گردشگری دندانپزشکی: علل سفر برای درمان

حوزه درمان امروزه در حال تغییر است. در حال حاضر، بسیاری از افراد برای مقاصد درمانی به کشورهای دیگر سفر می کنند. گردشگری دندانپزشکی نیز اخیرا به پدیده رایجی تبدیل شده است. این روش می تواند هزینه های درمانی را برای بیماران به شدت کاهش دهد و در برخی موارد باعث می شود که آنها خدمات دندانپزشکی بهتری دریافت کنند.

بیماران برای چه خدماتی تن به گردشگری دندانپزشکی می دهند؟

گردشگری دندانپزشکی اغلب برای درمان ها و جراحی های گران قیمت دهان و دندان انجام می شود که تحت پوشش بیمه نیستند. برخی از این درمان ها عبارتند از:

برخی از درمان ها مناسب گردشگری دندانپزشکی نیستند، برای مثال امکان انجام ارتودنسی در کشور دیگر وجود ندارد زیرا درمانی بلند مدت است که بیمار باید در فواصل منظم معاینه شود.

گردشگری دندانپزشکی به چه علتی صورت می گیرد؟

خدمات پزشکی همواره با هزینه های زیادی همراه بوده است. در این رابطه، هزینه های دندانپزشکی به دلیل نوع ابزارهای مورد استفاده و ظرافت درمان با هزینه های سنگینی همراه است.

سطح این هزینه ها در برخی کشورها بسیار بالاست و بیمار را با مشکل مواجه می کند.

از این رو، درمان در کشورهایی که به دنبال گردشگری دندانپزشکی هستند می تواند با هزینه کمتری برای بیمار همراه شود.

از سوی دیگر، کیفیت خدمات ارائه در برخی کشورها بسیار پایین است. این امر باعث می شود که بیماران به کشورهایی سفر کنند که خدمات درمانی بهتر و باکیفیت تری ارائه می دهند.

تفاوت ارزش ارزها در کشورهای مختلف باعث می شود که هزینه های درمانی بیمار در کشور دیگر بسیار پایین تر از وطن خودش تمام شود.

گردشگری دندانپزشکی باید با دقت بیشتری صورت گیرد. برخی از درمان ها حساس هستند و بروز خطا در آنها می تواند با هزینه بیشتری برای ترمیم همراه شود. از این رو، انتخاب مرکز مناسب و دندانپزشک باتجربه بسیار مهم تر از هزینه های درمان است.

آیا درمان های دریافت شده به وسیله گردشگری دندانپزشکی مناسب است؟

پاسخ کوتاه و مختصر به این پرسش آن است که: خوب است. خدمات دندانپزشکی در بسیاری از کشورهایی که به مقصد گردشگری دندانپزشکی تبدیل شده اند، از کیفیت خوبی برخوردار هستند. به روز بودن تجهیزات و روش های درمانی در این کشورها از افتخارات آنها است. مکزیک، آرژانتین، هند، آفریقای جنوبی و ایران از مقاصدی هستند که بسیاری از بیماران آمریکایی، کانادایی و اروپایی برای درمان های دندانپزشکی به آنها سفر می کنند.

آیا درمان در کلینیک های دندانپزشکی انجام می شود یا مطب های خصوصی؟

معمولا کلینیک های به روز دندانپزشکی جایی هستند که مراقبت های گردشگری دندانپزشکی در آنجا انجام می شود. این کلینیک ها امکانات لازم برای ارائه خدمات درمانی تخصصی مانند دندانپزشکی زیبایی، جراحی های دهان و دندان و سایر روش های درمانی را دارا هستند.

اغلب، این کلینیک ها از شهرت زیادی در بین گردشگران خارجی برخوردار هستند و در وب سایت ها نظرات متعددی در مورد خدمات آنها نوشته شده است.

آیا خدمات ارائه شده در گردشگری دندانپزشکی متفاوت است؟

کلینیک هایی که خدمات درمانی گردشگری دندانپزشکی را ارائه می دهند از مدرن ترین تجهیزات و روش های با کیفیت بالا استفاده می کنند. با این حال، پیش از مراجعه به یک مرکز، بیمار باید از استانداردهای درمانی، روش های کنترل عفونت، گزینه های درمان و تجربه دندانپزشک اطلاع کسب کنند.

آیا نتیجه درمان در گردشگری دندانپزشکی تضمین می شود؟

از آنجا که اغلب بین دندانپزشک و بیمار هزاران کیلومتر فاصله است، پیگیری درمان و شکایت از نواقص و آسیب های وارده دشوار است. در صورتی که در اثر قصور پزشکی، بیمار دچار مشکلی شود، پیگیری شکایت زمانبر و هزینه بردار است. از این نظر ممکن است بیمار دچار ضرر شود.

با این حال، اگر کلینیک مورد نظر با آژانس های بین المللی در ارتباط باشد، درمان بین یک تا پنج سال گارانتی می شود.

اشکالات گردشگری دندانپزشکی چیست؟

در این روش درمانی، دندانپزشک به سوابق بیمار دسترسی ندارد. به علاوه، در بازگشت به وطن دندانپزشک اصلی بیمار نیز از علت و روش درمانی انجام گرفته بی خبر خواهد بود. اطلاع از سوابق بیمار برای درمان صحیح و انتخاب گزینه درمانی مناسب ضروری است.

وجود مشکلات زبان از دیگر عواملی است که این روش را با چالش رو به رو می کند. برای یک درمان مناسب، دندانپزشک و بیمار باید بتوانند با یکدیگر تعامل کنند. در بسیاری از موارد، دندانپزشک و بیمار زبان مشترکی ندارند یا یکی از آنها به زبان انگلیسی مسلط نیست. این امر برقراری ارتباط و تبادل نظر را برای هر دو نفر دشوار می سازد.

در برخی از درمان ها لازم است بیمار پس از چند هفته دوباره معاینه شود. اما به دلیل کوتاه بودن طول سفر در این روش، امکان پیگیری درمان وجود ندارد.

از چه روش هایی می توان به خدمات دندانپزشکی ارزان دسترسی یافت؟

همان طور که گفته شد، مهم ترین دلیل انتخاب گردشگری دندانپزشکی استفاده از خدمات درمانی ارزان تر است. برای رفع مشکلات این روش، بهتر است در کشور یا شهر خود به دنبال گزینه های درمان ارزان باشید.

کلینیک های وابسته به دانشکده دندانپزشکی یا مراکز آموزشی دانشکده دندانپزشکی بسیاری از خدمات را به صورت رایگان و برخی دیگر را با هزینه های پایین ارائه می دهد. در این مراکز، دانشجویان دندانپزشکی زیر نظر اساتید خود بیماران را درمان می کنند. دانشجویان قادر به کشیدن دندان، جراحی ساده دندان عقل، پر کردن دندان، جرم گیری و معاینه دندان هستند. این دانشجویان می توانند روش های تخصصی تر مانند عصب کشی و حتی ارتودنسی را نیز با هزینه های پایین تر انجام دهند.

برخی از کلینیک های دندانپزشکی از طرح های تخفیفی در طول سال استفاده می کنند. با بررسی وب سایت مراکز می توانید از این طرح ها باخبر شوید.

مهم ترین روش برای کاهش هزینه های دندانپزشکی پیشگیری است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. از رژیم غذایی سالم تبعیت کنید و معاینات دوره ای دندان های خود را جدی بگیرید. درمان مشکلات دهان و دندان در مراحل اولیه با هزینه های پایین تر همراه است.

منبع:

tripsavvy

ترمیم بریج دندان: علل و نحوه پیشگیری

بریج دندان می تواند چند دهه عمر کند، اما گاهی نیاز به ترمیم و تعویض دارد. بریج دندان ابزار ثابتی است که به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. معمولا، دندان مصنوعی روی دو دندان سالم در مجاورت فضای خالی متصل می شود. ترمیم بریج دندان ممکن است به دلیل شکستن آن یا مشکلی لازم شود که دندانپزشک در زمان معاینه دندان تشخیص دهد.

علل نیاز به ترمیم بریج دندان:

بسیاری از بریج های دندان از سرامیک یا پرسلین ساخته شده اند و به قاب زیرین فلزی متصل شده اند تا بتوانند استحکام خوبی به جای دندان از دست رفته ایجاد کنند. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند موجب نیاز به ترمیم بریج دندان شود. باکتری ها از زیر بریج و خط اتصال دندان و بریج به دندان اباتمنت نفوذ کرده و موجب پوسیدگی آن می شود. در برخی موارد نیز، دندان اباتمنت دچار ترک یا شکستگی می شود. در صورتی که دندان اباتمنت ثبات و استحکام خود را از دست دهد، بریج نمی تواند در برابر فشار حاصل از جویدن مقاومت کند.

مشکلاتی که در خود بریج به وجود می آیند عبارتند از شکستن فلز زیرین و شکستن پوشش یا دندان مصنوعی. شکستن بریج می تواند در اثر دندان قروچه، جویدن اجسام سخت یا شکستن گردو و پسته با دندان باشد.

