائم، آزمایشات و گفته های همراهان بستگی دارد.

علائم مسمومیت با دهانشویه:

علائم این عارضه می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد شکمی
  • تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • گیجی، سرگیجه و سردرد
  • افت دمای بدن
  • افت قند خون
  • افزایش ضربان قلب
  • تنفس سریع، کند یا سطحی
  • قرمزی پوست
  • گفتار نامفهوم
  • گلو درد
  • اشکال در ادرار
  • ناهماهنگی در حرکات و رفلکس ها
  • از دست رفتن هوشیاری و کما

اقدامات ضروری:

در صورتی که به مسمومیت با دهانشویه مشکوک هستید، با اورژانس تماس بگیرید و اطلاعات ضروری از جمله علائم بیمار را توضیح دهید.

در صورتی که فرد دچار عدم هوشیاری، درد قفسه سینه و اشکال در تنفس، استفراغ، تشنج و آسیب چشمی شده است، هر چه سریع تر درخواست آمبولانس کنید.

تا زمانی که عوامل اورژانس برسند:

  • دهانشویه بلعیده شده را بیابید و در دسترس قرار دهید.
  • به دلیل ریسک بسته شدن مسیر هوایی در اثر ورود محتوای معده به نای، فرد را وادار به استفراغ نکنید.
  • فرد را به پهلو بخوابانید تا در صورت استفراغ دچار خفگی نشود.
  • چیزی برای خوردن به فرد مسموم ندهید.
  • مگر به تجویز پزشک، هیچ دارویی به فرد ندهید.
  • در صورتی که بیمار دچار اشکال در تنفس یا از دست رفتن ضربان قلب شده است، تا رسیدن عوامل اورژانس عملیات CPR را انجام دهید.

اقدامات درمانی:

بهبودی بیمار در اثر بلع دهانشویه به میزان ماده بلعیده شده توسط بیمار و فاصله دریافت درمان بستگی دارد. مصرف مقدار زیادی از دهانشویه می تواند مشابه با مسمویت با الکل باشد. این امر به دلیل وجود اتانول در برخی دهانشویه هاست. در صورتی که فاصله بلع تا درمان کوتاه باشد، شستشوی معده می تواند در پیشگیری از عوارض مسمومیت مفید باشد. در این موارد تیم درمان ممکن است از ذغال فعال استفاده کند. در برخی موارد بیمار باید در بیمارستان بستری شود. در صورتی که تا ۶ ساعت پس از مصرف دهانشویه، بیمار دچار علائم خطرناک مسمومیت نشود، بیمار مرخص خواهد شد.

پیشگیری از مسمومیت با دهانشویه:

دهانشویه، داروها و دیگر مواد شیمیایی خطرناک را دور از دسترس کودکان قرار دهید و روی آنها برچسب سمی بزنید. در صورتی که کودک شما سواد خواندن ندارد، علامتی از جمجمه سیاه روی یک کاغد بکشید و به او آموزش دهید که دست زدن به هر نوع بسته بندی با این علامت ممنوع است.

منبع:

dovemed

مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی:

دهانشویه دو نوع اصلی دارد: تزئینی و درمانی. دهانشویه های درمانی هم به صورت بدون نسخه و هم با تجویز پزشک در دسترس عموم قرار دارند. این نوع دهانشویه به کاهش پلاک و جرم، پیشگیری از بیماری لثه و پوسیدگی دندان کمک می کند. آشنایی با مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی می تواند به شما در آگاهی از خواص آن کمک کند.

مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی:

دهانشویه تزئینی برای کنترل موقت بوی بد دهان و ایجاد طعم خوب در دهان استفاده می شود، اما هیچ گونه تاثیر شیمیایی یا بیولوژیکی فراتر از آن ندارد. برای مثال اگر یک محصول باکتری های عامل بوی بد دهان را از بین نبرد و صرفا مشکل را به طور موقت پنهان کند، کاربرد آن فقط تزئینی است. در مقابل، دهانشویه درمانی حاوی مواد فعالی است که به کنترل عوامل و شرایط ایجاد بوی بو دهان، ابتلا به بیماری های لثه، پلاک و پوسیدگی دندان کمک می کند.

مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی عبارتند از:

  • ستیل‌پیریدینیوم کلراید
  • کلرهگزیدین
  • فلوراید
  • پراکسید

ستیل‌پیریدینیوم کلراید ماده ای است که برای کاهش بوی بد دهان استفده می شود. کلرهگزیدین نیز برای پیشگیری از پوسیدگی دندان به مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی اضافه می شود. فلوراید دیگر ماده مشهور و شناخته شده ای است که در اغلب محصولات دهان و دندان یافت می شود. از این ماده برای پیشگیری از پوسیدگی دندان و افزایش استحکام مینای دندان استفاده می شود. پراکسید نیز در محصولات سفیدکننده دندان به کار می رود. دهانشویه های درمانی هم به صورت بدون نسخه و هم با تجویز پزشک در دسترس عموم قرار دارند. استفاده از برخی از این محصولات به تشخیص پزشک نیاز دارد.

فراموش نکنید که استفاده از دهانشویه نباید جایگزین بهداشت دهان و دندان شود بلکه مکملی برای آن به حساب می آید. همانند سایر تمیزکننده های مکمل بهداشت دهان و دندان استفاده از دهانشویه نیز برای تمیز کردن نقاطی به کار می رود که دسترسی به آن برای مسواک و نخ دندان دشوار است. انتخاب یک دهانشویه مناسب به شرایط دهان و دندان، نیازهای فردی و تشخیص دندانپزشک بستگی دارد.

استفاده از دهانشویه به خصوص دهانشویه های حاوی الکل و فلوراید در کودکان زیر ۶ سال توصیه نمی شود. احتمال بلع مایع در این کودکان زیادتر است و مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی می تواند موجب بروز تهوع، استفراغ و حتی مسمومیت کودک شود. پیش از خرید یک محصول، به خصوص محصولات بهداشتی، در مورد آن با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع:

ada

مزایای دهانشویه در مقایسه با معایب آن:

مزایای دهانشویه می تواند چیزی بیشتر از خوش بو کردن دهان باشد. در واقع ارتقا سلامت دهان و دندان یکی از مهمترین مزایای این محصول بهداشتی است.

روی برچسب محصول مورد نظر خود را بخوانید. احتمالا عبارت هایی نظیر مبارزه با پلاک، سفید کننده دندان و مبارزه با بیماری لثه نوشته شده است. اما آیا این ادعاها حقیقت دارند؟ پاسخ هم بله و هم خیر است.

چهار مزایای دهانشویه:

کاهش احتمال پوسیدگی دندان:

شستشوی دهان با محلول حاوی فلوراید می تواند احتمال پوسیدگی دندان را کاهش دهد. تحقیقات زیادی به مزایای فلوراید در کاهش از دست رفتن مواد معدنی دندان اشاره داشته اند.

مبارزه با بیماری لثه:

در اثر بیماری پریودنتال، لثه و حفره دندان ملتهب می شود. باکتری ها و پلاک می توانند موجب عفونت بافت شوند. یک دهانشویه آنتی باکتریال مانند دهانشویه های حاوی الکل یا کلرهگزیدین می توانند از بیماری پریودنتال پیشگیری کنند.

تسکین آفت دهان:

دهانشویه با سم زدایی از ناحیه زخمی می تواند میزان باکتری های ملتهب کننده را کاهش دهد. هر چند که این کار را محلول آب نمک نیز می تواند انجام دهد.

مراقبت از زنان در دوره بارداری:

بیماری پریودنتال بزرگترین خطر پیش روی زنان باردار است که می تواند موجب زایمان زودرس و وزن پایین نوزاد در هنگام تولد شود. باکتری های دهان می توانند وارد جریان خون مادر شده و موجب افزایش التهاب شوند که خود محرکی بر انقباض است. دهانشویه می تواند با پیشگیری از بیماری پریودنتال سهم زیادی در سلامت دهان و دندان مادران باردار داشته باشد.

مزایای دهانشویه بسیار است، اما نباید فراموش کرد که تمام دهانشویه ها با هم یکسان نیستند. برای انتخاب محصول مناسب با نیازهای خود با دندانپزشک مشورت کنید.

معایب دهانشویه:

دهانشویه دارای معایبی نیز هست. در واقع این محصول در موارد زیر نمره بد می گیرد:

التهاب آفت دهان:

در صورتی که درصد الکل دهانشویه بالا باشد، می تواند به جای کمک به درمان آن به تشدید عارضه بیانجامد.

ماسکه کردن بوی بد دهان:

دهانشویه باعث تازه شدن نفس می شود، اما اغلب کوتاه مدت است. هیچ نوع دهانشویه ای نمی تواند جای مسواک و رعایت کامل بهداشت دهان و دندان را بگیرد. در واقع استفاده از دهانشویه به جای مسواک، مانند آن است که حمام نگیرید و به خود عطر بزنید.