گاهی برای ترمیم بریج دندان هیچ گونه مشکلی از نظر ساختاری وجود ندارد، اما بریج با دهان تطابق ندارد یا رنگ آن با دندان های اطراف مشابهت ندارد. در برخی موارد، بیمار پس از جایگزینی دندان ها با بریج، برای بلیچینگ دندان های طبیعی خود اقدام می کند. بلیچینگ موجب سفیدتر شدن دندان های طبیعی می شود، اما تاثیری در رنگ بریج ندارد. بنابراین، رنگ دندان های اطراف با بریج متفاوت خواهد شد، که برای اغلب بیماران اتفاق مطلوبی نیست.

چه زمانی به ترمیم بریج دندان نیاز است؟

بریج دندان درمان موثری برای جایگزینی دندان از دست رفته است، اما راه حلی دائمی نیست. بر اساس آمار، بریج دندان طول عمری در حدود ۵ تا ۳۵ سال دارد. اما از آنجا که دندان اباتمنت پوشیده شده است، علائم پوسیدگی واضح نیست و حساسیت دندان یا لثه در اطراف بریج دندان می توند نشانه ای برای نیاز به ترمیم بریج دندان باشد. ممکن است متوجه بروز ترک در دندان شده باشید یا تکه ای از پرسلین افتاده باشد. در صورتی که متوجه وجود ترک یا لب پریدگی در بریج دندان شدید، دچار دندان درد یا حساسیت دندان در موقع مسواک زدن یا غذا خوردن شده اید، برای معاینه بریج دندان باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

ترمیم بریج دندان:

ترمیم بریج دندان به علت بروز مشکل بستگی دارد. در صورتی که مشکل از دندان اباتمنت ناشی شده باشد، اغلب لازم است بریج دندان شکسته شود. زمانی که دندان حامی بریج درمان شد، و اگر هنوز سالم باشد، یک بریج جدید برای شما ساخته می شود. اگر دندانپزشک قادر به نجات دندان اباتمنت نباشد، کل دندان های از دست رفته را می توان با استفاده از ایمپلنت یا اوردنچر بر پایه ایمپلنت جایگزین کرد. این روش های درمان به صورت جراحی در استخوان فک جایگذاری می شوند.

در صورتی که پوشش پرسلین بریج شکسته باشد یا ترک خورده باشد، اما کلیت ساختار بریج سالم باشد، دندانپزشک می تواند پوشش را ترمیم کند. گاهی، امکان ترمیم بریج دندان در شرایطی که دندان مصنوعی آن شکسته است نیز وجود دارد.

مراقبت از بریج جدید:

هنگامی که یک دندان به علت بیماری، پیری و یا حادثه ای ناگوار از دست می رود، جایگزین کردن آن به دلایل زیبایی شناختی و عملکردی بسیار مهم است. یکی از روش های جایگزینی دندان از دست رفته استفاده از بریج دندان است. مراقبت از بریج دندان در افزایش عمر و عملکرد آن و عدم نیاز به ترمیم بریج دندان اهمیت زیادی دارد.

مراقبت از بریج دندان:

هنگامی که یک دندان می افتد، این احتمال وجود دارد که دندان های کناری برای پر کردن فضای خالی حرکت کنند. افرادی که دندان های خود را از دست داده اند در معرض خطر ابتلا به بیماری های لثه، اشکال در تلفظ حروف، مشکلات فک، پوسیدگی دندان و افتادگی صورت قرار دارند. یکی از راه های محبوب برای پیشگیری از این موارد قرار دادن یک بریج دندان در محل دندان از دست رفته است.

بریج دندان از پرسلین با یک ساختار زیرین فلزی ساخته شده است. معمولا تاج ها روی دو دندان کناری بریج قرار داده می شوند؛ سپس بریج روی این تاج ها نصب می شود تا در محل خود ثابت شود.

زمانی که صحبت از حفظ زیبایی لبخند به میان می آید، مراقبت از بریج دندان اهمیت زیادی می یابد. بنابراین ضروری است که هر فرد بداند چگونه دندان ها و بریج را تمیز کند و از آنها مراقبت کند.

زمانی که فرد تصمیم به استفاده از بریج به جای دندان از دست رفته می گیرد، ابتدا باید به دندانپزشک مراجعه کند تا دندان ها برای قرارگیری بریج آماده شوند. در این جلسه یک دندان پلاستیکی موقت در محل بریج قرار می گیرد تا از حرکت سایر دندان ها پیشگیری کند. مراقبت برای پیشگیری از نیاز به ترمیم بریج دندان از زمان قرارگیری این دندان موقت آغاز می شود. در این دوره، بیمار باید از مصرف مواد غذایی سخت و چسبناک پرهیز کند که می توانند به دندان موقت آسیب بزنند یا آن را از محل خود جدا کنند.

پس از قرار گیری بریج دائمی، مراقبت از آن تضمین کننده عمر طولانی آن و عدم نیاز به ترمیم بریج دندان پس از چند سال است. مراقبت از بریج دندان بدین معنی است که باید به صورت مرتب مسواک بزنید و محل بین بریج و دندان طبیعی را با دقت بیشتری نخ دندان بکشید.

بیماران باید از دندانپزشک خود بخواهند که دستورالعمل های مراقبت و تمیز کردن بریج را به آنها آموزش دهند.

مشابه دندان های طبیعی، مسواک زدن صحیح و نخ دندان کشیدن این اطمینان را به شما می دهد که بریج دندان سال ها ظاهر خوبی خواهد داشت.

درمان های دندانپزشکی اغلب گران هستند. بنابراین اگر در سال های گذشته با عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باعث از دست رفتن دندان های طبیعی خود شده اید، دیگر این اشتباه را در مورد بریج یا ایمپلنت خود تکرار نکنید. به روش های جایگزینی دندان از دست رفته به عنوان شانس دومی برای زیبایی لبخند خود فکر کنید و اطمینان یابید که از تمام روش های مراقبت از آن ها آگاهی دارید.

منبع:

dentalfind

colgate

موم ارتودنسی: راه حلی برای مواقع اورژانس

موم ارتودنسی ماده نرم و بدون ضرری است که از لثه و بافت نرم دهان کودکان و بزرگسالانی که تحت درمان ارتودنسی هستند محافظت می کند. این ماده می تواند برای پوشش دهی روی براکت ها و سیم های بیرون زده استفاده شود و سطح صافی را ایجاد کند. زمانی که حس ناراحت کننده و خارش آور حاصل از وجود براکت زیاد می شود، موم ارتودنسی می تواند شما را نجات دهد. این ماده به جز ارتودنسی در حوزه های دیگر دندانپزشکی نظیر پروتز دندان مصنوعی و اورژانس دندانپزشکی نیز کاربرد دارد.

موم ارتودنسی از چه چیزی ساخته شده است؟

موم ارتودنسی حاوی موادی برای بهبود طعم و بافت هستند، اما اکثر از موم های طبیعی ساخته شده است. برخی از محصولات موم ارتودنسی از موم زنبور یا کارنوبا ساخته می شود و برخی دیگر از پارافین ساخته شده اند. در واقع، کاملا طبیعی است که در زمان خوردن و حرف زدن به صورت تصادفی موم از جای خود بیرون بیاید و بلعیده شود. موم ارتودنسی ماده شفافی است که اغلب بدون طعم است، در حالی که برخی برندها دارای طعم نعنایی یا دیگر مواد هستند.

موم ارتودنسی چطور کار می کند؟

ویژگی های خاص موم ارتودنسی از آن ماده مناسبی برای حفاظت از لثه ها از لبه های تیز فلز یا بریس ساخته است. موم در دمای اتاق جامد است، اما با دستان شما گرم و نرم می شود و می توان به آن شکل داد. با نرم شدن، می توان آن را روی بریس چسباند و یک مانع بین براکت و لثه ایجاد کرد. موم ارتودنسی داخل دهان نرم می ماند و به تدریج پوسته پوسته می شود و از بین می رود. این ماده هیچ خطری ندارد و فاسد نمی شود.

موم ارتودنسی در چه مواردی به کار می رود؟

این ماده بیشترین استفاده را در حوزه ارتودنسی دارد. ارتودنسی از درمان هایی است که دچار موارد اورژانس زیادی می شود. بسیار دیده می شود که بیمار در زمان خوردن به براکت های خود آسیب زده است و سیم ها بیرون زده اند. بیرون زدن سیم و براکت ارتودنسی از مواردی است که می تواند موجب ناراحتی و درد بیمار شود. در برخی موارد به دلیل تعطیلات یا مشغله، مراجعه سریع به ارتودنتیست میسر نیست. بنابراین، استفاده از موم ارتودنسی می تواند تا زمان رسیدن به مطب دندانپزشک موجب راحتی و آسایش بیمار شود.

به علاوه، شروع درمان با درد و ناراحتی زیادی همراه است. وجود یک جسم جدید در دهان باعث می شود که بافت نرم دهان ملتهب شود. سایش مداوم براکت ها به داخل گونه، لب و لثه موجب زخم شدن آنها می شود. گاهی درمان زخم یک هفته طول می کشد و عدم توجه به زخم و درمان آن موجب ابتلا به عفونت می شود. از این رو، استفاده از موم ارتودنسی می تواند ضمن ایجاد یک مانع، به بافت نرم دهان مهلت دهد که التیام یابد.

از موم ارتودنسی تنها برای حوزه ارتودنسی استفاده نمی شود. گاهی بیمارانی که از پروتز دندان مصنوعی استفاده می کنند نیز به این ماده نیاز پیدا می کنند. عدم تناسب پروتز و لثه موجب سایش بافت نرم دهان و زخم شدن بافت می شود. بنابراین، بیمار می تواند تا زمان رسیدن به دندانپزشک از موم به عنوان محافظی بین لثه و پروتز استفاده کند.

شکستن دندان از موارد اورژانسی است که با ایجاد لبه های تیز در دندان موجب آزار بیمار می شود. اگر دندان شما شکسته و دارای لبه های تیزی است و امکان مراجعه سریع به دندانپزشک وجود ندارد، می توانید از موم ارتودنسی برای پوشاندن دندان شکسته استفاده کنید. موم را بین دست های خود نرم کنید و آن را به دندان شکسته خود فشار دهید تا لبه های تیز را پوشش دهد.

 موم ارتودنسی را چطور می توان استفاده کرد؟

فرقی ندارد موم ارتودنسی را برای چه کاری استفاده می کنید، روش کاربرد آن در همه حال یکسان است.

·         دست های خود را بشویید.

·         دندان های خود را پیش از استفاده از موم مسواک بزنید.

·         تکه کوچکی از موم، به اندازه یک نخود، را بردارید.

·         آن را بین انگشتان خود گلوله کنید تا زمانی که نرم شود.

·         گلوله موم را بین انگشتان خود صاف کنید.

·         به آرامی موم را به محل مورد نظر بچسبانید.

اگر موم جدا شد، مقدار بیشتری از آن را بردارید. موم ارتودنسی را می توانید از تمام داروخانه های سطح شهر تهیه کنید. موم ارتودنسی ممکن است جدا و بلعیده شود. نگران نباشید، این ماده هیچ خطری ندارد. برای جدا کردن موم از یک خلال دندان یا نخ دندان استفاده کنید، اما مراقب باشید که به بریس یا لثه های خود آسیب نزنید.

مراقبت از بریس و موم ارتودنسی:

پس از استفاده از موم، باید همچنان بهداشت دهان و دندان خود را ادامه دهید. مانند همیشه اطراف بریس ها را مسواک بزنید. بهتر است پیش از هر بار مسواک زدن و هر وعده غذایی، موم را از دندان خود جدا کنید و پس از آن از یک تکه جدید استفاده کنید. موم ارتودنسی به دلیل ماهیت خود می تواند به محل خوبی برای تجمع باکتری ها و گیر کردن مواد غذایی تبدیل شود. تعویض نکردن مرتب موم می تواند موجب بوی بد دهان و پوسیدگی دندان شود. هر روز از دهان شویه استفاده کنید تا جاهایی که برای مسواک غیر قابل دسترسی است را تمیز کنید.

ارتودنسی درمانی است که می تواند لبخند بیمار را اصلاح کند و اعتماد به نفس بیمار را بهبود دهد. اما این روش درمانی، با سختی های مخصوص به خود همراه است و در برخی فازها موجب درد و ناراحتی بیمار می شود. استفاده از وسایلی مانند موم ارتودنسی می توانند تجربه راحت تری از درمان را برای شما رقم بزنند.

موم ارتودنسی در شروع درمان در کیت مراقبت از دهان و دندان به بیمار تحویل داده می شود. موم در بسته های کوچکی قرار دارد که می توانید آن را همیشه در کیف خود همراه داشته باشید. موم ارتودنسی ماده مفیدی است که می تواند در مواقع اورژانس به کار شما بیاید. نگه داشتن یک بسته از آن در خانه در کنار لوازم بهداشت دهان و دندان می تواند در مواقع تعطیلات و اورژانس بسیار راهگشا باشد.

منبع:

 colgate

ریمینرالیزاسیون دندان: پیشگیری از پوسیدگی دندان

ریمینرالیزاسیون دندان به موضوع داغی در دهه اخیر تبدیل شده است. بسیاری از افراد از خود می پرسند آیا در شروع مراحل پوسیدگی امکان بازگرداندن مواد معدنی دندان وجود دارد؟ پاسخ ساده به این سوال بله است، اما این پاسخ ساده کافی نیست. زمانی که به ریمینرالیزاسیون دندان فکر می کنیم، سوالات زیادی مطرح می شود.

  • آیا ریمینرالیزاسیون دندان واقعی است؟
  • آیا این روش از پوسیدگی دندان پیشگیری می کند؟
  • چه چیزی باعث دیمینرالیزه دندان می شود؟
  • چگونه می توان پوسیدگی دندان را معکوس کرد؟
  • این امر چه تاثیری در نرمی مینای دندان دارد؟

ریمینرالیزاسیون دندان چیست؟

ریمینرالیزاسیون دندان یک روند طبیعی است که توسط آن مینای دندان ترمیم می شود. این روند هر روز رخ می دهد و نرخ آن به شدت به رژیم غذایی شما بستگی دارد.

درست است.

بدن شما به طور طبیعی سطح دندان های شما را هر روز بازسازی می کند. با این حال، ریمینرالیزاسیون دندان روندی است که هر روز همراه با دیمینرالیزه رخ می دهد. اینکه شما به پوسیدگی دندان مبتلا شوید یا نه، به این بستگی دارد که کدامیک سرعت بیشتری دارد.

بنابراین، ریمینرالیزاسیون دندان روند پویایی است. شاید برایتان جالب باشید که بدانید سطح دندان متخلخل است. سطح بیرونی آن با حفره های کوچک و بی شماری پوشیده شده است. این امر ورود مواد معدنی و مواد دیگر به مینای دندان را تسهیل می کند. درست به همین ترتیب است که قهوه و چای باعث تغییر رنگ دندان می شوند.

این ویژگی ریمینرالیزاسیون دندان را نیز تسهیل می کند. کلسیم، فسفات و دیگر مواد معدنی موجود در بزاق دهان به طور مستقیم به دندان می چسبند و مینای دندان را تقویت می کنند. به طور مشابه، اسیدها نیز در دهان تولید می شوند و با نفوذ به حفره های دندان باعث ایجاد پوسیدگی دندان می شوند.

برای ریمینرالیزاسیون دندان باید وجود مواد معدنی در بزاق دهان افزایش یابد و در عین حال، محیط اسیدی دهان تعدیل شوند.

اما این تنها بخشی از داستان است.

به یاد داشته باشید که ریمینرالیزاسیون دندان از درون نیز حمایت می شود.

آناتومی دندان از سه لایه تشکیل شده است. لایه میانی، تحت عنوان عاج، زمانی که احساس می کند دندان دچار پوسیدگی شده است، مواد مغذی بیشتری دریافت می کند. این لایه مقداری از مواد را برای خود نگه می دارد و بقیه را به مینای دندان می دهد. این امر در ریمینرالیزاسیون دندان بسیار مهم است.

با این حال، تشدید روند دیمینرالیزه دندان باعث می شود که تمامی این دفاع ها شکست خورده و دندان در نهایت دچار پوسیدگی شود. هر چه آسیب بیشتر باشد، شانس ریمینرالیزاسیون دندان کاهش می یابد.

بهترین راه برای استفاده موثر از این روند، پیشگیری به جای درمان است.

ریمینرالیزاسیون دندان یک روند مداوم در دهانی سالم است. به همین دلیل است که بر داشتن یک رژیم غذایی سالم، رعایت بهداشت دهان و دندان و مراجعه برای معاینه تاکید می شود.

منافع ریمینرالیزاسیون دندان چیست؟

درک منافع معکوس کردن روند پوسیدگی دندان ساده است. دیگر دچار پوسیدگی دندان نخواهید شد. هر کسی به دنبال این است. با این حال، مزایای آن به همین محدود نیم شود.

ریمینرالیزاسیون دندان می تواند:

  • حساسیت دندان را کاهش دهد.
  • دندان درد در اثر پوسیدگی دندان را از بین می برد
  • عملکرد دندان آسیب دیده را به آن می بخشد.
  • هزینه های دندانپزشکی را کاهش می دهد.

برای ریمینرالیزاسیون دندان چه باید کرد؟

استفاده از ریمینرالیزاسیون دندان برای پیشگیری از پوسیدگی دندان ساده است.

به هر روی، بدن شما به صورت روزانه این کار را انجام می دهد. اما به هر حال نقش خود را فراموش نکنید. با گام های ساده می تواند ریمینرالیزاسیون دندان به حداکثر برسانید و در عین حال روند دیمینرالیزه شدن دندان را تا حد ممکن کاهش دهید.

اگر در این راه ثابت قدم هستید، این سه گام را فراموش نکنید:

  • از یک رژیم غذایی سالم تبعیت کنید.
  • بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.
  • از محصولات موثر در ریمینرالیزاسیون دندان استفاده کنید.

رژیم غذایی مفید برای ریمینرالیزاسیون دندان چیست؟

این اولین و مهم ترین گام است. یک رژیم غذایی سالم و مفید می تواند به طور کلی از پوسیدگی دندان پیشگیری کند.

  • از یک رژیم غذایی حاوی غلات کامل استفاده کنید.
  • از مکمل ویتامین D استفاده کنید. این ویتامین در جذب کلسیم، فسفر و دیگر مواد معدنی مفید برای ریمینرالیزاسیون دندان مهم است.
  • از مکمل های مناسب استفاده کنید. مانند استخوان، دندان نیز به مکمل کلسیم، فسفر و منیزیم نیاز دارد.
  • از رژیم غذایی حاوی شکر فرآوری شده پرهیز کنید.
  • از رژیم های غذایی حاوی مواد اسیدی دوری کنید.