ارتباط با سرطان دهان:

بحث هایی وجود دارد که بر ارتباط دهانشویه حاوی الکل با سرطان دهان اشاره دارند. هر چند که برخی تحقیقات بر این نکته اشاره دارند که شستشوی دهان با درصد پایینی از الکل متفاوت از نوشیدن آن است. با این حال، بهتر است مصرف این محصول با احتیاط انجام شود.

منبع:

everydayhealth

کنسل کردن نوبت دندانپزشکی به دلیل بیماری:

گاهی گرفتن نوبت دندانپزشکی با وجود آن همه درد و مشکل دشوار می شود. به همین دلیل حتی فکر کنسل کردن آن نیز می تواند وحشتناک باشد. اما اگر مریض شدید چطور؟ کدامیک برای شما، تیم درمان و دیگر بیماران بهتر است؟ کنسل کردن نوبت دندانپزشکی به دلیل بیماری یا حفظ نوبت؟

کنسل کردن نوبت دندانپزشکی به دلیل بیماری:

هرگز نباید نوبت دندانپزشکی خود را کنسل کنید، مگر آنکه دلیل خوبی داشته باشید. به هر حال، این زمان برای شما رزرو شده است و دندانپزشک در این ساعت منتظر شما خواهد بود.

از سوی دیگر ممکن است کلینیک بسیار شلوغ باشد و امکان تنظیم نوبت مجدد در فاصله زمانی کم وجود نداشته باشد. این امر می تواند درمان شما را با مشکل مواجه کند.

چقدر مریض هستید؟

از آنجا که کنسل کردن نوبت دندانپزشکی به دلیل بیماری ممکن است با ریسک تاخیر در درمان مشکل دهان و دندان همراه شود، باید ضرورت این امر را در نظر بگیرید. ابتدا شدت بیماری خود را ارزیابی کنید. در این میان باید ببینید آیا می توانید تمام مدت درمان را روی صندلی آرام بنشینید یا خیر. به علاوه مسری بودن بیماری را نیز باید بررسی کنید.

برای مثال یک سردرد معمولی مسری نیست و آرام نشستن روی صندلی دندانپزشک نیز کار چندان دشواری نخواهد بود.

اما میگرن داستان کاملا متفاوتی است. اگر دائما دچار میگرن هستید، بهتر است پیش از گرفتن نوبت دندانپزشکی، فواصل سردرد خود را تخمین بزنید. اما اگر در هر صورت باز هم پیش از درمان دچار میگرن گشتید،باید شدت درد را در نظر بگیرید. اگر درد زیاد نیست، بهتر است برای درمان مراجعه کنید. اگر درد به حدی است که احساس می کنید دچار تهوع و سرگیجه خواهید شد، می توانید تیم درمان را از وضعیت خود باخبر کنید.

آیا مسری است؟

مراجعه به دندانپزشک با وجود ابتلا به یک بیماری مسری نیز کار اخلاقی نیست. پیش از مراجعه علائم خود را بررسی کنید. آیا عطسه و سرفه می کنید؟ ممکن است دچار سرماخوردگی، ویروس یا حتی آنفولانزا شده باشید. حتی اگر در حال حاضر بهبود یافته اید، اما ممکن است تا یک هفته ناقل بیماری باشید.

زمانی که دچار یک بیماری مسری هستید، بهتر است با مطب دندانپزشک تماس بگیرید. از آنها در مورد وضعیت خود مشورت بخواهید. دندانپزشک در صورت لزوم قرار دیگری را برای شما تعیین خواهد کرد.

اگر تصمیم به مراجعه گرفتید، شرایط بیماری خود را برای دندانپزشک توضیح دهید تا اقدامات لازم برای شما اتخاذ شود. در این میان اگر دچار احتقان بینی هستید، بهتر است دندانپزشک را مطلع سازید. معمولا ممکن است در طول درمان از طریق دهان نیز قادر به نفس کشیدن نباشید. بنابراین بهتر است پیش از شروع درمان، علامتی را با دندانپزشک خود تعیین کنید تا هر زمان که احساس ناراحتی کردید، او را مطلع سازید. بدین ترتیب درمان تا بهبود تنفس شما متوقف خواهد شد.

منبع:

۱۲۳dentist