رعایت بهداشت دهان و دندان چه تاثیری در ریمینرالیزاسیون دندان دارد؟

شاید حالا فکر می کنید، رعایت بهداشت دهان و دندان به اندازه رژیم غذایی در ریمینرالیزاسیون دندان تاثیر ندارد. اما این طور نیست. باکتری های موجود در دهان می توانند از هر ماده غذایی موجود در دهان شما تغذیه کنند و اسید تولید کنند. مواجهه طولانی مدت دندان و اسید برای مینای دندان مضر است. رعایت بهداشت دهان و دندان باعث می شود که روند دیمینرالیزه شدن دندان کاهش یابد. کند شدن از دست رفتن کلسیم و دیگر مواد معدنی از دندان مهم است. بنابراین، با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن به استحکام دندان های خود کمک کنید.

کدام محصولات دهان و دندان به ریمینرالیزاسیون دندان کمک می کنند؟

سال هاست که محصولات حاوی فلوراید در خط اول مبارزه با باکتری های مضر برای دندان حضور دارند. با این حال، اخیرا محصولات حاوی کلسیم فسفات آمورف (ACP) نیز به بازار معرفی شده اند که به اثربخشی هر چه بیشتر فلوراید و جذب کلسیم توسط دندان کمک می کنند.

پودر دندان نیز محصول دیگری است که به ریمینرالیزاسیون دندان کمک می کند. در مطالب پیشین به این موضوع پرداخته ایم. توصیه می کنیم مطلب ما در مورد این محصول را مطالعه کنید.

دندانپزشک نیز می تواند از طریق فلوراید تراپی و اعمال وارنیش فلوراید روی دندان به معکوس شدن روند پوسیدگی دندان و بهبود ریمینرالیزاسیون دندان کمک کند.

نتیجه گیری:

بهداشت دهان و دندان از رحم مادر شروع می شود. بنابراین، مصرف مکمل هایی مانند کلسیم و ویتامین D برای مادر و نوزاد ضروری است. عادات بهداشت دهان و دندان را از نوزادی در فرزند خود تثبیت کنید. هر روز به مقدار کافی آب بنوشید تا از خشکی دهان جلوگیری کنید. سالم زندگی کنید، به اندازه کافی بخوابید و از استرس دوری کنید. اگر به نوشیدن نوشابه علاقه دارید، آن را با نی بخورید و سریع قورت دهید تا آنکه آرام آرام بخورید و در دهان نگه دارید. هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنید تا پوسیدگی دندان در مراحل اولیه متوقف شود.

منبع:

authoritydental

آسیب به بافت دهان: لب، زبان و لثه

آسیب به بافت دهان شامل لب، زبان و لثه کاملا شایع است. بافت نرم لب به دلیل محل آن در برابر تروما آسیب پذیر است. یک ضربه به صورت می تواند لب ها را به دندان ها فشار دهد و موجب پارگی هر یک از بافت های نرم دهان شود. گاز گرفتگی زبان و پاره شدن لثه از دیگر صدماتی است که هر کس ممکن است آن را تجربه کند.

هر نوعی آسیب به بافت دهان معمولا با خونریزی همراه است زیرا بافت نرم دهان دارای منبع غنی خون است.

علائم آسیب به بافت دهان:

  • کبودی
  • تورم
  • خونریزی
  • وجود زخم روی لب، زبان یا لثه

تشخیص:

دندانپزشک در مورد اتفاقی که منجر به وارد شدن آسیب به بافت دهان شده است می پرسد و موضع را معاینه می کند. در صورتی که لب ها آسیب دیده باشند، استخوان فک و دندان ها نیز از نظر وارد شدن آسیب مانند وجود ترک یا شکستگی بررسی می شوند.

مدت مورد انتظار برای بهبودی:

مدت زمان بهبودی آسیب به بافت دهان به شدت پارگی بستگی دارد. با این حال، این نوع بافت ها دارای عروق خونی زیادی هستند و همین امر بهبودی را تسریع می بخشد.

پیشگیری:

آسیب به بافت دهان اغلب در زمان ورزش کردن یا دیگر فعالیت های بدنی رخ می دهد. استفاده از گارد دهان در زمان ورزش کردن می تواند ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش دهد. گارد دهان از پلاستیک نرمی ساخته شده است که به شکل دندان های فک طراحی شده است. گاردهای مخصوص ورزش های سنگین باید دندان های هر دو فک را پوشش دهند. گارد دهان با ایجاد یک مانع نرم بین دندان و لب از وارد شدن آسیب به آنها جلوگیری می کند. گارد دهان در داروخانه ها در دسترس است. دندانپزشکان نیز می توانند نمونه های سفارشی آن را برای شما بسازند. در مطالب پیشین در مورد نحوه نگهداری از گارد دهان و رعایت بهداشت آن توضیح داده شد که مطالعه آن را به شما توصیه می کنیم.

استفاده از کمربند در زمان رانندگی و کلاه ایمنی در زمان استفاده از موتور سیکلت و دوچرخه ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان:

در خانه، می توانید سطح پوست را با آب و صابون ملایم و یک دستمال نرم تمیز کنید. برای شستشوی بافت داخل دهان، از آب نمک یا محلول هیدروژن پراکسید (یک پیمانه هیدروژن پراکسید و یک پیمانه آب) استفاده کنید. هرگز محلول هیدروژن پراکسید را قورت ندهید. اگر محلول در دهان شما کف کرد، نگران نباشید. معمولا در تماس با بافت دهان این حالت عادی است.

اگر لب شما متورم یا کبود شده است، یک کمپرس سرد روی آن قرار دهید. در صورت وجود خونریزی، یک پارچه تمیز را به مدت حداقل پنج دقیقه روی موضع فشار دهید. استفاده از یخ می تواند تورم، خونریزی و ناراحتی را کاهش دهد. یک تکه یخ را بین یک گاز تمیز تمیز دهد و آن را روی ناحیه دردناک قرار دهید.

برخی از انواع آسیب به بافت دهان باید توسط جراح دهان و یا جراح پلاستیک درمان شوند. این امر به خصوص برای بخیه زدن بافت بیرون دهان و حفظ زیبایی لبخند اهمیت دارد. بخیه خطی که مرز مشخص بین پوست و بافت لب است، از جمله مواردی است که باید زیر نظر یک جراح متخصص و ماهر انجام شود. برای بخیه زدن این محل دقت زیادی باید انجام شود و روند بهبودی بافت در طول روزهای بعدی زیر نظر گرفته شود، زیرا حتی کوچک ترین ناهمواری و عدم تقارن قابل توجه خواهد بود.

ابتدا پزشک، موضع را با استفاده از محلول آب و نمک یا هیدروژن پراکسید تمیز خواهد کرد. تمیز کردن بافت دهان نه تنها باکتری ها بلکه اجسام خارجی مانند خاک و چیزهایی که ممکن است وارد زخم شده باشند را خارج خواهد کرد. سپس، روی موضع مقداری محلول بتادین زده می شود تا موضع ضدعفونی شود. پارگی لب از داخل به بیرون بخیه زده خواهد شد. بخیه زدن تمام لایه ها شانس ایجاد اسکار زخم و ناهمواری خط لبخند را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان در ناحیه زبان معمولا به چیزی به غیر از تمیز کردن با محلول ضدعفونی کننده یا هیدروژن پراکسید نیازی نخواهد داشت.  پارگی شدید ممکن است مستلزم بخیه باشد.

دهان محل زندگی باکتری های زیادی است. به همین دلیل، اغلب پس از آسیب به بافت دهان برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود تا از ابتلا به عفونت جلوگیری شود.

در موارد زیر هر چه سریع تر به دندانپزشک یا جراح دهان و دندان مراجعه کنید:

  • خونریزی که با فشار و استفاده از کمپرس یخ بهبود نمی یابد.
  • وجود پارگی عمیق
  • وجود پارگی در مرز بین لب و پوست صورت
  • پارگی لب
  • ابتلا به عفونت پس از آسیب به بافت دهان که شامل علائمی مانند:
  • قرمزی
  • حساسیت
  • تب
  • تخلیه چرک از موضع
  • تورم

علائم معمولا پس از چهار روز از وقوع آسیب به بافت دهان قابل مشاهده هستند.

در صورتی که دندان شما شکسته یا لق شده است، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

بهبودی:

تا زمان بهبودی کامل بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید. دهان می تواند به منبع تغذیه باکتری ها تبدیل شود. عدم توجه به بهداشت دهان و دندان می تواند موجب ابتلا به عفونت شود. برای پیشگیری از عفونت، دوره داروهای خود را تکمیل کنید. حتی اگر احساس بهبودی می کنید، داروهای آنتی بیوتیک خود را به طور کامل مصرف کنید. در صورتی که دچار درد هستید، می توانید از داروهای ضد درد فاقد نسخه استفاده کنید. اگر درد قابل مدیریت نیست، از دندانپزشک یا جراح خود بخواهید که داروی ضد درد قوی تری برای شما تجویز کند.

مسواک زدن را همچنان ادامه دهید. در اطراف زخم را به آرامی و ملایمت مسواک بزنید. اگر برای شما دهانشویه خاصی تجویز شده است، طبق دستور پزشک از آن استفاده کنید. در غیر این صورت یک دهانشویه ضدعفونی کننده فاقد الکل نیز کافی است.

روزی یک بار از دهانشویه ضدعفونی کننده و محلول آب نمک برای تمیز کردن دهان خود استفاده کنید.

بسته به شدت آسیب به بافت دهان حدود یک هفته طول می کشد تا زخم بهبود یابد.

منبع:

colgate

اورژانس دندانپزشکی: چه زمانی باید مراجعه کنیم؟

زمانی که دچار مشکلات دهان و دندان می شوید، دندانپزشک باید اولین کسی باشد که با او تماس می گیرید. اما اگر در تعطیلات، آخر هفته یا نیمه شب دچار مشکل شوید، چطور؟ بسیاری از بیماران این تجربه را داشته اند و نمی دانستند تا موقع شروع روزهای کاری مطب دندانپزشکی چه باید بکنند. در صورتی که خارج از ساعت های کاری مطب دندانپزشکی دچار مشکلات دهان و دندان شوید، به اورژانس دندانپزشکی نیاز دارید.

لازم است که بین یک مشکل دندانی استاندارد که می توانید تا صبح صبر کنید و یک اورژانس دندانپزشکی واقعی که سلامت و حیات دندان شما را تهدید می کند، تمایز قائل شوید. در ادامه به اورژانس دندانپزشکی و مسائل مربوط به آن می پردازیم.

از کجا بفهمیم مشکل ما یک اورژانس دندانپزشکی است؟

در حدود ۲۰ درصد از افراد حداقل در شش ماه گذشته عمر خود دچار دندان درد یا یکی از مسائل دهان و دندان بوده اند. این امر نشان می دهد که اورژانس دندانپزشکی چقدر می تواند رایج باشد.

با این حال، هر موقعیتی اورژانس دندانپزشکی در نظر گرفته نمی شود. برای تعیین آنکه آیا می توانید صبر کنید یا باید هر چه سریع تر به اورژانس یکی از کلینیک های شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید، سوالات زیر را از خود بپرسید و بر اساس آن تصمیم گیری کنید:

  • آیا درد شدید است؟ درد و خونریزی شدید نشانه موقعیت اورژانس هستند.
  • آیا دندان کنده شده است؟ درمان سریع و به موقع می تواند دندان شما را نجات دهد.
  • آیا دندان لق شده است؟ دندان بزرگسالان هرگز نباید لق شود. دندان لق، حتی بدون درد، یک مشکل جدی است.
  • آیا عفونت دارید؟ آبسه یا عفونت جدی در دهان می تواند جان بیمار را تهدید کند و درمان نباید به تاخیر بیوفتد. در این رابطه ممکن است متوجه تورم روی لثه و صورت خود شوید.
  • آیا دچار خونریزی دهان شده اید؟ احتمالا می تواند یک اورژانس دندانپزشکی باشد.

به طور کلی، هر نوع مشکل دهان و دندان که به درمان سریع برای بند آوردن خونریزی، تسکین درد شدید، و نجات دندان نیاز دارد، اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود. این ملاحضات، در مورد عفونت شدید که جان بیمار را تهدید می کند نیز صدق می کند.

در صورتی که دچار هر یک از علائم فوق هستید، دچا اورژانس دندانپزشکی شده اید. هر چه سریع تر با دندانپزشک تماس بگیرید و ماوقع را شرح دهید. در صورتی که مطب باز نباشد، باید به یک کلینیک شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید.

چه چیزی اورژانس دندانپزشکی تلقی نمی شود؟

اگر برای درمان مشکل خود می توانید تا چند روز آینده صبر کنید، اورژانس دندانپزشکی نیست. گاهی حتی می توانید درمان مشکلات جدی را با برخی اقدامات درمانی خانگی تا چند روز به تاخیر بیاندازید. برای مثال، شکستن دندان زمانی اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود که بسیار دردناک است یا دارای لبه های تیزی است که باعث وارد شدن آسیب به بافت نرم داخل دهان می شود. در صورتی که دندان شکسته درد ندارد، می توانید تا نوبت دندانپزشکی خود صبر کنید.

دندان درد نیز جز مشکلاتی است که تا زمان شدید شدن درد و عدم وجود علائم آبسه دندان مانند تورم صورت، برآمدگی روی لثه و تب شدید می توانید صبر کنید. صبر کردن بدین معنی نیست که می توانید شش ماه از مراجعه برای درمان خودداری کنید. دندان درد چیزی نیست که به خودی خود برطرف شود. عامل دندان درد باید هر چه سریع تر برطرف شود تا دندان دچار پوسیدگی شدید نشود. تا زمان مراجعه به دندانپزشک، می توانید برای تسکین دندان درد خود از داروهای مسکن استفاده کنید.

در صورتی که پر کردگی یا روکش دندان افتاده است، احتمالا می توانید تا چند روز صبر کنید تا به دندانپزشک مراجعه کنید. پس از افتادن پر کردگی دندان می توانید به طور موقت یک آدامس فاقد قند را روی دندان خود قرار دهید. در صورتی که روکش دندان شما افتاده است، با استفاده از چسب های مخصوص موجود در دندانپزشکی می توانید آن را موقتا روی دندان خود قرار دهید.

روش های پیشگیری از اورژانس دندانپزشکی:

همان طور که متوجه شدید، اغلب موقعیت های اورژانس دهان و دندان قابل پیشگیری هستند. در بسیاری از موارد، بروز تصادف و ضربه به صورت عامل ایجاد اورژانس دندانپزشکی هستند. شرکت در ورزش های رزمی از دیگر علل بروز چنین موقعیتی است. با استفاده از نکات زیر می توانید مراقبت بهتری از دهان و دندان خود داشته باشید.

در صورتی که در ورزش های رزمی و تیمی خشن شرکت می کنید، برای محافظت از دندان های خود گارد دهان تهیه کنید. گارد دهان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا در صورتی که به مدل های دقیق تری نیاز دارید، به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با قالب گیری از دهان شما، یک گارد دهان سفارشی برای شما می سازد. در مطالب پیشین در مورد گارد دهان و روش های مراقبت از آن توضیح دادیم که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

برخی از عادات نامناسب دهان و دندان می توانند باعث وارد شدن آسیب به دندان شما شوند. جویدن یخ، انتهای مداد و خودکار، آب نبات های سخت و هر چیز سخت دیگری می تواند به ساختار دندان آسیب بزند. جویدن اشیای سخت باعث ایجاد ترک در مینای دندان می شود و در طولانی مدت می تواند باعث شکستن دندان شود. با ترک این گونه عادت های مضر می توانید از دندان های خود محافظت کنید.

از دندان های خود به عنوان ابزار استفاده نکنید. باز کردن در نوشابه و قوطی با دندان و پاره کردن بسته بندی ها با دندان کار درستی نیست. برای این کارها از قیچی و دربازکن استفاده کنید.

بسیاری از دندانپزشکان در طول روز زمانی را به معاینه و درمان بیماران اورژانس اختصاص می دهند. درمان بیماران اورژانس حتی زودتر از کسانی انجام می شود که از قبل نوبت داشته اند. زمان تماس با دندانپزشک، تا جایی که ممکن است بهترین توصیف را از شرایط خود داشته باشید تا تصمیم گیری برای درمان شما راحت تر انجام شود. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد به صورت شبانه روزی آمادگی خدمت رسانی به بیماران را دارد. در صورتی که نیاز به معاینه و درمان دارید، همین الان با ما تماس بگیرید.

منبع:

absolutedental

آناتومی دندان و بخش های مختلف آن

دندان نیز مانند هر بخش دیگری از بدن انسان از بخش های مختلفی تشکیل شده است که هر یک مسئولیت خاصی را در حفظ کارکرد و سلامت این عضو بر عهده دارند. از بین رفتن لایه اولیه دندان را با خطر پوسیدگی مواجه می کند. پیشرفت باکتری ها در هر بخش باعث تشدید عارضه می شود. حفظ سلامت و بهداشت دهان و دندان ساده است، اما اطلاع از آناتومی دندان می تواند به درک اهمیت مراقبت از آن کمک کند.

آناتومی دندان:

هر دندان، علاوه بر داشتن کارکرد خاص، دارای محل خاصی در دهان است و نیز دارای شکل خاصی است که به عملکرد آن کمک می کند. همه دندان ها، با وجود داشتن شکل های متفاوت، دارای بخش های آناتومیک یکسانی هستند. هر دندان دارای یک تاج (که در حفره دهان دیده می شود) و ریشه ها است. دندان با استفاده از فیبرهایی که به لیگامنت های پریودنتال مشهور هستند به استخوان آلوئولار متصل شده است.

هر دندان از چهار بخش یکسان تشکیل شده است: مینای دندان، عاج، سمنتوم و پالپ.

مینای دندان:

مینای دندان بخش مهمی از آناتومی دندان است که روی تاج دندان را پوشانده است. این ماده سخت ترین ماده بدن است و تا حدی شفاف است. مینای دندان توسط سلول های تحت عنوان املوبلاست ها ساخته می شود. این لایه اولین خط محافظ دندان است که در برابر باکتری ها از دندان محافظت می کند. این ماده می تواند در برابر فشار جویدن و گاز زدن مقاومت کند اما پس از شکل گیری کامل توانایی ساخت مجدد خود را ندارد. در صورتی که کوچک ترین خللی در مواد معدنی آن به وجود آید و متخلل شود، روند پوسیدگی دندان شروع می شود. خوشبختانه، مینای دندان تا حدی قابل بازسازی است. در مراحل اولیه پوسیدگی دندان با تغذیه مناسب، رعایت بهداشت دهان و دندان و استفاده از فلورایدتراپی می توان به تقویت و بازسازی ساختار مینای دندان کمک کرد.

عاج:

عاج دندان بخشی از آناتومی دندان است که زیر مینای دندان و سمنتوم قرار گرفته است. عاج دندان از سلول هایی تحت عنوان ادونتوبلاست ساخته شده است. این ماده به اندازه مینای دندان سخت نیست و بیشترین بخش دندان را تشکیل می دهد. این بخش از دندان دارای لوله های میکروسکوپی است. آناتومی دندان دارای سه نوع عاج است. عاج اولیه که از زمان رشد دندان وجود دارد. عاج ثانویه که در طول حیات دندان به شکل گیری ادامه می دهد. عاج ترمیمی می تواند در پاسخ به التهاب و تروما تشکیل شود. رنگ عاج که در زیر مینای دندان ساطع می شود مسئول رنگ نهایی دندان است. از آنجا که عاج دندان نرم تر از مینای آن است، در صورتی که پوسیدگی از طریق مینا عبور کند و به عاج حمله کند، به سرعت در آنجا منتشر می شود.

سمنتوم:

سمنتوم ماده مهم دیگری در آناتومی دندان است که ریشه دندان را پوشش می دهد. این ماده همیشه بسیار نازک است و به اندازه مینای دندان سخت نیست اما سختی آن مشابه استخوان است. سمنتوبلاست سلول هایی هستند که سمنتوم را تشکیل می دهند. فیبرهایی وجود دارند که از سمنتوم منشعب می شوند و به استخوان فک متصل می شوند. از آنجا که سمنتوم به اندازه مینای دندان سخت نیست، در اثر تماس با برس مسواک می تواند دچار فرسایش شود. به علاوه، در صورتی که سمنتوم در اثر تحلیل لثه در معرض محیط دهان قرار گیرد، دندان دچار حساسیت می شود. این ماده بسیار به تغییرات دمایی در دهان حساس است. بنابراین، بیماری لثه می تواند به دندان درد و تخریب بافت دندان منجر شود.

پالپ:

پالپ آخرین بخش در آناتومی دندان است و جایی است که اعصاب و عروق خونی در آن قرار دارند. عروق خونی کار تامین مواد مغذی مورد نیاز دندان را بر عهده دارد و نبود آنها به مرگ دندان می انجامد. پالپ به دو بخش تقسیم می شود: حفره یا اتاق پالپ، در زیر تاج دندان قرار گرفته اند و کانال های پالپ که در ریشه دندان قرار گرفته است. در صورتی که پالپ دندان در معرض پوسیدگی قرار گیرد، عفونت باکتریایی رخ می دهد و دندان باید عصب کشی شود تا نجات یابد. زمانی که دندان رشد می کند، در ابتدا اتاق پالپ و کانال ها بسیار بزرگ هستند. با بزرگ تر شدن عاج ثانویه، قسمت پالپ کاهش می یابد.

درون اتاقک توخالی دندان ریشه و کانال های پالپ قرار دارد. آناتومی دندان ممکن است دارای یک ریشه باشد، اما بسیاری از دندان های پری مولر و مولر دارای دو یا سه ریشه هستند. این نقطه از دندان بسیار حساس است و مسئول تامین جریان خون و مواد مغذی ضروری برای حفظ حیات دندان است. زمانی که این نقطه آسیب ببیند یا در اثر تروما و پوسیدگی شدید دچار عفونت شود، برای نجات دندان از کشیده شدن لازم است که درمان کانال ریشه انجام شود.

اطلاع از آناتومی دندان شما را نسبت به اهمیت رعایت بهداشت دهان و دندان آگاه می کند. این آگاهی باعث افزایش حساسیت شما به روند پوسیدگی و عوامل زمینه ساز آسیب به آناتومی دندان می شود. عوامل زیر در شروع پوسیدگی دندان نقش دارند:

  • تمیز نکردن شیارهای بین دندان
  • مواد غذایی و نوشیدنی های اسیدی و شیرین
  • ریزه خواری مداوم
  • شیردهی به نوزاد در وقت خواب
  • مسواک نزدن
  • عدم دریافت فلوراید کافی
  • سن پایین یا بالا
  • خشکی دهان
  • پر کننده فرسوده
  • رفلاکس معده
  • اختلال بولیمی و آنورکسی

اهمیت دانستن آناتومی دندان برای کودکان:

آموزش بهداشت دهان و دندان به کودکان برای سلامت آنها ضروری است. هر چه دانش فرد از موضوعی بیشتر باشد، درک اهمیت آن ساده تر می گردد. آموزش آناتومی دندان به کودکان و کارکرد و وظیفه هر قسمت می تواند به آنها لزوم حفظ بهداشت دهان و دندان را یادآور شود. کودکی که بداند مینای دندان پس از تخریب و فرسایش دیگر هرگز بازسازی نمی شود، متوجه می شود که چرا باید هر شب مسواک بزند. کودکی که بداند پوسیدگی دندان در مراحل اولیه قابل پیشگیری است و عدم توجه به معاینات شش ماهه، باعث پیشرفت پوسیدگی ساده به عصب کشی می شود، در برابر مراجعه به دندانپزشک برای معاینه مقاومت کمتری خواهد داشت. بخشی از وظیفه آگاه سازی نسل آینده درباره اهمیت بهداشت دهان و دندان بر عهده والدین است. همین امروز سهم خود را در ارتقا بهداشت جامعه به خوبی ایفا کنید.

منبع:

dentalcare

 

دندان دوتایی: علت، اثرات و درمان

بسیاری از والدین مشتاقانه منتظر رویش اولین دندان کودک خود می مانند. عوارض بسیاری ممکن است رشد دندان های شیری را تحت تاثیر قرار دهد که یکی از آنها دندان دوتایی است. دندان دوتایی دارای یک حفره و پالپ دندان، اما دارای دو ریشه است. عارضه دندان دوتایی به دو دسته ژمیناسیون و فیوژن دندان تقسیم می شود. ژمیناسیون دندان بیشتر در دندان های پیش فک بالا دیده می شود هر چند که ممکن است دندان های فک پایین نیز تحت تاثیر این عارضه قرار گیرند. دندان دوتایی موجب نگرانی است زیرا می تواند به مشکلات متعددی از جمله در هم ریختگی دندان ها بیانجامد. در ادامه علت ابتلا به این عارضه و روش های درمان آن را با هم بررسی می کنیم.

دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی بیشتر در دندان های شیری دیده می شود. با این حال، گاهی اولین دندان دوتایی در ۶ سالگی و زمانی دیده می شود که دندان های دائمی فک پایین شروع به رشد می کنند.

در حالت عادی هر دندان دارای یک جوانه مجزاست که به تاج دندان ختم می شود. گاهی در اثر نوعی اختلال، یک جوانه رشد کرده و در نهایت دو تاج دندان متصل به هم از لثه بیرون می زند. به این حالت، ژمیناسیون دندان گفته می شود. در واقع، ژمیناسیون زمانی رخ می دهد که یک جوانه دندان تلاش می کند که به دو دندان تبدیل شود.

در برخی موارد، دو جوانه مجزا از هم شروع به رشد می کنند و در مرحله نهایی رشد، قسمتی از دو تاج دندان به هم متصل می شوند. بنابراین دندان دارای دو ریشه و دو تاج است که در قسمتی از کانال با هم اشتراکاتی دارند. به این عارضه فیوژن دندان گفته می شود. در این حالت:

  • ·         تاج دندان بزرگ و عریض است.
  • ·         دندان دارای دو کانال پالپ است.
  • ·         دندان ها دارای کانال های ریشه مخصوص به خود هستند.

علت ابتلا به دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی عارضه نادری است که در درصد کمی از بیماران دیده می شود. شیوع ابتلا به این عارضه چیزی در حدود ۰٫۵ تا ۱٫۵ درصد است. علت دقیق بروز این عارضه هنوز مشخص نیست. اما به طور کلی، وراثت و ژنتیک دو عامل مهم در ابتلا به آن به شمار می روند. در واقع اگر والدین کودکی دچار این عارضه شده باشند، ریسک بروز آن در فرزند آنان نیز وجود دارد.

در صورتی که دندان شیری فردی دچار این عارضه شده باشد، به احتمال ۳۰ تا ۴۰ درصد ممکن است عارضه در دندان های دائمی وی نیز دیده شود.

دندان دوتایی چطور تشخیص داده می شود؟

زمانی که دندان های کودک را بشمارید، متوجه فقدان یک یا چند دندان می شوید. اضافه بودن دندان نیز می تواند در اثر ابتلا به این مشکل باشد. به طور کلی، وجود شیار عجیب بین یک دندان و عریض بودن بیش از حد آن نشانه مهمی برای این عارضه است. برای ایجاد افتراق بین ژمیناسیون و فیوژن دندان لازم است که از دندان رادیوگرافی تهیه شود تا وجود یک یا دو ریشه مجزا مشخص گردد.

آیا امکان تشخیص اشتباه وجود دارد؟

دندانپزشکان در مورد تشخیص این عارضه اشتباه نمی کنند. اما در برخی موارد، والدین وجود ماملون روی دندان دائمی را با این ناهنجاری اشتباه می گیرند. ماملون نوعی برجستگی روی دندان های دائمی پیش است که پس از مدتی در اثر جویدن و سایش از بین رفته و دندان صاف می شود. در موارد نادر، برجستگی طبیعی ماملون به حدی قابل توجه است که والدین آن را با یک ناهنجاری دندان اشتباه می گیرند. در مطالب پیشین در مورد ماملون دندان توضیح داده ایم که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

در صورتی که نگران ابتلا به این عارضه در فرزند خود هستید، یک معاینه ساده توسط دندانپزشک و انجام یک رادیوگرافی می تواند شما را مطمئن سازد.

دندان دوتایی باعث بروز چه مشکلاتی می شود؟

ژمیناسیون و فیوژن دندان باعث ایجاد فاصله غیر طبیعی بین دندان ها می شوند. درهم ریختگی دندان ها از دیگر مشکلاتی است که این دو ناهنجاری عامل آن هستند. ایجاد لبخند نازیبا، در هم ریختگی دندان ها و تاخیر در رشد دندان دائمی از دیگر عوارض این مشکل به شمار می روند.

در صورتی که کودکی دچار عارضه دندان دوتایی باشد، زمان افتادن دندان شیری و رشد دندان دائمی باید تحت نظر گرفته شود. در برخی موارد، دندانپزشک ترجیح می دهد که دندان دوتایی کشیده شود تا رشد دندان دائمی تسهیل شود. اما در موارد نادر، هیچ دندانی در زیر دندان فیوز شده رشد نمی کند که این عارضه در رادیوگرافی تشخیص داده خواهد شد.

از آنجا که دندان دوتایی دارای شکافی غیر عادی بین دندان است، تمیز کردن آن دشوار است و برس مسواک به راحتی نمی تواند وارد فضای بین آن شود. بنابراین دندان به سادگی دچار پوسیدگی می شود. درمان پوسیدگی دندان و ترمیم دندان نیز در این شرایط دشوارتر از یک دندان عادی است. بنابراین، پیش از ابتلا به پوسیدگی دندان استفاده از روش های دندانپزشکی پیشگیرانه مانند سیلانت دندان می تواند به پیشگیری از پوسیدگی دندان کمک کند. در مطالب پیشین در مورد فیشور سیلانت به طور مفصل توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

درمان دندان دوتایی با استفاده از چه روش هایی انجام می شود؟

در صورتی که دندان مبتلا، دندان شیری باشد به خودی خود می افتد. بنابراین، درمان خاصی مورد نیاز نیست. با این حال، زمان افتادن دندان زیر نظر گرفته می شود. در صورتی که دندان در زمان مقرر نیوفتد، باید کشیده شود. از آنجا که این عارضه جز مسئله زیبایی، مشکل دیگری به وجود نمی آورد، بسیاری از دندانپزشکان تا ده سالگی بیمار صبر می کنند تا پس از آن در مورد روند درمان تصمیم گیری کنند.

در برخی موارد، سایز دندان دوتایی به حدی است که می توان آن را با استفاده از عصب کشی و روکش دندان به دو دندان مجزا تبدیل کرد. با این حال، این روش همواره امکان پذیر نیست. این روش تنها در مورد دندان فیوز شده قابل اجراست که هر دندان دارای کانال پالپ و ریشه مجزاست. این روش هزینه بردار و پر ریسک است.

در برخی موارد، راهی برای دندان دائمی که دچار این عارضه شده است، وجود ندارد. بنابراین دندان باید کشیده شود. در این شرایط از یکی از روش های جایگزینی دندان مانند بریج یا ایمپلنت دندان استفاده خواهد شد.

منبع:

healthrow

پوسیدگی دندان مادران شیرده:

سوال: آیا پوسیدگی دندان مادران شیرده واقعیت دارد؟ به طور تصادفی ضربه ای به صورتم وارد شد و تکه ای از دندانم شکست. پزشک برای من روزی ۲۰۰ میلی گرم کلسیم تجویز کرده است، اما نگرانم این مقدار کافی نباشد.

پاسخ:

در مورد دندان شما متاسف هستیم. بهتر است پیش از تشدید عارضه، برای ترمیم دندان خود هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. احتمالا دندان شما به عصب کشی نیاز خواهد داشت و پس از آن بسته به میزان آسیب می توانید از روکش دندان برای افزایش استحکام دندان استفاده کنید.

پوسیدگی دندان مادران شیرده محتمل است. مادران شیرده در این دوره مقداری از استخوان خود را از دست می دهند (برای تامین کلسیم موجود در شیر انسان). با این حال، مصرف مکمل کلسیم می تواند تراکم استخوانی را پس از خاتمه دوره شیردهی افزایش دهد. در طول دوره شیردهی و  به طور خاص در تمام دوره های زندگی یک زن، لازم است که برای حمایت از سلامت استخوان و دندان ها مکمل کلسیم تجویز شود. میزان مقدار توصیه شده کلسیم برای تمام زنان بین ۱۹ تا ۵۰ سال (باردار، غیر باردار و شیرده) ۱۰۰۰ میلی گرم در روز است. هر چند میزان جذب کلسیم با افزایش سن کاهش می یابد، اما در دوره بارداری افزایش می یابد.

بنابراین پوسیدگی دندان مادران شیرده با مصرف میزان مکمل کافی قابل پیشگیری است. هر چند در این دوره استخوان های مادر تحلیل می رود تا کلسیم در جریان خون وارد شده و شیر مادر را غنی کند، اما مصرف مکمل و رعایت رژیم غذایی مناسب می تواند باعث ترمیم تراکم استخوان پس از خاتمه شیردهی شود.

کدام مواد غذایی برای پیشگیری از پوسیدگی دندان مادران شیرده ضروری است؟

کلسیم به طور طبیعی در انواع مواد غذایی یافت می شود و با مصرف شیر، ماست و پنیر به بهترین شکل جذب می شود. یک فنجان شیر دارای ۳۰۰ میلی گرم کلسیم است. دیگر مواد غذایی غنی از کلسیم عبارتند از ماهی تون دارای استخوان، سبزیجات مانند بروکلی، شیر سویا و بادام. کلسیم به عنوان مکمل به بسیاری از مواد غذایی مانند نان و بیسکوییت نیز افزوده می شود.

در صورتی که در طول روز از مواد غذایی غنی از کلسیم استفاده نمی کنید، باید نیاز خود به این ماده را از طریق مکمل برآورده کنید.

هر چند کلسیم برای سلامت استخوان و دندان ضروری است، اما برای پیشگیری از پوسیدگی دندان مادران شیرده به تنهایی کافی نیست. این ماده برای جذب به ویتامین D و فسفر نیاز دارد. بنابراین، مصرف این مکمل ها نیز در کنار کلسیم ضروری است. میزان ویتامین D توصیه شده برای زنان بین سن ۱۹ تا ۵۰ سال (باردار، غیر باردار و شیرده) ۶۰۰ واحد در روز است. البته در برخی از بیماران، به دلیل کمبود ویتامین D لازم است مقدار بیشتری از این ماده تجویز شود.

منابع دریافت ویتامین D عبارتند از نور خورشید، غذاها و نوشیدنی هایی مانند ماهی سالمون، ساردین، تون، شیر، تخم مرغ، و برخی مواد غذایی غنی شده. منابع حاوی فسفر عبارتند از گوشت، مرغ، ماهی، تخم مرغ، مواد لبنی، آجیل و یک زن در طول روز به ۷۰۰ میلی گرم از آن نیاز دارد.

سایر ویتامین های مورد نیاز بدن زنان شیرده:

ویتامین B3 (نیاسین):

کمبود ویتامین B3 می تواند باعث ایجاد ضایعات بد و زخم شود. این نوع زخم های دهانی می توانند سلامت دندان ها را به خطر بیاندازند. برای افزایش سطح B3 خود، مرغ و ماهی بخورید.

ویتامین B12 و B2 (ریبوفلاوین):

دیگر مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان ویتامین B12 و B2 هستند که در صورت فقدان مقدار کافی از آن فرد مبتلا به زخم های دهانی خواهد شد. گوشت قرمز، مرغ، جگر، گوشت خوک و ماهی، و همچنین محصولات لبنی مانند شیر، ماست و پنیر، منابع خوبی برای ویتامین B12 هستند. ویتامین B2 نیز در غذاهایی مانند ماکارونی، شیرینی، اسفناج و بادام وجود دارد.

ویتامین C:

کمبود ویتامین C ممکن است منجر به خونریزی لثه ها و پوسیدگی دندان مادران شیرده شود. سیب زمینی شیرین، فلفل قرمز خام و پرتقال منابع عالی ویتامین C هستند.

ریزه خواری عامل پوسیدگی دندان مادران شیرده:

پوسیدگی دندان مادران شیرده می تواند در اثر رژیم غذایی نادرست، هر چند غنی از مکمل، باشد. مصرف مکمل ها به تنهایی نمی تواند از بروز بیماری های دهان و دندان پیشگیری کند. مادران شیرده به طور معمول در طول روز احساس گرسنگی بیشتری دارند. گرسنگی باعث می شود که آنها در طول روز ریزه خواری بیشتری داشته باشند. برخی از مادران به عنوان میان وعده مواد غذایی شیرین را ترجیح می دهند. این امر دندان های آنها را در معرض پوسیدگی قرار می دهد.

مصرف مداوم میان وعده باعث می شود که باکتری های دهان شما دائما با قند و کربوهیدرات تغذیه شوند. در نتیجه بیشتر تکثیر می شوند و احتمال پوسیدگی دندان مادران شیرده افزایش می یابد. برای مراقبت از دهان و دندان خود در دوره شیردهی، بهتر است پس از هر وعده غذایی مسواک بزنید. اگر در طول روز چیزی شیرین خوردید و به مسواک دسترسی ندارید، بهتر است دهان خود را با آب بشویید تا دهان از ذرات باقی مانده مواد غذایی پاک شود. در عین حال، هر گاه گرسنه گشتید، از مواد غذایی سالم مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و مواد لبنی و پروتئینی به جای میان وعده های چرب و شیرین استفاده کنید. این تکنیک به شما کمک می کند، ضمن برطرف کردن گرسنگی خود از افزایش وزن بی مورد و پوسیدگی دندان به طور همزمان خودداری کنید؛ چیزی که آرزوی هر زنی است.

تغذیه انحصاری با شیر مادر باعث می شود که مادر در معرض کاهش آب بدن قرار گیرد. خشکی دهان از عوارضی است که در بسیاری از مادران شیرده دیده می شود. خشکی دهان علت اصلی بروز پوسیدگی دندان و بیماری های لثه در زنان است. بنابراین یک مادر شیرده باید مراقب میزان نوشیدن آب در طول روز باشد و بدن خود را هیدراته نگه دارد.

برای پیشگیری از پوسیدگی دندان مادران شیرده لازم است به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. بهتر است بار دیگر به پزشک مراجعه کنید و در مورد میزان مورد نیاز مکمل کلسیم و ویتامین D با او مشورت کنید. برای تجویز دوز صحیح شاید لازم باشد یک آزمایش خون بدهید.

منبع:

parents

جراحی دندان عقل در نسج نرم:

نهفتگی دندان عقل بدین معناست که تاج دندان از فک بیرون آمده است اما هنوز زیر خط لثه قرار دارد و به طور کامل وارد فضای دهان نشده است. یک دندان معمولی که در نسج نرم نهفته است را می توان با یک جراحی ساده وارد فضای دهان کرد اما اگر این نهفتگی در مورد دندان عقل باشد، بهتر است کل دندان کشیده شود. جراحی دندان عقل در نسج نرم اهمیت دارد زیرا می تواند از مشکلات متعدد دهان و دندان پیشگیری کند. خوشبختانه، جراحی دندان عقل در نسج نرم بسیار ساده تر از جراحی دندانی است که در استخوان فک نهفته است.

انواع نهفتگی دندان عقل:

نهفتگی دندان عقل به دو دسته تقسیم می شود:

  • نهفتگی نسج نرم که در آن بخش بالایی دندان عقل (تاج دندان از استخوان بیرون زده است اما به طور کاملا از بافت لثه بیرون نزده است.
  • نهفتگی نسج سخت که در آن دندان هنوز در استخوان فک قرار دارد. نهفتگی کامل استخوانی زمانی به کار می رود که دندان به طور کامل توسط بافت استخوانی محاصره شده است، در حالی که نهفتگی نیمه استخوانی زمانی به کار می رود که دندان تا حدی از استخوان بیرون زده است.

چرا دندان عقل دچار نهفتگی در نسج نرم می شود؟

دلایل زیادی برای نهفتگی دندان عقل ذکر می شود که نظریه های مختلف به تکامل بشر، تغییر عادات غذایی وی و در نتیجه عدم نیاز به وجود دندان عقل برای جویدن سبزیجات و گوشت خام، و بزرگ تر شدن مغز در طول اعصار و در نتیجه کمتر شدن فضای دهان اشاره می کنند.

در یکی از این نظریه ها، اشاره می شود که رعایت بهداشت دهان و دندان از دیگر علل نهفتگی دندان عقل به شمار می رود. در واقع، در قرون گذشته، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان موجب از دست رفتن زودهنگام دندان های دائمی می شود. در نتیجه، رشد یک سری دندان در حدود ۲۰ سالگی می توانست خبر خوشی برای راحتی بیشتر در غذا خوردن باشد. در آن زمان، به دلیل نبود دندان های مولر دائمی، دندان عقل به راحتی وارد فضای فک می شود. این در حالی است که امروزه حفظ دندان های دائمی تا سنین بالاتر، فضای دهان را برای این دندان ها کمتر کرده است.

نهفتگی دندان عقل در نسج نرم زمانی رخ می دهد که فضای کافی در فک برای رشد دندان وجود دارد، اما فصای کافی برای بیرون زدن آن از لثه و ورود دندان به دهان وجود ندارد. در اینجا، جراحی دندان عقل در نسج نرم ضرورت می یابد.

عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم چیست؟

دندان عقل در دوره جوانی رشد می کند. از آنجا که سایر دندان های دائمی در نوجوانی ظاهر می شوند، رشد دیرهنگام دندان عقل می تواند بدین معنی باشد که دهان دچار کمبود فضا و در هم ریختگی شده است. زمانی که دندان ها دچار درهم ریختگی شوند، مستعد ابتلا به بیماری می شوند زیرا رعایت بهداشت دهان و دندان دیگر به سادگی صورت نمی گیرد. شلوغی دهان بدین معنی است که دندان ها دچار کجی و همپوشانی می شوند. گاهی، رشد نادرست دندان عقال چنان باعث درهم ریختگی دندان ها می شود که به درمان ارتودنسی نیاز می شود.

رشد دندان عقل، خود دندان و دندان مجاور آن را در معرض پوسیدگی دندان و بیماری لثه قرار می دهد. زیرا مسواک زدن و نخ دندان کشیدن این دندان در انتهای دهان دشوار است. نهفتگی آن یا بیرون زدن ناقص دندان عقل، کار مسواک زدن را دشوارتر می کند.

ابتلا به کیست، تومور دهان و درد و ناراحتی بیمار از دیگر عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم است.

آخرین مشکل عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم این است که دندان نهفته می تواند به حدی دچار بیماری شود که در نهایت به آبسه تبدیل شود. آبسه دندان عفونت دردناکی است که می تواند کل سیستم ایمنی بدن را درگیر مشکل کند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چه زمانی لازم است؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم زمانی ضروری می شود که بودن دندان در دهان سلامت سایر دندان ها را به خطر بیاندازد. در بسیاری از موارد، برای پیشگیری از عوارض فوق الذکر کشیدن دندان ضرورت می یابد.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چطور انجام می شود؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم توسط جراح دهان و دندان انجام می شود زیرا در این جراحی باید بافت لثه که روی دندان را پوشانده است برداشته شود و یک فلپ جراحی ایجاد شود. این جراحی تقریبا ساده است و پس از ایجاد یک برش در لثه، جراح دندان را با استفاده از ابزار مخصوص خارج می کند. توصیه می شود که جراحی پیش از آنکه دندان علامت دار شود انجام شود. هر چه جراحی در سن پایین تری انجام شود، کشیدن دندان ساده تر خواهد بود و عوارض آن کمتر است.

هر چه سن بیمار بیشتر می شود، ریشه دندان عقل طولانی تر می شود و احتمال فک جوش شدن دندان یا نزدیکی آن به عصب بیشتر می شود. در مطالب پیشین، در مورد فک جوش بودن دندان عقل و جراحی دندان عقل روی عصب توضیح داده شد که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

از سوی دیگر، عوارض جراحی در بیماران مسن تر بیشتر خواهد بود. از این رو، توصیه می شود که بیماران تا پیش از سن ۲۵ سالگی برای بررسی وضعیت دندان عقل خود و نیاز به جراحی یا کشیدن آن به دندانپزشک مراجعه کنند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم به صورت سرپایی انجام می شود و بسیاری از بیماران می توانند روز بعد فعالیت های روزمره خود را از سر گیرند. جراح توصیه های لازم جهت مراقبت های پس از جراحی دندان عقل را به شما خواهد کرد. با این حال، می توانید مطلب ما در این مورد را نیز مطالعه نمایید.

هزینه جراحی دندان عقل در نسج نرم:

هزینه کشیدن دندان عقل تا حدی زیادی به نوع نهفتگی دندان بستگی دارد. به طور کلی، جراحی دندان عقل در نسج نرم ساده تر از نهفتگی نسج سخت است و در متیجه تا حدی ارزان تر از آن تمام می شود.

در صورتی که دچار درد در فک، در ناحیه نزدیک به گوش، تورم صورت و التهاب شده اید، برای بررسی احتمال نهفتگی دندان عقل به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

northtexasoralsurgery